Ψυχοφελή μηνύματα...

[toula]

Η Χάρη ενεργεί μυστικά, αλλά συχνά εκδηλώνεται ανοιχτά σε ιερά έργα.
Όσο πιο πολύ ασκείσαι, όσο πιο πολύ τρίβεσαι στη χριστιανική ζωή,
τόσο πιο έντονα θα δοκιμάζεις την ενέργεια της Χάριτος.
Όσιος Θεοφάνης ο Έγκλειστος

[toula]

Ο άγιος πατήρ ημών Ιωάννης Καλαΐδης - Παιδί μου να του πεις να εξομολογηθεί σωστά!
Ένας αγαπητός φίλος από την Αθήνα είχε ακούσει πολλά για τον πατέρα Ιωάννη και τον είχε σε μεγάλη ευλάβεια! Άκουγε με θαυμασμό αυτά που του λέγαμε για την ζωή του αγίου Γέροντα. Κάποια στιγμή του ανέφερα ότι πρόκειται να επισκεφθώ τον πατέρα Ιωάννη και μου είπε: "Σε παρακαλώ να του πεις ότι θέλω την ευχή του". Όταν πήγαμε λησμόνησα να μιλήσω γι' αυτό στον άγιο Πατέρα αλλά την ώρα που φεύγαμε και μας συνόδευε προς την έξοδο της οικίας του το θυμήθηκα και του είπα: " Πατέρα Ιωάννη, ο φίλος μου ο Γ... από την Αθήνα μού είπε ότι θέλει την ευχή σας". Ο άγιος Πατέρας μου είπε, άμεσα: " "Αυτός παιδί μου αποκρύπτει από τον πνευματικό τις μεγάλες αμαρτίες και λέει τα ασήμαντα! Αυτό να του πεις." Για να είμαι ειλικρινής σοκαρίστηκα από αυτό που άκουσα και σκεφτόμουν πώς να το πω στον αδερφό μου. Είχα όμως και την πνευματική ευθύνη και αναγκάστηκα να του το πω. Προς μεγάλη μου έκπληξη, μου είπε: " Έχει δίκαιο ο πατήρ Ιωάννης, αυτό κάνω. Θα προσπαθήσω από εδώ και πέρα να εξομολογούμαι σωστά".
Ας έχουμε την αγία ευχή του και ας δοξάσουμε τον Κύριό μας, που μας χάρισε τέτοιους ιερείς στα δύσκολα χρόνια που ζούμε!
Μιλτιάδης Τσεσμετζής - εκπαιδευτικός

[toula]

Κύριέ μου, σήμερα ήθελα να Σου πω.... πως θέλω να ανήκω σε Σένα.
Σου το ΄πα κι άλλες φορές. Το ξέχασα όμως αρκετές φορές από τότε. Σήμερα με βοηθείς να Σου το ξαναζητήσω.
Σ΄ ευχαριστώ και Σε παρακαλώ, αυτό το δώρο χάρισέ το στο παιδί Σου. Βοήθησέ με, μέχρι το βράδυ αυτό να σκέπτομαι. Κύριε, Σύ ξέρεις τις πληγές μου. Ξέρεις όμως και την προσπάθειά μου. Το όνομά Σου στα χείλη μου το έχω συχνά. Και η επίκληση αυτή κάνει θαύματα. Γλυκύτατε Ιησού, βοήθησέ με να Σου... κουβεντιάζω πιο συχνά. Όταν μου έρχεται το κύμα του κακού τότε να Σου κουβεντιάζω πιο πολύ για να περνά η μπόρα. Κι αν τα κύματα με βρέξουν, και με βρέχουν συχνά, Σύ μην αφήσεις τη βάρκα μου να τσακιστεί.
"Ξεσπάσματα της καρδιάς μου"
+ Μητροπολίτου Χαλκίδος Νικολάου Σελέντη

[toula]

