Ψυχοφελή μηνύματα...

[toula]

"Όσο ευχαριστείται ο Πανάγαθος με την ταπεινή επίγνωση του εαυτού μας και με ένα δάκρυ που χύνουμε για τις αμαρτίες μας, δεν ευχαριστείται με μύριες ανακαλύψεις της Παλαιάς και Καινής Διαθήκης. Απόδειξη ο ληστής, ο οποίος, αν και ήταν κακούργος και αμαρτωλός, επειδή ταπείνωσε τον εαυτό του και ζήτησε έλεος για τις αμαρτίες του, υψώθηκε τόσο πολύ, ώστε μπήκε πρώτος στον παράδεισο".

Όσιος Δανιήλ Κατουνακιώτης

[toula]

Σε κάποιο μέρος της Φρυγίας, η γη ανέβλυσε αγιασμένο νερό με τη δύναμη του Αρχαγγέλου Μιχαήλ, που γιάτρευε κάθε αρρώστια των ασθενούντων. Ένας χριστιανός, λοιπόν, επειδή γιατρεύτηκε η κόρη του, έκτισε ωραιότατο ναό στο όνομα του Αρχιστράτηγου, επάνω στο άγιασμα.

Μετά 90 χρόνια, ήλθε στο ναό κάποιος ευλαβής νέος, ονόματι Άρχιππος. Έμεινε υπηρέτης στο ναό και ζούσε ζωή ασκητική και με εγκράτεια. Όταν είδαν αυτό το πράγμα οι ειδωλολάτρες, έπιασαν τον Άρχιππο και τον χτύπησαν δυνατά. Έπειτα, όρμησαν να καταστρέψουν το ναό και το άγιασμα. Αλλά ώ της μεγάλης δυνάμεως του Αρχαγγέλου! Άλλων απ' αυτούς τα χέρια έμειναν παράλυτα και άλλους σταμάτησε φράγμα φωτιάς και έτσι γύρισαν όλοι άπρακτοι. Όμως το πείσμα και ο θυμός τους ώθησε να κάνουν εκτροπή του κοντινού ποταμού, για να παρασύρει το ναό και να πνίξουν τον Άρχιππο. Αλλά και πάλι θαύμα! Ο ποταμός γύρισε προς τα πίσω! Τότε σκέφθηκαν να ενώσουν και άλλους δύο ποταμούς. Όμως ο Αρχάγγελος Μιχαήλ παρουσιάστηκε στον Άρχιππο και, αφού τον έβγαλε έξω από το ναό, έκανε το σημείο του σταυρού και οι ποταμοί στάθηκαν σαν τείχος. Πρόσταξε, έπειτα, να χωνευθούν και πράγματι, κατά παράδοξο τρόπο, έως σήμερα στο μέρος εκείνο τα νερά των ποταμών χωνεύονται. Και γι' αυτό το μέρος ονομάστηκε Χώναι.

Ορθοδ χρ ιεραποστολή.

[toula]

Η θεραπεία της μητέρας του Γέροντα Φιλοθέου από την Παναγία την Γιάτρισσα!
Εορτάζει στις 8 Σεπτεμβρίου εκάστου έτους.
[Γράφει ο Γέροντας, π. Φιλόθεος Ζερβάκος (1884-1980)]:

Πριν αναχωρήσω από την πατρίδα μου [Πακιά Λακωνίας] ασθένησε βαριά η μητέρα μου και έφθασε στα πρόθυρα του θανάτου.
Βλέποντας την να κινδυνεύει να πεθάνει σκεφτόμουν πως “εάν η μητέρα μου μείνει ασθενής, εγώ δεν θα μπορέσω να ακολουθήσω τον Χριστόν, διότι έμεινε μόνος ο πατέρας μου, με την μικρή μου αδελφή και κατά συνέπεια δεν θα μπορούσα να τους εγκαταλείψω” [Ο π. Φιλόθεος Ζερβάκος (κατά κόσμο Κωνσταντίνος Ζερβάκος) αναφέρεται στον πόθο του να γίνει μοναχός].
Την προηγούμενη ημέρα της ασθένειας της μητέρας μου, κάποιος συγχωριανός μου μού έδωσε και διάβασα ένα βιβλίο, το οποίο περιείχε θαύματα της Υπεραγίας Θεοτόκου της επονομαζομένης “Παναγία η Γιάτρισσα”.
Ο ναός της βρίσκεται στις πλαγιές του Ταϋγέτου, όπως και η θαυματουργός της εικόνα. Στην αρχή του βιβλίου, στην πρώτη σελίδα, υπήρχε αντίτυπο της Ιεράς εικόνας της Παναγίας.
Όταν είδα ότι η μητέρα κινδύνευε να πεθάνει και κάθε ελπίδα είχε χαθεί, πήρα το βιβλίο και αφού το άνοιξα εκεί που ήταν η εικόνα της Θεοτόκου, βγήκα ήσυχα από το σπίτι, χωρίς να με αντιληφθεί κανείς, και αφού γονάτισα, κρατώντας το βιβλίο ανοικτό και κοιτώντας την εικόνα, σαν να έβλεπα αυτήν την ίδια την Θεοτόκο, την παρακαλούσα με πίστη και θερμά δάκρυα να δώσει ίαση και υγεία στην μητέρα μου.
“Παναγία μου, έλεγα, Βασίλισσα ουρανού και γης, πιστεύω ότι εάν θέλεις και είναι προς το συμφέρον, δύνασαι να θεραπεύσεις την μητέρα μου. Διότι είσαι πράγματι και αληθώς Μήτηρ Θεού και ό,τι ζητήσεις από Αυτόν το λαμβάνεις. Σε παρακαλώ θερμά, δώσε την υγείαν στην μητέρα μου και σου υπόσχομαι ότι, όταν θεραπευθεί εντελώς, ευθύς θ’ αναχωρήσω να γίνω δούλος σου”.
Για μια ώρα προσευχόμουν γονατιστός και αφού ανέβηκα στο σπίτι βρήκα την μητέρα μου να βρίσκεται στην ίδια και χειρότερη κατάσταση, οπότε βγήκα ξανά έξω και έμεινα προσευχόμενος πιο θερμά επί δύο ώρες.
Όταν επέστρεψα στο σπίτι τους βρήκα όλους να κοιμούνται και άκουσα την μητέρα μου να μου λέει από το κρεβάτι της με σιγανή φωνή:
– Παιδί μου, ησύχασε δεν έχω τίποτε, είμαι καλά, η Παναγία με βοήθησε.
Η συγκίνηση μου και η χαρά μου ήταν απερίγραπτη.
Καθ’ όλη τη διάρκεια της νύχτας έμεινα σαν εκστασιασμένος, δοξάζοντας και ευλογώντας τον Θεό και ευχαριστώντας την πολυύμνητο Θεοτόκο Μαρία, η οποία άκουσε την δέηση μου, εμένα του ευτελούς και αμαρτωλού.
Το παράδοξο ήταν ότι η μητέρα μου σηκώθηκε πολύ νωρίς και μου ετοίμασε φαγητό, επειδή θα έφευγα σε κάποιο χωριό, το οποίο ονομαζόταν Φοινίκιο, στο οποίο ήμουν δάσκαλος.
Εορτάζει στις 8 Σεπτεμβρίου εκάστου έτους.

Απόδοση στην νεοελληνική, επιμέλεια Στέλιος Κούκος.
Απόσπασμα από την αυτοβιογραφία του οσίου Γέροντος, π. Φιλοθέου Ζερβάκου, όπως δημοσιεύεται στον τόμο, ο “Γέρων Φιλόθεος Ζερβάκος, Ο ουρανοδρόμος οδοιπόρος, (1884-1980), των εκδόσεων Ορθόδοξος Κυψέλη.
https://m.facebook.com/story.php?story_ ... 1329661831

[toula]

"Τις δοκιμασίες και τις θλίψεις
που έρχονται και παρέρχονται,
μην τις αντιμετωπίζεις με άλογη απελπισία.
Ο χρόνος φέρνει την λήθη, την παρηγοριά και την θεραπεία κάθε κακού.
Όλα είναι περαστικά και φευγαλέα:
η ευτυχία και η δυστυχία,
η χαρά και η λύπη,
η ηδονή και ο πόνος,
η ζωή και ο θάνατος.
Τα μόνα μόνιμα και αμετάβλητα,
είναι η αιώνια ζωή και η αιώνια κόλαση.
Αυτό μην το ξεχνάς ποτέ! "

Ἅγιος Δημήτριος του Ροστώφ.
Ορ. Χρ. Ιεραποστολή.

[toula]

Ασφάλισέ μας, Κύριε,
με τη σωτήρια αυτογνωσία
του απείρου μηδενικού μας.

~Γέροντας Εφραίμ της Αριζόνας

[toula]

Όταν εργάζεσαι, ας μην απορροφάται όλη σου η δύναμις εις την εργασίαν, αλλά να λέγεις ψιθυριστά και την ευχήν. Τότε τα έργα σου θα είναι ορθά, χωρίς λάθη, καθαρά από λογισμούς και η απόδοσις της εργασίας σου θα είναι μεγαλυτέρα. Λέγε λοιπόν την ευχήν του Ιησού Χριστού, δια να ευλογούνται τα έργα σου: Κύριε Ιησού Χριστέ, ελέησόν με.
Το πνεύμα το Άγιον σκεπάζει την ψυχήν που εύχεται. Εισέρχεται μέχρι τα βάθη της ψυχής, ελέγχει όλον τον εσωτερικόν κόσμον της ψυχής και τον κατευθύνει προς το θέλημα του Θεού το Άγιον. Τότε μόνον η ψυχή έχει την δύναμιν να ειπεί μαζί με τον Προφήτην. «Ευλόγει η ψυχή τον Κύριον και πάντα τα εντός μου, το όνομα το Άγιον αυτού ».(Ψαλ. 102,1). Λέγε λοιπόν την ευχήν, δια να έχεις την σκέπην του Αγίου Πνεύματος.

