Ψυχοφελή μηνύματα...

[toula]

Μην το σκοτώσετε…

-Πάτερ την ευχή σας …Είμαι ταραγμένος ! Μόλις επιστρέψαμε από τον Γιατρό ! Δεν έχω καλά νέα παππούλη μας ! Θα θέλαμε να σας δούμε ! Είμαστε σε απόγνωση !
-Παιδί μου ευλογημένο ειρήνευε ! Σε παρακαλώ λέγε την ευχή και ελάτε να σας δώ ! Σε μισή ώρα στον Ναό ! Εντάξει καλό μου ;
Ναι όντως , εκείνο το πρωινό πριν από 30 περίπου χρόνια ο Αναστάσης και η Αγγελική ήταν πανικοβλημένοι !
Είχαν χαρεί πολύ για το τρίτο παιδί που είχε εκείνη στα σπλάχνα της ! Μα τις τελευταίες μέρες είχε ανησυχήσει με κάποια συμπτώματα που της συνέβησαν .
Ο Γιατρός σύστησε άμεσα εξετάσεις !
Μόλις λοιπόν είχαν επιστρέψει από το ιατρείο του και τα νέα δεν ήταν καθόλου καλά !
Μια σοβαρή νόσος είχε προσβάλει το έμβρυο .
–Καλό θα είναι άμεσα να προχωρήσουμε σε διακοπή της κυήσεως! Έχουμε καταφανείς εμβρυακές δυσμορφίες ! Δεν χωρά καμιά απολύτως αμφιβολία ! Λυπάμαι πολύ ! Τώρα που είναι ακόμα αρχή …Δυστυχώς όλα τα δεδομένα και όλες οι απόψεις των συναδέλφων …εγκρίτων συναδέλφων που είδαν τις εξετάσεις και τον υπέρηχο δείχνουν κάτι που είναι απίθανο να αλλάξει !
Μόλις γύρισαν σπίτι και πριν τηλεφωνήσουν στον πνευματικό τους τον ευλογημένο κάλεσαν τους γονείς τους και τους ανακοίνωσαν τα δυσάρεστα νέα .
Εκείνοι άρχισαν να ρωτούν και να προτείνουν ξανά εξετάσεις και συμβουλές από άλλους γιατρούς …
Η Αγγελική φάνηκε πιο αποφασιστική ...
- Ο Γιατρός μας είναι κορυφή ! Και στις 2 προηγούμενες εγκυμοσύνες μου , με τόσα προβλήματα , είδατε πόσο υπέροχος ήταν ! Και τότε ούτε που έκανε λόγο για διακοπή…
Τον εμπιστευόμαστε απόλυτα ! Είναι βέβαια μεγάλη αμαρτία αλλά σκεφτείτε πως θα είναι να έρθει στον κόσμο ένα παιδί με τέτοια προβλήματα ! Όλοι μας θα υποφέρουμε !
Τι να πω …Να μιλήσουμε με τον παππούλη …! Δεν ξέρω Αναστάση μου …Ήταν τόσο απόλυτος ο Γιατρός! Δεν άφησε το παραμικρό περιθώριο…
Εκείνη την ώρα πετάχτηκε από την πόρτα του σαλονιού ο μεγάλος γιός τους ο Σάββας. Ήταν τότε 8 χρονών .
-Εγώ δεν θέλω να σκοτώσετε το αδελφάκι μου! είπε και έφυγε μέσα ξανά κλαίγοντας !
Ύστερα από λίγο, κάθονταν κι οι δυο τους κλαμένοι μπροστά στον κοινό του Πνευματικό εξιστορώντας όσα συνέβησαν.
Ο πατήρ Αντώνιος στάθηκε σιωπηλός για αρκετή ώρα !
Ύστερα τους κοίταξε κατάματα .
-Παιδιά μου καλά , αυτό που σας πρότειναν είναι αντίθετα με το θέλημα του Θεού ! Μιλάμε για έναν φόνο εκ προμελέτης !
Ξέρω ότι είναι βαρύ αυτό που σας λέω και πως εσείς είστε εκείνοι που θα επωμιστείτε αυτό το τεράστιο βάρος …
Ξανασώπασε ο παπάς ….
-Ξέρετε, σκέφτηκα κάτι άλλο …
Αναστάση μου , μπορείς να κάνεις ένα ταξίδι ;
Λίγες μέρες …Θα στα κανονίσω όλα εγώ , μην ανησυχείς …
Ταξίδι ;; Πού να πάω πάτερ μου τέτοιες ώρες ;
Παιδί μου , άκουσέ με !
Σήμερα είναι Πέμπτη !
Σάββατο πρωί θα πάρεις των Σάββα και θα πάτε Ουρανούπολη ! Κυριακή θα σου κανονίσω πρωί να μπείς στο Όρος !
Θα πας στο μοναστήρι ….
εκεί θα συναντήσεις τον πνευματικό μου !
Είναι Άγιος και ευλογημένος άνθρωπος παιδιά μου !
Κάνε αγάπη Αναστάση μου και άκουσέ με !
Μην με ρωτήσεις τίποτε άλλο !
Αυτός με την χάρη της Παναγίας μας που τόσο αγάπα θα σε ορμηνέψει παιδί μου !
Έχε μου σε παρακαλώ εμπιστοσύνη και κάνε αυτό που σου λέω !
Έτσι ακριβώς έγιναν τα πράγματα ..
Κυριακή πρωί ο Αναστάσης με τον μικρό Σάββα ανέβαιναν το ανηφόρι της Μονής. Φθινόπωρο στα τελειώματά του και ένα γαλάζιο απέραντο , μια Θέα του Θεού απερίγραπτη γαλήνεψε το μέσα του πατέρα και ενθουσίαζε σε κάθε βήμα του τον μικρό οδοιπόρο !
Πρώτη του φορά στο Όρος !
Γνώριζε τον λόγο ο μικρούλης για αυτήν την επίσκεψη !
Του τα φανέρωσε όλα ο πατέρας του από το σπίτι !
-Θα πάμε να παρακαλέσουμε για το αδελφάκι σου του είπε !
Κυριακή πρωί...
Μόλις η Θεία Λειτουργία και η πάντοτε πανηγυρική στην μέρα του Κυρίου τράπεζα είχαν τελειώσει !
Όλοι οι πατέρες ησύχαζαν στα κελιά τους !
Ο αρχοντάρης τους υποδέχθηκε στον πρώτο όροφο μαζί με τους υπόλοιπους προσκυνητές !
Αφού τακτοποιήθηκαν σε δωμάτιο τους ειδοποίησαν ότι ο Ηγούμενος τους περίμενε ήδη !
Τους είχε ειδοποιήσει ο πατήρ Αντώνιος που τηλεφώνησε για τα εμπερίστατα πνευματικοπαίδια του .
Ο Αναστάσης διηγήθηκε με κάθε λεπτομέρεια την περίπτωσή τους .
Ο Γέροντας τον άκουγε προσεχτικά και έδειχνε να συμπάσχει …
Μόλις ο Αναστάσης τελείωσε εκείνος του είπε με ήρεμη φωνή και γαληνό το πρόσωπο !
