Είναι πράγματι πικρή ώρα όταν δύο άνθρωποι διαλύουν μια σχέση που ίσως με κόπο δημιούργησαν. Ο καθένας φεύγει, με τις δικές του πληγές και τις δικές του σκοτούρες, και η ζωή συνεχίζεται ...
Τι γίνεται όμως μετά; Αν δεν μάθουμε από την πικρή εμπειρία του χθες, είναι πολύ δύσκολο να εγγυηθούμε ότι δεν θα προκύψει ξανά κάτι παρόμοιο στο αύριο. Αν πρόσφατα χώρισες, μην βιαστείς. Μην αφήσεις την επιθυμία σου για κάποια παρηγοριά να σε οδηγήσει πρόωρα και αβασάνιστα σε μια καινούργια σχέση. Μείνε για λίγο καιρό μόνος, ή μόνη, ώστε να κάνεις μια επισκόπηση της σχέσης που τελείωσε, όχι για να πέσεις σε άσκοπες μεταμέλειες του τύπου “ίσως αν έκανα έτσι αντί έτσι να ήμασταν σήμερα μαζί”, αλλά για να διορθωθείς στο σήμερα.
Όταν πια νιώσεις ότι έχεις ηρεμήσει, και έχεις επίσης μάθει ότι έχει να σου διδάξει η εμπειρία σου, είσαι σε θέση να κάνεις μια καινούργια προσπάθεια. Σε αυτό το σημείο, μερικοί προσπαθούν να τα βρουν ξανά με εκείνο το πρόσωπο που πρώτα χώρισαν. Αυτό δεν είναι κακό, αλλά χρειάζεται προσοχή: Αν δεις ότι το άλλο πρόσωπο δεν ενδιαφέρεται να δοκιμάσει ξανά, άφησέ το. Κάνε πίσω, αλλιώς κινδυνεύεις να πληγωθείς περισσότερο. Αν όμως θέλει να δοκιμάσει, και έμαθε και εκείνος – ή εκείνη – από τα παλαιότερα λάθη, ίσως να τα καταφέρετε.
Όποια και αν είναι η δική σου περίπτωση, είτε πρόκειται να επιδιώξεις σχέση με καινούργιο πρόσωπο, είτε πρόκειται να δοκιμάσεις ξανά με το ίδιο πρόσωπο, μην απογοητεύεσαι: Αν όντως “έμαθες από όσα έπαθες”, είσαι τώρα πιο κοντά στο να δημιουργήσεις μια σχέση με καλές προϋποθέσεις επιτυχίας και σταθερότητας, παρʼ ότι ήσουν σε οποιοδήποτε σημείο στο παρελθόν σου.
Ίσως βέβαια να επιλέξεις να μείνεις μόνος, ή μόνη, για ένα μεγαλύτερο χρονικό διάστημα. Ούτε αυτό είναι κακό, ιδιαίτερα αν φροντίσεις να αξιοποιήσεις δημιουργικά τον χρόνο σου. Το να μείνεις μόνος/η, ίσως σου δώσει τον χρόνο και την ενέργεια που σου έλειπε, ώστε να ασχοληθείς με τα δικά σου ενδιαφέροντα, ή να προχωρήσεις με περισσότερο ζήλο στις σπουδές σου, ή να καλλιεργήσεις σε περισσότερο βάθος τις φιλίες σου.
Όλοι οι δρόμοι, με άλλα λόγια, είναι ανοικτοί μπροστά σου. Έχε αισιοδοξία λοιπόν, και μην αφήνεις τις πληγές του παρελθόντος να σε καταβάλλουν.
Χωρισμος
Συντονιστής: Συντονιστές
-
ekpaideytikos
- Συστηματικός Αποστολέας
- Δημοσιεύσεις: 159
- Εγγραφή: Σάβ Οκτ 21, 2006 5:00 am
- Τοποθεσία: ΑΘΗΝΑ
Re: Χωρισμος
Και στην περίπτωση που υπάρχουν παιδιά και δεν είναι ελεύθεροι κι ωραίοι, τι γίνεται;;;;;;;;;;;;NIKOSZ έγραψε:Είναι πράγματι πικρή ώρα όταν δύο άνθρωποι διαλύουν μια σχέση που ίσως με κόπο δημιούργησαν. Ο καθένας φεύγει, με τις δικές του πληγές και τις δικές του σκοτούρες, και η ζωή συνεχίζεται ...
Τι γίνεται όμως μετά; Αν δεν μάθουμε από την πικρή εμπειρία του χθες, είναι πολύ δύσκολο να εγγυηθούμε ότι δεν θα προκύψει ξανά κάτι παρόμοιο στο αύριο. Αν πρόσφατα χώρισες, μην βιαστείς. Μην αφήσεις την επιθυμία σου για κάποια παρηγοριά να σε οδηγήσει πρόωρα και αβασάνιστα σε μια καινούργια σχέση. Μείνε για λίγο καιρό μόνος, ή μόνη, ώστε να κάνεις μια επισκόπηση της σχέσης που τελείωσε, όχι για να πέσεις σε άσκοπες μεταμέλειες του τύπου “ίσως αν έκανα έτσι αντί έτσι να ήμασταν σήμερα μαζί”, αλλά για να διορθωθείς στο σήμερα.
