Μία απλή πρόταση ξεκαθαρισμού
Συντονιστής: Συντονιστές
Επεδίωξα να δοθεί μιά απάντηση από τους περισσότερους αν ήταν δυνατό, γιατί όταν γίνεται μία συζήτηση και πηγαίνει στο θέμα οικουμενισμός και το πως τον βλέπει η διοικούσα εκκλησία, αν πούμε ότι είμαστε κατά της προσέγγισης με τους παπικούς μας λένε τα μύρια όσα. Αφού οι πιό πολλοί ουσιαστικά θεωρούν σωστά ότι οι παπικοί είναι αιρετικοί αφού έχουν αιρετικές διδασκαλίες και όχι σχισματικοί όπως λένε κάποιοι δικοί μας επίσκοποι. Γιατί όταν καταφερόμαστε εναντίον του διαλόγου την στιγμή που δεν αρνούνται τις αιρέσεις τους μας βάζουν στόχο και πυροβολούν ομαδικά. Το δείγμα είναι μικρό θα ήθελα να είναι μεγαλύτερο όχι γιά εμένα αλλά γιά το φόρουμ.
-
stratos
- Κορυφαίος Αποστολέας
- Δημοσιεύσεις: 2298
- Εγγραφή: Δευ Νοέμ 14, 2005 6:00 am
- Τοποθεσία: Ηλίας @ Θεσσαλονίκη
Αν μού δειξεις ενα ποστ που να φαινεται αυτο που λες θα σε παραδεχτω.Thomas15n έγραψε:γιατί όταν γίνεται μία συζήτηση και πηγαίνει στο θέμα οικουμενισμός και το πως τον βλέπει η διοικούσα εκκλησία, αν πούμε ότι είμαστε κατά της προσέγγισης με τους παπικούς μας λένε τα μύρια όσα.
Εχουμε διαβασει και εμεις 5 πραγματα φιλε μου και τα γνωριζουμε.
Κανενας δεν αμφισβητεί οτι ο παπισμος ειναι αιρεση.
Ενοχλει το λεξιλογιο μερικων προς τους Αρχιερεις [και οχι μονο] της Εκκλησιας μας
Λες και ειναι κανενα κ...φάνταρο δηλαδη ο Πατριαρχης η ο Αρχιεπισκοπος
Καλέ μου strato να με συγχωρείς αλλά μάλλον δεν ξέρεις τί λες η αγκαλιές του Οικουμενικού, του Μακαριωτάτου με τους πάπες και τον πρώην και τον νυν και οι προσφωνήσεις ως επισκόπων της Αδελφής Εκκλησίας της Ρώμης, τα ευλογημένος ο ερχόμενος, το αγαπητέ αδελφέ το αγιώτατε και άλλα τί είναι φαντασίες! ένα χρόνο πριν δεν θυμάσαι τί έγινε στο Φανάρι, τον περυσινό Δεκέμβριο που πήγε ο Μακριώτατος στο Βατικανό τί έγινε μήπως θέλεις να στα θυμήσω, ακόμη ηχεί στα αυτιά μας ο πολυχρονισμός του πάπα στον Άγιο Γεώργιο στο Φανάρι "Τον Αγιώτατον και Μακαριώτατον Πάπαν Ρώμης Κύριε φύλατται αυτόν είς πολλά έτη" και η κοινή διακύρηξη του Μακαριωτάτου με τον πάπα, την έχω κρατήσει θέλεις να την εμφανίσω στο φόρουμ να την διαβάσεις; Προφανώς δεν συμφωνείς ότι οι παπικοί είναι αιρετικοί αλλά σχισματικοί όπως λένε ανοιχτά ο Αιγιαλείας, ο Σύρου και άλλοι. Λοιπόν μή μας λές τώρα ότι θέλεις, και αυτιά έχουμε και μάτια δεν βγήκαμε από καμμιά σπηλιά, πρόσφατα είναι τα γεγονότα αν εσύ δεν θέλεις να τα βλέπεις δικό σου πρόβλημα.stratos έγραψε:Κανενας δεν αμφισβητεί οτι ο παπισμος ειναι αιρεση.
Ενοχλει το λεξιλογιο μερικων προς τους Αρχιερεις [και οχι μονο] της Εκκλησιας μας
Λες και ειναι κανενα κ...φάνταρο δηλαδη ο Πατριαρχης η ο Αρχιεπισκοπος
Κοινή Δήλωσις της Α.Α. του Πάπα Βενέδικτου ΙΣΤ΄ και της Α.Μ. του Αρχιεπισκόπου Αθηνών και Πάσης Ελλάδος κ.κ. Χριστόδουλου
14/12/2006
1. Ἡμεῖς, Βενέδικτος ΙΣΤ', Πάπας καί Ἐπίσκοπος Ρώμης καί Χριστόδουλος Ἀρχιεπίσκοπος Ἀθηνῶν καί Πάσης Ἑλλάδος, ἱστάμενοι εἰς τόν διά τοῦ εὐαγγελικοῦ κηρύγματος καί τοῦ μαρτυρίου τῶν πρωτοκορυφαίων τῶν Ἀποστόλων Πέτρου καί Παύλου λαμπρυνθέντα ἱερόν τοῦτον τόπον τῆς Πρεσβυτέρας Ρώμης, βιοῦμεν ἐντονώτερον τήν κοινήν ἀποστολήν ἡμῶν διά τήν αὐθεντικήν συνέχισιν τῆς ἀποστολικῆς μαρτυρίας τῆς πίστεως πρός τούς ἐγγύς καί τούς μακράν, εἰς τούς ὁποίους καί ἀπευθύνομεν χαρμόσυνον μήνυμα διά τῆς ἐπερχομένης κοινῆς δι' Ὀρθοδόξους καί Ρωμαιοκαθολικούς Ἑορτῆς τῆς Ἐνανθρωπήσεως τοῦ Σωτῆρος ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ. Ὡσαύτως, βιοῦμεν τήν κοινήν εὐθύνην ἡμῶν διά τήν ἐν ἀγάπῃ καί ἀληθείᾳ ὑπέρβασιν τῶν ποικίλων συγχύσεων καί τραυματικῶν ἐμπειριῶν τοῦ πολυκυμάντου ἱστορικοῦ παρελθόντος πρός δόξαν τοῦ ἐν Τριάδι ἁγίου Θεοῦ καί τῆς ἁγίας Ἐκκλησίας Του.