-Δεν θα φύγεις σήμερα, θα μείνεις εδώ το βράδυ αλλά δεν θα κοιμηθείς. Θα κάνουμε προσευχή κι οι δυό μας και θα μας φωτίσει η Κυρά μας η Παναγιά. Πιάσε το κομποσχοίνι και μόλις κοιμηθεί το παιδί ξεκίνα να προσεύχεσαι παιδί μου !
Το πρωί μετά τη Θ. Λειτουργία θα έρθεις ξανά εδώ
και θα τα πούμε.
Άγρυπνος έμεινε ο Αναστάσης!
Ούτε ελάχιστα δεν κοιμήθηκε !
Ο Σάββας ξεκίνησε και εκείνος να λέει το Πάτερ ημών συνέχεια ως που τον πήρε ο ύπνος ! Συγκλονίστηκε με το παιδί ! Όλο θυμόταν το προχθεσινό του σπάραγμα :
Μην το σκοτώσετε το αδελφάκι μου !
Με δάκρυα ασταμάτητα παρακαλούσε την Κυρία Θεοτόκο να μεσιτεύσει , να φωτίσει τον Γέροντα να δώσει μια απάντηση …
Στο μεσονύχτι μπήκε μαζί με τον μικρό στο καθολικό !
Εκείνος του κρατούσε σφιχτά το χέρι και υπάκουα τον ακολουθούσε νιώθοντας ένα δέος άγνωρο και εκπληκτικό ! Ύστερα στην Τράπεζα γεύτηκε όλην την άλαδη φακή απαραπόνετα …
Χαμογέλασε ο πατέρας με τούτο το …θαύμα αλλά τα μάτια του τα είχε στραμμένα στην θέση του ηγουμένου .
Όπως και σε όλην την διάρκεια των ακολουθιών , τον κοίταζε συνεχώς !
Ήξερε πως και εκείνος όλο προσευχόταν να πάρει την πολυπόθητη πληροφορία…
Ανέβηκαν ξανά στο ηγουμενείο. Ήταν χαρούμενος ο Γέροντας !
- Όλα θα πάνε καλά. Μην κάνετε τίποτα και η Κυρά μας η Παναγιά θα σας σκεπάσει. Να το πεις και στη σύζυγό σου. Να μην κάνετε ό,τι σας λένε οι γιατροί, αλλά ό,τι σας λέει ο Θεός.
Όλα καλά θα πάνε, θα το δεις !
Να πάτε τώρα στην ευχή του Χριστού μας !
Και εσύ μικρούλη να έρχεσαι εδώ !
Η θέση σου στο καθολικό θα σε περιμένει πάντα !
Ανακουφισμένος ο Αναστάσης γύρεψε μέσα σε δάκρυα το χέρι του να το ασπαστεί !
Δεν είχε την παραμικρή αμφιβολία πως τούτα τα νέα τα είχε στείλει ο Ουρανός !
Ο Γέροντας όλο τους ευλογούσε!
–Και κάτι ακόμα παιδί μου Αναστάσιε , πάρε αυτόν τον φάκελο και δώς τον μαζί με τις ευχές μου στον παπά Αντώνη !
Σε παρακαλώ πες του ακόμα να τον ανοίξει μετά την γέννα του παιδιού σας !
Η Αγγελική δίστασε , έκλαψε πολύ , προσευχήθηκε …Η σιγουριά του Αναστάση και η ασφάλεια που την έκανε εκείνος να νιώσει έκαμψε τις αρχικές αντιρρήσεις της .
Ο Γιατρός ενεός πληροφορήθηκε την απόφασή τους ! Προσπάθησε να τους μεταπείσει, αλλά στο τέλος σεβάστηκε και υποκλίθηκε στην γενναιότητα αυτού του τολμήματος.
Λίγο μετά το Πάσχα το παιδί ήρθε στον κόσμο !
Η κατάστασή του ακριβώς όπως είχε επιστημονικώς προβλεφθεί! Απογοήτευση , ερωτηματικά , πανικός !
Ο Γέροντας είχε κάνει ένα φριχτό λάθος τελικά !
-Μα μου είπε, μου υποσχέθηκε πως όλα θα πάνε καλά !
Έλεγε και ξανάλεγε ο Αναστάσης !
Ο Σάββας μαζί με την μικρότερη Ευγενία έμαθαν τα νέα απ τον μπαμπά !
Είναι λίγο άρρωστο το αδελφάκι σας …
μπόρεσε μόνο να τους πει...
Ραγδαία επιδείνωση την τρίτη ημέρα !
Αεροβαπτισμός …
Το παιδί έφυγε ύστερα από λίγο …
Δεν πέρασαν παρά λίγες μέρες …
Ο Αναστάσης πήγε και συνάντησε τον παπά Αντώνη στο εξομολογητήριο στον Ναό .
Τον αγκάλιασε εκείνος και τον παρηγόρησε !
-Ήταν έτσι το θέλημα του Θεού παιδί μου !
Γεννηθήτω το θέλημά Του !
Θυμήθηκε τον φάκελο ο Αναστάσης !
-Πάτερ , τον ανοίξατε τον φάκελο του Γέροντα ;
Τι έγραφε μέσα;
-Όχι παιδί μου , τώρα μου το θύμησες !
Βέβαια , είχε πει να τον ανοίγαμε μετά …μόλις...
Άνοιξε το συρτάρι του και αποσφράγισε τον φάκελο ! Συγκινημένος ξεκίνησε να διαβάζει …
«Πάτερ Αντώνιε, η περίπτωση του αδελφού μας είναι πολύ δύσκολη. Δεν έχουμε όμως το δικαίωμα να παραβούμε την εντολή του Θεού. Αν όμως οι νέοι αυτοί κάνουν υπακοή στο Θεό, ο καλός Θεός δεν θα επιτρέψει να σηκώσουν αυτό το μεγάλο βάρος. Σε 3 μέρες θα το πάρει κοντά του και θα τους απαλλάξει από αυτή την ευθύνη».
Η λύπη διαλύθηκε με μιας !
Γονάτισαν μπροστά στο τέμπλο μέσα στην άδεια Εκκλησιά !
Δεν θυμούνται πόσο έμεινα έτσι !
Δοξολογώντας και κλαίγοντας !
Η Αγγελική συνταράχθηκε στο άκουσμα αυτών των θαυμασίων ! Ένιωσε ενοχές που τόσο κατηγόρησε εκείνον τον Φωτισμένο ταπεινό Αγιορείτη , που δεν σταμάτησε ποτέ ως και σήμερα να διαβιβάζει αιτήματα στην Διαπορθμεύουσα Παναγιά μας. Παντοτινό και ασφαλές στήριγμά του στις παρακλήσεις για τα αδύνατα παρά ανθρώποις…
Ο Σάββας που όλο στις αυλές της Κυράς ποθεί να βρίσκεται, συνεχώς, θαυμαστά γεγονότα εξιστορώντας το βεβαιώνει κάθε φορά που επιστρέφει απ την μονή της μετανοίας του …
Νώντας Σκοπετέας
Διασκευασμένη σε μικρό διήγημα μια αληθινή Ιστορία όπως μας την εμπιστεύτηκε προς ενίσχυση ο αγαπητός αδελφός μας και συνοδοιπόρος Γ.Π τον οποίο και θερμά ευχαριστούμε!

