Ψυχοφελή μηνύματα...

[toula]

Ο άγιος πατήρ ημών Ιωάννης Καλαΐδης και οι τρεις Ιεράρχες.
Μεγάλη ήταν η ευλάβεια του αγίου πατρός μας Ιωάννη στους τρεις Ιεράρχες! Τους αγαπούσε πολύ γιατί ήταν κι αυτός Μικρασιάτης, από την Τρίγλια της Μικράς Ασίας! Σε μία επίσκεψή μας στην οικία του μας διηγήθηκε ότι όταν ήταν σε παιδική ηλικία ( περίπου 10 ετών) και βρισκόταν στην οικία τους, στο Καμαρωτό Σερρών, εμφανίστηκαν μπροστά τους οι Άγιοι και τους θύμιασαν ! Το ίδιο βράδυ κοιμήθηκε η μικρή αδερφούλα του, η Αναστασία. Οι τρεις Ιεράρχες πήγαν στην ευλογημένη οικογένειά του για να τους προετοιμάσουν για την κοίμηση της μικρής του αδερφής. Το θαύμα μάλιστα αυτό το είδε μόνο ο μικρός τότε Ιωάννης και έλεγε στην μητέρα του:
" Ήρθαν οι τρεις Ιεράρχες και μας θύμιασαν μητέρα".
Από μικρός είχε τέτοιες θεοπτίες και έδειχνε ο Κύριός μας ότι ο μικρός Ιωάννης θα είναι το σκεύος της εκλογής Του!
Δεν θα ξεχάσω ότι το 1998 είχα πάει να λειτουργηθώ στο Νεοχώρι, τέτοια μέρα και ήταν όλα χιονισμένα και πολύ δύσκολη η μετακίνηση. Ήταν πολύ πρωί και στον Ναό του αγίου Γεωργίου ήταν μόνο ο π. Ιωάννης και ο μακαριστός και αγαπητός μου αδελφός Γεώργιος, ο ιεροψάλτης του Ιερού Ναού. Δεν γνωριζόμασταν τότε καλά με τον π. Ιωάννη. Ήρθε κάποια στιγμή κοντά μου και μου είπε: " Παιδί μου γράψε μου τα ονόματα της οικογένειάς σου για να τα μνημονεύω ". Αυτό με είχε συγκινήσει πάρα πολύ!
Να έχουμε την αγία ευχή του και την ευχή των τριών αυτών μεγάλων Αγίων της Εκκλησίας μας, την ιερή μνήμη των οποίων σήμερα πανηγυρίζουμε!
Μιλτιάδης Τσεσμετζής - εκπαιδευτικός

[toula]

Μάθετε να σέβεστε και ν’ αγαπάτε τους ταπεινούς....
Μάθετε να σέβεστε και ν’ αγαπάτε τους ταπεινούς και απλούς ανθρώπους. Οι πιο ευλογημένοι της γης και οι ανώτεροι στη Βασιλεία των Ουρανών τέτοιοι είναι. Σ’ αυτούς δεν υπάρχει υπερηφάνεια...Επιτελούν άριστα το καθήκον τους στον κόσμο εντούτοις, όταν κάποιος τούς επαινέσει γι’ αυτό, θεωρούν ότι δεν το αξίζουν...
Άγιος Νικόλαος Βελιμίροβιτς www.eptalofos.gr

[toula]

Η θε­ο­λο­γι­κή επι­στή­μη που δι­δά­σκε­ται στα σχο­λεία και που έγι­νε επι­στη­μο­νι­κή ει­δι­κό­τη­τα ανοι­χτή σε όλους, δεν πα­ρέ­χει την γνώ­ση του Θεού. Η γνώ­ση του Θεού πη­γά­ζει από την εν Θεώ ζωή, που γεν­νιέ­ται στα μύ­χια της καρ­διάς. Εί­ναι δυ­να­τόν να γί­νου­με θύ­μα­τα πνευ­μα­τι­κής πλά­νης, αν εκτι­μή­σου­με αυτό που προ­σφέ­ρει η θε­ο­λο­γι­κή επι­στή­μη μάλ­λον, παρά η αγιό­τη­τα της ζωής.
Άγιος Σωφρόνιος του Έσσεξ

[toula]