2. Ἡ συνάντησις αὕτη ἐν τῇ θείᾳ Χάριτι καθιστᾷ ἡμᾶς ἐν πλήρει συνειδήσει κοινωνούς τῆς κοινῆς εὐθύνης, ἵνα βεβαιώσωμεν τήν κοινήν ἀποστολήν ἡμῶν καί διανύσωμεν ἀπό κοινοῦ τήν δύσβατον ἀτραπόν τοῦ διαλόγου τῆς ἀληθείας πρός ἀποκατάστασιν τῆς κοινωνίας τῆς πίστεως ἐν τῷ συνδέσμῳ τῆς ἀγάπης. Διό, στοιχοῦντες τῇ θείᾳ ἐντολῇ τοῦ Ἱδρυτοῦ τῆς Ἐκκλησίας Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ καί φωτιζόμενοι ὑπό τοῦ ἁγίου Πνεύματος, ὅπερ πάντα συγκροτεῖ τόν θεσμόν τῆς Ἐκκλησίας, πορευόμεθα τήν ὁδόν ταύτην κατά τό ἀποστολικόν ὑπόδειγμα ἐν ἀγάπῃ καί ἐν πνεύματι καταλλαγῆς.
3. Ἀναγνωρίζομεν τά σημαντικά βήματα τοῦ διαλόγου τῆς ἀγάπης καί τῶν ἀποφάσεων τῆς Β' Βατικανῆς Συνόδου διά τάς σχέσεις τῶν ἡμετέρων Ἐκκλησιῶν. Ἒχομεν δέ δι' ἐλπίδος ὅτι ὁ διμερής θεολογικός διάλογος δύναται ν' ἀξιοποιήσῃ τά θετικά ταῦτα στοιχεῖα πρός ἀναζήτησιν κοινῇ ἀποδεκτῶν θεολογικῶν προτάσεων ἐν πνεύματι καταλλαγῆς, ὡς προέτεινε καί ὁ ἔνδοξος κοινός Πατήρ τῆς Ἐκκλησίας Μ. Βασίλειος, τονίσας, ἐν περιόδῳ πολλαπλῶν διασπάσεων τοῦ ἐκκλησιαστικοῦ σώματος, «ὅτι τῇ χρονιωτέρᾳ συνδιαγωγῇ καί τῇ ἀφιλονείκῳ συγγυμνασίᾳ καί εἴ τι δέοι πλέον προστεθῆναι εἰς τράνωσιν, δώσει Κύριος ὁ πάντα συνεργῶν εἰς ἀγαθόν τοῖς ἀγαπῶσιν αὐτόν» (Ἐπιστ. 113).
4. Διακηρύσσομεν ἐν μιᾷ φωνῇ τήν ἐπιτακτικήν ἀνάγκην ἐμμονῆς εἰς τήν ὁδόν τοῦ ἐποικοδομητικοῦ θεολογικοῦ διαλόγου. Διότι, παρά τάς διαπιστωμένας δυσχερείας, ἡ ὁδός αὕτη εἶναι ἡ μᾶλλον ἀποτελεσματικωτέρα ὁδός τῆς Ἐκκλησίας διά τε τήν ἀποκατάστασιν τῆς ποθητῆς ἑνότητος τοῦ ἐκκλησιαστικοῦ σώματος περί τήν Τράπεζαν τοῦ Κυρίου καί διά τήν ἐνίσχυσιν τῆς ἀξιοπιστίας τοῦ χριστιανικοῦ μηνύματος εἰς μίαν κρίσιμον ἐποχήν ραγδαίων πολιτικῶν μεταβολῶν καί ὀξυτάτων πνευματικῶν συγχύσεων, αἱ ὁποῖαι ἐντείνονται διά τῆς προωθήσεως τῆς παγκοσμιοποιήσεως καί ἀπειλοῦν ενίοτε αὐτήν ταύτην τήν ἀνθρωπίνην ὕπαρξιν ἐν τῇ σχέσει αὐτῆς μετά τοῦ Θεοῦ καί τοῦ κόσμου.