Τα πραγματικά ονόματα έχουν αλλαχτεί για ευνόητους λόγους ...

[toula]

Σε κάθε πρόβλημα σας σκεφθείτε τη νοερά προσευχή: "Κύριε Ιησού Χριστέ, ελέησόν με". Θέλετε να σωθείτε; Προσευχηθείτε. Όλες οι προσευχές καλές και άγιες είναι, αλλά η νοερά προσευχή, είναι η βασίλισσα όλων. Απ' αυτήν τη μικρή αλλά παντοδύναμη προσευχή, ξεκίνησαν οι Άγιοι Πατέρες και έγιναν φωστήρες της Εκκλησίας. Να την σκέπτεσθε συνεχώς, όσο μπορείτε περισσότερο. Η ευχή αυτή θα σας φέρει κοντά στον Χριστό.

~ Άγιος Εφραίμ Κατουνακιώτης

[toula]

Άγιος Παΐσιος: Οι προσευχές των παιδιών μπορούν να κάνουν Θαύματα!

Με τις προσευχές των μικρών παιδιών μπορούν να γίνουν θαύματα.
Ό,τι ζητούν από τον Θεό τους το δίνει, γιατί έχουν αθωότητα και ο Θεός ακούει την καθαρή προσευχή τους.
Θυμάμαι, μια φορά που οι γονείς μας είχαν πάει στο χωράφι, με είχαν αφήσει στο σπίτι με τα δύο μικρότερα αδέλφια μου.
Ξαφνικά ο ουρανός μαύρισε και άρχισε καταρρακτώδης βροχή.
– Τι θα κάνουν τώρα οι γονείς μας, είπαμε. Πώς θα έρθουν στο σπίτι;
Τα δυο μικρά άρχισαν να κλαίνε.
– Ελάτε, τους είπα, θα παρακαλέσουμε τον Χριστό να σταματήσει την βροχή.
Γονατίσαμε και τα τρία μπροστά στο εικονοστάσι και προσευχηθήκαμε. Σε λίγα λεπτά η βροχή σταμάτησε.
Οι γονείς πρέπει να βοηθούν με διάκριση τα παιδιά από μικρά να πλησιάσουν τον Χριστό και να ζήσουν από μικρά τις ανώτερες χαρές, τις πνευματικές.
Όταν αρχίσουν να πηγαίνουν στο σχολείο, πρέπει σιγά-σιγά να τα μάθουν να μελετούν κάποιο πνευματικό βιβλίο και να τα βοηθούν να ζουν πνευματικά.
Τότε θα είναι αγγελούδια και με την προσευχή τους θα έχουν μεγάλη παρρησία προς τον Θεό.
Τέτοια παιδιά είναι κεφάλαια πνευματικά για τα σπίτια.
Ειδικά τα συναξάρια πολύ βοηθούν τα μικρά παιδιά στην πνευματική ζωή.

