Ψυχοφελή μηνύματα...

[toula]

Αγίου Λουκά της Κριμαίας,Σεισμοί .Λιμοί και Καταποντισμοί

"Να μη νομίζουμε ότι οι άλλοι είναι πιο αμαρτωλοί από μας. Πρέπει αντίθετα να σκεφτόμαστε πως είμαστε πιο αμαρτωλοί απ' όλους.
Όταν βλέπετε κάποιον συνάνθρωπο σας να δυστυχεί να μην τον περιγελάτε και να μην χαίρεστε επειδή αυτόν τιμώρησε ο Κύριος και όχι εσάς. Αντίθετα, με φόβο βάλτε τον εξής λογισμό: είμαι πιο αμαρτωλός απ' αυτόν, τότε γιατί αυτόν και όχι έμενα πλήγωσε ο Θεός; Και να μετανοείτε όταν βλέπετε τη συμφορά του πλησίον σας διότι λέει ο Κύριος: εάν μη μετανοήσητε, πάντες ομοίως απολείσθε. Ο χρόνος της ζωής μας είναι πολύ περιορισμένος και δεν γνωρίζουμε πόσες μέρες μάς έμειναν ακόμα. Ο θάνατος βρίσκεται επί θύρας, ανά πάσα στιγμή η αξίνα που θα κόψει το δένδρο της ζωής μας μπορεί να ενεργοποιηθεί."

[toula]

ΤΟ ΔΡΑΜΑ ΚΑΙ Η ΛΥΤΡΩΣΙΣ ΤΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΥ(*)
Mακαριστοῦ Γέροντος π. Εὐσεβίου Βίττη

