Ψυχοφελή μηνύματα...

[toula]

"Εδώ είμαι Εγώ..συναντάς εμένα.."
Πόσες φορές θα προτιμούσε ο άνθρωπος να πεθάνει παρά να πονά!
Αφήνει όμως ο Θεός τον πόνο αυτόν ως αληθινό ευεργέτημά του λέγοντας:
"Εδώ είμαι Εγώ. Ενώ εσύ νομίζεις ότι συνάντησες πόνο, κοίταξε συναντάς εμένα."
Γέροντας Αιμιλιανός Σιμωνοπετρίτης

[toula]

"Μέσα στον γάμο...προσοχή!"
Μέσα στο γάμο προσέξτε πάρα πολύ.
Ενθυμούμαι, έλεγε ο γέροντας, (Ιωσήφ Βατοπαιδίου),
ότι κάθε άστοχη κουβέντα μέσα στο γάμο είναι μια πέτρα πάνω σε ένα τζάμι.
Μην ρίχνετε πέτρες πάνω στα τζάμια!
Θα'ρθει μια ώρα που θα σπάσει εκείνο το τζάμι, κι όταν σπάσει δύσκολα
ξαναενώνεται μετά.
π. Αθανάσιος Μητρ. Λεμεσού

[toula]

"Μην κατηγορήσεις ποτέ κανένα ιερωμένον η αφιερωμένον εις Τον Θεόν ούτε τους κοσμικούς ούτε τους μεγαλύτερους αμαρτωλούς και αν ακόμα τους βλέπεις να αμαρτάνουν. Όλους τους ανθρώπους, που κατοικούν εις την γην και τους κοιμηθέντας από κτίσεως κόσμου να τους βλέπομε αγίους και δικαίους και μόνον τον εαυτό μας να βλέπομε αμαρτωλόν, τελευταίον όλου του κόσμου και άξιον κατακρίσεως και πολλών τιμωριών. Είναι καλόν και Θεάρεστον να πεθάνομε διά τον κόσμον διά να ζήσωμε αιωνίως με Τον Θεόν."
Όσιος Ευμένιος Σαριδάκης

[toula]

Νουθεσίες αγ. Ιακώβου Τσαλίκη
• Στους γονείς που ρωτούσαν τι κάνουν τα παιδιά τους όταν δεν ακούνε έλεγε: «προσευχή θα κάνετε με πίστη θα τα νουθετήσετε και όσο μπορείτε με την αγάπη και με τον καλό τον τρόπο. Όχι με αυστηρότητα».
• Αναφερόμενος ο Γέροντας στο θέμα της νηστείας έλεγε: «Η νηστεία είναι η πρώτη εντολή του Θεού και ο Χριστός μας ακόμη νήστεψε. Εμένα δεν με έβλαψε η νηστεία μέχρι σήμερα που είμαι 70 χρονών. Και τα δαιμόνια και οι αρρώστιες και όλα τα πάθη με τη νηστεία και με την προσευχή αποβάλλονται».
• Συχνά ο Γέροντας έλεγε «Δεν πρέπει παιδιά μου να έχει κανείς αμφιβολίες ούτε δυσπιστίες. Να έχετε πίστη Θεού ως κόκκον σινάπεως και ότι ζητήσετε ο Θεός θα σας το δώσει. Πάντα η προσευχή στηρίζει. Να μη φοβόμαστε. Ει ο Θεός μεθ’ ημών, ουδείς καθ’ ημών».
• «Χωρίς την ψυχήν μας καθαρήν, δεν έχουμε κανένα όφελος από τη Θεία Κοινωνία. Για αυτό να μη διστάζετε, να μην ντρέπεστε και να εξομολογείσθε. Ότι και αν έχετε κάνει, την πιο μεγάλη αμαρτία, ο πνευματικός έχει την εξουσία από το Χριστό και από τους Αποστόλους με το πετραχήλι του να τη συγχωρήσει».
• «Η στενοχώρια είναι η πιο μεγάλη αρρώστια, να τη διώχνετε».
• «Στην Εκκλησία βρίσκουμε την υγεία, την παρηγοριά, την ελπίδα και τη σωτηρία της ψυχής μας»
Από imkifissias.gr