Από το βιβλίο του Αγίου Παϊσίου Αγιορείτου: “Λόγοι, τόμος Δ’, Οικογενειακή ζωή”, έκδοση Ιερού Ησυχαστηρίου “Ευαγγελιστής Ιωάννης ο Θεολόγος”, Σουρωτή Θεσσαλονίκης.

[toula]

Βαριά η πληγή.
Πόσο πληγωμένη είναι η φυσική μας αγάπη!
Πόσο βαριά είναι η πληγή της εμπάθειας που έχει πάνω της!
Η καρδιά, όταν κυριευθεί από την εμπάθεια, είναι ικανή για κάθε αδικία,
για κάθε ανομία, φτάνει να ικανοποιήσει την αρρωστημένη αγάπη της.

Άγιος Ιγνάτιος Μπριαντσανίνωφ

[toula]

Τριώδιο: Τι είναι και η σημασία του.

Η περίοδος τού Τριωδίου αποτελεί τό κινητό εκείνο τμήμα τού εκκλησιαστικού έτους πού προπαρασκευάζει τόν πιστό γιά τόν άξιο εορτασμό τών Παθών καί τής Αναστάσεως μέ ανάλογα βιώματα, πνευματική καλλιέργεια καί συμμετοχή, μέ αγώνα μετανοίας, προσευχής καί νηστείας.
Η περίοδος τού Τριωδίου είναι ένα στάδιο «προετοιμασίας» γιά τήν νηστεία τής Μεγάλης Τεσσαρακοστής καί ξεκινά από τήν Κυριακή τού «Τελώνου καί Φαρισαίου» καί τελειώνει τήν Ε΄ Κυριακή τών Νηστειών.
Τό Τριώδιο είναι ένα από τά λειτουργικά βιβλία τής Εκκλησίας. Στό βιβλίο αυτό περιέχονται σχεδόν κάθε μέρα ύμνοι, πού λέγονται Τριώδια, ύμνοι δηλαδή μέ τρείς ωδές. Οι ύμνοι αυτοί γενικά λέγονται Κανόνες.
Οι Κανόνες, στήν άρτια μορφή τους καί αντίθετα πρός τά Τριώδια, αποτελούνται από εννέα ωδές. Οι ωδές, είναι ομάδες από τέσσερα ως πέντε ή καί περισσότερα τροπάρια, πού ψάλλονται όλα μέ τόν ίδιο τρόπο. Ενώ λοιπόν οι Κανόνες είναι ύμνοι μέ εννέα ωδές, τά Τριώδια είναι μικρότεροι ύμνοι μέ τρείς μόνο ωδές. Από τά Τριώδια λοιπόν αυτά, λέγεται καί τό βιβλίο Τριώδιο.
Τριώδιο λέγεται καί η εκκλησιαστική περίοδος από τήν Κυριακή τού Τελώνου καί Φαρισαίου ως τό Πάσχα, επειδή όλο αυτό τό χρονικό διάστημα, είναι σέ χρήση τό λειτουργικό βιβλίο τού Τριωδίου.
Περιλαμβάνει, τίς τέσσερις εβδομάδες πρίν από τή Μεγάλη Τεσσαρακοστή, τίς πέντε εβδομάδες τής Μεγάλης Τεσσαρακοστής ως τό Σάββατο τού Λαζάρου, καί τή Μεγάλη Εβδομάδα.
Τήν πρώτη εβδομάδα τού Τριωδίου γίνεται «καταλύση εις πάντα», δηλαδή τρώγεται ελεύθερα κάθε φαγητό ακόμη καί τήν Τετάρτη καί Παρασκευή. Γιά τό λόγο αυτό ονομάζεται «ελεύθερη» ή «απολυτή».
Τήν δεύτερη εβδομάδα γίνεται «καταλύση εις πάντα», όλες τίς ημέρες εκτός τής Τετάρτης καί Παρασκευής.
Τήν τρίτη εβδομάδα, τής Τυροφάγου ή Τυρινής γίνεται όλες τίς ημέρες καταλύση σέ όλα τά γαλακτοκομικά προϊόντα, τού αυγού, τών ψαριών καί φυσικά τού ελαιολάδου, απαγορεύεται όμως η κρεοφαγία.
Κυριακή τού Τελώνη καί τού Φαρισαίου:
Η εκκλησία θέλει νά μάς εμπνεύσει τήν ταπείνωση τού Τελώνη καί νά μάς προφυλάξει από τήν υπερηφάνεια τού Φαρισαίου. Ο Κύριος διδάσκει: πάς ο υψών εαυτόν ταπεινωθήσεται, ο δέ ταπεινών εαυτόν υψωθήσεται.
Κυριακή τού Ασώτου:
Τρία πράγματα διδάσκει η παραβολή:
α) τήν άθλια καταστάση τού αμαρτωλού
β) τήν αξία τής μετανοίας καί
γ) τό μεγαλείο τής συγχωρέσεως.
Τό Σάββατο πρίν τήν τρίτη Κυριακή ονομάζεται Ψυχοσάββατο ή Σάββατο τών Ψυχών. Καθιερώθηκε από τήν εκκλησία ως ημέρα πού προσφέρουμε κόλλυβα καί προσευχόμαστε γιά όλους αυτούς πού γιά διαφόρους λόγους δέν μνημονεύονται σέ μνημόσυνα: γιά παράδειγμα άνθρωποι πού δέν έχουν εν ζωή κανένα συγγενή.
Κυριακή τής Απόκρεω:
Λέγεται έτσι διότι μετά τήν Κυριακή αυτή απέχουμε από τό κρέας. Τή μέρα αυτή η Εκκλησία μας, φέρνει στή μνήμη μας τήν φοβερή Δευτέρα Παρουσία τού Κυρίου.
Κυριακή τής Τυρινής:
Λέγεται έτσι διότι μετά τή μέρα αυτή καθώς καί τήν εβδομάδα πού προηγείται καταλύουμε τυριά καί άλλα γαλακτώδη.
Τό Ευαγγέλιο τής μέρας αυτής παροτρύνει τούς πιστούς νά συγχωρήσουν αυτούς πού τούς έφταιξαν ώστε νά τούς συγχωρήσει καί ο Θεός. Η νηστεία νά μή γίνεται αφορμή επιδείξης όπως έκαναν οι Φαρισαίοι καί νά διάγουν βίο ενάρετο καί ελεήμονα. Τή μέρα αυτή η εκκλησία, μάς θυμίζει τήν εξορία τού Αδάμ από τόν Παράδεισο.
Η ιερή υμνολογία, η βυζαντινή ψαλμωδία, καί η θεία λατρεία γενικά τής Εκκλησίας, μαζί μέ τήν αναγνώση τών Γραφών καί τό θείο κήρυγμα είναι τά ιερά γράμματα καί η παιδεία τών ορθοδόξων. Γιά μάς τούς Έλληνες είναι καί η εθνική μας γλώσσα, γιατί όλα αυτά είναι γραμμένα στά Ελληνικά,όπως καί η Αγία Γραφή καί οι ιερές Ακολουθίες.
Όλη η περίοδος τού Τριωδίου γιά τούς ορθοδόξους χριστιανούς είναι καιρός μετανοίας, προσευχής καί νηστείας. Γι αυτό κι από τή μέρα πού ανοίγει τό Τριώδιο, ο κάθε πιστός προσεύχεται κατανυκτικά καί ψάλλει· «τής μετα­νοίας άνοιξόν μοι πύλας, Ζωοδότα».