"Κάνε οτιδήποτε για να Τον ζήσεις να Τον βάλεις στη καρδιά σου.."
Μην θλίβεσαι, μη λυπάσαι πιο πολύ από όσο πρέπει, γιατί έτσι δίνεις δικαιώματα στο πονηρό να σε χτυπάει με δύναμη…
Εσύ τώρα να προσπαθήσεις να πλησιάσεις το Θεό όσο πιο πολύ μπορείς με τη προσευχή και τη άσκηση. Τήρησε το κανόνα που σου έχει δώσει ο πνευματικός σου και προσπάθησε να αισθανθείς το Θεό.
Κάνε οτιδήποτε για να Τον ζήσεις να Τον βάλεις στη καρδιά σου. Να μαλακώσει η καρδούλα σου, παιδί μου, από το άγγιγμα της χάρης, κάθε στιγμή όταν σκέφτεσαι πόσο πολύ σε αγαπάει ο Θεός και πόσο σε προστάτεψε από το ψυχικό θάνατο, προστατεύοντας σε από τις βρωμιές που φέρνουν οι δαίμονες στο μυαλό των ανθρώπων….
Αγιος Λουκάς Κριμαίας

[toula]

ΠΑΤΗΡ ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ ΓΚΑΓΚΑΣΤΑΘΗΣ.
(Μνήμη σήμερα 29 Ιανουαρίου)
Ένα βράδυ έκανε τους χαιρετισμούς της Παναγίας στους φίλους του Ταξιάρχες.
Στεκόταν μπροστά στην Ωραία Πύλη βλέπων προς την εικόνα της Παναγίας του τέμπλου και έψαλλε. Συνήθιζε να ψάλει και το Θεοτόκε Παρθένε….
Κατά την στιγμή εκείνη παρουσιάστηκε μια γυναίκα, τον έπιασε από το χέρι και τον γύρισε ακριβώς απέναντι από την Ωραία Πύλη, που βρίσκεται τοιχογραφημένη η Κοίμηση της Θεοτόκου και εξαφανίσθηκε.
Ο Θεός όμως ήδη του είχε στείλει την πρόσκληση για το Ουράνιο Δείπνο που του ετοίμαζε.(πρίν την κοίμησή του)
-Την 1ην Ιουνίου 1963 λειτούργησε στην ιερά μονή της Άγιας Τριάδος Μετεώρων. Κατά την ώρα του χερουβικού η Αγια Τράπεζα έβγαλε άρωμα, γιατι Εκει ήταν και ένα μικρό κουτάκι με λείψανα Αγίων.
Έβγαινε ως ένας μικρός στύλος καπνού, που ευωδίαζε όλο το Ναό. Κατανυκτική Λειτουργία που δεν περιγράφεται.
"Να η Θρησκεία μας φωνάζει ότι είναι ζωντανή."
-Όλη την βδομάδα που εργαζόμουν το κεφάλι μου και το δεξί μου χέρι ευωδίαζε..
Την 7ην Ιουνίου Παρασκευή, εργαζόμουν όλη την μέρα στο κτήμα μου μακριά από τον κόσμο.
Όλη την μέρα έψαλλα διάφορα κατανυκτικά τροπάρια και προ παντός της Θεοτόκου.
Δεν αισθανόμουν ούτε κούραση, ούτε πεινά, ούτε και τον καύσωνα της μέρας, γιατι ήλθα Εκει που έπρεπε την κατάνυξη.
Εκάθησα λίγο να ξεκουραστώ Εκει και ακούω μια φωνή να λέγει.
«είσαι ευπρόσδεκτος όπως έλθεις στο Αγιον Όρος, στην μεγάλη μου εορτή.
Θα γράψεις στους Δανιηλαίους και αυτοί θα σε τακτοποιήσουν.
Τώρα σε περιμένω να έρθετε»..

