Ψυχοφελή μηνύματα...

[toula]

«Η δικαιολογία δεν είναι γραμμένη στην Αγία Γραφή...
Οι Άγιοι όχι μόνο δεν δικαιολογούνται, αλλά υποφέρουν εκουσίως γιά τους άλλους!»!!

Άγιος Εφραίμ ο Κατουνακιώτης

[toula]

«Όταν γογγύζουμε κατά του Θεού, αυτό σημαίνει ότι Τον θεωρούμε άδικο».

Αγ. Λουκάς Κριμαίας

[toula]

Mήν σταματάς την προσευχή. Ακόμα κι αν η ψυχρότητα μπει στην καρδιά, μήν σταματάς...

«Mήν σταματάς την προσευχή. Ακόμα κι αν η ψυχρότητα μπει στην καρδιά, μήν σταματάς, γιε μου. Ίσως νιώθεις την καρδιά σου σαν πέτρα και προσεύχεσαι και προσεύχεσαι, προσεύχεσαι και προσεύχεσαι... μια σταγόνα θα περάσει από αυτή την πέτρα, όχι αμέσως, αλλά με τα χρόνια θα περάσει και στην καρδιά...»

Όσιος Στάρετς Μακάριος Μπολότωφ.
+26 Μαΐου 2001.

[toula]

Ἡ ἀποστασία εἶναι ἀκριβῶς ἡ ἀπουσία αὐτοῦ τοῦ πράγματος
π. Συμεών Κραγιοπούλου

« Δέν θά ἔρθει ἡ ἡμέρα ἐκείνη τῆς παρουσίας τοῦ Κυρίου, ἄν πρῶτα δέν γίνει ἡ ἀποστασία», λέει ὁ ἀπόστολος Παῦλος.
Ἡ ἀποστασία θά μπορούσαμε νά ποῦμε ὅτι ἀρχίζει νά διαφαίνεται. Τί δηλαδή;
Ὅτι οἱ ἄνθρωποι εἶναι σάν νά τούς κάνει κάποιος ἔνεση, σάν νά τούς δίνει μιά οὐσία, ἕνα κάτι πού τούς κάνει νά γίνονται ἀποστάτες.
Δηλαδή, ἄλλο εἶναι νά ἁμαρτήσεις καί νά τό νιώθεις αὐτό… Ἄνθρωπος ἀδύνατος εἶσαι, ἁμάρτησες· ἀλλά ἔχεις μιά ἐπίγνωση μέσα σου, μιά τύψη, ἔχεις μιά ντροπή καί λές: «Πῶς τό ἔκανα αὐτό;»
Κι ἄν ἀκόμη δέν φτάνεις στό σημεῖο νά πεῖς: «Τί κάνω;», ὥστε νά μετανοήσεις καί νά ἀλλάξεις ζωή, ἔχεις ὅμως μιά τσίπα μέσα σου, μιά ντροπή, ἕνα κάτι στοιχειῶδες ὅτι ἁμάρτησες, καί κρύβεσαι.
Ἡ ἀποστασία εἶναι ἀκριβῶς ἡ ἀπουσία αὐτοῦ τοῦ πράγματος. Καρφί δέν σοῦ καίγεται πού ἁμαρτάνεις! Δέν φοβᾶσαι τόν Θεό. Οὔτε ὁ διάβολος δέν κάνει ἔτσι! "

proskynitis

[toula]

"Ένας μεγάλος έμπορος, εδέχθη μία ημέρα έναν πελάτη του, που τον παρακάλεσε να του δώσει διακόσιες χιλιάδες δραχμές, γιά να πληρώσει κάποια χρέη, γιά τα οποία κινδύνευε, να τον κλείσουν στη φυλακή. Αυτός όμως του είπε ότι, δεν είχε να του δώσει.
Το βράδυ, ο έμπορος επέστρεψε στο σπίτι του, αλλά ήταν πολύ σκεπτικός, και η γυναίκα του τον ερώτησε τί του συνέβαινε. Εκείνος της ανέφερε το περιστατικό και η γυναίκα του, τού ζήτησε να πάει άμεσα στον πελάτη του και να του δώσει τα απαραίτητα χρήματα.
Ήταν έντεκα το βράδυ. Σηκώνεται λοιπόν και πηγαίνει στο σπίτι του πελάτη του, αλλά βρίσκει μόνο τη γυναίκα του διότι ο άνδρας της είχε συλληφθή και ευρισκόταν στην φυλακή. Ο έμπορος, έδωσε τα χρήματα στην σύζυγο του πελάτη του, ώστε να πάει αύριο και να πληρώσει το χρέος. Έτσι και έγινε και ο άνθρωπος βγήκε τελικά από τη φυλακή και σ’ ένα μήνα επέστρεψε όλα τα χρήματα στον έμπορο.
Την ημέρα όμως που συνάντησε τον έμπορο γιά να του επιστρέψει τα χρήματα, τον είδε πάρα πολύ στενοχωρημένο. Τον ερώτησε λοιπόν τί συνέβαινε, και ο έμπορος του απάντησε ότι η γυναίκα του ήταν πολύ άρρωστη, είχε όγκο στο κεφάλι, και έπρεπε άμεσα να χειρουργηθή, αλλιώς θα πέθαινε. Μόνο στο Μόναχο της Γερμανίας μπορούσε να γίνει η εγχείρηση αυτή και μάλιστα από συγκεκριμένο εξειδικευμένο Γερμανό ιατρό. Και του είπε μάλιστα και το όνομα του ιατρού.