Να αποφεύγεις να μιλάς για την αρετή και την ευσέβεια στους πολλούς.
Δεν το λέω από φθόνο, αλλά γιατί κατά την γνώμη μου θα φανείς γελοίος στους ανόητους.
Το όμοιο χαίρεται με το όμοιό του.
Οι λόγοι για την αρετή και την ευσέβεια έχουν λίγους ακροατές και ίσως εντελώς μετρημένους.
Καλύτερα να μην μιλάς, παρεκτός μόνο εκείνα που θέλει ο Θεός για τη σωτηρία του ανθρώπου.
~ Όσιος Αντώνιος ο Μέγας
(Συμβουλές... σε 170 κεφάλαια. "84" Φιλοκαλία των Ιερών Νηπτικών σελ. 41)

[toula]

Μιά φορά πού άνέβηκα , στό μοναστήρι μέ ρώτησε ό πατέρας Σίμωνας.
Ήταν Μεγάλη Σαρακοστή !!
~Νηστεύεις , παιδί μου ;
~ Τού λέω , ναί πάτερ Σίμων
~ Τί τρώς ;
~Τού λέω , λαδερά όλη
τήν Μεγάλη Σαρακοστή. Γυρίζει καί μού λέει :
~ Παιδί μου, τότε τί νηστεία κάνεις ;
~Γιατί , πατέρα Σίμωνα ;
....Μού λέει, δέν θά τρώς λάδι παιδί μου , θά νηστεύεις πέντε μέρες τήν έβδομάδα
καί θά τρώς λάδι τό Σαββατοκύριακο , άλλά δέν θά άφήνεις τό στομάχι σου νηστικό.
Θά τρώς χορτόσουπες , ταχινόσουπες καί ό Θεός θα στά εύλογεί καί θά χορταίνεις τίποτα άλλο στή ζωή σου..
Καί όντως έτσι καί έγινε.
Μέχρι σήμερα συνεχίζω τή νηστεία.
Μάλιστα μού είπε κάτι πού μού άρεσε πάρα πολύ!!!
Μού λέει : παιδί μου , αύτή τήν έποχή τό αίμα τού άνθρώπου περιστρέφεται 400 στροφές περισσότερο άπό τίς άλλες έποχές καί αύτές τίς 49 ήμέρες νηστεία , όταν κάνει ό άνθρωπος , ό όργανισμός πετάει όλες τίς άσθένειες.
~ του οσίου πατρός Σίμωνος Άρβανίτη

[toula]

