Η Ασθένεια...

[NIKOSZ]

«Συνήρχετο δε και το πλήθος... φέροντες ασθενείς και οχλουμένους υπό πνευμάτων ακαθάρτων, οίτινες εθεραπεύοντο άπαντες» (Πραξ. ε΄ 16).

Οι Άγιοι Απόστολοι, φορείς της Θ. Χάριτος, μετά την Πεντηκοστή, πρόσφεραν αφειδώλευτα και αδιάκριτα σ΄ όλους τους ασθενείς την θεραπεία. Η θεραπευτική αυτή Χάρη αποτελούσε επιβεβαιωτικό στοιχείο της εσωτερικής παρουσίας και ενέργειας του Θεού.

Η ασθένεια αποτελεί φαινόμενο μεταπτωτικό. Η πτώση των Πρωτοπλάστων επέφερε την ασθένεια, τον πόνο, τη φθαρτότητα, τη θνητότητα. Είναι οι «δερμάτινοι χιτώνες», που φέρει ο μεταπτωτικός άνθρωπος.

Η ασθένεια εμφαίνεται στον άνθρωπο πολλάκις είτε ως συνέπεια ασύδοτης βιοτής, είτε ως ενέργεια δαιμονική, είτε ως παραχώρηση θεϊκή, για κάθαρση πταισμάτων η για απόκτηση ταπεινού φρονήματος.

Η ασθένεια πάντως, όποια μορφή και προέλευση και αν έχει, είναι ευλογία Θεού, εφ΄ όσον η ποιότητα της αντιμετώπισής της συνεπάγεται την σωτηρία μας η μη.

Η ασθένεια είναι δοκιμασία για τον αθλητή του Χριστού, με προεκτάσεις και συνέπειες σωστικές.

Η ορθή αντιμετώπιση της ασθένειας απαιτεί υπομονή και δοξολογική στάση έναντι του Θεού.

Οι δαιμονικές παρεμβάσεις, με προκλήσεις θυμού, βλασφημίας, γογγυσμού, ύβρεων, αχαριστίας και λοιπών εκδηλώσεων, αντιμετωπίζονται νικηφόρα με την δημιουργία καλών λογισμών.

Η πίστη στον Θεό γεννά την ελπίδα, η οποία αναδεικνύεται ισχυρό αντίδοτο κατά του άγχους και της απελπισίας.

Η προσευχή, πανίσχυρο αλεξιτήριο κατά των πειρασμικών επιθέσεων στον ασθενή.

Η ικετευτική κραυγή ελέους ταπεινώνει το φρόνημα και προκαλεί το άνοιγμα των κρουνών της ευσπλαχνίας του Θεού.

Η υγεία δεν είναι αυτοσκοπός της ζωής, εφ΄ όσον η ασθένεια, με την ορθή αντιμετώπισή της, συντελεί και προάγει θετικά το σωστικό σχέδιο του Θεού για τον κάθε άνθρωπο.

Συνεπώς η ασθένεια και η θεραπεία της είναι εργαλεία σωτήρια στα χέρια του αγωνιστή της πίστεως, του υποψήφιου οικήτορα του Παραδείσου.


ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ ΚΛΕΙΔΩΝΙΑΡΗ, Eκπαιδευτικός

[NIKOSZ]

Απολέλυσαι της ασθενείας σου

Νηστεύει η ψυχή μου από πάθη
και το σώμα μου ολόκληρο την ακολουθεί.
Οι απαραίτητες μόνο επιθυμίες -
και το κρανίο μου ολημερίς χώρος μετανοίας
όπου η προσευχή παίρνει το σχήμα θόλου.