[toula]

"Αυτός είναι ο αγώνας.."
«Σου είπαν λόγο, σε βρίσανε, σε προσβάλλανε;
Στάσου στην προσευχή..
Αντί να πεις λόγια, αντί να δίνεις απαντήσεις, προσευχήσου με όλη σου την καρδιά,
διότι είναι ώρα πειρασμού.
Αυτός είναι ο αγώνας!».
Όσιος Άνθιμος της Χίου

[toula]

"Ο άγιος Γρηγόριος Παλαμάς για την αγία Φωτεινή την Σαμαρείτιδα"
● Ἡ γυναῖκα ἄφησε τὴ στάμνα της, καὶ δὲν τὴν ἄφησε ἁπλῶς, ἀλλὰ πλέον περιφρονοῦσε τὰ γήινα.
● Γιατί ὅταν τὸ πῦρ τοῦ Χριστοῦ μπῆκε στὴν καρδιά της, ὅλα τὰ γήινα τῆς φάνηκαν μικρά.
● Ἔτσι ἐνεργεῖ ἡ θεία ἀγάπη, ἀποσπᾶ τὸν νοῦ ἀπὸ τὰ κάτω καὶ τὸν ὁδηγεῖ πρὸς τὰ ἄνω.
Άγιος Γρηγόριος Ο Παλαμάς.

[toula]

Αυγουστίνου Καντιώτου..
"Ξύπνα κόσμε!"
Κόσμε, γλέντα, διασκέδαζε, ὀργίαζε, μοίχευε, μάζευε λεπτά. Ἄνθρωποι τοῦ κόσμου, Ἰοῦδαι τῆς ἀνθρωπότητος, κτίζετε κατοικίες, πολυκατοικίες καὶ διαμερίσματα· ἀγοράζετε αὐτοκίνητα, κόττερα καὶ ὅ,τι ἄλλο θέλετε.
Μαζεύετε λοιπόν, γλεντᾶτε καὶ διασκεδάζετε· ἀλλὰ πάνω ἀπὸ τὰ κεφάλια μας κρέμεται ἡ σπάθη τοῦ Δαμοκλέους. Ἀπὸ μία κλωστὴ κρέμεται ἡ ζωὴ τοῦ κόσμου· καὶ ἐὰν αὐτὴ κοπῇ, οὐαί τῷ κόσμῳ.
Ξυπνᾶτε!
Ξύπνα, κόσμε. Ξυπνᾶτε, πλούσιοι καὶ φτωχοί.
Ξυπνᾶτε, ἱερεῖς καὶ ἀρχιερεῖς τοῦ Ὑψίστου.
Ξύπνα κ᾿ ἐσύ, Αὐγουστῖνε, διότι τὸ τέλος σου ἐγγίζει – ποιός ξέρει ἂν τὸ ἔτος αὐτὸ δὲν εἶνε τὸ τελευταῖο τῆς ζωῆς μου;
Ξύπνα κ᾿ ἐσύ, Ἑλλάς, ποὺ κοιμᾶσαι ἐνῷ οἱ ἐχθροὶ ἑτοιμάζονται...
Ἁμαρτήσαμε ὅπως οἱ Νινευῖται, καὶ πρέπει νὰ μετανοήσουμε ὅπως οἱ Νινευῖται.
Καὶ ὁ Θεός, ποὺ εἶνε πατέρας, θὰ κάνῃ τὸ ἔλεός του.