Ὁ Θεός μόνος Κύριος τῆς ἱστορίας τοῦ κόσμου1
«Ἀνακαλύπτων βαθέα ἐκ σκότους, ἐξήγαγε δέ εἰς φῶς σκιάν θανάτου. Πλανῶν ἔθνη καί ἀπολλύων αὐτά, καταστρωννύων ἔθνη καί καθοδηγῶν αὐτά. Διαλλάσσων καρδίας ἀρχόντων γῆς, ἐπλάνησε δέ αὐτούς ἐν ὁδῷ, ᾗ οὐκ ᾔδεισαν. Ψηλαφήσαισαν σκότος καί μή φῶς, πλανηθείησαν δέ ὥσπερ ὁ μεθύων» (Ἰώβ ιβ΄ 22-25).
«Ὅσα βαθιά μές στό σκοτάδι κρύβονται, ἔξω στό φῶς τά βγάζει καί φανερώνει ἐκεῖνα, πού σέ θανάτου ἥσκιο κρύβονται. Ἔθνη σέ πλάνη ὁδηγεῖ καί σέ καταστροφή καί ἄλλα μεγαλώνει μέ καθοδήγησή του. Τή φρόνηση παίρνει λαῶν καί ἡγεμόνων κι ἀφήνει νά πλανῶνται σέ δρόμους πού δέν ξέρουν. Ὄχι σέ φῶς, μά σέ σκοτάδι θά προχωροῦν ψηλαφητό σάν μεθυσμένοι, πού ἐδῶ κι ἐκεῖ παραπατώντας πᾶνε».
Πίσω λοιπόν ἀπό τά γεγονότα τῆς ἱστορίας στέκει ὁ Θεός. Καί στά γεγονότα αὐτά διακρίνει ὁ φωτισμένος νοῦς τοῦ ἀνθρώπου τά σχέδια τοῦ Θεοῦ, βάσει τῶν ὁποίων κρίνει, κατακρίνει καί τιμωρεῖ ἤ ἀμείβει τούς ἀνθρώπους. Παρόλο ὅμως ὅτι προσεγγίζονται σέ ἕνα βαθμό τά σχέδια τοῦ Θεοῦ, δέν εἶναι ἐντούτοις δυνατόν νά εἰσδύση ὁ νοῦς τοῦ ἀνθρώπου καί στό βάθος τους καί στόν ἀριθμό καί τήν ἔκτασή τους καί ἑπομένως στήν πλήρη κατανόησή τους.
Ἀνάφερε ὁ Ἰώβ πιό πάνω, ὅτι ὁ Θεός καθορίζει τίς τύχες ἰσχυρῶν προσώπων, ἡγεμόνων, ἀρχόντων, ἱερέων, σοφῶν ρητόρων καί ἄλλων ἀντίστοιχων ἐξεχόντων κοινωνικῶν παραγόντων. Ὁ Θεός καθορίζει ἐπίσης καί τίς τύχες λαῶν καί κοινωνιῶν. Ἡ πρόοδος ἤ ὁ ξεπεσμός τους εἶναι ἔργο Θεοῦ, ἀλλά φυσικά ὄχι αὐθαίρετα, γιατί ἀρέσει τάχα στό Θεό «νά βασανίζη» τούς ἀνθρώπους, ἀλλά βάσει τῆς δικαιοσύνης του, πού μέ αὐτήν ἔχει καθορίσει τούς νόμους ζωῆς καί συμπεριφορᾶς τοῦ ἀνθρώπου, ὡς ἀτόμου καί ὡς ὁμάδος ἀτόμων, μικρῶν ἢ μεγάλων.
Ἐπειδή ὅμως οἱ ἄνθρωποι ξεφεύγουν ἀπό τό δρόμο τοῦ Θεοῦ, τούς ἀφαιρεῖ ὁ Θεός τή δυνατότητα νά σκεφθοῦν σωστά καί νά ἐκτιμήσουν καταστάσεις, σχέδια καί προοπτικές ὀρθές, μέ ἀποτέλεσμα νά καταντοῦν, ὅπως τούς ἀξίζει, σέ διάλυση καί καταστροφή...
Εἶναι χαρακτηριστικός ὁ τελευταῖος στίχος 25, πού περιγράφει λιτά ἀλλά πολύ χαρακτηριστικά τήν καταστροφή τόσο τῶν κακῶν καί ἀφρόνων ἀρχηγῶν καί ἡγεμόνων λαῶν ὅσο καί τῶν ἀνθρώπων τούς ὁποίους αὐτοί κυβερνοῦν. Ὅλοι καταντοῦν νά ζοῦν ὑπό τό κράτος τῆς ἀπελπισίας, τῆς ἀπογοητεύσεως, τῆς ἐλλείψεως προοπτικῆς καί ὀρθοῦ προσανατολισμοῦ στή ζωή. Μέσα στήν ἀδυναμία καί τήν ἀπαισιοδοξία τους προχωροῦν χωρίς φῶς σοφίας καί πίστεως στό Θεό, παραπατώντας καί προχωρώντας ἀπό ἀβεβαιότητα σέ ἀβεβαιότητα, ἀπό τό κακό στό χειρότερο, ἀπό τό σφρῖγος ζωῆς στόν μαρασμό καί τόν θάνατο... Τί θλιβερό καί ταυτόχρονα φοβερό καί ἀποκαρδιωτικό κατάντημα!...
Θησαυρός τῶν πιστῶν ὁ αἰώνιος Θεός2
Ὁ λόγος τοῦ Θεοῦ βοηθάει τήν ψυχή μας σέ συνειδητοποίηση τῆς καταστάσεώς της καί τήν ὁδηγεῖ στήν ταπείνωση καί τή συντριβή γιά τήν κατάπτωσή της καί συνεπῶς στή μετάνοια γιά ὅ,τι ἔχει διαπράξει ἀντίθετα πρός τό θέλημα τοῦ Κυρίου. Ἡ μετάνοια πάλι ὁδηγεῖ τόν ἄνθρωπο σέ ἀπελευθέρωσή του ἀπό τά πάθη του, καί μάλιστα ἀπό τήν προσκόλληση στά γήινα καί προσωρινά πράγματα τοῦ κόσμου ἐτούτου.
Ἡ ἀπελευθέρωση ἀπό αὐτά ἐπαναφέρει στόν ἄνθρωπο τήν καθαρά πνευματική θεώρηση τοῦ κόσμου καί τῆς ἐφήμερης ζωῆς σ’ αὐτόν τόν κόσμο καί τή θεώρηση τῆς πορείας στή γῆ αὐτή ὡς πορείας «ἐκ τῆς γῆς πρός οὐρανόν». Ὁ πραγματικός του θησαυρός εἶναι τελικά ὁ ἴδιος ὁ Κύριος [...].
Καί μόνον μέ αὐτή τήν ἕνωση καί κατάσταση στενώτατης σχέσεως μέ τόν Κύριο, πού ἀντικαθιστᾶ τούς γήινους θησαυρούς μέ τούς οὐράνιους, πού θησαυρός μας εἶναι μόνον ὁ Κύριος, εἶναι δυνατόν νά ὑπερνικηθοῦν τά πάθη μας καί ὅλες οἱ ἄτακτες ὁρμές καί ἐπιθυμίες μας.
Ἀποτέλεσμα δέ αὐτῆς τῆς στροφῆς ἀπό τά γήινα στά οὐράνια καί ἀπό τά κτίσματα στόν Κτίστη καί Κύριο εἶναι ἡ μόνιμη χαρά καί ἐσωτερική εἰρήνη, ἡ πληρότητα καί ἡ ἐλευθερία, ἡ βεβαιότητα καί ἡ ἀσφάλεια καί ὅποια ἄλλη πνευματική κατάσταση καί δωρεά.
Μιά ἄλλη σπουδαία ἐπενέργεια καί ἕνας ἄλλος πολύ σημαντικός καρπός τῆς μετάνοιας καί ἐπιστροφῆς στό Θεό εἶναι ἡ ἀποτελεσματικότητα τῆς προσευχῆς. Ἡ προσευχή τοῦ πιστοῦ θά γίνεται εἰσακουστή καί ἡ θεία βοήθεια θά εἶναι πάντα στή διάθεση τοῦ προσευχόμενου ἀνθρώπου, ἔστω κι ἄν ἀνθρωπίνως τά πράγματα φαίνωνται ἀντίθετα. Ἡ εἰσακουόμενη προσευχή εἶναι σημεῖο τῆς εὐδοκίας τοῦ Θεοῦ...
++++++++++++++
1. Ἀρχιμ. Εὐσεβίου Βίττη, «Βίος καί πολιτεία τοῦ δικαίου καί πολυάθλου Ἰώβ», ἔκδ. Ἱ. Μονῆς Ὁσίου Γρηγορίου, Ἅγιον Ὄρος 2011, τόμ. Β΄, σελ. 278-281.
2. Ἔνθ' ἀνωτ., σελ. 515-518.
ΠΗΓΗ : "Ο ΟΣΙΟΣ ΓΡΗΓΟΡΙΟΣ", ΕΤΗΣΙΑ ΕΚΔΟΣΙΣ ΤΗΣ ΙΕΡΑΣ ΜΟΝΗΣ ΟΣΙΟΥ ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ ΑΓΙΟΥ ΟΡΟΥΣ, ΠΕΡΙΟΔΟΣ Β΄, ΕΤ. 2011, ΑΡΙΘΜ. 36, σσ. 57-61.
tribonio