Διότι τιμὴ τῆς νηστείας δὲν εἶναι ἡ ἀποχὴ ἀπὸ φαγητά, ἀλλὰ ἡ ἀπομάκρυνσις ἀπὸ τὰ ἁμαρτήματα· διὰ τοῦτο ἐκεῖνος ποὺ περιορίζει τὴν νηστείαν μόνον εἰς τὴν ἀποχὴν τῶν τροφῶν, αὐτὸς εἶναι ἐκεῖνος ὁ ὁποῖος ὑβρίζει κατ' ἐξοχὴν αὐτήν. Νηστεύεις; Δείξε τοῦτο διὰ τῶν ἔργων. Ποίων ἔργων, λέγει;
Ἐὰν ἰδῇς πτωχὸν νὰ τὸν ἐλεήσῃς· ἐὰν ἰδῇς ἐχθρόν σου, νὰ συμφιλιωθῇς μαζί του· ἐὰν ἰδῇς φίλον σου να προκόπτῃ, νὰ μὴ τὸν φθονήσῃς· ἐὰν ἰδῇς ὄμορφην γυναῖκα εἰς τὸν δρόμον σου, νὰ τὴν προσπεράσῃς καὶ νὰ μὴ τὴν προσέχῃς. Δηλαδὴ νὰ μὴ νηστεύῃ μόνον τὸ στόμα, ἀλλὰ καὶ τὰ μάτια, καὶ ἡ ἀκοή, καὶ τὰ πόδια, καὶ τὰ χέρια, καὶ ὅλα τὰ μέλη τοῦ σώματός μας.
Νὰ νηστεύουν τὰ χέρια μὲ τὸ νὰ μένουν καθαρὰ ἀπὸ τὴν ἁρπαγὴν καὶ τὴν πλεονεξίαν νὰ νηστεύουν τὰ πόδια μὲ τὸ νὰ ἀπομακρύνωνται ἀπὸ τοὺς δρόμους ποὺ ὁδηγοῦν εἰς τὰ παράνομα θεάματα· νὰ νηστεύουν τὰ μάτια μὲ τὸ νὰ μάθουν νὰ μὴ προσηλώνωνται ποτὲ εἰς ὄμορφα πρόσωπα, καὶ νὰ μὴ περιεργάζωνται ξένα κάλλη.
Διότι τροφὴ τῶν ὀφθαλμῶν εἶναι τὸ νὰ βλέπουν' ἀλλὰ ἂν είναι εφάμαρτα και παράνομα αὐτὰ ποὺ βλέπουν τότε ἐξουδετερώνεται ἡ νηστεία καὶ ἀνατρέπει ὅλην τὴν σωτηρίαν τῆς ψυχῆς· ἐνῷ ἂν εἶναι αὐτὰ ποὺ βλέπουν τα μάτια σύμφωνα μὲ τὸν νόμον καὶ ἀκίνδυνα, τότε ἡ παρατήρησις αὐτὴ κοσμεῖ τὴν νηστείαν.
Διότι θὰ ἦτο ἀπὸ τὰ πλέον παράλογα ἐξ αἰτίας τῆς νηστείας νὰ ἀπέχωμεν ἀπὸ τὰ φαγητὰ καὶ τὴν ἐπιτρεπομένην τροφήν, σχετικῶς δὲ μὲ τοὺς ὀφθαλμοὺς νὰ μὴ αποφεύγωμεν καὶ τὴν τροφὴν ποὺ ἀπαγορεύεται. Δὲν τρώγεις κρέας; Δὲν πρέπει νὰ φάγῃς καὶ ἀκολασίαν διὰ τῶν ὀφθαλμῶν.
Ἂς νηστεύῃ καὶ ἡ ἀκοή σου· νηστεία δὲ τῆς ἀκοῆς εἶναι νά μή δέχεται κακολογίας καὶ διαβολάς διότι λέγει «φήμην ψευδῆ καὶ μὴ παραδεχθῇς. ( Ἐξ. 23,1). Ἂς νηστεύῃ καὶ τὸ στόμα ἀπὸ λόγους αἰσχροὺς καὶ ὑβριστικούς. Διότι ποία ὠφέλεια ὑπάρχει ὅταν ἀποφεύγωμεν μὲν νὰ τρώγωμεν ψάρια και κατόπουλα νὰ κατατρώγωμεν δὲ καὶ νὰ δαγκώνωμεν τοὺς ἀδελφούς μας; Αὐτὸς ποὺ ὑβρίζει εἶναι ὡσὰν νὰ ἔφαγεν ἀδελφικὸν κρέας, ὡσὰν νὰ δαγκώνῃ τὴν σάρκα τοῦ πλησίον.
Ἅγιος Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος
( Ἅπαντα τά Ἔργα σειρά ΕΠΕ
Τόμος 32 Όμιλία τρίτη σσ. 33-35)

[toula]

