Ψυχοφελή μηνύματα...

[toula]

"Να'στε πάντα χαρούμενοι.."
Η Βασιλεία των Ουρανών είναι ειρήνη και χαρά εν Αγίῳ Πνεύματι.
Σε ικετεύω, χαρά μου, απόκτησε το πνεύμα της ειρήνης. Ο άνθρωπος που κατέχει αυτό το πνεύμα δεν ταράσσεται από τίποτε.
Είναι σαν κουφός και άλαλος, σαν νεκρός όταν πέφτουν πάνω του λύπες, συμφορές, κατηγορίες, και διωγμοί, που αναπόφευκτα έρχονται σε όλους εκείνους που επιθυμούν να εξακολουθήσουν το Χριστό.
Γιατί πρέπει να περάσουμε πολλές θλίψεις, για να μπούμε στη Βασιλεία των Ουρανών.
Η βαθιά χαρά του Χριστού δεν θα σε αφήσει ποτέ.
Η ειρήνη της ψυχής διατηρείται με την αποφυγή της κατάκρισης και την σιωπή.
Να προσεύχεσθε αδιάκοπα. Να ευχαριστείτε τον Θεό για τα πάντα.
Να‘ στε πάντα χαρούμενοι.
Μην αφήσετε να κυριευθείτε από πνεύμα απογοητεύσεως.

Αγίου Σεραφείμ του Σαρώφ.

[toula]

"Άλλο πράγμα το κόμπλεξ και άλλο η ταπείνωση.."
«Ο χριστιανός πρέπει να αποφεύγει την αρρωστημένη θρησκευτικότητα: τόσο το αίσθημα ανωτερότητας για την αρετή του, όσο και το αίσθημα κατωτερότητας για την αμαρτωλότητά του.
Άλλο πράγμα είναι το κόμπλεξ και άλλο η ταπείνωση, άλλο η μελαγχολία και άλλο η μετάνοια…
Με επισκέφθηκε κάποτε ένας κοσμικός ψυχίατρος και μου κατηγόρησε τον Χριστιανισμό, διότι, όπως είπε, δημιουργεί ενοχές και μελαγχολία.
Του απάντησα: Παραδέχομαι ,ότι μερικοί χριστιανοί, από σφάλματα δικά τους ή άλλων, παγιδεύονται στην αρρώστια των ενοχών, αλλά κι εσύ πρέπει να παραδεχθείς, ότι οι κοσμικοί παγιδεύονται σε μια χειρότερη αρρώστια, την υπερηφάνεια.
Και οι μεν θρησκευτικές ενοχές, κοντά στον Χριστό, φεύγουν με την μετάνοια και την εξομολόγηση, η υπερηφάνεια όμως των κοσμικών, που ζουν μακριά από τον Χριστό, δεν φεύγει.

Άγιος Πορφύριος Καυσοκαλυβίτης

[toula]

Ο Μέγας Φώτιος για τους Αιρετικούς…!!!
«Είναι σκυλιά, κύνες, όσοι από τους Αιρετικούς και Απίστους, ενώ είχαν κατηχηθεί τον Λόγο της Ευσεβείας, όχι μόνο δεν έζησαν ενάρετα, αλλά φανέρωσαν τη λύσσα τους εναντίον μας με μανία, περισσότερη απ’ αυτήν που έχουν τα άγρια σκυλιά, τα οποία συνεχώς γαυγίζουν!
Γουρούνια είναι επίσης, χοίροι, όσοι ενώ κυλιούνται στον βόρβορο των παθών, παρόλες τις συμβουλές και τους ελέγχους, αυτοί διαμένουν αναίσθητοι και χωρίς επιστροφή»…!!!