Διονυσίου, Μητροπολίτου Σερβίων καί Κοζάνης

[toula]

Μπροστά στο Τριώδιο...
*Καλό και ευλογημένο Τριώδιο να έχουμε και καλή προετοιμασία εν όψει της Μεγάλης Τεσσαρακοστής.
του Δημητρίου Παναγοπούλου

Πολύς λόγος γίνεται κάθε χρόνο κατά τις ημέρες που ανοίγει το Τριώδιο, τόσο από τους λεγόμενους πιστούς, όσο και από τους άπιστους, τους αδιάφορους, και μάλιστα κυρίως από αυτούς.
Υπάρχει όμως μία παρανόηση αναφορικά με το τι ερμηνεία έχουν οι λέξεις «ανοίγει το Τριώδιο».
Διότι βλέπουμε οι άπιστοι, οι ψυχροί, οι αδιάφοροι ως προς τα θέματα της θρησκείας, αλλά και πολλοί από τους κατ’ όνομα χριστιανούς, να ερμηνεύουν τις λέξεις «ανοίγει το Τριώδιο» με το ότι ήρθε περίοδος γλεντιού, μασκαρέματος, ξεφαντώματος, κραιπάλης, διαφθοράς ψυχής και σώματος. Γι’ αυτό βλέπουμε τόσα και τόσα παράξενα να λαμβάνουν χώρα κατά τις ημέρες αυτές.
Η πραγματική όμως ερμηνεία του «ανοίγματος του Τριωδίου» δεν είναι τα ανωτέρω, αλλά τα κατωτέρω.
Πρώτον, η περίοδος αυτή λέγεται περίοδος του Τριωδίου, και ακόμη ότι «ανοίγει το Τριώδιο», εξαιτίας ενός βιβλίου της Ορθόδοξης Εκκλησίας μας που ονομάζεται «Κατανυκτικόν Τριώδιον» και που το ανασύρει η Εκκλησία από τη βιβλιοθήκη της το Σάββατο το απόγευμα, την παραμονή δηλαδή της Κυριακής του Τελώνου και του Φαρισαίου, και θέτοντάς το στο αναλόγιο διαβάζει και ψάλλει από αυτό μέχρι το μεσονύκτιο του Μ. Σαββάτου που γίνεται η Ανάσταση, και κατόπιν το αποσύρει βάζοντας στη θέση του ενα άλλο βιβλίο της που λέγεται «Πεντηκοστάριον».
Με το βιβλίο αυτό, το «Κατανυκτικό» δηλαδή «Τριώδιο», η Εκκλησία διδάσκει τους ανθρώπους σχετικά με θέματα σωτηρίας.
Το μεγάλο αυτό βιβλίο είναι χωρισμένο σε τρεις περιόδους.
Η πρώτη αρχίζει από την Κυριακή του Τελώνου και του Φαρισαίου και τελειώνει την Κυριακή της Τυροφάγου.
Η δεύτερη αρχίζει από τη λεγόμενη Καθαρά Δευτέρα, την επομένη της Τυροφάγου, και τελειώνει των Βαΐων.
Και η τρίτη αρχίζει από την Μ. Δευτέρα, την επομένη των Βαΐων, και τελειώνει το μεσονύκτιο του Μ. Σαββάτου προς την Κυριακή, όπου σύμφωνα με τις Διαταγές των Αποστόλων έγινε η Ανάσταση.
Στην πρώτη του περίοδο παρουσιάζει τέσσερεις Ευαγγελικές περικοπές πολύ διδακτικές και απαραίτητες σε καθέναν που θέλει να γνωρίζει ορθά τα θέματα της σωτηρίας του.
Η πρώτη περικοπή είναι η λεγόμενη του Τελώνου και Φαρισαίου (Λουκ. 18:10-14), η οποία παρουσιάζει δύο ανθρώπους που ο ένας είχε έργα κατά κόσμον (ο Φαρισαίος) και απορρίφθηκε από τον Θεό, και ο άλλος (ο Τελώνης) δικαιώθηκε διότι αναγνώρισε την αμαρτωλότητά του, ζητώντας έλεος από τον Θεό με τα λόγια· «Ο Θεός, ιλάσθητί μοι τω αμαρτωλώ».
Η δεύτερη περικοπή είναι η λεγόμενη του Ασώτου (Λουκ. 15:25-32), η οποία επίσης παρουσιάζει δύο ανθρώπους, όπου ο ένας, παρότι αμάρτησε (ο άσωτος) μετανόησε, εξομολογήθηκε, κοινώνησε (από τον Μόσχο τον σιτευτό) και σώθηκε, ενώ ο άλλος που αρκέστηκε στη δικαιοσύνη του, στα έργα του· «Ιδού τοσαύτα έτη δουλεύω σοι και ουδέποτε έντολήν σου παρήλθον» (Λουκ. 15:29), απορρίφθηκε, δεν εισήλθε.