Από το Γεροντικόν περί Νηστείας
Αββάς Αντώνιος
ΠΟΛΛΟΙ ΒΑΣΑΝΙΣΑΝ το σώμα τους με ασκήσεις, αλλά επειδή δεν κατόρθωσαν ν’ αποκτήσουν διάκριση, βρέθηκαν μακριά απ’ τον Θεό. [Γεροντικόν, η΄]
Αββάς Ισίδωρος ο πρεσβύτερος
ΑΝ ΝΗΣΤΕΥΕΤΕ κανονικά μην υπερηφανεύεσθε, διαφορετικά καλύτερα να τρώτε κρέας. Γιατί περισσότερο συμφέρει τον άνθρωπο να τρώει κρέας, παρά να είναι υπερήφανος και αλαζόνας. [Γεροντικόν, δ΄]
Αββάς Ποιμένας
ΡΩΤΗΣΕ ο αββάς Ιωσήφ τον αββά Ποιμένα πως πρέπει να νηστεύουμε. Και ο αββάς Ποιμένας του λέει:
– Εγώ θέλω να τρώει κανείς κάθε μέρα τόσο λίγο ώστε να μη χορταίνει.
Του λέει τότε ο αββάς Ιωσήφ:
– Όταν ήσουν πιο νέος, αββά, δεν νήστευες δύο-δύο μέρες;
Και ο γέροντας του απάντησε:
– Φυσικά και τρεις και τέσσερις μέρες κι εβδομάδα ακόμη. Και όλα αυτά τα δοκίμασαν οι πατέρες γιατί ήταν δυνατοί· αλλά θεώρησαν καλύτερο να τρώει κανείς κάθε μέρα αλλά λίγο· μας παρέδωσαν λοιπόν τη βασιλική οδό που είναι ελαφριά. [Γεροντικόν, λα΄]
Αββάς Δωρόθεος
ΠΡΕΠΕΙ ΕΠΙΣΗΣ να προσέχει να μη διακόπτει τη νηστεία, αν δεν υπάρχει μεγάλη ανάγκη, να μη ζητάει τα νόστιμα φαγητά, και να μη φορτώνει τον εαυτό του με μεγάλες ποσότητες φαγητών και ποτών. Υπάρχουν δύο είδη γαστριμαργίας.
Έτσι ενός ανθρώπου αντίπαλος είναι η νοστιμιά, και δεν ζητάει συνεχώς να τρώει πολύ, αλλά κυνηγάει τα νόστιμα φαγητά. Και συμβαίνει τότε να τρώει ένα φαγητό που του αρέσει και τόσο τον καταβάλλει η απόλαυση που αισθάνεται ώστε κρατάει την τροφή στο στόμα του και την μασάει αρκετή ώρα χωρίς ν’ αντέχει να την καταπιεί από την απόλαυση. Αυτή λέγεται λαιμαργία.
Του άλλου αντίπαλος είναι η ποσότητα, και δεν ενδιαφέρεται για τα καλά φαγητά ούτε για τη νοστιμιά, αλλά είτε καλά είναι είτε όχι, εκείνος δεν νοιάζεται παρά μόνο να φάει και ότι κι αν είναι δεν τον ενδιαφέρει, αρκεί να γεμίσει την κοιλιά του. Αυτή λέγεται γαστριμαργία.
Και θα σας εξηγήσω την προέλευση αυτών των ονομάτων. ‘’Μαργαίνω’’ όπως λένε οι φιλόλογοι σημαίνει τρελαίνομαι, και ‘’μάργος’’ είναι αυτός που έχει τρελαθεί. Όταν λοιπόν αρρωσταίνει κανείς από την τρέλα να γεμίζει την κοιλιά του, η αρρώστια αυτή λέγεται γαστριμαργία, από τη μανία της κοιλιάς του. Όταν όμως αρρωσταίνει μόνο με τη μανία της απόλαυσης στο λαιμό, λέγεται λαιμαργία, από τη μανία του λαιμού. [Περὶ τῶν ἁγίων νηστειῶν, 3]
Μέγας Βασίλειος
MΗΝ ΠΕΡΙΟΡΙΖΕΙΣ όμως το καλό της νηστείας μόνο στην αποχή από το φαγητό. Γιατί πραγματική νηστεία είναι να μην κάνεις τίποτε άδικο. ‘’Να λύνεις κάθε δεσμό αδικίας’’ [Ησ. 58,6]. Συγχώρησε τον πλησίον σου για το κακό που σου έκανε και ξέχασε αυτά που σου χρωστάει. ‘’Η νηστεία σας να είναι καθαρή από δικαστικές πράξεις και προστριβές’’ [῾Ησ. 63,4]. Κρέας δεν τρως αλλά κατασπαράζεις τον αδελφό σου. Νηστεύεις το κρασί αλλά είσαι σπάταλος σε αδικίες. Περιμένεις να έρθει το βράδυ για να φας αλλά ξοδεύεις όλη την ημέρα σου στα δικαστήρια. ‘’Αλοίμονο σε κείνους που δεν μεθάνε από κρασί [Ησ. 28,1] [αλλά από τις αδικίες] ‘’ [Περὶ νηστείας Α΄ 10].