Μέγας Φώτιος
(ΕΠΕ, τόμος 3ος, Τα Αμφιλόχια Γ΄, Ερωταποκρίσεις, σελ. 232)

[toula]

Η ΕΚΚΛΗΣΙΑ Τιμά εξεχόντως τον Μέγα Φώτιο: Ο ΠΡΩΤΟΣ των Νέων Αγίων Τριών Ιεραρχών της ΟΡΘΟΔΟΞΟΥ ΠΙΣΤΕΩΣ …!!!
Για την όλη αυτή ΜΕΓΙΣΤΗ προσφορά του Ιερού Φωτίου, «έργω και λόγω!» στην καθαρότητα της Αμωμήτου και Ορθοδόξου Πίστεως, της εν Χριστώ ΑΛΗΘΕΙΑΣ … η ΑΓΙΑ, ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΗ και ΚΑΘΟΛΙΚΗ ΕΚΚΛΗΣΙΑ μας τον τίμησε εξεχόντως με την απονομή του προσωνυμίου του ως ΜΕΓΑΣ, όπως και τον Μέγα Βασίλειο και τον Μέγα Αθανάσιο!
Μάλιστα, τον συγκαταριθμεί ως πρώτο μεταξύ των Νέων Αγίων Τριών Ιεραρχών της ΟΡΘΟΔΟΞΟΥ ΠΙΣΤΕΩΣ, μαζί με τον Άγιο Γρηγόριο Παλαμά και τον Άγιο Μάρκο Ευγενικό…!!!

[toula]

Ο Μέγας Φώτιος ως Υπερασπιστής και Στύλος της Ορθοδόξου Αληθείας…!!!

Αγωνιζόμενος ο Άγιος Φώτιος υπέρ «τῆς πίστεως ἠμῶν τῶν Χριστιανῶν...., τῆς ἀχράντου καὶ εἰλικρινοῦς λατρείας, καὶ τῶν περὶ αὐτὴν μυστηρίων», στην εγκύκλιο επιστολή του το 867 μ.Χ. που απευθυνόταν προς τους κατά Ανατολάς Επισκόπους και Πατριάρχες, στρέφεται στην καταπολέμηση της Αιρέσεως, «κατὰ πάσης Αἱρέσεως!», στάση που αποτελεί την Ενότητα και την ακεραιότητα της Ορθοδοξίας και συγχρόνως καλεί όλους να είναι άγρυπνοι εναντίων κάθε δυσέβειας!

Ο Μέγας Φώτιος, γνωρίζοντας ότι κάθε εκτροπή από την αληθή πίστη έχει ως συνέπεια την έκπτωση από την πνευματικότητα, κατακρίνει «τὸ τῆς γνώμης ἠρρωστηκὸς καὶ ἀστήρικτον!» και καταδικάζει, ως «ἁμαρτίαν πρὸς θάνατον!», κάθε εκτροπή από την Ορθοδοξία και την «τῶν παραδοθέντων ἀθέτησιν ή καταφρόνησιν!» από εκείνους που «κατὰ τῶν ἰδίων Ποιμένων ὑπερήφανον ἀναλαμβάνουν φρόνημα, ἐκεῖθεν δὲ κατὰ τοῦ κοινοῦ Ποιμένος καὶ Δεσπότου παρατείνουν τὴν ἀπόνοιαν»!

Επί της βάσεως αυτής αντέκρουσε όχι μόνο τους Εικονομάχους, αλλά και τις Παπικές αξιώσεις, όπως και το Γερμανοφραγκικό δόγμα του filioque, το οποίο διασαλεύει την κοινωνία των αγιοπνευματικών προϋποθέσεων και ενεργειών, και δεν έχει θέση μέσα στην κοινωνία του Σώματος της Εκκλησίας και της Κοινότητος των Αδελφών!

Γι' αυτό και η Σύνοδος, η οποία συνήλθε τον Ιούλιο με Αύγουστο του 867 μ.Χ. στην Κωνσταντινούπολη, καθαίρεσε τον Πάπα Νικόλαο για τις αντικανονικές του ενέργειες, ενώ αποδοκίμασε τη διδασκαλία του filioque και τα ρωμαϊκά έθιμα!
Μάλιστα, η εγκύκλιος επιστολή του Ιερού Φωτίου για τα θέματα αυτά, μετά τη συνοδική κατοχύρωση του περιεχομένου της, κατέστη ένα σταθερό πλέον κριτήριο για την αξιολόγηση των σχέσεων Ανατολής και Δύσεως, ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ και ΛΑΤΙΝΩΝ - ΠΑΠΙΚΩΝ…!!!

