Ψυχοφελή μηνύματα...

[toula]

«Ο άγιος άνθρωπος μαζεύει τον πόνο των ανθρώπων και δίνει χαρά.
Ο κοσμικός, μαζεύει χαρά και δίνει πόνο»

Γέροντας Εφραίμ Αριζόνας

[toula]

Ομιλία στη Μνήμη του Αγίου Μεγαλομάρτυρος Ευσταθίου και της συνοδίας αὐτού…!!!

Μία από τις πιο ωραίες ιστορίες Αγίων στη ζωή της Εκκλησίας είναι κι αυτή του Αγίου Ευσταθίου και της οικογένειάς του.
Ειδωλολάτρης ενάρετος ο Άγιος, Πλακίδας το όνομά του, στρατηγός του Ρωμαϊκού στρατού, βγαίνει για κυνήγι. Καταδιώκει ένα μεγάλο ελάφι και ξάφνου βλέπει ανάμεσα στα κέρατά του λαμπρότατο Σταυρό και την μορφή του Χριστού που του έλεγε: «Πλακίδα, γιατί με διώκεις; Εγώ είμαι ο Ιησούς Χριστός, τον οποίον εσύ, χωρίς να γνωρίζεις, λατρεύεις με τα αγαθά σου έργα. Ήλθα στην γη ως άνθρωπος, για να σώσω το ανθρώπινο γένος, και σήμερα σου εμφανίστηκα, για να σε συλλάβω στα δίκτυα της φιλανθρωπίας μου»!!
Μετά την πρώτη έκπληξη ο Άγιος βαπτίζεται Χριστιανός, παίρνει το όνομα Ευστάθιος, μυεί στην πίστη την γυναίκα του, που βαπτίζεται Θεοπίστη, και τους δύο γιους του, τον Αγάπιο και τον Θεόπιστο.

Ο Άγιος θα χάσει την περιουσία του, θα ταξιδέψει στην Αίγυπτο, ενώ κατά τη διάρκεια του ταξιδιού θα χάσει τόσο τη γυναίκα όσο και τα παιδιά του. Θα γίνει κηπουρός για δεκαπέντε χρόνια. Η Ρώμη περνά δυσκολίες και ο αυτοκράτορας αναζητεί τον ικανότερο των στρατηγών του. Ο Ευστάθιος αναλαμβάνει τη ηγεσία του στρατού, στον οποίο στρατολογούνται τα παιδιά του που έχουν μεγαλώσει. Νικούν τους εχθρούς και καταλύουν στο σπίτι όπου ήταν υπηρέτρια η Θεοπίστη. Τα παιδιά συζητούν για την παιδική τους ηλικία και η γυναίκα καταλαβαίνει ότι είναι τα παιδιά της, ενώ αναγνωρίζει τον άντρα της στο πρόσωπο του στρατηγού.

Και οι τέσσερις θα βρούνε όχι δόξα, αλλά μαρτυρικό τέλος από τον αυτοκράτορα Αδριανό, ο οποίος τους έκαψε σε ένα χάλκινο λεβέτι. Βρέθηκαν μετά από τρεις ημέρες, χωρίς να καεί ούτε μία τρίχα της κεφαλής τους, με τα σώματα σώα και τις ψυχές τους να έχουν παραδοθεί ειρηνικά στον Θεό.
Μπορεί να χωρίστηκαν σωματικά στη ζωή, αλλά έμειναν ενωμένοι στην καρδιά και τελικά και αγκαλιασμένοι πορεύτηκαν προς τον ουρανό.
Ο Χριστός παρουσιάστηκε στον Άγιο ως ελάφι. Το ελάφι είναι όμορφο ζώο, δυνατό και ταυτόχρονα με μια τρυφερή αθωότητα στα μάτια. Ο Χριστός μίλησε στον Άγιο μέσα από τον τρόπο που καταλάβαινε εκείνος τη ζωή. Μέσα από τη συνήθειά του να κυνηγά.
Έδειξε και μας δείχνει ότι η κοινωνία μαζί Του δεν ξεκινά από μία εξιδανικευμένη θέαση του προσώπου μας. Δεν ζητά τελειότητα ο Χριστός, και δεν εμφανίζεται στους τέλειους. Ζητά αγαθή προαίρεση, και την ίδια στιγμή μας μιλά μέσα από γεγονότα και περιστατικά της ζωής μας, με βάση ποιοι είμαστε, τι μας αρέσει, πώς μπορεί μέσα από αυτό να μας ελκύσει.