5. Ὅλως ἰδιαιτέρως ἀνανεοῦμεν ἐν πᾶσῃ ἐπισημότητι τήν κοινήν ἡμῶν ἐπιθυμίαν ὅπως ἀναγγείλωμεν εἰς τόν κόσμον τό Εὐαγγέλιον τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ καί κυρίως εἰς τήν νέαν γενεάν, διότι « ἡ ἀγάπη τοῦ Χριστοῦ συνέχει ἡμᾶς» (Β' Κορ., ε' 14) διά νά ἀποκαλύψῃ εἰς αὐτήν τήν Ἐνανθρώπισιν τοῦ Κυρίου ἵνα πάντες ἐν ἀφθονίᾳ ζωήν ἔχωσιν. Τοῦτο καθίσταται γεγονός ἰδιαιτέρας σημασίας διά τάς κοινωνίας ἡμῶν, ὅπου πολυάριθμα ἰδεολογικά ρεύματα ἀπομακρύνουν τόν ἄνθρωπον ἐκ τοῦ Θεοῦ καί τοῦ στεροῦν τήν αἴσθησιν τῆς ὑπάρξεως. Ἐπιθυμοῦμεν ὅπως διακηρύξωμεν τό Εὐαγγέλιον τῆς χάριτος καί τῆς ἀγάπης, ἵνα πάντες οἱ ἄνθρωποι ὦσιν ἐν Κοινωνίᾳ μετά τοῦ Πατρός, τοῦ Υἱοῦ καί τοῦ ἁγίου Πνεύματος καί ἵνα τελειωθῇ ἡ χαρά αὐτῶν.
6. Θεωροῦμεν τάς θρησκείας ὡς ἐχούσας ἰδιαίτερον ρόλον διά τήν διαφύλαξιν τῆς ἐπικρατήσεως τῆς ἐν τῷ κόσμῳ εἰρήνης καί ὅτι αὕται δέν ἠμποροῦν νά μετατραποῦν εἰς ἑστίας μισαλλοδοξίας και βίας. Ὡς χριστιανοί ἡγέται προτρέπομεν ἀπό κοινοῦ τό σύνολον τῶν θρησκευτικῶν ἡγετῶν ὅπως συνεχίσωσι καί ἐνδυναμώσωσι τόν Διαθρησκειακόν Διάλογον καί ἐργασθῶσι διά τήν δημιουργίαν μιᾶς κοινωνίας εἰρήνης καί ἀδελφότητος μεταξύ προσώπων καί λαῶν. Αὕτη εἶναι μία ἐκ τῶν ἀποστολῶν τῶν θρησκειῶν. Ὑπό τήν ἔννοιαν ταύτην, οἱ χριστιανοί ἐπιβάλλεται ὅπως ἐργάζωνται καί ὅπως συνεχίσωσι νά ἐργάζωνται ἐν τῷ κόσμῳ, ἐν συνεργασίᾳ μετ' ἀνδρῶν καί γυναικῶν καλῆς θελήσεως, ἐν πνε&
#8059;ματι ἀλληλεγγύης καί ἀδελφοσύνης.
7. Ἐπιθυμοῦμεν ὅπως ἀποτίσωμεν τιμητικόν ἔπαινον διά τάς ἐντυπωσιακάς προόδους εἰς ὅλους τούς τομεῖς τοῦ ἐπιστητοῦ, καί ὅλως ἰδιαιτέρως εἰς αὐτάς πού ἀφοροῦν εἰς τόν ἄνθρωπον, καλοῦντες ἕνα ἕκαστον τῶν ὑπευθύνων καί τῶν ἐπιστημόνων ὅπως σεβασθῶσι τόν ἱερόν χαρακτῆρα τοῦ ἀνθρωπίνου προσώπου καί τήν ἀξιοπρέπειαν αὐτοῦ, διότι ἡ ζωή ἀποτελεῖ θεῖον δῶρον. Εὑρισκόμεθα μετ' εὐλόγου ἀγωνίας ἐνώπιον τῆς καταχρηστικῆς ἐκμεταλλεύσεως ἐκ τῶν πειραματικῶν δοκιμῶν εἰς τήν ἀνθρωπίνην ὀντότητα, αἱ ὁποῖαι ἀπάδουν πρός τόν σεβασμόν, τήν ἀξιοπρέπειαν καί τήν ἀναγνώρισιν τοῦ ἀνθρωπίνου προσώπου εἰς τό ἐπίπεδον τῆς ὑπάρξεως αὐτοῦ, τόσον ἀπό τῆς συλλήψεως, ὅσον καί μέχρι τῆς φυσικῆς ἀπολήξεως αὐτοῦ.
8. Ἐπιπλέον, ἀξιοῦμεν μείζονα εὐαισθησίαν διά τήν ἀποτελεσματικωτέραν προστασίαν εἰς τάς χώρας ἡμῶν, τόσον εἰς εὐρωπαϊκόν, ὅσον καί εἰς παγκόσμιον ἐπίπεδον, τῶν ἀνθρωπίνων δικαιωμάτων, ἅτινα ἑδράζονται ἐπί τῆς ἀξιοπρεπείας τοῦ ἀνθρωπίνου προσώπου ὡς δημιουργίας κατ' εἰκόνα Θεοῦ.
9. Εὐχόμεθα διά μίαν γόνιμον συνεργασίαν διά νά ἐπαναπροσδιορίσωμεν εἰς τούς συγχρόνους τάς χριστιανικάς ρίζας τῆς εὐρωπαϊκῆς ἠπείρου, αἱ ὁποῖαι ἐσφυρηλάτισαν τήν δημιουργίαν διαφορετικῶν ἐθνῶν καί συνέβαλον εἰς τήν ἀνάπτυξιν μεταξύ των ἁρμονικῶν δεσμῶν. Αὕται ὑποβοηθοῦν εἰς τήν ἐπιβίωσιν καί περαιτέρω ἐξέλιξιν τῶν ἀνθρωπίνων ἀξιῶν καί τῶν πνευματικῶν θεμελίων τόσον ἐπί τῶν προσώπων, ὅσον καί ἐπί τῆς εὐημερίας τῶν κοινωνιῶν.