[toula]

Ο Μέγας Φώτιος ως Αγωνιστής και Ομολογητής της Ορθοδόξου Πίστεως κατά του Παπισμού και των Παπικών καινοτομιών…!!!
Γράφει χαρακτηριστικά ο Ιερός Φώτιος προς τον Πάπα Νικόλαο:

«Τὰ οἰκουμενικαὶς καὶ κοιναὶς τυπωθέντα ψήφοις πάσι προσήκει φυλάττεσθαι»! Διότι, διά της επιμελούς φυλάξεως της διδασκαλίας των Οικουμενικών Συνόδων «πᾶσα καινοτομία καὶ αἵρεσις ἀπελαύνεται, τὸ δὲ τῆς Ὀρθοδοξίας ἀκήρατον καὶ ἀρχαιοπαράδοτον φρόνημα ταὶς εὐσεβούντων ψυχαὶς εἰς ἀδίστακτον σεβασμιότητα καθιδρύνεται»!
Έτσι η μία γενεά, μετά φόβου Θεού, παραδίδει στην επερχόμενη τα της πίστεως πολύτιμα κεφάλαια που έλαβε, με πλήρη συναίσθηση ότι και η επερχόμενη θα διατηρήσει αλώβητη την Πίστη!
Σε μία ομιλία του ο Άγιος εξαίρει τη σπουδαιότητα της συνεχιζόμενης ανελλιπώς διαδοχής:
«Πρὸ τῆς ἑβδόμης Συνόδου, ἔσχε πρὸ ταύτης ἡ Πρώτη πολλῶν ἐν μέρει τᾶς πράξεις μιμήσασθαι. Ἡ Δευτέρα τὴν Πρώτην ὑπογραμμὸν καὶ τύπον ἐδέξατο, τῆς δὲ Τρίτης αὐτὴ μετὰ τὴν πρώτην ὑπῆρξε παράδειγμα, ναὶ δὴ καὶ Τετάρτην ταυταὶς ἐπλούτει μιμήσασθαι καὶ ταὶς ἐφεξῆς ὑπῆρχον αἳ προλαβούσαι διδάσκαλοι».
Η απαρίθμηση των Συνόδων δεν είναι συμπτωματική!

Για τον Μέγα Φώτιο, τον της απλανούς γνώσεως κανόνα … το παρελθόν, η παράδοση, τα γενόμενα στο άγιο Σώμα της Εκκλησίας του Χριστού … δεν αποτελούν απλά ιστορικά γεγονότα. Μάλλον αποτελούν υπόδειγμα, τύπο για το μέλλον του Σώματος του Χριστού, δηλ. την ΕΚΚΛΗΣΙΑ!
Γι' αυτό και δεν επιμένει μόνο στην ιστορική παράδοση ή μετάδοση, ούτε μόνο για τον κληρονομικό χαρακτήρα της διδασκαλίας, αλλά προ παντός για την πληρότητα της αλήθειας, για την ταυτότητα και τη συνέχεια της καθολικής εμπειρίας της Εκκλησίας, για τη ζωή της μέσα στη Χάρη, για το παρόν μέσα στο οποίο κατοικεί ήδη το μέλλον, για το μυστήριο της Πίστεως!

Η Ενότητα, η Αγιότητα και η Καθολικότητα της Εκκλησίας συμπληρώνονται και καταξιώνονται με την Αποστολικότητά της.
Στην Αρχιερατική Προσευχή του Ιησού ο Αγιασμός και η Καθολική Ενότητα της Εκκλησίας συνδέονται άμεσα με την Αποστολικότητα: «Ἶνα ὁ κόσμος πιστεύση, ὅτι Σὺ μὲ ἀπέστειλας»! Έτσι, η Αποστολικότητα γίνεται οντολογικό γνώρισμα της Εκκλησίας, που εκφράζει και τα άλλα γνωρίσματά της.
Η Εκκλησία είναι Αποστολική, γιατί συνεχίζει την αποστολή του Χριστού και των Αποστόλων Του μέσα στον κόσμο. Ο ιστορικός σύνδεσμός της με τους Αποστόλους και η βεβαίωση του συνδέσμου αυτού με την αναγωγή των κατά τόπους Εκκλησιών και των Επισκόπων στους Αγίους Αποστόλους αποτελούν τα εξωτερικά τεκμήρια της Αποστολικής Ιδιότητας και διαδοχής στην ΕΚΚΛΗΣΙΑ.
Το αίτημα της Αποστολικότητας της Εκκλησίας είναι η υποχρέωση για πιστότητα στην αποστολική παράδοσή της, η οποία εξασφαλίζει την ταυτότητα και ενότητα του ζώντος Σώματος. «Τοῦτο γὰρ τῶν Ἀποστόλων τὸ κήρυγμα, τοῦτο τῶν Οἰκουμενικῶν Συνόδων τὸ φρόνημα»…!!!