Ακούγοντας το όνομα του ιατρού ο αποφυλακισθείς, λέει στον έμπορο με μεγάλη έκπληξη:
«Φίλε μου, αυτόν τον ιατρό τον γνωρίζω πολύ καλά!!
Κάποτε, ένα βράδυ είχε ακινητοποιηθή το αυτοκίνητό αυτού του ιατρού, σε μία έρημη περιοχή ενώ έβρεχε. Εγώ, περνώντας από εκεί, κατέβηκα από το αυτοκίνητό μου, έδεσα το δικό μου στο δικό του και τον τράβηξα μέχρι το σπίτι του, δίχως να δεχθώ απ’ αυτόν ούτε μία δραχμή. Αυτό συνέβη στην περιοχή του Μονάχου, στη Γερμανία, κοντά στο μέρος όπου εργαζόμουν εκείνη την περίοδο. Εκείνος ο ιατρός μου έδωσε την κάρτα του και μου είπε: “Είμαι ο τάδε ιατρός και σε ευχαριστώ γιά την βοήθεια που μου πρόσφερες και ό,τι χρειασθής να με πάρεις τηλέφωνο, να, και η κάρτα μου”!»!
Την επομένη έγινε τηλεφώνημα στο Γερμανό ιατρό και έκλεισαν άμεσα ραντεβού στο Νοσοκομείο του Μονάχου. Βρέθηκαν λοιπόν στην Γερμανία ο έμπορος και η σύζυγος του, τους συνόδευσε μάλιστα και ο αποφυλακισθείς. Βρήκαν λοιπόν τον καθηγητή έτοιμο στο χειρουργείο, έγινε η δύσκολη αυτή επέμβαση και όλα πήγαν καλά"!!

Πηγή: «Όσα είδα και άκουσα από τον Γέροντα Πορφύριο», εκδόσεις, «Η Μεταμόρφωσις του Σωτήρος», Μήλεσι.

[toula]

«Υπάρχει κίνδυνος, αν κανείς καταφρονεί τα μικρά, αυτή η καταφρόνηση να προχωρήσει και στα μεγαλύτερα και αγιώτερα, και χωρίς να το καταλάβει, δικαιολογώντας τον εαυτό του ότι αυτό δεν είναι τίποτε, το άλλο δεν πειράζει, να φθάσει, Θεός φυλάξοι, στην τελεία καταφρόνηση των θείων και να γίνει ανευλαβής, αναιδής και άθεος»

(όσιος Παΐσιος αγιορείτης, από Ιερομ. Ισαάκ, Βίος Γέροντος Παϊσίου, Άγιον Όρος).

[toula]

Μας κατακαίει
Για να είμαστε ενωμένοι με τον Κύριο και να έχουμε ζωή αιώνια, πρέπει να κοινωνούμε συχνά το Σώμα και το Αίμα Εκείνου, που είναι η πηγή της ζωής.
Αλλιώς, όχι μόνον είμαστε χωρισμένοι απ’ Αυτόν, αλλά και νεκροί.
Ας προσέξουμε όμως, να μην κοινωνούμε χωρίς βαθειά μετάνοια, συντριβή καρδιάς, καθαρή ζωή και πνευματική προετοιμασία, γιατί τότε η Θεία Κοινωνία όχι μόνο δεν συντελεί στην ένωσή μας με τον Χριστό, αλλά, αντίθετα, μας καταδικάζει και μας κατακαίει.