Όταν πια νιώσεις ότι έχεις ηρεμήσει, και έχεις επίσης μάθει ότι έχει να σου διδάξει η εμπειρία σου, είσαι σε θέση να κάνεις μια καινούργια προσπάθεια. Σε αυτό το σημείο, μερικοί προσπαθούν να τα βρουν ξανά με εκείνο το πρόσωπο που πρώτα χώρισαν. Αυτό δεν είναι κακό, αλλά χρειάζεται προσοχή: Αν δεις ότι το άλλο πρόσωπο δεν ενδιαφέρεται να δοκιμάσει ξανά, άφησέ το. Κάνε πίσω, αλλιώς κινδυνεύεις να πληγωθείς περισσότερο. Αν όμως θέλει να δοκιμάσει, και έμαθε και εκείνος – ή εκείνη – από τα παλαιότερα λάθη, ίσως να τα καταφέρετε.
Όποια και αν είναι η δική σου περίπτωση, είτε πρόκειται να επιδιώξεις σχέση με καινούργιο πρόσωπο, είτε πρόκειται να δοκιμάσεις ξανά με το ίδιο πρόσωπο, μην απογοητεύεσαι: Αν όντως “έμαθες από όσα έπαθες”, είσαι τώρα πιο κοντά στο να δημιουργήσεις μια σχέση με καλές προϋποθέσεις επιτυχίας και σταθερότητας, παρʼ ότι ήσουν σε οποιοδήποτε σημείο στο παρελθόν σου.
Ίσως βέβαια να επιλέξεις να μείνεις μόνος, ή μόνη, για ένα μεγαλύτερο χρονικό διάστημα. Ούτε αυτό είναι κακό, ιδιαίτερα αν φροντίσεις να αξιοποιήσεις δημιουργικά τον χρόνο σου. Το να μείνεις μόνος/η, ίσως σου δώσει τον χρόνο και την ενέργεια που σου έλειπε, ώστε να ασχοληθείς με τα δικά σου ενδιαφέροντα, ή να προχωρήσεις με περισσότερο ζήλο στις σπουδές σου, ή να καλλιεργήσεις σε περισσότερο βάθος τις φιλίες σου.
Όλοι οι δρόμοι, με άλλα λόγια, είναι ανοικτοί μπροστά σου. Έχε αισιοδοξία λοιπόν, και μην αφήνεις τις πληγές του παρελθόντος να σε καταβάλλουν.
Αυτη ειναι μια δυσκολη κατασταση για ολους και για τα παιδια αλλα και για τους γονεις οι οποιοι κατα τη γνωμη μου πρεπει να αφησουν στην ακρη τις οποιες διαφορες και να συμβαλλουν στην καλυτερη διαπαιδαγωγηση του παιδιου-ων χωρις να κατηγορουν μπροστα τους το ετερον ημισυ ( εχω ακουσει πολλες τετοιες περιπτωσεις )!ekpaideytikos έγραψε:Και στην περίπτωση που υπάρχουν παιδιά και δεν είναι ελεύθεροι κι ωραίοι, τι γίνεται;;;;;;;;;;;;
Δεν εχω βρεθει σε μια τετοια κατασταση αλλα καλυτερα θα ηταν να παρουμε τη γνωμη,ο καθενας,του πνευματικου μας.
Αν καπου εσφαλλα συγχωρεστε με και διορθωστε με!
Τι εχουμε? :Dstratos έγραψε:Τι εχουμε NIKOSZ ; :D
Για ποιον?123 έγραψε:Νίκο....για ποιον χτυπάει η καμπάνα?????
Αχ [/quote]
Νικολα ? στο υψος σου,ολα περνανε και ολα θελουν το χρονο τους...
Ποιον προδίδει ο έρωτας όταν φεύγει; Εμάς; Τον άλλον ή την ίδια την ύπαρξή του;
«Κανέναν», «αν καταφέρουμε ν’ αγαπήσουμε πραγματικά».
Αν σε μισήσω, αν σε κρύψω σ’ ένα σκοτεινό μουχλιασμένο ντουλάπι, αν πω: «Ήταν ένα ψέμα, ένα όνειρο που τέλειωσε», θα σημαίνει ότι είμαι αχάριστος, ότι δεν αγαπάω τη ζωή. Αν πω: «Ποτέ δεν έκλαψες για μένα, όλα όσα είπες ήταν οι αδυναμίες σου», θα πει ότι κλείνω τα μάτια, ότι σε φιλώ με τα χείλη του Ιούδα, ότι πρέπει να βρω ένα γέρικο ξεραμένο δέντρο σ’ έναν γκρεμό να πάω να κρεμαστώ.