10. Συμμεριζόμεθα τάς ἀξίας τῶν ἐπιτευγμάτων τῆς τεχνολογίας καί τῆς οἰκονομίας τῶν συγχρόνων λαῶν καί κοινωνιῶν. Ὅμως, καλοῦμεν τάς προηγμένας χώρας εἰς μίαν μεγαλυτέραν συνδρομήν πρός τά ἐν ἀναπτύξει κράτη καί τά πλέον πτωχά ἐξ αὐτῶν, ἐν πνεύματι κοινωνικῆς δικαιοσύνης, ἀναγνωρίζοντες ὅτι πάντες οἱ ἄνθρωποι εἶναι ἀδελφοί ἡμῶν, καί ὅτι ἀποτελεῖ κοινόν χρέος ἵνα προστρέξωμεν εἰς βοήθειαν τῶν ἀδυνάμων καί τῶν πτωχῶν, οἱ ὁποῖοι εἶναι κατ' ἐξοχήν τέκνα ἀγαπητά τοῦ Κυρίου. Ὑπό τήν ἔννοιαν ταύτην, δέν συμβιβαζόμεθα μέ τήν καταχρηστικήν ἐκμετάλλευσιν τῆς θείας δημιουργίας, ἡ ὁποία εἶναι τό ἔργον τοῦ Θεοῦ. Καλοῦμεν πρός τοῦτο τούς ἰθύνοντας καί πάντας τούς καλῆς πίστεως ἀνθρώπους ὅπως δεσμευθῶσιν εἰς μίαν λελογισμένην καί σεβαστήν διαχείρισιν τῆς θείας δημιουργίας, μετά τοῦ καθήκοντος τῆς ἀλληλεγγύης, κυρίως πρός τούς λαούς οἵτινες εὑρίσκονται ἐν καταστάσει πείνης, καί ὅπως κληροδωτήσωσιν εἰς τάς ἐπερχομένας γενεάς βιώσιμον περιβάλλον πρός πάντας.
11. Λόγῳ τῶν κοινῶν ἡμῶν πεποιθήσεων, συντασσόμεθα εἰς τήν κοινήν ἡμῶν ἐπιθυμίαν διά περαιτέρω δέσμευσιν διά τήν ἀνάπτυξιν τῆς κοινωνίας, ἐν πνεύματι ἐποικοδομητικῆς συνεργασίας, διά τήν διακονίαν τοῦ ἀνθρώπου καί τῶν λαῶν, δίδοντες τήν μαρτυρίαν τῆς πίστεως καί τῆς ἐν ἡμῖν ἐλπίδος.
12. Προσβλέποντες ὅλως ἰδιαιτέρως εἰς τούς πιστούς, Ὀρθοδόξους καί Ρωμαιοκαθολικούς, ἀπευθύνομεν ἐγκάρδιον χαιρετισμόν, ἐμπιστευόμενοι αὐτούς ἐν τῷ ὀνόματι τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ ὅπως ἀναδειχθῶσι ἀδιάψευστοι μάρτυρες τῆς θείας ἀγάπης, ἀναπέμποντες θερμάς δεήσεις ὅπως ὁ Κύριος ἡμῶν Ἰησοῦς Χριστός χαρίζῃ εἰς πάντας ἀνθρώπους τό δῶρον τῆς εἰρήνης, ἐν φιλανθρωπίᾳ καί ἑνότητι διά τό ἀνθρώπινον γένος.
Ἐν Βατικανῷ τῇ 14ῃ Δεκεμβρίου 2006
Όπως την κατέβασα από την ιστοσελίδα της Εκκλησίας της Ελλάδος.
14/12/2006
1. Ἡμεῖς, Βενέδικτος ΙΣΤ', Πάπας καί Ἐπίσκοπος Ρώμης καί Χριστόδουλος Ἀρχιεπίσκοπος Ἀθηνῶν καί Πάσης Ἑλλάδος, ἱστάμενοι εἰς τόν διά τοῦ εὐαγγελικοῦ κηρύγματος καί τοῦ μαρτυρίου τῶν πρωτοκορυφαίων τῶν Ἀποστόλων Πέτρου καί Παύλου λαμπρυνθέντα ἱερόν τοῦτον τόπον τῆς Πρεσβυτέρας Ρώμης, βιοῦμεν ἐντονώτερον τήν κοινήν ἀποστολήν ἡμῶν διά τήν αὐθεντικήν συνέχισιν τῆς ἀποστολικῆς μαρτυρίας τῆς πίστεως πρός τούς ἐγγύς καί τούς μακράν, εἰς τούς ὁποίους καί ἀπευθύνομεν χαρμόσυνον μήνυμα διά τῆς ἐπερχομένης κοινῆς δι' Ὀρθοδόξους καί Ρωμαιοκαθολικούς Ἑορτῆς τῆς Ἐνανθρωπήσεως τοῦ Σωτῆρος ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ. Ὡσαύτως, βιοῦμεν τήν κοινήν εὐθύνην ἡμῶν διά τήν ἐν ἀγάπῃ καί ἀληθείᾳ ὑπέρβασιν τῶν ποικίλων συγχύσεων καί τραυματικῶν ἐμπειριῶν τοῦ πολυκυμάντου ἱστορικοῦ παρελθόντος πρός δόξαν τοῦ ἐν Τριάδι ἁγίου Θεοῦ καί τῆς ἁγίας Ἐκκλησίας Του.