ΝΟΜΙΖΩ λοιπόν ότι καμιά συμβουλή δεν μπορεί να αγγίξει τόσο την ψυχή του λαίμαργου και να την αλλάξει, όσο και μια τυχαία μόνο συνάντηση με τον εγκρατή. Και μου φαίνεται πως αυτό σημαίνει να τρως και να πίνεις με τέτοιο τρόπο που ν’ αποτελεί τιμή για το Θεό, ώστε ακόμα και στο τραπέζι να λάμπει η ζωή μας ένα καλό έργο, και να δοξάζεται ο ουράνιος Πατέρας μας. [Ὅροι κατὰ πλάτος, 17]
Ευάγριος Μοναχός
ΜΕ ΟΛΗ ΣΟΥ τη δύναμη να νηστεύεις μπροστά στον Θεό. Η νηστεία αυτή θα καθαρίσει τις ανομίες και τις αμαρτίες σου·[Ησ. 6,7] συμμορφώνει την ψυχή, αγιάζει το φρόνημα, διώχνει τους δαίμονες και μας αξιώνει να πλησιάζουμε τον Θεό.
Αν φας μια φορά την ημέρα μη θελήσεις και δεύτερη, για να μη γίνεις πολυδάπανος και για να μη κλονιστεί το φρόνημα σου. Έτσι θα σου μείνει περίσσευμα για να κάνεις αγαθοεργίες και θα νεκρώσεις τα πάθη του δικού σου σώματος.
Κι αν τύχει να συναντηθείς με αδελφούς και χρειαστεί να φας και δύο και τρεις φορές, μη στενοχωρηθείς, αλλά αντίθετα να χαρείς που υπάκουσες σε μια ανάγκη και να ευχαριστείς τον Θεό που ακολούθησες τον νόμο της αγάπης και που ο ίδιος ο Θεός θ’ αναλάβει τη διαχείριση της ζωής σου.
Και ακόμη θα συμβεί κάποτε να αρρωστήσεις και να χρειαστεί να φας δύο, τρεις ή πολλές φορές, αλλά μη λυπηθείς· δεν είναι ανάγκη να συνεχίζεις τους κόπους της άσκησης και σε καιρό αρρώστιας, αλλά να υποχωρείς σε μερικά για να μπορέσεις ακριβώς να συνεχίσεις την άσκηση σου.
Όσο για την αποχή από ορισμένες τροφές, ο λόγος του Θεού καμμία δεν απαγόρευσε αλλά είπε: ‘’σας έδωσα τα πάντα σαν να είναι λάχανα να τρώτε χωρίς δισταγμό’’ [Γεν. 9,3· Α΄ Κορ. 10,26], και ‘’δεν είναι τα φαγητά αυτά που μολύνουν τον άνθρωπο’’ [Ματθ. 15,11]. Η αποχή λοιπόν από ορισμένα φαγητά είναι δική μας επιλογή και άσκηση της ψυχής. [Υποτύπωσις μοναχική]
Όσιος Μάρκος ο Ασκητής
ΕΚΕΙΝΟΣ ΠΟΥ ΘΛΙΒΕΤΑΙ με το νου του και αναπαύει το σώμα του, είναι όμοιος μ’ εκείνον που καταπονεί το σώμα του και διασκορπίζει το νου του. [Περὶ τῶν οἰομένων ἐξ ἔργων δικαιοῦσθαι, 45]
Όσιος Θαλάσσιος ο Λίβυος
ΟΤΑΝ ΝΗΣΤΕΥΕΙΣ το κρασί μη φουσκώνεις με νερό, γιατί αν το κάνεις παρέχεις το ίδιο υλικό στην πορνεία. [Περὶ ἀγάπης καὶ ἐγκρατείας ἑκατοντὰς τετάρτη, 33]
Όσιος Ηλίας ο Έκδικος
ΜΕΡΙΚΟΙ προσέχουν πολύ την είσοδο των φαγητών, αλλά αδιαφορούν για την έξοδο των λόγων. Δεν έχουν μάθει να διώχνουν την οργή απ’ την καρδιά τους [Ἐκκλησ. 11,10], και την επιθυμία από τη σάρκα τους, όπως λέει ο Εκκλησιαστής· όμως, έτσι μόνο κτίζεται η καθαρή καρδιά από το Πνεύμα που ανακαινίζει. [Ἀνθολόγιον γνωμικὸν φιλοσόφων σπουδαίων, 53]
ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΗ ΔΙΑΚΟΝΙΑ