Άγιος Συμεών ο Νέος Θεολόγος

[toula]

Οι αληθινοί Χριστιανοί δεν φοβούνται. Φοβάται αυτός που βρίσκεται μακριά από Τον Ιησού Χριστό
Η δειλία είναι νηπιακή συμπεριφορά μιας ψυχής πού εγήρασε στην κενοδοξία. Η δειλία είναι απομάκρυνσις της πίστεως, με την ιδέα ότι αναμένονται απροσδόκητα κακά.
Ο φόβος είναι κίνδυνος που προμελετάται. Ή διαφορετικά, ο φόβος είναι μία έντρομη καρδιακή αίσθησις, πού συγκλονίζεται και αγωνιά από αναμονή απροβλέπτων συμφορών. Ο φόβος είναι μία στέρησις της εσωτερικής πληροφορίας. Η υπερήφανη ψυχή είναι δούλη της δειλίας∙ έχοντας πεποίθησι στον εαυτόν της και όχι στον Θεόν, φοβείται τους κρότους των κτισμάτων και τις σκιές.
Όσοι πενθούν και όσοι καταπονούνται χωρίς να υπολογίζουν κόπους και πόνους, δεν αποκτούν δειλία. Πολλές φορές όσοι υποκύπτουν στην δειλία χάνουν το μυαλό τους. Και είναι φυσικό αυτό, διότι είναι δίκαιος Εκείνος πού εγκαταλείπει τους υπερηφάνους, ώστε και οι υπόλοιποι να μάθωμε να μη υψηλοφρονούμε.

Όλοι όσοι φοβούνται είναι κενόδοξοι, αλλ΄ όμως όλοι όσοι δεν φοβούνται δεν σημαίνει ότι είναι ταπεινόφρονες, αφού και οι λησταί και οι τυμβωρύχοι δεν υποκύπτουν εύκολα στην δειλία.
Σε όποιους τόπους συνηθίζεις να φοβήσαι, μη διστάζης να πηγαίνης, όταν ακόμη δεν έχη ξημερώσει. Εάν δείξεις κάποια χαλαρότητα στο σημείο αυτό, τότε θα γηράση μαζί σου το νηπιακό και αξιογέλαστο τούτο πάθος. Ενώ βαδίζεις προς τα εκεί οπλίζου με την προσευχή. Μόλις φθάσης σ΄ εκείνους τους τόπους, ανύψωσε τα χέρια σου. Με το όνομα του Ιησού μάστιζε τους εχθρούς, διότι δεν υπάρχει ούτε στον ουρανό ούτε στην γη ισχυρότερο όπλο. Αφού απαλλαγής από την αρρώστεια αυτή, ας ανυμνήσης τον Λυτρωτή σου∙ διότι εάν τον ευγνωμονής, θα σε σκεπάζη παντοτινά.
Ποτέ δεν μπορείς διά μιας να γεμίσης την κοιλία. Παρόμοια βέβαια δεν μπορείς διά μιας να νικήσης την δειλία. Όταν έχωμε πολύ πένθος, θα υποχωρήση πιο γρήγορα∙ όταν όμως αυτό μας λείπη, θα παραμένουμε συνεχώς δειλοί. «Έφριξάν μου τρίχες και σάρκες» είπε ο Ελιφάζ (Ιώβ δ΄ 15), περιγράφοντας την πανουργία τούτου του δαίμονος.

Άλλωτε εδειλίασε πρώτα η ψυχή και άλλοτε το σώμα, και εν συνεχεία μεταβίβασε το ένα στο άλλο το πάθος. Αν συμβή να φοβηθή το σώμα, χωρίς όμως να εισδύση ο άκαιρος φόβος στην ψυχή, ευρισκόμεθα πλησίον στην θεραπεία. Όταν δε όλα τα δυσάρεστα και απροσδόκητα τα δεχώμεθα πρόθυμα, με συντριμμένη καρδιά, τότε ελευθερωθήκαμε πραγματικά από την δειλία.
Δεν ενισχύει τους δαίμονας εναντίον μας το σκότος και η ερημία των τόπων, αλλά η ακαρπία της ψυχής μας. Μερικές φορές όμως πρόκειται για οικονομική παίδευσι εκ μέρους του Θεού.
Εκείνος που έγινε δούλος του Κυρίου, θα φοβηθή μόνο τον ιδικό του Δεσπότη. Και εκείνος πού δεν φοβείται ακόμη Αυτόν, φοβείται πολλές φορές την σκιά του.
Όταν πλησιάση αοράτως ένα πονηρό πνεύμα, φοβείται το σώμα. Όταν όμως πλησιάση κάποιος Άγγελος, αγάλλεται η ψυχή των ταπεινών. Γι΄αυτό, μόλις από την ενέργεια αυτή αντιληφθούμε την παρουσία του, ας τρέξουμε γρήγορα στην προσευχή, διότι ήλθε να προσευχηθή μαζί μας ο αγαθός μας φύλαξ.
Όποιος ενίκησε την δειλία, είναι φανερό ότι ανέθεσε στον Θεόν και την ζωή και την ψυχή του.