2. Ἡ συνάντησις αὕτη ἐν τῇ θείᾳ Χάριτι καθιστᾷ ἡμᾶς ἐν πλήρει συνειδήσει κοινωνούς τῆς κοινῆς εὐθύνης, ἵνα βεβαιώσωμεν τήν κοινήν ἀποστολήν ἡμῶν καί διανύσωμεν ἀπό κοινοῦ τήν δύσβατον ἀτραπόν τοῦ διαλόγου τῆς ἀληθείας πρός ἀποκατάστασιν τῆς κοινωνίας τῆς πίστεως ἐν τῷ συνδέσμῳ τῆς ἀγάπης. Διό, στοιχοῦντες τῇ θείᾳ ἐντολῇ τοῦ Ἱδρυτοῦ τῆς Ἐκκλησίας Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ καί φωτιζόμενοι ὑπό τοῦ ἁγίου Πνεύματος, ὅπερ πάντα συγκροτεῖ τόν θεσμόν τῆς Ἐκκλησίας, πορευόμεθα τήν ὁδόν ταύτην κατά τό ἀποστολικόν ὑπόδειγμα ἐν ἀγάπῃ καί ἐν πνεύματι καταλλαγῆς.
3. Ἀναγνωρίζομεν τά σημαντικά βήματα τοῦ διαλόγου τῆς ἀγάπης καί τῶν ἀποφάσεων τῆς Β' Βατικανῆς Συνόδου διά τάς σχέσεις τῶν ἡμετέρων Ἐκκλησιῶν. Ἒχομεν δέ δι' ἐλπίδος ὅτι ὁ διμερής θεολογικός διάλογος δύναται ν' ἀξιοποιήσῃ τά θετικά ταῦτα στοιχεῖα πρός ἀναζήτησιν κοινῇ ἀποδεκτῶν θεολογικῶν προτάσεων ἐν πνεύματι καταλλαγῆς, ὡς προέτεινε καί ὁ ἔνδοξος κοινός Πατήρ τῆς Ἐκκλησίας Μ. Βασίλειος, τονίσας, ἐν περιόδῳ πολλαπλῶν διασπάσεων τοῦ ἐκκλησιαστικοῦ σώματος, «ὅτι τῇ χρονιωτέρᾳ συνδιαγωγῇ καί τῇ ἀφιλονείκῳ συγγυμνασίᾳ καί εἴ τι δέοι πλέον προστεθῆναι εἰς τράνωσιν, δώσει Κύριος ὁ πάντα συνεργῶν εἰς ἀγαθόν τοῖς ἀγαπῶσιν αὐτόν» (Ἐπιστ. 113).
4. Διακηρύσσομεν ἐν μιᾷ φωνῇ τήν ἐπιτακτικήν ἀνάγκην ἐμμονῆς εἰς τήν ὁδόν τοῦ ἐποικοδομητικοῦ θεολογικοῦ διαλόγου. Διότι, παρά τάς διαπιστωμένας δυσχερείας, ἡ ὁδός αὕτη εἶναι ἡ μᾶλλον ἀποτελεσματικωτέρα ὁδός τῆς Ἐκκλησίας διά τε τήν ἀποκατάστασιν τῆς ποθητῆς ἑνότητος τοῦ ἐκκλησιαστικοῦ σώματος περί τήν Τράπεζαν τοῦ Κυρίου καί διά τήν ἐνίσχυσιν τῆς ἀξιοπιστίας τοῦ χριστιανικοῦ μηνύματος εἰς μίαν κρίσιμον ἐποχήν ραγδαίων πολιτικῶν μεταβολῶν καί ὀξυτάτων πνευματικῶν συγχύσεων, αἱ ὁποῖαι ἐντείνονται διά τῆς προωθήσεως τῆς παγκοσμιοποιήσεως καί ἀπειλοῦν ενίοτε αὐτήν ταύτην τήν ἀνθρωπίνην ὕπαρξιν ἐν τῇ σχέσει αὐτῆς μετά τοῦ Θεοῦ καί τοῦ κόσμου.
5. Ὅλως ἰδιαιτέρως ἀνανεοῦμεν ἐν πᾶσῃ ἐπισημότητι τήν κοινήν ἡμῶν ἐπιθυμίαν ὅπως ἀναγγείλωμεν εἰς τόν κόσμον τό Εὐαγγέλιον τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ καί κυρίως εἰς τήν νέαν γενεάν, διότι « ἡ ἀγάπη τοῦ Χριστοῦ συνέχει ἡμᾶς» (Β' Κορ., ε' 14) διά νά ἀποκαλύψῃ εἰς αὐτήν τήν Ἐνανθρώπισιν τοῦ Κυρίου ἵνα πάντες ἐν ἀφθονίᾳ ζωήν ἔχωσιν. Τοῦτο καθίσταται γεγονός ἰδιαιτέρας σημασίας διά τάς κοινωνίας ἡμῶν, ὅπου πολυάριθμα ἰδεολογικά ρεύματα ἀπομακρύνουν τόν ἄνθρωπον ἐκ τοῦ Θεοῦ καί τοῦ στεροῦν τήν αἴσθησιν τῆς ὑπάρξεως. Ἐπιθυμοῦμεν ὅπως διακηρύξωμεν τό Εὐαγγέλιον τῆς χάριτος καί τῆς ἀγάπης, ἵνα πάντες οἱ ἄνθρωποι ὦσιν ἐν Κοινωνίᾳ μετά τοῦ Πατρός, τοῦ Υἱοῦ καί τοῦ ἁγίου Πνεύματος καί ἵνα τελειωθῇ ἡ χαρά αὐτῶν.