Όταν δυο άνθρωποι πέφτουν ο ένας πάνω στον άλλον μες στο χάος, τα αστέρια αλλάζουν θέσεις για να ρίχνουν καλύτερα πάνω τους το φως. Κι ακόμα κι οι σαπουνόφουσκες που γλιστρούν απ’ το στόμα με τη μορφή υποσχέσεων – πεταλούδες που ζουν μόνο μια μέρα ή μια ώρα – ζυγίζουν όσο ολόκληρος ο πλανήτης, όσο ολόκληρη η ζωή.
Γι αυτό βρίσκω τώρα τη δύναμη του αποχαιρετισμού που θα επισφραγίσει την πραγματική μου αγάπη και μαζεύοντας για μια ακόμα φορά κομμάτια και θρύψαλα από το πάτωμα – σαν τους καθαριστές του δήμου, σαν τις καθαρίστριες στα νυχτερινά κέντρα, που σκουπίζουν ό,τι απέμεινε από τα γαρύφαλλα που ποδοπατήθηκαν, αλλά και δόξασαν την προηγούμενη νύχτα – και με φροντίδα πατέρα και μητέρας τοποθετώ τις λαμπερές στιγμές που ζήσαμε στο κελάρι, όπου φυλάω όλα μου τα πολύτιμα.
Δεν θα πεθάνεις ποτέ! Μέσα σε ταπεινό κουτί, στολισμένο εντούτοις με σπάνια πετράδια, σε παίρνω μαζί μου για πάντα, σε κουβαλώ στο μακρύ μου ταξίδι, δίχως πικρία, δίχως σκοτάδια. Οι στιγμές μας στην καρδιά μου μια μυροβόλος εικόνα που επιτελεί θαύματα. Σύντομα μέσα από τις πληγές θ’ ανθίσουν λουλούδια. Όλα τ’ άλλα (κακίες, απειλές, εκδίκηση) αστεία πράγματα. Σημασία έχει ν’ αγαπάς.
[/quote]Νικολα ? στο υψος σου,ολα περνανε και ολα θελουν το χρονο τους...
Ποιον προδίδει ο έρωτας όταν φεύγει; Εμάς; Τον άλλον ή την ίδια την ύπαρξή του;
«Κανέναν», «αν καταφέρουμε ν’ αγαπήσουμε πραγματικά».
Αν σε μισήσω, αν σε κρύψω σ’ ένα σκοτεινό μουχλιασμένο ντουλάπι, αν πω: «Ήταν ένα ψέμα, ένα όνειρο που τέλειωσε», θα σημαίνει ότι είμαι αχάριστος, ότι δεν αγαπάω τη ζωή. Αν πω: «Ποτέ δεν έκλαψες για μένα, όλα όσα είπες ήταν οι αδυναμίες σου», θα πει ότι κλείνω τα μάτια, ότι σε φιλώ με τα χείλη του Ιούδα, ότι πρέπει να βρω ένα γέρικο ξεραμένο δέντρο σ’ έναν γκρεμό να πάω να κρεμαστώ.
Όταν δυο άνθρωποι πέφτουν ο ένας πάνω στον άλλον μες στο χάος, τα αστέρια αλλάζουν θέσεις για να ρίχνουν καλύτερα πάνω τους το φως. Κι ακόμα κι οι σαπουνόφουσκες που γλιστρούν απ’ το στόμα με τη μορφή υποσχέσεων – πεταλούδες που ζουν μόνο μια μέρα ή μια ώρα – ζυγίζουν όσο ολόκληρος ο πλανήτης, όσο ολόκληρη η ζωή.
Γι αυτό βρίσκω τώρα τη δύναμη του αποχαιρετισμού που θα επισφραγίσει την πραγματική μου αγάπη και μαζεύοντας για μια ακόμα φορά κομμάτια και θρύψαλα από το πάτωμα – σαν τους καθαριστές του δήμου, σαν τις καθαρίστριες στα νυχτερινά κέντρα, που σκουπίζουν ό,τι απέμεινε από τα γαρύφαλλα που ποδοπατήθηκαν, αλλά και δόξασαν την προηγούμενη νύχτα – και με φροντίδα πατέρα και μητέρας τοποθετώ τις λαμπερές στιγμές που ζήσαμε στο κελάρι, όπου φυλάω όλα μου τα πολύτιμα.
Δεν θα πεθάνεις ποτέ! Μέσα σε ταπεινό κουτί, στολισμένο εντούτοις με σπάνια πετράδια, σε παίρνω μαζί μου για πάντα, σε κουβαλώ στο μακρύ μου ταξίδι, δίχως πικρία, δίχως σκοτάδια. Οι στιγμές μας στην καρδιά μου μια μυροβόλος εικόνα που επιτελεί θαύματα. Σύντομα μέσα από τις πληγές θ’ ανθίσουν λουλούδια. Όλα τ’ άλλα (κακίες, απειλές, εκδίκηση) αστεία πράγματα. Σημασία έχει ν’ αγαπάς.