[toula]

ΠΑΝΑΓΙΑ Η ΘΡΗΝΩΔΟΥΣΑ

Ὁ γέροντάς μας, ὁ π. Ἰωάσαφ, ἔζησε ἐδῶ στό Ἅγιο Ὄρος 64 χρόνια. Ἁγιογράφησε, νά μή σᾶς πῶ χιλιάδες, ἑκατοντάδες εἰκόνες. Μία ἀπό αὐτές τίς εἰκόνες θαυματούργησε καί θαυματουργεῖ. Εἶναι ἡ «Παναγία ἡ Θρηνωδοῦσα», ἡ ὁποία βρίσκεται στήν Νέα Ὄλυνθο Χαλκιδικῆς.
Ἔκανε ἡ Παναγία μας ἕνα θαῦμα σ᾿ ἕναν πιστό ἐκεῖ – θεράπευσε τό παιδί του πού εἶχε καρκίνο – καί ὁ πιστός ἔταξε, ὅταν ἀποκτήσῃ λίγα χρήματα, νά κτίσῃ μία Ἐκκλησία πρός τιμήν τῆς Παναγίας μας. Ὅταν ἔκτισε τήν Ἐκκλησία, εἶχε ἀπορία σέ ποιά θαυματουργό εἰκόνα τῆς Παναγίας μας νά ἀφιερώσῃ τήν Ἐκκλησία. Παρουσιάστηκε ἡ Παναγία στόν ὕπνο του καί τοῦ λέει: «Θά πᾷς στό Ἅγιον Ὄρος στούς ἀδελφούς Ἰωσαφαίους καί θά πῇς στόν γερο - Ἰωάσαφ νά σοῦ ἁγιογραφήσῃ τήν “Παναγία τήν Θρηνωδοῦσα”». Λέει ὁ πιστός στήν Παναγία: «Ἐγώ ἔχω γυρίσει τόσες Ἐκκλησίες, τόσα μοναστήρια, δέν ἔχω δεῖ τέτοια εἰκόνα». «Ἐσύ, λέει, θά πᾷς νά τοῦ πῇς, καί ἐγώ θά τοῦ στείλω μήνυμα καί ξέρει αὐτός πῶς θά σοῦ τήν ἁγιογραφήσῃ». Ἦρθε αὐτός ὁ πιστός μέ εὐλογία τῆς Μητροπόλεως, τήν ἐπιτροπή τῆς Ἐκκλησίας καί τόν ἱερέα τοῦ χωριοῦ του, καί διηγήθηκε στόν γέροντα αὐτό τό ὄνειρο πού εἶδε. Ἔτσι ὁ γέροντας ἁγιογράφησε τήν Παναγία τό 1972 καί τήν ἔστειλε εὐλογία ἐκεῖ στό χωριό. Ἀπό τότε ἔχει ἐπιτελέσει πάμπολλα θαύματα.
[.......] Ἔχει κάνει πάμπολλα θαύματα αὐτή ἡ εἰκόνα τοῦ γέ-ροντος Ἰωάσαφ. Βρίσκεται στήν Νέα Ὄλυνθο Χαλκιδικῆς. Πανηγυρίζει 23 Αὐγούστου μέ τό Νέο, στά ἐννιάμερα τῆς Παναγίας μας.