Άγιος Ιωσήφ ο Ησυχαστής
Ορ. Χρ. Ιεραποστολή.

[toula]

Είπε ο αββάς Μεγέθιος:
» Στην αρχή συναντιόμασταν μεταξύ μας και συζητούσαμε για την ωφέλεια μας οικοδομώντας ο ένας τον άλλο, γινόμασταν παρέες – παρέες που ανέβαιναν στον ουρανό.
Τώρα όμως μαζευόμαστε και μιλώντας ο ένας εναντίον του άλλου πέφτουμε χαμηλά».

Το Γεροντικό του Σινά. (αποσπάσματα).

[toula]

Ένας νεαρός μοναχός ρώτησε έναν σοφό ερημίτη...
- Ποιο είναι το μυστικό της κατανόησης με όλους τους ανθρώπους;
Ο γέρος ερημίτης τον κοίταξε για πολλή ώρα, σκέφτηκε για λίγο σιωπηλός και απάντησε:
- Να δώσεις κάτι σε κάθε άνθρωπο που συναντάς στο δρόμο.
- Να δώσω ελεημοσύνη;
- Να δώσεις ένα χαμόγελο, έναν καλό λόγο, ένα καρβέλι ψωμί... αγάπη, συμπόνια, κατανόηση... δηλαδή ένα κομμάτι από την καρδιά σου!

Π. Σπυρίδων Σκουτής.

[toula]

Μας πλανά ο διάβολος και λησμονούμεν ότι οφείλομεν να βιαζώμεθα, διότι περνούν αι ημέραι και σιγά-σιγά πλησιάζομεν εις τον θάνατον προς απαρηγόρητον μεταμέλειαν.
Βιασθήτε, τέκνα μου, ο καιρός περνά, προσέχετε τους εαυτούς σας. Ο διάβολος δεν νυστάζει, αλλά γρηγορεί και μάχεται ποίον να καταπίη. Παιδιά μου, προσέχετε μη χάσωμεν τας αθανάτους και πολυτίμους ψυχάς μας, που δεν είναι άξιοι μύριοι κόσμοι να τας αντικαταστήσουν.
Σκεφθήτε το φοβερόν βήμα του Χριστού μας, πως μέλλει να ευρεθώμεν όλοι γονατιστοί, αναμένοντες την τελευταίαν απόφασιν, που θα καθορίση το αιώνιον μέλλον μας!

~Γέροντας Εφραίμ Αριζόνας

[toula]

«Τζάμπα είναι η αγάπη»

-Γέροντα, πώς αισθάνεται η καρδιά με την αγάπη;
-Με την αγάπη πετά ο άνθρωπος.
Είναι μέσα του ο Θεός. Όταν αγαπά ο άνθρωπος, ο Θεός μπαίνει μέσα στην καρδιά μας και φεύγει ο διάβολος.
Γιατί ο διάβολος, όπου είναι η αγάπη, δεν κάθεται.
Επειδή αυτός έχει μίσος, κακία, είναι πατήρ του ψεύδους.
Δεν θέλει κανένα καλό. Όπου υπάρχει η αγάπη, ο διάβολος φεύγει.
Το βάζει στα πόδια, δεν μπορεί να σταματήσει. «Οὗ γάρ εἰσι δύο ἢ τρεῖς συνηγμένοι εἰς τὸ ἐμὸν ὄνομα, ἐκεῖ εἰμι ἐν μέσῳ αὐτῶν» (Ματ. 18, 20). Αφού είναι εκεί ο Θεός, εκεί όπου υπάρχει η αγάπη, ο διάβολος πώς θα πατήσει;
-Πώς να μάθει τώρα ο κόσμος να αγαπά;
-Τζάμπα είναι η αγάπη. Ούτε πληρώνουμε, ούτε να πάμε ταξίδι να τη βρούμε, ούτε να κόψουμε εισιτήριο χρειάζεται.
Η αγάπη είναι τζάμπα. Όπου να πάμε, ο Θεός είναι εκεί.
Η αγάπη είναι δωρεά. Όποιος αγαπά τον Θεό διψά αχόρταγα να ομιλεί με αυτόν.
Δεν αγαπά τίποτε άλλο. Αυτός που αγαπά τον Θεό, αγαπά και ότι είναι του Θεού.
Τα δημιουργήματα του Θεού αγαπά και όλα αυτά, που αγαπά ο Θεός.

Άγιος Ευμένιος Σαριδάκης.