«Περί Δειλίας» ΚΛΙΜΑΞ Αγίου Ιωάννου Σιναΐτου

[toula]

Απο τις διδαχες του Αγιου Κοσμα του Αιτωλού.
«Εάν κάποιος άνθρωπος με βρίσει,
σκοτώσει τον πατέρα μου, τη μητέρα μου,
τον αδελφό μου, και ύστερα το μάτι εάν μου βγάλει,
έχω χρέος σαν χριστιανός να τον συγχωρήσω..
Εάν όμως βρίσει τον Χριστό μου και την Παναγία μου,
δεν θέλω να τον βλέπω».

Άγιος Κοσμάς ο Αιτωλός

[toula]

Άγιος Παΐσιος: Όσο περισσότερο προσεύχεται κανείς, τόσο περισσότερη πνευματική σιγουριά νιώθει.

Να νοιώσουμε την προσευχή ως ανάγκη. Όπως το σώμα για να ζήσει χρειάζεται τροφή, έτσι και η ψυχή για να ζήσει, πρέπει να τραφεί.
Αν δεν τραφεί αποδυναμώνεται και έρχεται ο πνευματικός θάνατος. Όποιος όμως δεν θεωρεί την προσευχή ως ανάγκη, αλλά ως αγγαρεία, μοιάζει με ανόητο παιδάκι που αποστρέφεται το μαστό της μητέρας του και όλη τη γλυκειά της στοργή και έτσι είναι αρρωστιάρικο και κακορίζικο.
Να ζητάς συγχώρηση από τον Θεό, για τα σφάλματα που έκανες μέσα στην ημέρα και ύστερα να σκέφτεσαι την αμαρτωλότητά σου γενικά. Έτσι ταπεινώνεσαι και μετά αρχίζεις τα αιτήματα που έχεις. Εγώ αρχίζω την προσευχή με το «ο Θεός ιλάσθητί μοι τω αμαρτωλώ». Το λέω λίγες φορές ψιθυριστά και μετά συνεχίζω με την ευχή.

Κάποτε είχα παρακαλέσει τον Θεό, να με μάθει να προσεύχομαι. Και τότε είδα σε όραμα ένα παιδί δεκαεπτά χρονών να προσεύχεται. Ω, με είχε διαλύσει! Έκλαιγε και προσευχόταν με τέτοιο τρόπο, που με συγκλόνισε. Άρχισε με εξομολόγηση: «Είμαι αχάριστος, αδιόρθωτος…». Ύστερα έλεγε: «Τώρα Θεέ μου, που είμαι σε τέτοια κατάσταση, πώς θα μπορέσω να διορθωθώ, αν δεν με βοηθήσεις Εσύ;» και άρχιζε τα αιτήματα…
Όπως ο ασυρματιστής νοιώθει περισσότερη ασφάλεια, όταν είναι εν διαρκεί ακροάσει με το Κέντρο, έτσι και ο άνθρωπος όσο περισσότερο προσεύχεται, τόσο περισσότερη Θεία σιγουριά νοιώθει. Όσο λοιπόν περισσότερο προσεύχεται κανείς, τόσο περισσότερη πνευματική σιγουριά νιώθει. Είναι ασφάλεια η προσευχή με την οποία προλαβαίνουμε κάθε κακό. Και ανάλογα με την θυσία και την προσευχή που κάνει ο άνθρωπος για τον εαυτό του ή για τον συνάνθρωπό του, θα δεχθεί και την Θεία βοήθεια.
Προσευχή σημαίνει ζητώ συνεχώς βοήθεια από τον Χριστό, από την Παναγία, από τους Αγίους, για τον εαυτόν μου και για τους άλλους. Αν δεν ζητήσω βοήθεια, δεν θα μου δώσουν.
Όταν ο άνθρωπος προσεύχεται πριν ενεργήσει σε ο,τιδήποτε, δεν ενεργεί ο αφρός του μυαλού και η ελαφρότητα, αλλά το αγιασμένο μυαλό. Η βιαστική απάντηση είναι του μυαλού, ενώ η απάντηση που περνά μέσα από την προσευχή, είναι του Θεού.