"Ο ΟΣΙΟΣ ΓΡΗΓΟΡΙΟΣ", ΕΤΗΣΙΑ ΕΚΔΟΣΙΣ ΤΗΣ ΙΕΡΑΣ ΜΟΝΗΣ ΟΣΙΟΥ ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ ΑΓΙΟΥ ΟΡΟΥΣ, ΠΕΡΙΟΔΟΣ Β΄, ΕΤ. 2007, ΑΡΙΘΜ. 32, σσ. 114-117.

[toula]

Είναι το μονοπάτι.
Τί μπορεί να είναι πιο υπέροχο και πιο ευχάριστο
από την αγάπη προς τον πλησίον;
Το να αγαπά κανείς είναι μακαριότητα, το να μισεί είναι βασανιστήριο.
Η αγάπη προς τον πλησίον είναι το μονοπάτι που οδηγεί
στην αγάπη προς τον Θεό, γιατί ο Χριστός, ο αληθινός Θεός,
ευδόκησε να ντυθεί μυστικά τον κάθε πλησίον μας.

Άγιος Ιγνάτιος Μπριαντσανίνωφ

[toula]

ΘΑ ΕΡΘΟΥΝ ΠΟΛΥ ΔΥΣΚΟΛΕΣ ΗΜΕΡΕΣ ΙΔΙΑΙΤΕΡΑ ΟΤΑΝ ΘΑ ΑΡΧΙΣΟΥΝ ΝΑ ΜΕΤΑΚΙΝΟΥΝΤΑΙ ΟΙ ΛΑΟΙ
ΟΣΙΟΣ ΠΟΡΦΥΡΙΟΣ Ο ΚΑΥΣΟΚΑΛΥΒΙΤΗΣ
Με μεγάλη ακρίβεια προόρισε - ο πολύτιμος Μαργαρίτης των Καυσοκαλυβίων, εις εκ των μεγαλυτέρων Οσίων της Αγίας μας Εκκλησίας - δεκαετίες πριν (1984-5), τα γεγονότα που βιώνουμε τα τελευταία έτη.
Θα έρθουν πολύ δύσκολες ημέρες, ιδιαίτερα όταν θα αρχίσουν να μετακινούνται οι λαοί. Ο κόσμος δεν θα μπορεί να αντέξει. Η Ελλάδα θα είναι μία από τις χώρες που θα σηκώσει το πιό πολύ βάρος.
Πρέπει να κρατηθούμε ενωμένοι, να κάνουμε προσευχή και να μη φοβόμαστε.

Ο ΟΣΙΟΣ ΠΟΡΦΥΡΙΟΣ Ο ΠΡΟΦΗΤΗΣ-ΜΑΡΤΥΡΙΕΣ, ΤΟΜ. Γ΄, ΑΓΙΟΠΑΥΛΙΤΙΚΟ ΙΕΡΟ ΚΕΛΛΙ ΑΓΙΩΝ ΘΕΟΔΩΡΩΝ, ΑΓΙΟΝ ΟΡΟΣ 2Ο2Ο, σ. 138.

[toula]

Όλοι σας πρέπει να είστε φως μέσα στο σκοτάδι.
Το φως μπορεί να έχει διάφορες μορφές.
Μπορεί να είναι σαν το φως του ηλίου, μπορεί σαν της σελήνης ή των άστρων.
Μπορεί να είναι αδύναμο σαν το φως του κεριού ή μιάς λάμπας.
Και όμως όλα αυτά είναι φως, είναι ευλογία του Θεού.
Και το ασθενέστερο φως είναι ευάρεστο στον Θεό.
Με τέτοιο φως μπορεί ο καθένας να φωτίζει το σκοτάδι που υπάρχει γύρω.
Με την αγάπη, την τρυφερότητα, την ευσπλαγχνία και την ευλάβειά σας μπορείτε και πρέπει να λάμπετε μέσα σ' αυτό τον κόσμο.