[toula]

Η Ορθόδοξη Πίστη μας, κατά τον Μέγα Φώτιο…!!!

Η ζωντανή Ορθόδοξη Πίστη, κατά τον Μέγα Φώτιο, η Πίστη της Αληθείας, είναι η αρχή της Χριστιανικής μας υποστάσεως και επιβάλλει την συνεχή προσπάθεια για το «ἀνακεφαλαιώσασθαι τὰ πάντα ἐν Χριστῷ, τὰ ἐπὶ τοὶς οὐρανοὶς καὶ τὰ ἐπὶ τῆς γῆς!», για την πραγμάτωση της «καινῆς κτίσεως», που επιτυγχάνεται με τη δυναμική γεφύρωση, σύνδεση και αλληλοπεριχώρηση του θείου και ανθρώπινου στοιχείου!
Ο Χριστός ενώνει στο Πρόσωπό Του τη θεία με την ανθρώπινη φύση. Αυτό σημαίνει ότι η θεότητα και η ανθρωπότητα έχουν εν Χριστώ ένα κοινό τρόπο υπάρξεως, και αυτός ο τρόπος είναι η ενότητα, η αλληλοπεριχώρηση των προσώπων, η κοινωνία της αγάπης!

Η ένωση της θείας με την ανθρώπινη φύση στο Πρόσωπο του Χριστού δεν είναι μία αφηρημένη αρχή. Μάς βοηθά να ζήσουμε τη Θεία Κένωση του Χριστού, του Λόγου του Θεού, του δευτέρου Προσώπου της Αγίας Τριάδος, ο Οποίος ενανθρώπισε για να μας ανακαινίσει και αναπλάσει, μετά την πτώση των Πρωτοπλάστων, και να μας ανακαλέσει στην «πριν πεσούσα κατάσταση», στον Παράδεισο.

Η αληθινή Χριστιανική ζωή είναι η γέφυρα που συνδέει τον ουρανό με την γη, η συνεχής πηδαλιούχηση του πορθμείου εκείνου, το οποίο, όπως λέγει ο Ιερός Φώτιος, έρχεται από τον ουρανό και «διαπορθμεύει ἠμὶν τὴν ἐκεῖθεν ἀγαθοειδὴ καὶ θείαν εὐμένειαν» και Χάρη. Αυτό ακριβώς είναι το αληθινό ήθος της Ορθοδοξίας: η αναγέννηση, ένωση, μετοχή και κοινωνία με τον Χριστό διά του Αγίου Πνεύματος.
Το Ορθόδοξο, λοιπόν, ήθος, είναι η Κοινωνία του Προσώπου με τον Θεό Πατέρα, εν Χριστώ, διά του Αγίου Πνεύματος! Ο αγιασμός του όλου ανθρώπου, στην οδό της θεώσεως, αρχίζει να υπάρχει μόνο όταν έχουμε ως προϋπόθεση την Ορθή Πίστη, την Ορθοδοξία.
Γι' αυτό ουδέποτε ο Άγιος ανέχθηκε οποιαδήποτε παρασιώπηση ή παραφθορά της Αλήθειας…!!!

[toula]

Ο Μέγας Φώτιος ως υπέρμαχος της Ορθοδοξίας…!!!