Η αγάπη είναι ενσυναίσθηση! Δεν μας κάνει ο Χριστός αυτό που θέλει, ούτε περιμένει να γίνουμε αυτό που θέλει, για να κοινωνήσει μαζί μας. Μας μιλά με τον τρόπο που αντιλαμβανόμαστε κι αφήνει την καρδιά μας να χτυπήσει.
Όμως ο Χριστός εμφανίστηκε στον Άγιο και με το σημείο του Σταυρού. Δεν του υποσχέθηκε δόξα, χαρά, ευλογία υλική. Να δει την οικογένειά του να προοδεύει. Να έχει την θέση και τα αγαθά που του αξίζανε. Του εμφανίζεται ως Σταυρός και του υπόσχεται Σταυρό! Στη νοοτροπία του κέρδους και του συμφέροντος αυτό θα θεωρούνταν η καλύτερη δικαιολογία για έναν άνθρωπο να μην ακολουθήσει έναν τέτοιον δρόμο, έναν τέτοιον Θεό. Αντίθετα, του έδειξε την οδό που καλείται να ακολουθήσει ο κάθε Χριστιανός: την οδό του Σταυρού! Η αγάπη είναι αλήθεια.
Ο Χριστός όμως δεν εγκατέλειψε τον Άγιο ούτε στιγμή της ζωής του. Ακόμη κι αν κατά άνθρωπον η ζωή του Αγίου Ευσταθίου ήταν γεμάτη λύπες, εντούτοις ο Άγιος άντεξε. Άντεξε να χάσει την υλική περιουσία του. Άντεξε να χάσει τη γυναίκα του. Άντεξε να δει τα παιδιά του να τα αρπάζουν ένα λιοντάρι κι ένας λύκος. Άντεξε την μοναξιά του. Άντεξε από πλούσιος αριστοκράτης να γίνει κηπουρός. Ίσως η μεγαλύτερη δυσκολία του να ήταν ότι η απώλεια δεν ήταν οριστική. Όταν κάποιος χάνει κάτι, επεξεργάζεται την απώλεια και προχωρά μ’ αυτήν. Όταν δεν γνωρίζει τι έγινε αυτό που έχασε και αν το έχασε οριστικά, η αγωνία αυξάνει.

Όμως ο Άγιος απέκτησε ένα όπλο που πριν δεν είχε ως ειδωλολάτρης και σπουδαίος. Η αγάπη είναι πίστη, εμπιστοσύνη δηλαδή στον Θεό και το θέλημά Του. Κι αυτή η εμπιστοσύνη αίρει τον λογισμό ότι «τι θα γίνω;», «τι έγιναν αυτοί που αγαπώ;». Η εμπιστοσύνη κάνει την μοναξιά να λιγοστεύει και να σβήνει. Και αυξάνει την υπομονή, διότι τα πάντα είναι του Χριστού.
Το ελάφι, διά του οποίου ο Χριστός εμφανίστηκε στον Άγιο, είναι και σύμβολο της ελευθερίας, της αρετής, της ταπεινότητας, της αγνότητας. Την ίδια στιγμή, το ελάφι αναζητά τις πηγές των υδάτων, τις καθαρές και γάργαρες, όπως μας αναφέρει η Παλαιά Διαθήκη. «Ὅν τρόπον ἐπιποθεῖ ἡ ἔλαφος ἐπί τάς πηγάς τῶν ὑδάτων, οὕτως ἐπιποθεῖ ἡ ψυχή μου πρός σέ, ὁ Θεός»!! (Ψαλμ. 41,2)
Ο Χριστός, εμφανιζόμενος ως ελάφι στον Άγιο, του υποδεικνύει ότι η ζωή που έκανε δεν ήταν αρκετή για να τον οδηγήσει στην πληρότητα και την σωτηρία. Χρειαζόταν να αναζητήσει τις πηγές των υδάτων, για να ξεδιψάσει αληθινά, και όχι να περιπλανιέται, αρκούμενος στον προσωπικό του κόπο και την αρετή του. Η ζωή της Εκκλησίας είναι οι καθαρές πηγές, το ύδωρ του Βαπτίσματος…!!!

