Ψυχοφελή μηνύματα...

[toula]

ΕΙΠΕ ΓΕΡΩΝ_ΠΟΤΕ ΜΗΝ ΑΦΗΣΕΙΣ ΜΙΑ ΑΣΧΗΜΗ ΜΕΡΑ ΝΑ ΣΕ ΚΑΝΕΙ ΝΑ ΑΙΣΘΑΝΕΣΑΙ ΟΤΙ ΕΧΕΙΣ ΜΙΑ ΑΣΧΗΜΗ ΖΩΗ

[toula]

«Εάν στην προσευχή σου χύνεις πηγές δακρύων,
μην υπερηφανεύεσαι ότι τάχα είσαι ανώτερος από τους πολλούς.
Δεν είναι δικό σου κατόρθωμα αυτό!
Βοήθεια είναι, γιά την προσευχή σου, από τον Κύριο!
Ώστε να μπορέσεις να εξομολογηθής με προθυμία
τις αμαρτίες σου σ’ Αυτόν και να τον εξευμενίσεις με τα δάκρυά σου!
Μη λοιπόν μετατρέψεις σε πάθος το βοήθημά σου κατά των παθών,
γιά να μην παροργίσεις περισσότερο τον Κύριο, που σου έδωσε αυτή τη Xάρη»!!

Άγιος Νείλος ο Ασκητής

[toula]

Όταν παραδοθείτε απόλυτα στην δύναμη και την αγάπη του Θεού,
θα καταλάβετε ότι όλα γίνονται ή επειδή ο Θεός τα θέλει,
ή επειδή ο Θεός τα παραχωρεί.

Γερόντισσα Γαβριηλία Παπαγιάννη

[toula]

Τα 30 δύσκολα ρήματα!
Και αφού γράψαμε πριν για τα
50 καλυτερα ρήματα τώρα ας δούμε
τα 30 δύσκολα ρήματα που πρέπει να αποφυγουμε....
Γκρινιάζω. Βαριέμαι. Αμαρτάνω. Κρύβομαι.
Ασθενώ. Ζηλεύω. Ειρωνεύομαι. Κατακρίνω.
Μισώ. Συκοφαντώ. Κατηγορώ. Θυμώνω.
Φωνάζω. Φθονώ. Λυπάμαι. Φοβάμαι.
Απελπίζομαι. Αγωνιώ. Λυγίζω. Συγκρίνω.
Δυσκολεύομαι. Διχάζομαι. Χάνω. Κλαίω.
Πονάω. Υποκρίνομαι. Απιστώ.
Τσιγκουνεύομαι. Καταστρέφω. Ψεύδομαι.

[toula]

Με αφορμή τον καλό Σαμαρείτη.

Η καλύτερη ψυχοθεραπεία σήμερα είναι η έμπρακτη και αληθινή αγάπη προς τον πλησίον. Ο Χριστός μας καλεί να αγαπήσουμε τον συνάνθρωπο όπως ακριβώς αγαπάμε τον εαυτό μας.
Το περίεργο αυτό κριτήριο δεν είναι καθόλου τυχαίο. Το ερώτημα λοιπόν είναι αν αγαπάμε τον εαυτό μας. Τον αγαπάμε; Αν ψάξουμε λίγο με ειλικρινή διάθεση σε ένα ταξίδι αυτογνωσίας, θα συνειδητοποιήσουμε ότι οι περισσότεροι μάλλον δεν τον αγαπάμε ανιδιοτελώς.
Πόσοι προσέχουμε την τροφή που εισέρχεται στον οργανισμό μας, το στρες που υποβάλλουμε τον εαυτό μας, τις εικόνες και τα λόγια που αφήνουμε και μπαίνουν στο υποσυνείδητο και φυγαδεύουν την ειρήνη της ψυχής μας;
Πόσο αγαπάμε το σώμα μας ώστε να βρίσκουμε χρόνο να ξεκουράζεται μαζί με το πνεύμα μας; Πόσο φροντίζουμε για την μελλοντική ζωή που μας καλεί ο Θεός να κληρονομήσουμε και που είναι η μόνη σίγουρη;
Αν αγαπήσουμε φιλόστοργα και αληθινά τον εαυτό μας, τότε θα σπλαχνιστούμε τον άλλον και θα νιώσουμε τον δικό του πόνο σαν δικό μας. Τότε η βοήθεια που θα του παρέχουμε θα μας γεμίσει με γαλήνη, ειρήνη, χαρά και εσωτερική πληρότητα.
Έτσι μας έχει φτιάξει ο κατασκευαστής Θεός. Με την αληθινή αγάπη να χαίρεται, να αγάλλεται και να γεμίζει ο έσω άνθρωπος. Σκεφθείτε να αγαπήσουμε και Τον Θεό με όλο μας το Είναι....