Αφού λοιπόν παρουσιάσει τις δύο αυτές μεγάλες ευαγγελικές περικοπές, στις οποίες διδάσκεται σαφώς ο τρόπος της σωτηρίας του ανθρώπου, ότι δηλαδή δεν σώζεται με τα έργα του μόνο, αλλά με τη θυσία του Υιού του Θεού, του «Μόσχου του σιτευτού», έρχεται την τρίτη Κυριακή της Αποκριάς και διδάσκει ότι πρέπει να προσέξουμε, διότι μία ημέρα θα καθίσει ως δικαστής πλέον να μας κρίνει. Γι’ αυτό μας διαβάζει το Ευαγγέλιο της Κρίσεως (Ματθ. 25:31-46) που είναι παραβολή και προφητεία μαζί. Παραβολή μεν, διότι παρομοιάζει τους δικαίους με πρόβατα και τους απίστους με ερίφια, προφητεία δε, διότι λέει: «Όταν έλθη ο Υιός του ανθρώπου» κλπ.
Και τέλος, προκειμένου να μας εισαγάγει στο δεύτερο μέρος της προετοιμασίας της Μ. Τεσσαρακοστής, για να δεχτούμε τον στο τέλος της περιόδου ερχόμενο σταυρωθέντα, ταφέντα και αναστάντα Θεό μας, μας θυμίζει την έξωση του Αδάμ και της Εύας από τον Παράδεισο την Κυριακή της Τυροφάγου (που τη λέμε τελευταία αποκριά, ψευδώς βεβαίως), και έτσι κλείνει το πρώτο μέρος της μεγάλης αυτής περιόδου του Τριωδίου.
Κατόπιν μας εισάγει στο δεύτερο μέρος της περιόδου που είναι η λεγόμενη Μεγάλη Τεσσαρακοστή και αρχίζει με την Καθαρή Εβδομάδα, και μάλιστα τη λεγόμενη Καθαρή Δευτέρα, που εμείς με την απιστία μας την καταντούμε την πιο βρωμερή του έτους. Η Καθαρή Δευτέρα βρίσκει τους Πρωτοπλάστους εξωσμένους από την Εδέμ να κλαίνε και να κτυπούν το πρόσωπό τους ζητώντας έλεος. Η αγία μας Εκκλησία για το θέμα αυτό ψάλλει:
«Αδάμ εξωστράκισται παρακοή Παραδείσου, και τρυφής εκβέβληται, γυναικός τοις ρήμασιν απατώμενος, και γυμνός κάθηται, του χωρίου οίμοι! εναντίον οδυρόμενος. Διο σπουδάσωμεν, πάντες τον καιρόν υποδέξασθαι, νηστείας, υπακούοντες ευαγγελικαίς παραδόσεσιν· ίνα δια τούτων, ευάρεστοι γενόμενοι Χριστώ, του Παραδείσου την οίκησιν πάλιν απολάβωμεν».
Κατά τις εβδομάδες αυτές της περιόδου της Μ. Τεσσαρακοστής, τις Τετάρτες και τις Παρασκευές η αγία μας Εκκλησία κάνει τις Ακολουθίες των Προηγιασμένων, όπου οι πιστοί μπορούν να πυκνώσουν την προσέλευσή των στο Ποτήριο της Ζωής (την Θεία Κοινωνία), ώστε να παίρνουν δύναμη για τον αγώνα της νηστείας και της εγκράτειας της Μ. Τεσσαρακοστής.
Τέλος φτάνουμε στην Κυριακή των Βαΐων που είναι το τέλος της δεύτερης περιόδου, και μπαίνουμε πλέον στη Μεγάλη Εβδομάδα, τη λεγόμενη εβδομάδα των Αγίων Παθών, όπου ολοκληρώνεται η διδασκαλία της ενανθρωπήσεως του Ιησού με τη Σταύρωση, την Ταφή και την Ανάσταση.
Αυτό είναι λοιπόν συνοπτικά το «Τριώδιον» και ο σκοπός του ανοίγματός του.
Επειδή όμως αυτό εργάζεται σκοπό σωτήριο, βάλλεται από τον Διάβολο και τα όργανά του, ο οποίος ανοίγει και αυτός το δικό του Τριώδιο και μας καλεί προς τα εκεί, υποσχόμενος αντί για νηστεία, φαγοπότι, αντί για εγκράτεια και σωφροσύνη, απόλαυση και ηδονές, και αντί για πένθος και δάκρυα, γέλια και καρναβάλια.
Πάντως ας μη ξεχνούμε ότι στο ένα «Τριώδιο» της Εκκλησίας πρωταγωνιστεί ο Χριστός, ενώ στο άλλο «Τριώδιο» του κόσμου πρωταγωνιστεί ο Διάβολος.
Ο ένας καλεί σε σωτηρία, ο άλλος σε απώλεια. Σ’ εμάς εναπόκειται να εκλέξουμε: τον Ιησού ή τον Βαραββά.
Χαρά σε αυτούς που θα συνταχθούν με τον Ιησού και αλίμονο σε όσους θα συνταχθούν με τον Βαραββά.