6. Θεωροῦμεν τάς θρησκείας ὡς ἐχούσας ἰδιαίτερον ρόλον διά τήν διαφύλαξιν τῆς ἐπικρατήσεως τῆς ἐν τῷ κόσμῳ εἰρήνης καί ὅτι αὕται δέν ἠμποροῦν νά μετατραποῦν εἰς ἑστίας μισαλλοδοξίας και βίας. Ὡς χριστιανοί ἡγέται προτρέπομεν ἀπό κοινοῦ τό σύνολον τῶν θρησκευτικῶν ἡγετῶν ὅπως συνεχίσωσι καί ἐνδυναμώσωσι τόν Διαθρησκειακόν Διάλογον καί ἐργασθῶσι διά τήν δημιουργίαν μιᾶς κοινωνίας εἰρήνης καί ἀδελφότητος μεταξύ προσώπων καί λαῶν. Αὕτη εἶναι μία ἐκ τῶν ἀποστολῶν τῶν θρησκειῶν. Ὑπό τήν ἔννοιαν ταύτην, οἱ χριστιανοί ἐπιβάλλεται ὅπως ἐργάζωνται καί ὅπως συνεχίσωσι νά ἐργάζωνται ἐν τῷ κόσμῳ, ἐν συνεργασίᾳ μετ' ἀνδρῶν καί γυναικῶν καλῆς θελήσεως, ἐν πνε&
#8059;ματι ἀλληλεγγύης καί ἀδελφοσύνης.
7. Ἐπιθυμοῦμεν ὅπως ἀποτίσωμεν τιμητικόν ἔπαινον διά τάς ἐντυπωσιακάς προόδους εἰς ὅλους τούς τομεῖς τοῦ ἐπιστητοῦ, καί ὅλως ἰδιαιτέρως εἰς αὐτάς πού ἀφοροῦν εἰς τόν ἄνθρωπον, καλοῦντες ἕνα ἕκαστον τῶν ὑπευθύνων καί τῶν ἐπιστημόνων ὅπως σεβασθῶσι τόν ἱερόν χαρακτῆρα τοῦ ἀνθρωπίνου προσώπου καί τήν ἀξιοπρέπειαν αὐτοῦ, διότι ἡ ζωή ἀποτελεῖ θεῖον δῶρον. Εὑρισκόμεθα μετ' εὐλόγου ἀγωνίας ἐνώπιον τῆς καταχρηστικῆς ἐκμεταλλεύσεως ἐκ τῶν πειραματικῶν δοκιμῶν εἰς τήν ἀνθρωπίνην ὀντότητα, αἱ ὁποῖαι ἀπάδουν πρός τόν σεβασμόν, τήν ἀξιοπρέπειαν καί τήν ἀναγνώρισιν τοῦ ἀνθρωπίνου προσώπου εἰς τό ἐπίπεδον τῆς ὑπάρξεως αὐτοῦ, τόσον ἀπό τῆς συλλήψεως, ὅσον καί μέχρι τῆς φυσικῆς ἀπολήξεως αὐτοῦ.
8. Ἐπιπλέον, ἀξιοῦμεν μείζονα εὐαισθησίαν διά τήν ἀποτελεσματικωτέραν προστασίαν εἰς τάς χώρας ἡμῶν, τόσον εἰς εὐρωπαϊκόν, ὅσον καί εἰς παγκόσμιον ἐπίπεδον, τῶν ἀνθρωπίνων δικαιωμάτων, ἅτινα ἑδράζονται ἐπί τῆς ἀξιοπρεπείας τοῦ ἀνθρωπίνου προσώπου ὡς δημιουργίας κατ' εἰκόνα Θεοῦ.
9. Εὐχόμεθα διά μίαν γόνιμον συνεργασίαν διά νά ἐπαναπροσδιορίσωμεν εἰς τούς συγχρόνους τάς χριστιανικάς ρίζας τῆς εὐρωπαϊκῆς ἠπείρου, αἱ ὁποῖαι ἐσφυρηλάτισαν τήν δημιουργίαν διαφορετικῶν ἐθνῶν καί συνέβαλον εἰς τήν ἀνάπτυξιν μεταξύ των ἁρμονικῶν δεσμῶν. Αὕται ὑποβοηθοῦν εἰς τήν ἐπιβίωσιν καί περαιτέρω ἐξέλιξιν τῶν ἀνθρωπίνων ἀξιῶν καί τῶν πνευματικῶν θεμελίων τόσον ἐπί τῶν προσώπων, ὅσον καί ἐπί τῆς εὐημερίας τῶν κοινωνιῶν.