π. Γεώργιος Χριστοδούλου

[toula]

"Η καλόγρια αυτή, όταν έλεγε τη λέξη Χριστός, έτρεχαν ουρές δακρύων από τα μάτια της.."
- Γνώρισα κάποτε μια καλόγρια, η οποία είχε θείο έρωτα.
Αυτή η καλόγρια με βοήθησε με τον τρόπο της, ώστε το 1951 να επιστρέψω στο δρόμο του Θεού.
Η καλόγρια αυτή, όταν έλεγε τη λέξη Χριστός, έτρεχαν ουρές δακρύων από τα μάτια της, σαν να άνοιγε κάποιος από μέσα της μια βρύση.
Δεν το έχω ξαναδεί αυτό το πράγμα σε άλλον άνθρωπο (το είδα και στον γέροντα Ιερώνυμο της Αίγινας).
Η καλόγρια αυτή με έλεγε χαρακτηριστικά:
«Να ‘ξεραν οι άνθρωποι, Δημήτρη μου, πόσο πολύ μας αγαπάει ο Χριστός!»
Και τα δάκρυα έτρεχαν ασταμάτητα!
Εμείς δεν έχουμε τέτοια πράγματα και το μόνο που μας ενδιαφέρει είναι, αν χτύπησε η τρίτη καμπάνα για να πάμε τελευταία στιγμή στην Εκκλησία..

Δημήτριος Παναγόπουλος

[toula]

"Δεν ξανάκουσα ούτε ξαναείδα άνθρωπο να προσεύχεται έτσι."
Έχω μείνει σε πολυτελή σπίτια και ξενοδοχεία.Σαν το καλυβάκι του Γερό Παΐσιου δεν βρήκα. Ήταν τόσο ευλογημένος ο τόπος. Δεν είχε τίποτε μέσα ούτε μία καρέκλα!
Δεν έχω δει ωραιότερη τράπεζα από την τράπεζά του. Ήταν πάνω σε έναν βράχο.
Εκεί με έβαλε μία φορά και μου είπε:
«Διάκο, να κάνουμε προσευχή για να φάμε».
Τι θα τρώγαμε; Δυο κρεμμύδια και ένα μαρούλι και ξεροκόμματα που τα είχε σε ένα σακούλι!
Άνοιξε μια πλαστική σακκούλα, την έβαλε κάτω στη γη, άνοιξε τα χέρια του και ξεκίνησε να λέει το: «Πάτερ ἡμῶν ὁ ἐν τοῖς οὐρανοῖς». Τι να σας πω!
Δεν ξανάκουσα ούτε ξαναείδα άνθρωπο να προσεύχεται έτσι!
Νόμιζα ότι θα άνοιγε ο ουρανός και θα ευλογούσε ο Θεός το φαγητό μας..