[toula]

ΤΡΙΤΗ ΤΗΣ Α' ΝΗΣΤΕΙΩΝ
Νηστεύσωμεν νηστείαν δεκτήν, εὐάρεστον τῷ Κυρίῳ, ἀληθὴς νηστεία, ἡ τῶν κακῶν ἀλλοτρίωσις, ἐγκράτεια γλώσσης, θυμοῦ ἀποχή, ἐπιθυμιῶν χωρισμός, καταλαλιᾶς, ψεύδους, καὶ ἐπιορκίας· ἡ τούτων ἔνδεια, νηστεία ἐστίν, ἀληθὴς καὶ εὐπρόσδεκτος. ( Ιδιόμελον του Εσπερινού).
Οφείλουμε και αν ακόμα τρώμε μόνο για την ανάγκη του σώματος, να κατακρίνουμε τους εαυ­τούς μας, ότι είμαστε ανάξιοι για κάθε είδους περιποίηση και να μην τρώμε άφοβα και απρόσεκτα. Μόνον έτσι δεν θα κατακριθούμε. Και αυτά μεν σχετικά με την εγκράτεια στα φαγητά. Έχουμε όμως επίσης ανάγκη όχι μόνον να προσέχουμε τη διατροφή μας, άλλα και να απομακρυνόμαστε και από κάθε άλλη αμαρτία.
Ώστε, όπως ακριβώς νηστεύουμε από τροφές, έτσι να νη­στεύει και ή γλώσσα μας και να είναι μακριά από την καταλαλιά, από το ψέμα, από την αργολογία, από την αποδοκιμασία του πλησίον, από την οργή και γενικά από κάθε αμαρτία πού γίνεται με τη γλώσσα. Παρόμοια να νηστεύουμε με τα μάτια μας, δηλα­δή να μην κοιτάζουμε μάταια πράγματα, να μην πέφτουμε στην «παρρησία» με τα μάτια, να μην κοιτάζουμε κάποιον με αναί­δεια. Παρόμοια και τα χέρια και τα πόδια να εμποδίζουμε από κάθε κακό πράγμα . Και νηστεύοντας έτσι, όπως λέει ό Μ. Βασίλειος,, νηστεία δεκτή, απέχοντας από κάθε κακία, πού δια­πράττεται με όλες τις αισθήσεις, ας προσερχόμαστε κατά την αγία ημέρα της Αναστάσεως, όπως ήδη είπαμε, ανανεωμένοι, καθαροί και άξιοι να μεταλάβουμε τα άγια μυστήρια, αφού πρώ­τα βγούμε για να προϋπαντήσουμε τον Κύριο μας και να υποδε­χτούμε με βάγια και κλαδιά ελιάς, Αυτόν πού μπαίνει στην άγια Πόλη καθισμένος στο γαϊδουράκι.
ΑΒΒΑΣ ΔΩΡΟΘΕΟΣ

[toula]