Άγιος Λουκάς Κριμαίας.

[toula]

«Οι άνθρωποι κρίνουν τα πράγματα ανάλογα με το περιεχόμενο που έχουν μέσα τους. Αν δεν έχουν πνευματικό περιεχόμενο, βγάζουν λάθος συμπεράσματα και αδικούν τους άλλους.»

Αγίου Παϊσίου Λόγοι Γ’

[toula]

Επανεκκίνηση τώρα!

Ὅταν «κολλάει» ὁ ὑπολογιστής μας, καλοί μου φίλοι, τί κάνουμε; Μὰ τὸ «restart», δηλαδὴ «ἐπανεκκίνηση» στὸν ὑπολογιστή μας. Ἔτσι τὸν θέτουμε σὲ ἐκ νέου κίνηση, ἐνῷ ἤδη βρίσκεται σὲ λειτουργία. Καὶ ἀμέσως μὲ τὴν ἐπανεκκίνηση αὐτὴ πηγαίνουν ὅλα καλὰ καὶ ἀκόμη καλύτερα.
Τὸ ἴδιο κάνουμε καὶ σὲ ἄλλες ἠλεκτρονικὲς συσκευές, ὅπως στὸ κινητό μας γιὰ παράδειγμα. Εἶναι μία ἔξυπνη καὶ ταυτόχρονα μία σωτήρια κίνηση, γιὰ νὰ συνεχίσουμε νὰ κάνουμε τὴ δουλειά μας.
Ἀλλ’ αὐτὸ δὲν συμβαίνει μόνο στὸν ὑπολογιστὴ καὶ στὶς ἄλλες ἠλεκτρονικές μας συσκευές. Συμβαίνει καὶ στὴν ἴδια μας τὴ ζωή, ξέρετε. Καὶ πόσο δὲν εἶναι σωτήρια γι’ αὐτήν, μία κίνηση «restart»! Δηλαδή; Δέστε
* * *
Ὅταν ἐκεῖ ποὺ ξεκινήσουμε μὲ μεγάλο ἐνθουσιασμὸ γιὰ κάτι, κι ὕστερα παρατηροῦμε ὅτι ἀρχίζουν καὶ πέφτουν οἱ ἀρχικοί μας ρυθμοί, εἶναι μία κίνηση «restart» ποὺ μᾶς χρειάζεται!
Ὅταν ἐκεῖ ποὺ ἡ ὑλοποίηση τῶν στόχων μας πήγαινε μία χαρὰ μέχρι ἑνὸς σημείου, ὄχι ὅμως καὶ μετά, ὁπωσδήποτε ἡ κίνηση «restart» εἶναι ἐκείνη ποὺ μᾶς λείπει!
Ὅταν, πολὺ περισσότερο, ἀρχίζουμε καὶ ἀπογοητευόμαστε ἀπὸ κάτι δυσάρεστο ποὺ μᾶς συνέβη καὶ σκεφτόμαστε ἀκόμη καὶ νὰ τὰ παρατήσουμε, πόσο σωτήρια δὲν ἦταν ἡ κίνηση τοῦ «restart»!
Ναί, αὐτὸ ἀκριβῶς, ἀπαιτεῖται, ὅταν μάλιστα ἐμεῖς, ὅπως καὶ ὁ ὑπολογιστής μας, ἐξακολουθοῦ­με νὰ ὑπάρχουμε, καὶ μὲ ὅλες τὶς ἰδιότητές μας βεβαίως (δηλαδὴ τὶς δυνατότητες, τὰ χαρίσματα καὶ τὶς δυνάμεις μας), ὅπως καὶ ἐκεῖνος
* * *
Ἐξάλλου, ἂν προσέξουμε καλά, πάντοτε ὁ Θεὸς μᾶς δίνει αὐτὴν ἀκριβῶς τὴν εὐκαιρία καὶ τὴ δυνατότητα τοῦ «restart»! Γιατί;
Τί εἶναι ἡ ἀρχὴ ἑνὸς ἔτους; Ἀσφαλῶς μία ἐξαιρετικὴ εὐκαιρία γιὰ ἐπανεκκίνηση!
Τί εἶναι ἡ ἀρχὴ μίας περιόδου, ὅπως ἡ σχολικὴ χρονιὰ γιὰ παράδειγμα, ἢ καὶ αὐτὲς οἱ περίοδοι τῶν ἐποχῶν (χειμώνα, ἄνοιξης, καλοκαιριοῦ, φθινοπώρου); Ἡ δυνατότητα ἐπανεκκίνησης καὶ πάλι!