Κύριε, ανήκα στους εχθρούς σου.
Συ εισαι όμως τώρα που δροσίζεις
το μέτωπό μου ως γλυκύτατη αύρα.
Εβαλες μέσα μου πένθος χαρωπό
και γύρω μου
όλα πια ζουν και λάμπουν.
Σηκώνεις την πέτρα - και το φίδι
φεύγει και χάνεται.
Απ' τήν ανατολή ως το βασίλεμμα του ήλιου
θυμάμαι πως είχες κάποτε σάρκα και οστά για μένα.
Η νύχτα καθώς την πρόσταξες απαλά με σκεπάζει
κι ο ύπνος - που άλλοτε έλεγα πως ο μανδύας του
με χίλια σκοτάδια είναι καμωμένος,
ο μικρός λυτρωτής, όπως άλλοτε έλεγα -
με παραδίδει ταπεινά στα χέρια σου...
Με τη χάρη σου ζω την πρώτη λύτρωσή μου.

Νίκος Καρούζος

[NIKOSZ]

Οι ασθένειες και ο πιστός

Ιερομονάχου Γρηγορίου

Ιερόν Κουτλουμουσιανόν Κελλίον

Αγιος Ιωάννης ο Θεολόγος

Καρυές - Άγιον Όρος


http://www.zoiforos.gr/index.php?option ... &Itemid=47

[aposal]

Αποσπάσματα από το βιβλίο «Σκεύος εκλογής» του ιερομονάχου Χριστόδουλου Αγιορείτου.
Είπε ο Γέροντας :
-Κάθε ασθένεια που μας βρίσκει έχει τα αίτιά της στη δική μας απροσεξία. Ο καλός Θεός όμως την χρησιμοποιεί για το καλό μας και βρίσκει από αυτήν αφορμή για να μας σώσει. Γι’ αυτό πρέπει να αντιμετωπίζουμε τις ασθένειες με υπομονή και ευχαριστία προς το Θεό. Κάνοντας έτσι, μπορούμε να σωθούμε! Όμως για να έχουμε τη δύναμη να υπομένουμε καρτερικά μια ασθένεια, θα πρέπει να παίρνουμε το νου μας από τον εαυτό μας και να τον στρέφουμε γύρω στους άλλους αδελφούς μας, αφού υπάρχει και ο πόνος του συνανθρώπου μας, που είναι μεγαλύτερος από τον δικό μας πόνο. Έρχονται μερικοί και μου παραπονούνται : «Γέροντα, έχω κάτι πόνους στο κεφάλι» (προφανώς από κρυολόγημα) και δεν κοιτάζουν το παιδάκι δίπλα τους που είναι παράλυτο και δεν μπορεί ούτε καν να περπατήσει. Όταν ο άνθρωπος κοιτάξει λίγο τον πόνο του αδελφού του, ελαφρύνεται κατά πολύ και ο δικός του πόνος.

Αποσπάσματα από το βιβλίο «Σύγχρονες προφητείες και θαύματα» του Γιώργου Κορή
Αν γνωρίζαμε πόσο μας ωφελούν οι αρρώστιες δεν θα θέλαμε να γίνουμε καλά, αλλά θα επιθυμούσαμε να τις υπομείνουμε για να λάβουμε μια καλύτερη θέση στον Παράδεισο και δεν θα παρακαλούσαμε να γίνουμε καλά.

Αποσπάσματα από το βιβλίο «ΓΕΡΟΝΤΟΣ ΠΑΪΣΙΟΥ ΑΓΙΟΡΕΙΤΟΥ, ΛΟΓΟΙ Δ΄, ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΚΗ ΖΩΗ»