Ο Ιερός Φώτιος διεξήγαγε μεγάλους και επιτυχείς αγώνες υπέρ της Ορθοδόξου Πίστεως εναντίων των Μανιχαίων, των Εικονομάχων και άλλων Αιρετικών, και επανέφερε στους κόλπους της Καθολικής Ορθοδόξου του Χριστού Εκκλησίας πολλούς από αυτούς.
Το θεολογικό του έργο δικαίωνε τους αγώνες της Εκκλησίας, βεβαίωνε την Ορθόδοξη Πίστη και ενέπνεε την Εκκλησιαστική συνείδηση για την συνεχή εγρήγορση του όλου Εκκλησιαστικού Σώματος.
Η Εκκλησιαστική Συνείδηση διέκρινε στο πρόσωπο του Μεγάλου Φωτίου τον Υπέρμαχο της Ορθοδόξου Πίστεως και τον εκφραστή του αυθεντικού φρονήματος της Εκκλησίας.
Σε οιονδήποτε στάδιο του βίου και αν παρακολουθήσουμε τον Ιερό Φώτιο:
- Είτε στην βιβλιοθήκη, επιδιδόμενο σε μελέτες!
- Είτε ως Καθηγητή της Φιλοσοφίας στο πρώτο Πανεπιστήμιο της Μεσαιωνικής Ευρώπης, της Μαγναύρας, σε μια εποχή που η Δύση ήταν ακόμη βυθισμένη στο τέλμα των σκοτεινών αιώνων!
- Είτε Υπουργούντα σε αξιώματα μεγάλα και περιφανή της Πολιτείας!
- Είτε κοσμούντα τον Πατριαρχικό θρόνο της Κωνσταντινουπολίτιδος Εκκλησίας!
- Είτε εξασκούμενο στην ελεημοσύνη και τη φιλανθρωπία!
- Είτε υφιστάμενο την παραγνώριση από τους ανθρώπους και τις σκληρές στερήσεις δύο εξοριών …
παντού αναγνωρίζουμε τον μαχόμενο υπέρ της Αληθούς Ορθοδόξου Πίστεως, της «ἀποστολικῆς τὲ καὶ πατρικῆς παραδόσεως» και «τῆς προγονικῆς εὐσεβείας», η οποία αποτελεί και το περιεχόμενο της Πατερικής Διδασκαλίας του.
Γι' αυτό και ο Μητροπολίτης Θεσσαλονίκης Βασίλειος, καταθέτοντας τη συνείδηση της Εκκλησίας περί της πρώιμης Αγιοποιήσεως του Μεγάλου Ιεράρχου, γράφει:
«Φώτιος γὰρ ἣν ὁ μακάριος, ὁ φωτὸς ἀκτίσι φερωνύμος τοῦ ὀνόματος πλήθει διδασκαλιῶν καταλάμψας τὰ πέρατα, ὁ ἐξ αὐτῶν σπαργάνων ἀφιερωθεῖς τῷ Χριστῷ, ὡς ὑπὲρ τῆς αὐτοῦ εἰκόνος δημεύσει καὶ ἐξορία, τούτοις δὴ τοὶς ἀθλητικοὶς ἐκ προοιμίου ἀγώσι συγκοινωνήσας τῷ γεννήτορι, οὐ καὶ ἡ ζωὴ θαυμαστὴ καὶ τὸ τέλος ἐπέραστον, ὑπὸ Θεοῦ τοὶς θαύμασι μαρτυρουμένη»…!!!

[toula]

Ο Μέγας Φώτιος ως Ισαπόστολος…!!!

Ο Μεγάλος αυτός Πατέρας της Εκκλησίας υπηρέτησε το κήρυγμα του Ευαγγελίου του Χριστού ως άλλος Απόστολος Παύλος.
Ο Μέγας Φώτιος επειδή γνώριζε ότι ο μέγιστος εχθρός ενός λαού είναι η απώλεια της αυτοσυνειδησίας του, η φθορά της πολιτισμικής του ιδιοπροσωπίας και η αλλοίωση του ήθους του, αγωνίσθηκε για την αναζωπύρωση της Iεραποστολικής Συνειδήσεως, που περιφρουρεί την πνευματική ανεξαρτησία και αυτονομία των ορθοδόξων λαών από εισαγωγές εθίμων ξένων προς την ιδιοσυγκρασία τους, με σκοπό την αλλοίωση της ταυτότητος και της πνευματικής τους ζωής.
Ο Ιερός Φώτιος γνώριζε την Ιεραποστολική Δραστηριότητα του Ιερού Χρυσοστόμου, αφού αναφέρεται πολλές φορές στο έργο αυτό, και μάλιστα επηρεάστηκε από αυτή. Αξιοποίησε και σεβάστηκε τη χρήση των κατά τόπους γλωσσών και ανάδειξε τους Μοναχούς ως Ιεραποστόλους. Έτσι, επί ημερών του εκχριστιανίσθηκε το έθνος των Βουλγάρων, το οποίο μυσταγώγησε προς την αμώμητη πίστη του Χριστού και το αναγέννησε με το λουτρό του Θείου Βαπτίσματος...!!!