Τί εἶναι ἀκόμη καὶ αὐτὲς οἱ ἑορταστικοὶ περίοδοι (τεσσαρακοστῆς, Πάσχα, Πεντηκοστῆς, δεκαπενταύγουστου, Χριστουγέννων κ.λπ.); Τὸ σύνθημα γιὰ νὰ πατήσουμε τὸ κουμπὶ τῆς ἐπανεκκίνησης!
Τί εἶναι ἡ ἀρχὴ τοῦ μήνα, τῆς ἑβδομάδας ἢ καὶ τῆς ἡμέρας ἀκόμη; Πάλι τὸ ἠχηρὸ μήνυμα τῆς ἐκ νέου ἐκκίνησης! Ἀκόμη καὶ «κάθε στιγμὴ εἶναι ἕνα καινούργιο ξεκίνημα», ὅπως ἔλεγε πολὺ σωστὰ ὁ Τ. Ἔλιοτ.
Μὲ ἄλλα λόγια, εἶναι οἱ τόσες εὐκαιρίες γιὰ ἀλλαγὴ ποὺ μᾶς δίνει ὁ καλός μας Θεός, εἶναι ἡ δική Του εὐλογημένη ὤθηση, γιὰ νὰ πᾶμε μπροστά, εἶναι οἱ νέες δυνατότητες, γιὰ νὰ ξαναμποῦμε στὸ δρόμο μας, ἂν λοξοδρομήσαμε, εἶναι ἀκόμη καὶ ὁ ἀνεφοδιασμὸς στὴν πορεία μας ὥσπου νὰ φθάσουμε καὶ νὰ μείνουμε αἰώνια μαζί Του! Στὴ θεολογικὴ γλώσσα αὐτὸ λέγεται «μετάνοια». Ναί!
Σπουδαῖος τοῦτος ὁ λόγος τοῦ Γάλλου ποιητῆ Πὼλ Βαλερύ: «Πάντα νὰ ξαναρχίζεις»!
Δόξα σοi Κύριε! Ἔκανες τὸ τέλος νὰ γίνεται καὶ πάλι ἀρχή!
* * *
Εἶναι ἀλήθεια ὅτι ὅπως στὰ ξεκινήματα, ἔτσι καὶ στὰ νέα ξεκινήματα, δὲν ὑπάρχει μόνο ἡ ἐλπίδα, ἀλλὰ κάποτε καὶ ὁ φόβος τοῦ νὰ μὴ μᾶς συμβεῖ αὐτὸ ἢ ἐκεῖνο καὶ ἀποτύχουμε. Ὅμως αὐτὸς ποὺ στηρίζεται στὸν Θεό, ξεκίνησε ἢ καὶ ἐπανεκκίνησε κατὰ Θεό, καὶ πορεύεται κατὰ τὸ θέλημά Του, δὲν ὑπάρχει περίπτωση ἐν τέλει νὰ ἀποτύχει, γιατί Ἐκεῖνος δὲν θὰ τὸν ἐγκαταλείψει!
Εἶναι ἀλήθεια ὅτι, ὁμοίως, ὑπάρχει τόσο ἡ σιγουριὰ ὅσο καὶ ἡ ἀνασφάλεια σ’ αὐτά. Ὅμως καὶ πάλι ἄδικα ἀγχωνόμαστε, γιὰ τὸν ἴδιο λόγο!
Εἶναι ἀλήθεια ὅτι ὅπως σταθερὰ προχωρᾶμε, ἔτσι καὶ κάποτε πισωπατᾶμε. Ὡστόσο δὲν θὰ μᾶς ἐγκαταλείψει Ἐκεῖνος ποὺ μᾶς ἔδωσε τὶς τόσες εὐκαιρίες τῆς ἐπανεκκίνησης, Ἐκεῖνος ποὺ πάντοτε μᾶς τροφοδοτεῖ καὶ μᾶς ἐνισχύει, πολὺ περισσότερο δέ, ὅταν Αὐτὸς εἶναι ἡ καταφυγή μας.
Ἀκόμη καὶ τότε ποὺ ἔχουμε μία καταφανῆ ἀποτυχία, ναί, ἀκόμη καὶ τότε, ὁ Θεὸς εἶναι ἐκεῖ καὶ μᾶς ὁδηγεῖ σὲ κάτι ἄλλο, μία μεγάλη ἐπιτυχία ποὺ οὔτε κἄν τὴν εἴχαμε φανταστεῖ! Ἔλεγε ὁ Χένρυ Φόρντ: «Ἡ ἀποτυχία εἶναι μία εὐκαιρία νὰ ξαναρχίσεις, ἀλλ’ αὐτὴ τὴ φορά πιὸ ἔξυπνα»!
Ἀκόμη καὶ τότε ποὺ ὅλα φαίνονται ὅτι εἶναι ἐναντίον μας, ἀξίζει νὰ σκεφτοῦμε ὅτι ὁ Θεὸς τὰ ἐπιτρέπει αὐτά, γιὰ νὰ γίνει ὅ,τι συμβαίνει μὲ τὰ πουλιά. Ὅταν παίζουν, πᾶνε ὅπως νὰ εἶναι μὲ τὸν ἀέρα. Ὅταν ὅμως θέλουν νὰ πᾶνε ψηλά, τότε πηγαίνουν κόντρα στὸν ἄνεμο!