[toula]

Δια­βά­στε κυ­ρί­ως τους ασκη­τι­κούς πα­τέ­ρες. Εκεί θα μά­θε­τε την αλη­θι­νή θε­ο­λο­γία, την στά­ση του νου και της καρ­διάς απέ­ναν­τι στον Θεό.
Άγιος Σωφρόνιος του Έσσεξ

[toula]

"Και επειδή νομίζουμε ότι θεολογούμε χωρίς να έχουμε εμπειρία Θεού, ή μή δεχόμενοι έστω ταπεινά την εμπειρία των Αγίων, εμπίπτουμε στην κατηγορία της καινής θεολογίας των θρασέων θεολόγων όπως μας λέει ο Αγιος Γρηγόριος ο Παλαμάς..."
Κατά τον μέγα Φωστήρα λοιπόν της Εκκλησίας, Γρηγόριο τον Παλαμά, υπάρχουν τριών ειδών θεολογίες:
α)Εμπειρική θεολογία
β)Φιλόσοφος Θεολογία
γ)Καινή θεολογία
α) Η ασφαλής και μυστική των θεοπτών θεολόγων, οι οποίοι ομιλούν εκ προσωπικής εμπειρίας και κοινωνίας με τον Ζώντα Θεό.
β) Η φιλόσοφος θεολογία των μη εχόντων προσωπική εμπειρία θεοπτίας, αλλά εν ταπεινώσει δεχομένων τις εμπειρίες και θεοπτίες των Άγιων και θεολογούντων συμφώνως προς αυτές. Η θεολογία αυτή χρησιμοποιεί την αποδεικτική μέθοδο, αυτήν δηλαδή που αποδεικνύει τις θεολογικές θέσεις με συλλογισμούς βάσει της Αποκαλύψεως και των καταγεγραμμένων εμπειριών των Αγίων, και
γ) Η καινή θεολογία των θρασέων θεολόγων, οι οποίοι απορρίπτουν τις εμπειρίες των Αγίων και θεολογούν διαλεκτικώς κατά τις δικές τους φιλοσοφικές αρχές. Εκπρόσωπος της διαλεκτικής θεολογίας ήταν στους χρόνους του Αγίου Παλαμά ο δυτικός μοναχός Βαρλαάμ.
Άγιος Γρηγόριος Παλαμάς

[toula]

“…ακόμη δεν έχεις καταλάβει τι σημαίνει εν Χριστώ ζωή”

Μπορεί να πηγαίνεις τακτικά εκκλησία,
να διαβάζεις Θεολογικά βιβλία,
να έχεις εικόνες αγίων στο σπίτι σου, κομποσχοίνια στα χέρια σου,
να δίνεις ελεημοσύνη,
να ακούς ομιλίες θεολογικές,
να ταπεινολογείς και να μιλάς πνευματικά.
Όμως να είσαι θυμωμένος με τους άλλους.
Στις δυσκολίες να μεμψιμοιρεις.
Να μην ικανοποίησαι με τα λεφτά που έχεις, με τις ανέσεις που έχεις,
να νοιώθεις καταπιεσμένος, ανήσυχος,
ανικανοποίητος με όλα και όλους,
να βρίσκεσαι συνέχεια σε αντιπαράθεση και ανταγωνισμό με ότι και όποιον βρίσκεται δίπλα σου.
Αυτό σημαίνει δεν ζεις Χριστό.
Όσο και αν μιλάς για Χριστό.
Αυτό μυρίζει Θάνατο.
Τι ξεχωρίζει σήμερα ένα Χριστιανό από τον υπόλοιπο λαό;
Αν στις δυσκολίες, στους πειρασμούς, μπροστά σε δύσκολους ανθρώπους, δεν έχεις υπομονή, πραότητα, χαρά, απλότητα και κυρίως ταπείνωση, σημαίνει ότι ακόμη δεν έχεις καταλάβει τι σημαίνει εν Χριστώ ζωή.

+ Μοναχός Μωυσής Αγιορείτης

[toula]

Ο Σαραντισμός του Χριστού (π. Δημητρίου Μπόκου)

Σαράντα μέρες μετά τη Γέννησή του ο Χριστός παρουσιάστηκε από την Παναγία Μητέρα του στον Ναό του Σολομώντος. Αυτό έγινε, «ότε επλήσθησαν αι ημέραι του καθαρισμού αυτών κατά τον νόμον Μωυσέως» (Εορτή της Υπαπαντής).

Ο νόμος αυτός προέβλεπε την καθιερωμένη τάξη για τον καθαρισμό της λεχούς από τα επιλόχεια, από το μεταβατικό στάδιο δηλαδή της λοχείας που διαδέχεται τον τοκετό, με διάφορα σωματικά και ψυχικά συμπτώματα για τη μητέρα (υστερόπονοι, αιμορραγίες, ορμονικές διαταραχές, σταδιακή αποκατάσταση του αναπαραγωγικού συστήματος, επιλόχεια κατάθλιψη κ. λ. π.).