Από το περιοδικό «Όσιος Φιλόθεος της Πάρου» τ. 16, εκδ. Ορθ. Κυψέλης, σελ. 17

[toula]

Η είσοδος στην περίοδο του Τριωδίου

Η Εκκλησία, αδελφοί μου, μας καλεί να μπούμε στην περίοδο του Τριωδίου, που είναι περίοδος κατανύξεως, μετανοίας, πένθους, περίοδος προσευχής και ασκήσεως. Αλλά λέει η Εκκλησία στον καθένα μας: «Πρόσεξε. Πρόσεξε πού πηγαίνεις. Πρόσεξε τι πας να κάνεις. Δεν είναι παιχνίδια αυτά· δεν είναι παιχνίδια. Ούτε απλώς επειδή σου ήλθε η όρεξη τάχα να μετανοήσεις ή να προσευχηθείς, θα γίνει κιόλας. Μην παίζεις με πράγματα που δεν μπορείς να παίζεις.
» Το πρώτο-πρώτο που έχεις να κάνεις, άνθρωπέ μου – είναι σαν να λέει η Εκκλησία και γι’ αυτό μας εισάγει στο Τριώδιο με την Κυριακή τελώνου και Φαρισαίου – το πρώτο-πρώτο που έχεις να κάνεις, είναι να συναισθανθείς την αναξιότητά σου, την όλη άσχημη κατάστασή σου, να συναισθανθείς την αμαρτία σου, τις αδυναμίες σου, την υπερηφάνεια που έχεις μέσα σου, την αυθάδεια και το θράσος που έχεις μέσα σου, να συναισθανθείς ότι είναι ανόητη όλη αυτή η ζωή που κάνεις. Να τα συναισθανθείς πάρα πολύ όλα αυτά και να ταπεινωθείς ενώπιον του Θεού. Να ταπεινωθείς.

» Μην τυχόν τολμήσεις να μπεις στον ναό, να μπεις στην αγία αυτή περίοδο, μην τυχόν τολμήσεις να πλησιάσεις τον Θεό με υπερηφάνεια, με κενοδοξία, τάχα με ψηλά το κεφάλι και ασπροπρόσωπος και με την πεποίθηση ότι τάχα έχεις κάποιες αρετές. Μην τυχόν τολμήσεις έτσι. Δεν θα γίνει τίποτε. Και όχι μόνο αυτό, αλλά, ενώ εσύ θα προσπαθείς τάχα κάτι να κάνεις, ο Θεός θα σε αποδοκιμάσει. Για να μπεις στη μετάνοια, για να βρεις τη μετάνοια, για να ζήσεις τη μετάνοια, θα περάσεις από αυτή την πύλη· την πύλη της ταπεινώσεως. Και η πύλη της ταπεινώσεως δεν είναι κάτι που το πέρασε κανείς και τέλειωσε, αλλά συνέχεια πρέπει να έχει κανείς μέσα στην καρδιά του την ταπείνωση».
Τελειώνοντας θα έλεγα το εξής: Όσες φορές θυμηθείς ότι μπήκαμε στο Τριώδιο και καταλάβεις, συναισθανθείς ότι δεν έβαλες αρχή ακόμη, ότι δεν έκανες τίποτε, μη χάνεις τον καιρό σου ψάχνοντας να βρεις τι έγινε. Ταπεινώσου. Ταπεινώσου.