ΣΑΡΑΚΟΣΤΗ: Η ΕΠΟΧΗ ΠΟΥ ΕΡΩΤΕΥΕΣΑΙ
Στην Ελλάδα, η πρώτη μέρα της Σαρακοστής -η «Καθαρά Δευτέ­ρα» όπως ονομάζεται - είναι η πρώτη γιορτή για το έτος στην ύπαιθρο. Οι οικογένειες βγαίνουν στην εξοχή, ανεβαίνουν σε λόφους και πετούν χαρταετούς. Η Ορθόδοξη Εκκλησία μάς ενθαρρύνει να συνδέσουμε τη Σαρακοστή με τον φρέσκο αέρα, με τον άνεμο που πνέει στους λόφους, με τον ερχομό της άνοιξης. Η Σαρακοστή είναι η εποχή πετάγματος των αετών – μια περίοδος περιπέτειας, εξερεύνησης, φρέσκων πρωτοβουλιών, νέας ελπίδας.
Από την άποψη αυτή είναι σίγουρο ότι δεν αποτελεί σύμπτωση το γεγονός, ότι η περίοδος της Σαρακοστής δεν τοποθετείται στο φθινόπωρο, την περίοδο που πέφτουν τα φύλλα και οι μέρες γίνονται μικρότερες, ούτε στα μέσα του χειμώνα, όταν τα δένδρα είναι γυμνά και τα νερά παγωμένα, αλλά την άνοιξη, όταν σπάζει ο πάγος και η ζωή εμφανίζεται ξανά παντού. Στην πραγματικότητα, η αρχική έννοια της αγγλικής λέξης «Lent» (Μεγάλη Τεσσαρακοστή) ήταν ακριβώς «άνοιξη», όπως μπορούμε να το διαπιστώσουμε από τις λέξεις του μεσαιωνικού ποιήματος:
Lenten is come with love to towne,
With blosmen and with briddes rowne.
(Η άνοιξη έρχεται με αγάπη στον κόσμο,
με άνθη και κελαδήματα πουλιών.)
Μπορεί να φαίνεται παράξενο που θεωρούμε τη Σαρακοστή ως εποχή που ερωτεύεται κανείς, αλλά ίσως κι αυτό να είναι τμήμα του νοήματός της. Η σύνδεση ανάμεσα στη Σαρακοστή και στην άνοιξη είναι επίσης φανερή και στα Ορθόδοξα λειτουργικά κείμενα:
Η άνοιξη της νηστείας ανέτειλε,
Το άνθος της μετανοίας άρχισε να ανοίγει.
Στη δυτική Εκκλησία η νηστεία αρχίζει με την «Τετάρτη των τεφρών». Οι στάχτες που χύνονται στα κεφάλια μας και σημαδεύουν τα μέτωπά μας, με όλα όσα αυτή η πράξη υποδηλώνει -μια αίσθηση θνητότητας και μετάνοιας- σίγουρα συνιστά ένα ουσιώδες τμήμα του όλου νοήματος της Σαρακοστής.
Η Μετάνοια όμως , η αλλαγή του νου, δεν είναι μόνο στάχτες, αλλά και ένα λουλούδι που ανοίγει.
+ Κάλλιστος Ware

[toula]