Η Παναγία όμως γέννησε υπερφυσικά, με ανώδυνο και αλόχευτο τοκετό. Ήταν εντελώς απαλλαγμένη από την κατάσταση της λοχείας. Δεν είχε καμμιά «νομική» ακαθαρσία, καμμιά δική της αμαρτία, κανένα απολύτως σύμπτωμα που να προσιδιάζει στον φυσικό τοκετό.

Αν και η λαϊκή μας παράδοση (κάλαντα κ. λ. π.) τη θέλει να κοιλοπονά, γιατί έτσι ο λαός μας τη νιώθει πιο κοντά, πιο δική του, όμως η Ορθόδοξη Θεολογία δέχεται ότι δεν υπήρξαν ούτε ωδίνες τοκετού, ούτε επιλόχεια περίοδος για την Παναγία μας. Και καταδικάζει όσους εθιμικά έφερναν στην Εκκλησία διάφορα εδέσματα και αρτοπαρασκευάσματα, για να τιμήσουν δήθεν τη λοχεία της Παναγίας (Καν. 79 Πενθέκτης Οικουμ. Συνόδου).

Όταν μιλάμε για την άφθορη και απειρόγαμη Θεοτόκο, οι όροι παρθενία και λοχεία είναι ασύμβατοι στο πρόσωπό της (αγ. Γρηγ. Νύσσης). Η Εκκλησία υμνεί πάντα την αγνή λοχεία της Παναγίας και περιβάλλει ακόμα και με το κύρος Οικουμενικών Συνόδων την αειπαρθενία της. Η Πενθέκτη Οικουμενική Σύνοδος (691 μ. Χ.) στον α΄ κανόνα της ονομάζει τη Θεοτόκο «άχραντον αειπάρθενον».

Παρ’ όλ’ αυτά, η Θεοτόκος και ο Χριστός ακολουθούν ταπεινά τα καθιερωμένα του μωσαϊκού νόμου. «Ο του νόμου ποιητής τα του νόμου εκπληροί». Στις σαράντα μέρες λοιπόν ο νόμος προέβλεπε παράσταση του νηπίου στον Ναό και προσφορά θυσίας. «Αμνόν ενιαύσιον άμωμον», χρονιάρικο αρνί χωρίς σωματικό ελάττωμα, και ένα «νεοσσόν περιστεράς» ή μία τρυγόνα. Όσοι δεν είχαν την οικονομική άνεση για αρνί, πρόσφεραν «δύο τρυγόνας ή δύο νεοσσούς περιστερών» (Λευϊτ. 12, 1-8).

Η Παναγία με τον Ιωσήφ έφεραν στον Ναό την προσφορά των φτωχών. Ο Κύριος των πάντων, ο Χριστός, από τη στιγμή της Γέννησής του ήταν φτωχός στον κόσμο μας και όχι μόνο. Ήταν ξένος και διωκόμενος.

Ιδιαίτερα ίσχυαν αυτά για την αφιέρωση των πρωτοτόκων στον Θεό. Ο Θεός είπε στον Μωυσή: «Αγίασόν μοι παν πρωτότοκον πρωτογενές διανοίγον πάσαν μήτραν εν τοις υιοίς Ισραήλ από ανθρώπου έως κτήνους· εμοί εστιν… Αφελείς παν διανοίγον μήτραν, τα αρσενικά, τω Κυρίω».

Αντί για τα πρωτότοκα ζώων μπορούσαν να πληρώσουν ορισμένο ποσό. Για τα πρωτότοκα τέκνα τους όμως προβλεπόταν να εξαγοράζονται πάντα αντί χρηματικού ποσού και να τα παίρνουν σπίτι ξανά, επειδή ο Θεός, αντί για τα πρωτότοκα τέκνα των Ισραηλιτών, διάλεξε τη φυλή του Λευΐ και όρισε αυτή μόνο να υπηρετεί στη Σκηνή του Μαρτυρίου και μετέπειτα στον Ναό. Διάλεξα τους Λευΐτες για τον εαυτό μου, λέει ο Κύριος, αντί για όλα τα πρωτότοκα παιδιά σας.