[toula]

Η μητέρα μου, έβλεπε τις αταξίες μου και στενοχωριόταν,
αλλά είχε μιά αρχοντιά!
Όταν έκανα καμμιά αταξία, γύριζε το κεφάλι από την άλλη μεριά και έκανε πως δεν με βλέπει, γιά να μην με στενοχωρήσει!
Εμένα, όμως, αυτή η συμπεριφορά, μου ράγιζε την καρδιά!
«Κοίταξε», έλεγα μέσα μου, «εγώ έκανα τέτοια αταξία και η μητέρα όχι μονάχα δεν με δέρνει, αλλά κάνει και πως δεν με βλέπει»!
Άλλη φορά δεν θα το ξανακάνω!
Πώς να την ξαναστενοχωρήσω;
Με αυτήν την συμπεριφορά της η μητέρα μου, με βοηθούσε περισσότερο, παρά αν μου έδινε ένα σκαμπίλι.
Και εγώ, όμως, δεν το εκμεταλλευόμουν, να πω:
«Ε, τώρα δεν με βλέπει, ας κάνω μεγαλύτερη αταξία».
Ενώ ο πατέρας μου, μόλις έκανα κάτι, τακ, σκαμπίλι.
Βλέπεις, και οι δύο με αγαπούσαν, εκείνο όμως που με διώρθωνε περισσότερο, ήταν η αρχοντική συμπεριφορά της μητέρας μου..
Άγιος Παΐσιος ο Αγιορείτης

[toula]

“Δεν σου είπα να έχεις την ελπίδα σου σε εμένα; Γιατί αποθαρρύνεσαι;”
Ο Γέροντας Ιωσήφ ο Ησυχαστής, βίωνε ένα μεγάλο πειρασμό, που είχε ως αποτέλεσμα να εξαντληθεί η υπομονή του.
Συγκεκριμένα στο εκκλησάκι του Τιμίου Προδρόμου στην Σκήτη της Μικρής Αγίας Άννας, εμφανίστηκε στον γέροντα Ιωσήφ η Παναγία κρατώντας τον Χριστό στην αγκαλιά της. Μεταξύ άλλων η Παναγία του είχε πει χαρακτηριστικά:
“Δεν σου είπα να έχεις την ελπίδα σου σε εμένα; Γιατί αποθαρρύνεσαι;”
Σήμερα, το μεγαλύτερο ποσοστό των ανθρώπων βιώνουν καθημερινά δυσκολίες, θλίψεις, πειρασμούς, ενώ και η υπομονή τους έχει εξαντληθεί.
Το θαυμαστό γεγονός του Αγίου Ιωσήφ του Ησυχαστή με την Παναγία είναι πιο επίκαιρο από ποτέ, αφού τα λόγια της πρέπει να μας παραδειγματίσουν και να σκεφτούμε που πρέπει να έχουμε στραμμένη την ελπίδα μας..
Διηγείται ο Άγιος:
«Στο παρελθόν με την εικόνα Της αυτή η Δέσποινά μας πολύ με είχε παρηγορήσει, όταν είχα πειρασμούς. Αυτά τώρα θυμάμαι και Την παρακαλώ.
Κάποτε, όταν ήμουν στην Μικρή Αγία Άννα, πριν να έρθετε εσείς, πλήθυναν οι πειρασμοί και οι θλίψεις και η μόνη μου παρηγοριά ήταν η Παναγία μας.
Πήγαινα στο εκκλησάκι μας, όπου είχα αυτή την εικόνα στο τέμπλο.
Εκεί μπροστά Της προσευχόμουν και Την παρακαλούσα, καθώς μόνη Της μου είχε υποσχεθεί να έχω την ελπίδα μου σε Αυτήν.
Όταν κατά την διάρκεια των πειρασμών κρύψει η Χάρις την αισθητή παρουσία Της, τότε αυξάνει η αγωνία και ο άνθρωπος με περισσότερο δέος παρακαλεί·
“τάχυνον ως οικτίρμων και σπεύσον ως ελεήμων εις την βοήθειαν ημών, ότι δύνασαι βουλομένη” έκραζα “και που λοιπόν εύροιμεν άλλην αντίληψιν, ει μη προς Σε την εύσπλαγχνον, την ψυχών και σωμάτων ιατρόν;”.
Και ενώ βρισκόμουν συγκεντρωμένος και έκλαια μπροστά στην εικόνα Της αυτή, αισθάνθηκα όπως και άλλοτε την παρουσία της αντιλήψεώς Της.