10. Συμμεριζόμεθα τάς ἀξίας τῶν ἐπιτευγμάτων τῆς τεχνολογίας καί τῆς οἰκονομίας τῶν συγχρόνων λαῶν καί κοινωνιῶν. Ὅμως, καλοῦμεν τάς προηγμένας χώρας εἰς μίαν μεγαλυτέραν συνδρομήν πρός τά ἐν ἀναπτύξει κράτη καί τά πλέον πτωχά ἐξ αὐτῶν, ἐν πνεύματι κοινωνικῆς δικαιοσύνης, ἀναγνωρίζοντες ὅτι πάντες οἱ ἄνθρωποι εἶναι ἀδελφοί ἡμῶν, καί ὅτι ἀποτελεῖ κοινόν χρέος ἵνα προστρέξωμεν εἰς βοήθειαν τῶν ἀδυνάμων καί τῶν πτωχῶν, οἱ ὁποῖοι εἶναι κατ' ἐξοχήν τέκνα ἀγαπητά τοῦ Κυρίου. Ὑπό τήν ἔννοιαν ταύτην, δέν συμβιβαζόμεθα μέ τήν καταχρηστικήν ἐκμετάλλευσιν τῆς θείας δημιουργίας, ἡ ὁποία εἶναι τό ἔργον τοῦ Θεοῦ. Καλοῦμεν πρός τοῦτο τούς ἰθύνοντας καί πάντας τούς καλῆς πίστεως ἀνθρώπους ὅπως δεσμευθῶσιν εἰς μίαν λελογισμένην καί σεβαστήν διαχείρισιν τῆς θείας δημιουργίας, μετά τοῦ καθήκοντος τῆς ἀλληλεγγύης, κυρίως πρός τούς λαούς οἵτινες εὑρίσκονται ἐν καταστάσει πείνης, καί ὅπως κληροδωτήσωσιν εἰς τάς ἐπερχομένας γενεάς βιώσιμον περιβάλλον πρός πάντας.
11. Λόγῳ τῶν κοινῶν ἡμῶν πεποιθήσεων, συντασσόμεθα εἰς τήν κοινήν ἡμῶν ἐπιθυμίαν διά περαιτέρω δέσμευσιν διά τήν ἀνάπτυξιν τῆς κοινωνίας, ἐν πνεύματι ἐποικοδομητικῆς συνεργασίας, διά τήν διακονίαν τοῦ ἀνθρώπου καί τῶν λαῶν, δίδοντες τήν μαρτυρίαν τῆς πίστεως καί τῆς ἐν ἡμῖν ἐλπίδος.
12. Προσβλέποντες ὅλως ἰδιαιτέρως εἰς τούς πιστούς, Ὀρθοδόξους καί Ρωμαιοκαθολικούς, ἀπευθύνομεν ἐγκάρδιον χαιρετισμόν, ἐμπιστευόμενοι αὐτούς ἐν τῷ ὀνόματι τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ ὅπως ἀναδειχθῶσι ἀδιάψευστοι μάρτυρες τῆς θείας ἀγάπης, ἀναπέμποντες θερμάς δεήσεις ὅπως ὁ Κύριος ἡμῶν Ἰησοῦς Χριστός χαρίζῃ εἰς πάντας ἀνθρώπους τό δῶρον τῆς εἰρήνης, ἐν φιλανθρωπίᾳ καί ἑνότητι διά τό ἀνθρώπινον γένος.
Ἐν Βατικανῷ τῇ 14ῃ Δεκεμβρίου 2006
Όπως την κατέβασα από την ιστοσελίδα της Εκκλησίας της Ελλάδος.
-
stratos
- Κορυφαίος Αποστολέας
- Δημοσιεύσεις: 2298
- Εγγραφή: Δευ Νοέμ 14, 2005 6:00 am
- Τοποθεσία: Ηλίας @ Θεσσαλονίκη
Τα βλεπω και πολυ καλα μαλιστα .Thomas15n έγραψε:αν εσύ δεν θέλεις να τα βλέπεις δικό σου πρόβλημα.
Αλλα Περιμενω ανακοινωσεις οπως αυτη που εβγαλε η Ιερας Κοινοτητα Αγ Ορους για αυτο το θεμα .
Το να βγω εγω και να ζηταω διακοπη μνημοσυνου η παραιτησεις δειχνει υπερηφανεια.
Ποιος ειμαι εγω που θα ζητησω ποιο ακραια αντιδραση ;
Εμπιστευομαι και κανω υπακοη σε ανθρωπους που εχουν πολυ μεγαλυτερη διακριση απο εμενα και ξερουν να εξωτερικευουν τις αντιδρασεις τους χωρις φανατισμους και κραυγες.
Αν αυριο μεθαυριο γινει κατι αλλο να εισαι σιγουρος οτι θα ξανακανουν το καθηκον τους ισως και με διαφορετικο τροπο αυτη τη φορα.
Μου ζήτησες ένα πόστ που να αποδεικνύει αυτό που έγραψα, το έστειλα. Βλέπεις που αναγνωρίζουν τος παπικούς ως εκκλησία και όχι ως αίρεση.stratos έγραψε:Αλλα Περιμενω ανακοινωσεις οπως αυτη που εβγαλε η Ιερας Κοινοτητα Αγ Ορους για αυτο το θεμα .
Τώρα το τί θα κάνουν οι Αγιορείτες είναι δικό τους θέμα και καθήκον αν θα πούν την αλήθεια ή θα σιωπήσουν, προς το παρόν εκτός ελαχίστων που μίλησαν και καταδίκασαν όσα έγιναν πέρυσι οι περισσότεροι σιωπούν, αναλαμβάνουν την ευθύνη τους απέναντι στην ιστορία και τον Θεό, εμείς την δικιά μας. Δεν θα κριθούμε εμείς γιά τα έργα τους ούτε αυτοί γιά τα δικά μας, ο καθένας μας έχει το μερίδιο της ευθύνης που του αναλογεί.