Εἶναι πολὺ σημαντικὰ αὐτὰ ποὺ τονίζει ἐν προκειμένῳ ὁ Ἅγιος Ἰσαὰκ ὁ Σύρος: «Ὅταν θελήσεις νὰ κάνεις ἀρχὴ καλοῦ ἔργου, πρῶτα νὰ ἑτοιμάσεις τὸν ἑαυτό σου γιὰ τὴν ἀντιμετώπιση τῶν πειρασμῶν ποὺ πρόκειται νὰ ἔρθουν ἐναντίον σου. Γιατί ὁ ἐχθρός, ὅταν δεῖ κάποιον ν ἀρχίζει μὲ θερμὴ πίστη μία θεάρεστη ζωή, συνηθίζει νὰ τοῦ ἐπιτίθεται μὲ διάφορους καὶ φοβεροὺς πειρασμούς, ὥστε νὰ δειλιάσει ἀπ’ αὐτοὺς ὁ ἄνθρωπος καὶ νὰ ἐγκαταλείψει τὴν καλή του πρόθεση».
* * *
Νά, κι ἕνας ἀκόμη σπουδαῖος λόγος: «Ἂν θέλεις νὰ ἔχεις κάτι ποὺ ποτὲ πρὶν δὲν εἶχες, πρέπει νὰ κάνεις κάτι ποὺ ποτὲ πρὶν δὲν ἔκανες». Δηλαδή; Ἀπαντᾶμε ὡς ἑξῆς:
Ὁ Ἅγιος Κοσμᾶς ὁ Αἰτωλὸς κάθε μέρα ποὺ ξυπνοῦσε, πολὺ δὲ περισσότερο ὅταν εἶχε ἐκεῖνο τὸ τεράστιο ὅραμα τοῦ ἐπανευαγγελισμοῦ τῶν Ἑλλήνων, ἔκανε τούτη τὴ σύντομη προσευχή: «Πήγαινε Χριστὲ καὶ σήμερα μπροστά μου»! Καὶ τὸ ἔλεγε αὐτὸ σ’ Ἐκεῖνον ποὺ μᾶς εἶπε: «Ὅποιος θέλει ἂς μὲ ἀκολουθήσει»…
Ὁ Ἅγιος Γρηγόριος ὁ Θεολόγος γράφει στὰ ποιήματά του: «Ἀρχὴ σὲ ὅλα καὶ τέλος νὰ βάζεις τὸν Θεό». Ἤ καὶ αὐτὸ τὸ παρόμοιο: «Ἡ ἄριστη τάξη θέλει κάθε τι ποὺ ἀρχίζει, εἴτε λόγος εἴτε πρᾶγμα, ν’ ἀρχίζει ἀπὸ τὸν Θεὸ καὶ νὰ τελειώνει στὸν Θεό».
Ὁ Ἀββὰς Μᾶρκος ἔλεγε παρομοίως: «Σὲ κάθε προσπάθειά σου, βάλε ἀρχὴ τὸν Θεὸ ποὺ εἶναι ἡ ἀρχὴ κάθε ἀγαθοῦ, γιὰ νὰ γίνει κατὰ Θεόν, ἐκεῖνο ποὺ ἀποφάσισες νὰ κάνεις».
Τὸ ἴδιο ἔλεγε καὶ ὁ Ἅγιος Παΐσιος: «Τὸ κυριότερο εἶναι νὰ ξεκινᾶ κανεὶς ἀπὸ τὴν εὐλογία τοῦ Θεοῦ γιὰ ὅ,τι κάνει».
Καὶ ἀναρωτιέται κανείς: Μήπως ὁ Θεὸς ἔβαλε τελικὰ τὴν ἐπανεκκίνηση στὴ ζωή μας, ἀκριβῶς γι’ αὐτὸ τὸ λόγο καὶ τοῦτο, γιὰ νὰ ἐπιτύχουμε ὁπωσδήποτε καὶ ἐν τέλει νὰ φθάσουμε σ’ Ἐκεῖνον; Ἀξίζει τουλάχιστον νὰ τὸ σκεφτοῦμε!
* * *
Ἀδιαμφισβήτητα πολλὲς φορὲς ἦρθαν ἔτσι τὰ πράγματα στὴ ζωή μας ποὺ εἴπαμε: «Καὶ τώρα τί κάνω;». «Restart», εἶναι ἡ ἀπάντηση! Ἐπανεκκίνηση, δηλαδή. Ἢ ἁπλὰ «γύρισε τὴ σελίδα». Καὶ μάλιστα τώρα ἀμέσως! Γιατί, ἂν ἀκόμη καὶ ἀπὸ μικρὰ ξεκινήματα – ἐπανεκκινήσεις ἔρχονται μεγάλες ἀλλαγές, πόσο μᾶλλον ἀπ’ τὰ μεγάλα καὶ τὰ ἐπαναστατικά! Καὶ κάποια στιγμή, ὅπως τοῦ χρόνου σὰν τώρα γιὰ παράδειγμα, εἶναι σίγουρο ὅτι θὰ ποῦμε κάτι σὰν αὐτό: Εὐτυχῶς ποὺ ἔκανα ἐπανεκκίνηση, σ’ αὐτὸ καὶ σ’ ἐκεῖνο τὸ πρᾶγμα. Σ’ εὐχαριστῶ Θεέ μου!