Ο χώρος στο εσωτερικό της εκκλησίτσας εκείνης ήταν στενός (η απόσταση από το τέμπλο ως το στασίδι που στεκόμουν ήταν μόλις ένα μέτρο).
Τότε είδα την εικόνα Της που άστραψε φως και η θεία μορφή Της πήρε κανονικές διαστάσεις.
Η Παναγία μας δεν ήταν πλέον εικόνα, αλλά ζωντανή, ολόσωμη, υπέρφωτη, ηλιόμορφη, με την διπλή Της πάντοτε ιδιότητα: Μητροπαρθενική.
Είδα δε ο ταπεινός τόσο, όσο επέτρεπε η θνητότητά μου και με σεβασμό γύρισα το πρόσωπό μου προς την γη. Δεν μπορούσα άλλο να κοιτάξω, γιατί το πανάγιο Βρέφος Της, ο γλυκύτατος Ιησούς μας τον οποίο κρατούσε στην αγκαλιά Της, άστραφτε περισσότερο από τον ήλιο, κατά το θεοπρεπές μεγαλείο Του.
Γέμισε τόσο την ευτέλειά μου με την αγάπη Του, ώστε αγνοούσα εντελώς τον εαυτό μου και μόνο θαύμαζα.
Τότε άκουσα την μυρίπνοη και γλυκύτερη από μέλι φωνή Της να μου λέει:
“Δεν σου είπα να έχεις την ελπίδα σου σε μένα; γιατί αποθαρρύνεσαι; Να, πάρε τον Χριστό!”!
Άπλωσε την μακαρία αγκαλιά Της προς εμένα και το πανάγιο Βρέφος με πλησίασε, όσο που να μπορεί ο άνθρωπος να το φτάσει!
Εγώ επειδή από την έκπληξή μου δεν τολμούσα να κάνω καμία κίνηση, άπλωσε ο πανάγαθος Ιησούς μας το χεράκι Του και με χάιδεψε τρεις φορές στο μέτωπο και στο κεφάλι!
Γέμισε η ψυχή μου αγάπη αμέτρητη και φως, που δεν μπορούσα να σταθώ πλέον στα πόδια μου.
Έπεσα κάτω και με πόθο και δάκρυα φιλούσα το μέρος, όπου στεκόταν η Βασίλισσα των όλων, γιατί επανήλθε πάλι πίσω στην εικόνα Της και άφησε σε μένα την παρηγοριά και την ευωδία Της.
Ευωδίαζε για πολύ καιρό το μέρος αυτό που είχε πατήσει, θυμίζοντας συνεχώς την μακαρία υπόσχεσή Της!
Να, αυτά τώρα Της ενθυμίζω και ότι δεν ξέχασα την επαγγελία Της, που δεν είναι άλλη πιά παρά να με πάρει από αυτή την ζωή στην βασιλεία του Υιού της ΑγάπηΤης!».
Το Εκκλησάκι του Τιμίου Προδρόμου μέχρι σήμερα, ευωδιάζει στο σημείο εκείνο όπου εμφανίστηκε η Παναγία!

[toula]

"Η επιθυμία του μοναχού.."
Κάποιος μοναχός επιθυμούσε να δει την Θεοτόκο.
Προσευχόταν λοιπόν στην Θεοτόκο και έλεγε:
- Παναγία μου, ας σε δω μια φορά και ας χάσω το ένα μου μάτι.
Και πράγματι μια μέρα του παρουσιάστηκε η Παναγία και την είδε απαστράπτουσα και έχασε το ένα του μάτι.
Όμως ήταν τόσο μεγάλη η αίγλη της Παναγίας και τόσο μεγάλη η χαρά της ψυχής του που την είδε, που άρχισε πάλι να προσεύχεται στη Παναγία και να της λέει:
- Παναγία μου, αξίωσέ με να σε δω άλλη μία φορά και ας χάσω και το άλλο μου μάτι!
Και πράγματι, του ξαναπαρουσιάζεται η Παναγία απαστράπτουσα για δεύτερη φορά. Όμως αντί να του πάρει το δεύτερο μάτι και να τον αφήσει εντελώς τυφλό, του χάρισε και το πρώτο!!!
Είθε η Παναγία να μας χαρίσει και σε εμάς, τα μάτια της ψυχής μας. Αμήν.