Είσαι στην τρίτη ημέρα του Τριωδίου, στην όγδοη, στην εικοστή, είσαι στην τεσσαρακοστή ημέρα του Τριωδίου; Έφθασες στο Μέγα Σάββατο και δεν έγινε τίποτε; Και τότε, αν θέλεις να μπεις στη μετάνοια, στην κατάνυξη, αν θέλεις να βρεις το έλεος του Θεού, τη χάρη του Θεού, ταπεινώσου.
Ας είσαι ένας άνθρωπος που κανένας δεν σε λογαριάζει, κανένας δεν σε υπολογίζει· δεν πειράζει αυτό. Δεν είναι θέμα ανθρώπινο εδώ. Ο Θεός θα έρθει να σε βρει, όπου κι αν είσαι, θα σκύψει επάνω σου και σαν να σου λέει: «Ναι, παιδί μου, ναι, αυτό ήθελα. Όλη τη Σαρακοστή» – αν υποθέσουμε ότι έφθασε κανείς στο Μέγα Σάββατο – «όλη τη Σαρακοστή, παιδί μου, αυτό περίμενα να κάνεις και δεν το έκανες. Έστω τώρα. Σε δέχομαι, παιδί μου».
Και καθώς ταπεινώνεσαι και συντρίβεσαι ενώπιον του Θεού, μετανόησε αληθινά. Ο Θεός θα δει αυτή τη στάση σου, θα δει αυτή τη διάθεσή σου, θα το προσέξει ο Θεός, όπου κι αν είσαι κρυμμένος.
Εύχομαι, αδελφοί μου, σε όλους καλώς να μπούμε στο Τριώδιο και καλώς να το διανύσουμε.

Από το βιβλίο: π. Συμεών Κραγιοπούλου, Συνάξεις Τριωδίου Α’, Πανόραμα Θεσσαλονίκης, β’ έκδοση 2013, σελ. 81.

[toula]

Όταν σας αδικούν οι άνθρωποι, να ξέρετε ότι αποκτάτε μετοχές στον Ουρανό.
Οι άνθρωποι έχουν πολλά ελαττώματα και ιδιοτροπίες. Να τους διορθώσουμε όλους, είναι αδύνατον.
Δεν μένει λοιπόν άλλη λύση, από το να μάθουμε να υπομένουμε και να τους ανεχόμαστε όλους.
Αρκετοί άνθρωποι είναι αγνώμονες.
Αν περιμένουμε ανταπόδοση, θα στεναχωρηθούμε...
Αν όμως δεν περιμένουμε, τότε θα είμαστε ήρεμοι. Από τους ανθρώπους, να δεχόμαστε ό,τι μας δίνουν.
Σε κάποιον προσφέρεις ένα πέλαγος αγάπης. Και αυτός ανταποκρίνεται με τον εξής τρόπο: παίρνει ένα σταγονόμετρο και σου λέει: ''Άνοιξε τα χέρια σου!… Μια…, δύο…, τρεις…'' και σου δίνει δύο – τρεις σταγόνες αγάπης! Τι, να κάνουμε;! Δεκτό και αυτό!
Όταν σας αδικούν οι άνθρωποι, να ξέρετε ότι αποκτάτε μετοχές στον Ουρανό. Όταν μας αδικούν οι άνθρωποι, μας δικαιώνει ο Θεός. Γενικά, τους ανθρώπους να τους δεχόμαστε όπως είναι και όχι όπως θα θέλαμε εμείς να είναι...

π. Επιφάνιος Θεοδωρόπουλος

[toula]

Χαριτωμένες διδαχές - Γέροντος Παϊσίου του Αγιορείτου
Ιερόν Κελλίον Παναγούδα -Ιούλιος 2014-
Πολλοί επισκέπτες έδιναν στο Γέροντα διάφορα τρόφιμα, για να εκδηλώσουν την αγάπη τους. Εκείνος τα μοίραζε συνεχώς, χωρίς να κρατάει για τον εαυτό του τίποτα. Σε σχετική ερώτηση, γιατί δεν κρατούσε κάτι, είπε:
-Αν τα κρατήσω, θα κάνω σούπερ-μάρκετ εδώ! Θυμάμαι ακόμα και τους Ισραηλίτες που ο Θεός τους έριχνε καθημερινά το μάννα.
Όσοι όμως κρατούσαν κάτι για την επόμενη ημέρα, τους σάπιζε. Πρέπει να έχουμε εμπιστοσύνη στην πρόνοια του Θεού.

Πηγή: Γέροντος Παϊσίου «Χαριτωμένες Διδαχές, με παραβολές και παραδείγματα», εκδόσεις «Βρυέννιος», Θεσσαλονίκη 2003
diakonima

[toula]

Σύναξις Ὑπεραγίας Θεοτόκου τῆς Ἰβηριτίσσης
Η ἐπωνυμία τῆς ἱερᾶς εἰκόνας τῆς Παναγίας, Ἰβηρίτισσα, ὀφείλεται στὴν Ἱερὰ Μονὴ Ἰβήρων τοῦ Ἁγίου Ὄρους, ὅπου ἡ ἱερὴ εἰκόνα ἔφθασε κατὰ τρόπο θαυματουργικὸ τὸ ἔτος 999 μ.Χ., ἀφοῦ ἐπέπλεε ἐπάνω στὰ κύματα τῆς θάλασσας.
Τὸ ἔτος 1648, μετὰ ἀπὸ ἐπιθυμία τοῦ Πατριάρχου τῆς Ρωσίας Νίκωνος, ἔφεραν στὴ Μόσχα πανομοιότυπο ἀντίγραφο τῆς ἱερᾶς εἰκόνος.
Ἡ εἰκόνα τιμᾶται, ἐπίσης, στὶς 12 Ὀκτωβρίου, ἡμέρα κατὰ τὴν ὁποία ἔφθασε στὴ Μόσχα καὶ τὴν Τρίτη τῆς Διακαινησίμου.

synaxarion