Κουβαλῶντας τὴν ἁμαρτία τοῦ ἄλλου
Anthony Bloom Metropolitan of Sourozh
Κάποτε, ἕνας μοναχὸς κάποιας Μονῆς παρακάλεσε τὸν Θεὸ νὰ τοῦ ἀνοίξει τὰ μάτια, γιὰ νὰ βλέπει σὲ κάθε ἄνθρωπο τὴν κρυμμένη κακία καὶ νὰ μπορεῖ ἔτσι νὰ προτρέχει σὲ βοήθεια. Ὄταν ὁ Κύριος εἰσάκουσε τὴν προσευχή του, ὁ μοναχὸς προσπάθησε νὰ ἐντείνει τὶς προσπάθειες του, καθὼς τώρα διέκρινε μὲ σαφήνεια τὸ κακό. Ἐξ αἰτίας ὅμως τῆς πνευματικῆς του ἀνωριμότητας, τὸ κακὸ τὸν γέμισε τρόμο καὶ, στὴ συνεχεία, ἔνιωσε ἀηδία καὶ τελικὰ ἀποστροφὴ γιὰ τοὺς ἀνθρώπους.
Μιὰ μέρα, ἔφτασε στὸ μοναστήρι κάποιος ποὺ ἤθελε νὰ μιλήσει μὲ τὸν γέροντα τῆς Μονῆς. Ὁ μοναχὸς ποὺ εἶχε ἀξιωθεῖ νὰ βλέπει τὸ κακό, βλέποντας πόσο ἁμαρτωλὸς καὶ βαθιὰ ἐξαχρειωμένος ἦταν ὁ ἐπισκέπτης, τοῦ εἶπε τὰ ἑξῆς: «Πῶς τολμᾶς νὰ ἐμφανίζεσαι καὶ νὰ ζητᾶς τὸν γέροντα, ἔτσι ὅπως εἶσαι; Ἡ παρουσία σου τὸν προσβάλλει»! Ὁ ἐπισκέπτης ἔφυγε. Ὁ γέροντας τότε κάλεσε τὸν μοναχὸ καὶ τὸν ρώτησε, ἂν εἶχε ἔλθει κανείς.
«Ναί», ἀπάντησε ὁ μοναχός.
«Καὶ γιατί δὲν εἶναι ἐδῶ;», ξαναρώτησε ὁ γέροντας.
«Τὸν ἔδιωξα…».
Ὁ γέροντας τὸν κοίταξε καὶ τοῦ εἶπε: «Δὲν σκέφτηκες, ὄτι ἴσως αὐτὴ ἦταν ἡ τελευταία εὐκαιρία τοῦ ἀνθρώπου αὐτοῦ;». Ὁ νεαρὸς μοναχὸς ταραγμένος, ζήτησε ἀπὸ τὸν γέροντα νὰ ἱκετεύσει στὸν Θεὸ, νὰ τοῦ ἀφαιρέσει τὸ διορατικὸ χάρισμα ποὺ εἶχε λάβει. Ὅμως ὁ γέροντας τοῦ ἀπάντησε: «Ὄχι, ὁ Θεὸς δὲν παίρνει πίσω ὅ,τι δωρίζει. Θὰ Τοῦ ζητήσω ὅμως, ὅταν θὰ βλέπεις τὸ κακὸ σὲ κάποιον ἄνθρωπο, νὰ τὸ βιώνεις σὰν νὰ ἦταν δικό σου, ἐπειδὴ καὶ αὐτὸς καὶ ἐσὺ εἶστε μέλη ἑνὸς μοναδικοῦ σώματος, τοῦ σώματος τῆς ἀνθρωπότητας…»
Ὁ ἴδιος αὐτὸς μοναχός, στὰ πλαίσια τῶν περιοδειῶν του, ἔφτασε κάποτε ἔξω ἀπὸ ἕνα σπίτι, ὅπου καὶ ζήτησε φιλοξενία ἢ πιὸ συγκεκριμένα νὰ τοῦ ἐπιτρέψουν νὰ μπεῖ καὶ νὰ τοῦ παραχωρήσουν ἕνα μικρὸ χῶρο γιὰ νὰ προσευχηθεῖ. Δὲν ἱκέτεψε γιὰ καταφύγιο καὶ στέγη, παρὰ μόνο γιὰ τὸ δικαίωμα νὰ κάνει τὴν προσευχή του. Ὁ οἰκοδεσπότης ξαφνιάστηκε καὶ, ὅταν ὁ φιλοξενούμενός του μπῆκε στὸ δωμάτιο καὶ ἄρχισε νὰ προσεύχεται, ἔστησε αὐτί. Ξαφνικὰ ἄκουσε τὸν μοναχὸ νὰ προσεύχεται κλαίγοντας καὶ νὰ ἐξομολογεῖται στὸν Θεὸ τὰ ἁμαρτήματα τοῦ οἰκοδεσπότη (ποὺ ἦταν ἄνθρωπος κακός, φορτωμένος μὲ πολλὰ ἁμαρτήματα) σὰν νὰ τὰ εἶχε διαπράξει ὁ ἴδιος. Ἀκούγοντας ὅλα του τὰ ἁμαρτήματα, ὁ οἰκοδεσπότης εἶδε τὸν ἑαυτό του. Μέσα ἀπὸ τὰ μάτια ἐκείνου τοῦ δίκαιου ἀνθρώπου, κοίταξε τὸν δικό του ἑαυτό. Τρόμαξε, ἄρχισε νὰ μετανοεῖ καὶ νὰ κλαίει. Ἐξομολογήθηκε στὸν μοναχὸ ἐκεῖνο καὶ, μόλις τελείωσε, εἶχε πιὰ θεραπευτεῖ.
Τὸ μυστήριο τῆς ἴασης, ἐκδ. ’Εν πλῷ, 2009