-
stratos
- Κορυφαίος Αποστολέας
- Δημοσιεύσεις: 2298
- Εγγραφή: Δευ Νοέμ 14, 2005 6:00 am
- Τοποθεσία: Ηλίας @ Θεσσαλονίκη
Για ξαναδιαβασε τι εγραψες και τι ποστ ζητησα.Thomas15n έγραψε: Μου ζήτησες ένα πόστ που να αποδεικνύει αυτό που έγραψα, το έστειλα. .
Thomas15n έγραψε:
γιατί όταν γίνεται μία συζήτηση και πηγαίνει στο θέμα οικουμενισμός και το πως τον βλέπει η διοικούσα εκκλησία, αν πούμε ότι είμαστε κατά της προσέγγισης με τους παπικούς μας λένε τα μύρια όσα.
Εμας κραζεις
Ποστ απο ατομο του φορουμ σου ζητησα.
Και εσυ που μιλας για αυτα και ανοιξες και θεμα τι νομιζεις οτι κανεις ;
Ομολογια;
Και οι αλλοι ειναι οι φοβισμενοι εδω μεσα κλπ;
Να φοβηθουμε τι; και ποιον;
Ετσι ειναι η ομολογια;
Χωρις κόστος;
Απο τον καναπέ;
Ετσι και εγω απο το pc μπορω να κρινω ολο τον πλανητη και μετα να καθομαι και να λεω..
Πω πω πω μα ποιος ειμαι τελικα; πως τους βαζω ολους στη θεση τους !
Αν εσυ αισθανεσαι πνευματικος τυπος και ομολογητης σε σχεση με εμας δεν θα σου χαλασω εγω αυτη την χαρα.
justin έγραψε: Διαφωνώ με την αποχώρηση των αδελφών συντονιστών.
Τα καταφέρνουν πολύ καλά στην συγκράτηση των παθιασμένων ταλιμπάν.
Ζητώ την ανάκληση της παραίτησής τους.
nkope και filtor come back.
filotas έγραψε: Και το αν στα λόγια στο διακρίνεται φανατισμός σ΄αυτό δεν φταίω εγώ που στο λέω αλλά εσύ που το κάνεις.
filotas έγραψε:Όσα λέτε περί ένωσης είναι παντελώς αστήρικτα και υποβολιμαία. Ο μόνος τους στόχος είναι να στρέψουν τους πιστούς που δεν παρακολουθούν στενά τις εξελίξεις κι έχουν σχετική άγνοια των θεολογικών διαφορών μας απ΄τους παπικούς, να στραφούν εναντίον της Εκκλησίας και να πυκνώσουν τις τάξεις των ζηλωτών.
filotas έγραψε:Εγώ θεωρώ ότι η επιμονή σου ότι η ένωση έγινε, είναι παντελώς αστήρικτη και δεν βασίζεται στα γεγονότα που όλοι ξέρουμε κι έχουμε παρακολουθήσει, αλλά στο φανατισμό σου, που σε κάνει να διαστρεβλώνεις την αλήθεια, προκειμένου κι άλλοι να διαλέξουν το λανθασμένο δρόμο που έχεις πάρει.
eortologio_gr έγραψε: Αυτό που με προβληματίζει περισσότερο είναι οτι ορισμένοι "θερμοκέφαλοι" αναλαμβάνουν τον ρόλο του Μάρκου του Ευγενικού και γυρνάνε στα φόρουμ ή στις εφημερίδες, δημοσιεύοντας και φωνασκώντας.
Και αυτοί που έχουν πληροφορίες "εκ των ένδον" θα πρέπει είτε να τις πούνε με το όνομά τους είτε να σταματήσουν να μιλάνε διότι ο μόνος χαρακτηρισμός που τους αρμόζει είναι "θερμοκέφαλοι ψυχάκηδες" και "αυτόκλητοι ιεραπόστολοι".
Προσομοιάζουν δε με τις τακτικές Χιλιαστών ή άλλων εκτός της Ελλαδικής Ορθοδόξου Εκκλησίας ομάδων που ταράζουν τα νερά προς ίδιον όφελος.
Αυτά προς το παρόν αν ψάξω θα βρώ κι'άλλαnkope έγραψε: Μη δράττεστε άσχετης ευκαιρίας για να βγάλετε το μένος σας κατά της Εκκλησίας.
Την άποψη σου όμως γιά το θέμα που ανοίχτηκε αυτή η συζήτηση δεν την είδα! Είναι αιρετικά τα ως άνω δόγματα των παπικών γιά σένα ή δεν είναι;stratos έγραψε:Και οι αλλοι ειναι οι φοβισμενοι εδω μεσα κλπ;
Να φοβηθουμε τι; και ποιον;
Ετσι ειναι η ομολογια;
Χωρις κόστος;
Απο τον καναπέ;
Ετσι και εγω απο το pc μπορω να κρινω ολο τον πλανητη και μετα να καθομαι και να λεω..
Πω πω πω μα ποιος ειμαι τελικα; πως τους βαζω ολους στη θεση τους !
Αν εσυ αισθανεσαι πνευματικος τυπος και ομολογητης σε σχεση με εμας δεν θα σου χαλασω εγω αυτη την χαρα.
Αφού είσαι τόσο θαραλέος γιατί δεν μας την λές τί φοβάσαι;