Μητροπολίτης Λεμεσού Αθανάσιος

[toula]

Ένας άλλος σύγχρονος "κολλυβάς" ασκητής Πατριάρχης! (Μνήμη σήμερα 15 Νοεμβρίου)
• "Τα πλοία βυθίζονται όχι από το νερό που τα περιβάλλει, αλλά από το νερό που μπαίνει μέσα τους. Μην αφήσεις αυτό που σε περιβάλλει να γεμίσει την ψυχή σου και να σε τραβήξει προς τα κάτω."
• "Αν φτιάξεις τον κόσμο μέσα σου, τότε θα μπορέσεις να διορθώσεις και τον κόσμο γύρω σου"
• "Μήν μιλάτε στους ανθρώπους για τον Κύριο, αν δεν θέλουν να ακούσουν για' Αυτόν.
Ζήστε όπως ο Κύριος και οι ίδιοι θα σας ρωτήσουν για να μάθουν ..."

Μακ. Πατριάρχης Σερβίας Παύλος

[toula]

Μνήμη σήμερα 15 Νοεμβρίου του οσίου πατρός ημών Παϊσίου Βελιτσκόφσκι. Μετά τον Άγιο Γρηγόριο Παλαμά χθες, ένας μεγάλος Ησυχαστής, πού καταντρόπιασε στην κυριολεξία, την σχολαστική καί νεοπατερική θεολογία της Δύσης.

"Ο βιογράφος του οσίου Παϊσίου Βελιτσκόφσκυ γιά μερικά θαυμαστά γεγονότα πού έζησε βλέποντας τόν όσιο Παΐσιο.."

Μιά φορά μπήκε μέσα στό κελλί του, τού μίλησε, αλλά εκείνος ήταν εξαπλωμένος καί ακίνητος, δέν άκουσε. Καί τότε, όπως διηγείται ο Μητροφάνης, «εγώ παραμένοντας όρθιος τόν κοίταξα καί είδα τό πρόσωπό του σάν νά ήταν πυρωμένο». Επειδή, όμως, αυτός από τήν φύση του «ήταν λευκός καί χλωμός στό πρόσωπο, κατάλαβα ότι η φλόγα τής καρδιάς του, από τήν αγάπη τής προσευχής, διαπέρασε καί τό πρόσωπό του».
Κάποια άλλη φορά είδε τό πρόσωπό του νά λάμπη. «Ο ίδιος δέ από τήν πνευματική χαρά μιλούσε χαμογελώντας μέ ανείπωτη αγάπη, βγάζοντας από μέσα του λόγους πνευματικούς, ήταν δέ σάν νά ενστάλαζε στίς ψυχές μας χαρά».
Ο όσιος Παΐσιος είχε «καί τό χάρισμα τής προοράσεως καί ό,τι προέβλεψε συνέβη», αλλά καί, ενώ βρισκόταν στό κελλί του, γνώριζε τίς διαθέσεις όλων τών αδελφών τής Μονής. Δέν τού έλειπαν δέ καί τά θαύματα. «Ο δέ μακαριστός πατέρας μας έκανε πολλά θαύματα, αλλά, επειδή γι’ αυτό τό θέμα ούτε νά ακούσει δέν ήθελε καί όλα τά απέδιδε στήν τιμιότατη Θεοτόκο, γι’ αυτό κι εγώ θά σταματήσω ώστε νά μήν τού εναντιωθώ, μολονότι γνωρίζω γιά πολλά θαύματα καί πρίν από τόν θάνατό του καί μετά από αυτόν».

Η πορεία καί η ζωή τού οσίου Παϊσίου Βελιτσκόφσκι (1722-1794) είναι θαυμαστή καί εκπληκτική. Η μητέρα του ήθελε νά τόν οδηγήση στόν γάμο καί τήν ιερωσύνη, ώστε δι’ αυτού τού τρόπου νά παραμείνη στήν ιστορία τό επίθετο τής οικογενείας. Καί αυτό γιατί η μητέρα του, όπως διηγείται ο όσιος Παΐσιος, έχασε τόν ιερέα σύζυγό της καί παρέμεινε αυτός τό μοναχοπαίδι της, «η μόνη γιά τά γηρατειά φροντίδα γιά τό σπίτι καί κατά Θεόν παρηγοριά». Όμως, ο όσιος Παΐσιος ακολούθησε άλλο δρόμο καί τελικά έσωσε χιλιάδες ανθρώπους, αναδείχθηκε ένας νέος Μωϋσής στήν Μολδαβία, τήν Βλαχία, τήν Ρωσία καί όλη τήν γύρω περιοχή, οπότε παρέμεινε λαμπρό τό επίθετό του στούς αιώνες. Ακόμη δέ καί η ίδια η μητέρα του, ύστερα από τήν πρώτη θλίψη της, έγινε μοναχή καί εκοιμήθη ως μοναχή.