Και τονίζει, να εξηγεί ο πατέρας στον γιο, ότι αυτό γίνεται, επειδή ο Κύριος, για να εξαναγκάσει τον Φαραώ να τους διώξει από την Αίγυπτο, θανάτωσε όλα τα πρωτότοκα των Αιγυπτίων «από ανθρώπου έως κτήνους». Και γι’ αυτό εγώ θυσιάζω κάθε πρωτότοκο των ζώων στον Θεό, εξαγοράζω δε το πρωτότοκο παιδί μου, για να παραμένει σπίτι του (Εξ. 13, 2. 12-15. Αριθ. 3, 13. 8, 16-19).

Αλλά κι εμείς τώρα όλοι ανήκουμε στον Θεό. Μας εξαγόρασε με το αίμα του ο Μονογενής Υιός, ο πρωτότοκός του.

Καλή, ευλογημένη εβδομάδα!

«Αντιύλη». Ι. Ν. Αγ. Βασιλείου, Πρέβεζα

[toula]

“Και χείρας Συμεών ευλογήσας”

Την 2α Φεβρουαρίου η Αγία Εκκλησία εορτάζει την Υπαπαντή του Κυρίου μας Ιησού Χριστού. Δεσποτική εορτή. Τι ακριβώς εορτάζουμε;;

Σαράντα ημέρες μετά την γέννησή Του η Παναγία και ο μνηστήρας Της Ιωσήφ, σύμφωνα με τον μωσαϊκό νομό οδήγησαν τον νεογέννητο Χριστό εις τον ναό των Ιεροσολύμων. Έτσι προβλεπόταν από τον νόμο. Αν το πρωτότοκο παιδί ήταν αγόρι αφιερωνόταν εις τον θεό και οι γονείς του ανάλογα με τις οικονομικές τους δυνατότητες πρόσφεραν ως θυσία ή δυο τρυγόνια ή ένα ζεύγος περιστεριών.

Τον Χριστό υποδέκτηκε ο υπερήλικας Προφήτης Συμεών, ο οποίος είχε λάβει υπόσχεση από τον Θεό ότι πρώτα θα δει τον Σωτήρα του κόσμου και μετά θα πεθάνει. Ο υπέργηρος και Δίκαιος Συμεών από το Άγιο Πνεύμα οδηγηθείς βρέθηκε εις τον ναό και δέκτηκε εις την αγκαλιά του τον Χριστόν τον ευλόγησε και είπε «Νυν απολύεις τον δούλον σου, Δέσποτα κατά το ρήμα σου εν ειρήνη, ότι είδον οι οφθαλμοί μου το σωτήριον σου, ο ητοίμασας κατά πρόσωπον πάντων των λαών. Φως εις αποκάλυψιν εθνών και δόξαν λαού σου Ισραήλ»(Λουκ. Β΄25-32) . Ομολόγησε δηλαδή ότι μετά χαράς κλείνει τους οφθαλμούς του εις τον θάνατο αφού αξιώθηκε να δει τον σωτήρα του κόσμου δηλαδή τον Ιησούν Χριστό.

Παρόντες ήσαν η μητέρα Του η Παναγία και ο Δίκαιος Ιωσήφ, τους οποίους ευλόγησε και απευθυνόμενος προς την Αειπάρθενο Θεοτόκο προέβλεπε το πάθος του Κυρίου και τον πόνο που θα νοιώσει Αυτή βλέποντας τον Υιό Της σταυρωμένο, με τους λόγους «Και σου δε αυτής την ψυχήν διελεύσεται ρομφαία, όπως αν αποκαλυφθώσιν εκ πολλών καρδιών διαλογισμοί». Πράγματι οι προφητείες του Συμεών επαληθεύτηκαν.

Αφού έγιναν τα υπό του νόμου προβλεπόμενα ο Κύριος με την μητέρα Του Παναγία και τον Ιωσήφ επέστρεψαν εις την πόλη Ναζαρέτ και ο μικρός Ιησούς μεγάλωνε πληρούμενος σοφίας και χάρη Θεού ήταν εις αυτόν.

Μυργιώτης Παναγιώτης, Μαθηματικός