Κ. Γ. Παπαδημητρακόπουλος

[toula]

Περί της εορτής των Αγίων Θεοδώρων...!!!
Η Αγία Εκκλησία μας ΔΕΝ έχει καθιερωμένη ΚΟΙΝΗ εορτή των Αγίων Θεοδώρων ... Όπου αυτό λέγεται είναι ΛΑΘΟΣ...!!!
Ο Άγιος Θεόδωρος ο Στρατηλάτης, που μαρτύρησε το 319 μ.Χ., τιμάται στις 8 Φεβρουαρίου!
Ο Άγιος Θεόδωρος ο Τήρων, που μαρτύρησε το 307 μ.Χ., τιμάται στις 17 Φεβρουαρίου!
Το ΣΑΒΒΑΤΟ της Α΄ Εβδομάδος των Νηστειών (για εφέτος 4 Μαρτίου 2023) η Αγία Εκκλησία μας ποιεί ΑΝΑΜΝΗΣΗ του "Δια των Κολλύβων" Παραδόξου Θαύματος του Αγίου Θεοδώρου του Τήρωνος κι ΟΧΙ των Αγίων Θεοδώρων, όπως από ΑΔΙΚΑΙΟΛΟΓΗΤΟ ΛΑΘΟΣ έχει περάσει στη Συνείδηση των Πιστών…!!!
ΔΥΣΤΥΧΩΣ … και πολλοί Κληρικοί μπερδεύουν ΑΔΙΚΑΙΟΛΟΓΗΤΑ τον Πιστό Λαό του Θεού...!!!
Η κοινή απεικόνιση των δύο Αγιων Θεοδώρων ίσως φιλοτεχνήθηκε για λόγους πρακτικούς, αφού οι Άγιοι εορταζουν τον ίδιο μήνα (8 και 17 Φεβρουαρίου) ... αλλά, δημιούργησε και σύγχηση στον Πιστό λαό...!!!

[toula]

«Δουλεύει ο διάβολος, αλλά δουλεύει και ο Θεός και αξιοποιεί το κακό, ώστε να πρόκυψη από αυτό Καλό!
Γι’ αυτό μή στενοχωρήσθε καθόλου, διότι πάνω από όλα και από όλους είναι ο Θεός, πού κυβερνά τα πάντα»…!!!

Άγιος Παΐσιος ο Αγιορείτης