Ο ίδιος μετέφερε στό Άγιον Όρος τόν ζήλο του γιά τήν ησυχαστική ζωή, αλλά ωφελήθηκε από τήν ησυχαστική παράδοση πού προϋπήρχε σέ αυτό, καίτοι από πολλούς ήταν ξεχασμένη, αλλά διαφυλασσόταν καί στίς βιβλιοθήκες καί σέ μεμονωμένους ασκητές. Αυτό δείχνει ότι η πατερική διδασκαλία είναι η ίδια διά μέσου τών αιώνων, είναι ουσιαστικά η θεολογία τών Προφητών, τών Αποστόλων καί τών Πατέρων, καί δέν μπορεί νά υπερβή αυτήν τήν ορθόδοξη θεολογία, ούτε η σχολαστική θεολογία, ούτε η λεγομένη νεοπατερική-ρωσική θεολογία..

Ναυπάκτου Ιεροθέου

[toula]

"Νουθεσίες οσίας Σοφίας της Κλεισούρας"

Δεν θα λέτε λόγια στους γέρους. Δεν θα λέτε λόγια που πικραίνουν τους ανθρώπους· πικραίνετε τον Χριστό.
Από πάνω είναι ο Πατέρας και μας βλέπει. Προσεύχεστε, να σωθείτε κι εσείς και τα παιδιά σας.
Να ακούτε τους γονείς σας, να μη διαλυθούν τα σπίτια σας.
Την Κυριακή να μην κάνεις ούτε πίτες ούτε τίποτα, μόνο τις πιο αναγκαίες δουλειές.
Η Κυριακή είναι μέρα του Θεού.
Κυριακή να μη δουλεύετε. Όποιος δουλεύει την Κυριακή είναι κλέφτης. Τα χέρια του λερώνει, όπως οι κλέφτες.
Την Δευτέρα να κάνετε καλωσύνες.
Το καντήλι να το ανάβεις καθαρή και να βάζεις καθαρό λάδι.
Εκάκυνεν ο κόσμος. Θα ρθει καιρός που θα τρων ανθρώπους.
Όχι να παινεύεστε. Με το «κύριε» και «κυρία» φουσκώνει ο άνθρωπος. «Αδελφέ» και «αδελφή» να λέτε.
Πολλά λόγια να μη λέτε, λίγα και ευλογημένα. Να αγαπάτε τον Θεόν και η καρδία σας να λάμπει ωσάν τον ήλιον.
Να ψάχνετε να βρίσκετε τους φτωχούς και να μαζεύετε να πάτε να τους βοηθάτε. Αυτά θέλει ο Θεός, όχι να πηγαίνετε τάχα να προσεύχεστε στην εκκλησία.
Αχ, να ξέρατε τι έπαθε ο Κύριος την Τετάρτη και την Παρασκευή, τίποτα δεν θα βάζατε στο στόμα σας.
Ούτε ψωμί, όχι λάδι. Μη μαντζιρίζετε Τετάρτη και Παρασκευή, μη τρώτε αρτύσιμα, που σας λερώνουν, την Τετάρτη και την Παρασκευή).
Πρώτα τον δικό σου τον μπαχτσέ να ποτίσεις. Αν μπορείς και τον ξένο.
Η ελεημοσύνη κρυφή να είναι, μόνον ο Θεός να ξέρει.
Οι ταπεινοί θα κερδίσουν τον Παράδεισον.

Οσία Σοφία της Κλεισούρας