[toula]

”Κύριε, ασθενής ειμί. Συ οίδας τούτο. Μη υπερίδης με. Μη αποστής απ' εμού εν τη πτώση μου!
Γενού εγγύς εμού, του μηδαμινού, αλλά διψώντος Σε.
Σκήνωσον Συ αυτός εν εμοί παν ότι ενετείλω ημιν, εν αγάπη ασαλεύτω εις αιώνας αιώνων”...!!!

Άγιος Σωφρόνιος του Έσσεξ

[toula]

Αυτή είναι η ΑΓΑΠΗ του ΧΡΙΣΤΟΥ...!!!
«Όταν η Χάρις ενεργήσει στην Ψυχή του ευχομένου, τότε τον πλημμυρίζει η Αγάπη του Θεού, ώστε να μην μπορεί άλλο να αντέξει αυτό που αισθάνεται!
Η Αγάπη αυτή στρέφεται προς τον κόσμο και τον άνθρωπο, τον οποίο αγαπά τόσο, ώστε θέλει να πάρει επάνω του όλο τον ανθρώπινο πόνο και τη δυστυχία, για να απαλλαγούν οι άλλοι!
Συμπάσχει με κάθε θλίψη και δυσκολία, ακόμη και γι' αυτά τα άλογα ζώα, ώστε να κλαίει όταν σκεφτεί ότι πάσχουν.
Αυτά είναι τα χαρακτηριστικά της ΑΓΑΠΗΣ, που τα προκαλεί και τα δραστηριοποιεί η ΠΡΟΣΕΥΧΗ»...!!!

Όσιος Ιωσήφ ο Ησυχαστής

[toula]

"Στον λόφο του Γολγοθά δεν ήταν μόνον ένας ο Σταυρός, αλλά ουσιαστικά ήταν ΕΝΑΣ Ο ΣΤΑΥΡΟΣ ... Οι άλλοι ήταν σταυροί που ήταν όλοι ίδιοι!
Αυτός ο ΕΝΑΣ ξεχώριζε, γιατί πάνω σε Αυτόν Εκείνος που Σταυρώθηκε, ΔΕΝ σταυρώθηκε από αδυναμία, αλλά από Θέληση και Δύναμη. Δηλαδή, από ΑΓΑΠΗ"…!!!

Μακαριστός Επίσκοπος Παύλος, Μητροπολίτης Σισανίου και Σιατίστης

[toula]

"Να ΑΓΑΠΑΣ ανιδιοτελώς" ... ΟΧΙ από συμφέρον ή για να σε αγαπούν...!!!

Όσιος Πορφύριος ο Καυσοκαλυβίτης

[toula]

Εκείνον ,που μας πληγώνει και μας κάνει να πονάμε, όφειλουμε να τον αγαπάμε διπλά...

Όσιος Αμφιλοχιος Μακρής

[toula]

Η ταπεινοφροσύνη είναι ο θρόνος της αγάπης και όλων των άλλων αρετών.

Αγ. Ισίδωρος ο Πηλουσιώτης .

[toula]

Η γνώση του Θεού και η πίστη σε Αυτόν είναι σωτηρία και τελειότητα της ψυχής.

Μέγας Αντώνιος

[toula]

Η αγάπη χρειάζεται θυσίες . Να θυσιάζουμε ταπεινά κάτι δικό μας,που στην πραγματικότητα είναι του Θεού .

Όσιος Πορφύριος Καυσοκαλυβίτης