[toula]

Κυριακή μετά την εορτή της Υπαπαντής...!!!

Με απόφαση της Ιεράς Συνόδου της Εκκλησίας της Ελλάδος, ορίσθηκε να τιμάται η Μνήμη των Αγίων μητέρων των Τριών Ιεραρχών … Εμμελείας (βλέπε 30 Μαΐου), Νόννας (βλέπε 5 Αυγούστου) και Ανθούσης (βλέπε 28 Ιανουαρίου) … την «Κυριακή μετά την εορτή της Υπαπαντής»...!!!
«Τί σὲ ὦ Ἐμμέλεια εἴπωμεν; Τὴν φιλότεκνον μητέραν, ἐπὶ τέκνοις θαυμαστοῖς, ἢ φιλόστοργον γυναίκαν, ἐπὶ ἔργοις ἱεροῖς; Τὸν Μέγαν γὰρ Βασίλειον ἐκύησας, σὺν Πέτρῳ καὶ Ναυκράτιον ἐθήλασας, Νύσσης Γρηγόριον πρόεδρον, Μακρίναν τε θεοφώτιστον, ἱκέτευε, τοῦ σωθῆναι τὰς ψυχὰς ἡμῶν»!
«Πῶς σὲ θεία Νόννα καλέσωμεν; Προσευχῆς θερμῆς μητέραν, ὡς Προφήτου Σαμουήλ, ἢ συμβίαν γλυκυτάτην, ὡς μηνύει Γαβριήλ; Τὸν πάνσοφον Γρηγόριον ἐβλάστησας, Καισάριον καὶ Γοργονίαν ἔθρεψας, τῆς εὐσεβείας τοῖς νάμασι, καὶ τοῖς τῆς πίστεως ὕδασιν, ἱκέτευε, τοῦ σωθῆναι τὰς ψυχὰς ἡμῶν»!
«Πῶς σὲ νῦν Ἀνθοῦσα ὑμνήσωμεν; Ὡς Σεκούνδου τὴν συμβίαν, ἄρχοντος χριστιανοῦ, ἢ μητέραν Ἰωάννου, Χρυσοστόμου τοῦ σοφοῦ. Ὡς στήλην σωφροσύνης καὶ σεμνότητος, ὑπόδειγμα μητέρων καθαρότητος, ἀγάπης ἄνθος μυρίπνοον, καὶ στέφος δόξης ἀμάραντον, ἱκέτευε, τοῦ σωθῆναι τὰς ψυχὰς ἡμῶν»!
.
Απολυτίκιον, Ήχος α΄, Τοὺς τρεῖς μεγίστους φωστήρας
Τὰς τρεῖς Ἁγίας Μητέρας τῶν Διδασκάλων τιμήσωμεν, τὰς τοὺς Ἱεράρχας τεκούσας, καὶ τοῦ Χριστοῦ θεοκήρυκας, τὰς ποτισάσας εὐσεβείας τὸ γάλα, καὶ τὴν πίστιν ἔνδον τῇ ἐκθρεψάσῃ, τούτους ὡς δένδρα θάλλοντας, Ἐμμέλειαν τὴν θείαν, καὶ τὴν Νόνναν τὴν τρισμακάριστον, σὺν τῇ σεμνῇ τῇ Ἀνθούσῃ, τὴν ἐκπλήξασαν Λιβάνιον. Δεῦτε οἱ τῶν ἄθλων αὐτῶν μιμηταί, συνελθόντες ᾄσμασι μέλψωμεν, καὶ γὰρ αὐταὶ Τριάδι, ὑπὲρ ἡμῶν καθικετεύουσι.