(σελ. 210)
Μερικές αρρώστιες θέλουν μόνο λίγη υπομονή και τις επιτρέπει ο Θεός, για να πάρει ο άνθρωπος λίγο μισθό και να του αφαιρέσει ο Θεός μερικά κουσούρια. Γιατί η σωματική αρρώστια βοηθάει στην θεραπεία της πνευματικής αρρώστιας. Την εξουδετερώνει με την ταπείνωση που φέρνει. Ο Θεός όλα τα αξιοποιεί για το καλό! Ό,τι επιτρέπει είναι για το πνευματικό μας συμφέρον. Ξέρει τι χρειάζεται ο καθένας μας και μας δίνει κάποια αρρώστια, είτε για να ανταμειφθούμε, είτε για να εξοφλήσουμε αμαρτίες.
Σήμερα μου είπε μια νεφροπαθής που χρόνια τώρα κάνει αιμοκάθαρση : «Παππούλη, σταυρώστε με, σας παρακαλώ, το χέρι μου. Οι φλέβες μου είναι όλο πληγές και δεν μπορώ να κάνω αιμοκάθαρση». «Αυτές οι πληγές» της είπα «στην άλλη ζωή θα είναι διαμάντια μεγαλύτερης αξίας από τα διαμάντια αυτού του κόσμου. Πόσα χρόνια κάνεις αιμοκάθαρση»; «Δώδεκα». «Δηλαδή δικαιούσαι ένα εφάπαξ και μια σύνταξη μειωμένη», της είπα. Μετά μου δείχνει μια πληγή στο άλλο χέρι και μου λέει : «Παππούλη, αυτή η πληγή δεν κλείνει. Φαίνεται το κόκαλο». «Ναι, αλλά από εκεί μέσα φαίνεται ο ουρανός», της λέω. «Άντε, καλή υπομονή. Εύχομαι ο Χριστός να σου αυξάνει την αγάπη Του, για να ξεχνιέται ο πόνος σου. Φυσικά, υπάρχει και η άλλη ευχή, να εξαλειφθούν οι πόνοι, αλλά τότε εξαλείφεται και ο πολύς μισθός. Επομένως η προηγούμενη ευχή είναι καλύτερη». Παρηγορήθηκε η καημένη.

[NIKOSZ]

Αρχιεπίσκοπος Χριστόδουλος: "Εκείνος που πιστεύει, που εμπιστεύεται δηλ. τον Θεό και το θέλημά Του αντιμετωπίζει τον πόνο, την ασθένεια ..."

http://ecclesianet.blogspot.com/2008/01 ... _6433.html

[aposal]

Αποσπάσματα από το βιβλίο «ΓΕΡΟΝΤΟΣ ΠΑΪΣΙΟΥ ΑΓΙΟΡΕΙΤΟΥ, ΛΟΓΟΙ Δ΄, ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΚΗ ΖΩΗ»
(σελ. 227-228)
Αν ζητούμε κάτι από τον Θεό, χωρίς να θυσιάζουμε και κάτι, δεν έχει αξία. Αν κάθομαι και λέω : «Θεέ μου, Σε παρακαλώ, κάνε καλά τον τάδε άρρωστο», χωρίς να κάνω κάποια θυσία, είναι σαν να λέω απλώς καλά λόγια. Ο Χριστός θα δει την αγάπη μου, την θυσία μου και τότε θα εκπληρώσει το αίτημά μου, αν βέβαια αυτό είναι για το πνευματικό καλό του άλλου. Γι’ αυτό, όταν οι άνθρωποι σας ζητούν να προσευχηθείτε για κάποιον άρρωστο, να τους λέτε να προσευχηθούν και αυτοί, ή τουλάχιστον να αγωνιστούν να κόψουν τα κουσούρια τους.

(σελ. 230)
-Γέροντα, είναι καλό να προσευχόμαστε για την υγεία μας;
-Καλύτερα είναι να ζητούμε από τον Θεό να ελευθερωθούμε από τα πάθη μας. Να ζητούμε δηλαδή πρώτα την Βασιλεία του θεού. Αν παρακαλούμε τον Θεό να μας κάνει καλά, τρώμε την ουράνια περιουσία. Όταν όμως δεν αντέχουμε τους πόνους της αρρώστιας, τότε να παρακαλούμε τον Θεό να μας θεραπεύσει και Εκείνος θα ενεργήσει ανάλογα.
(σελ. 231-232)
Εσύ, που δεν έχεις πόνο, προσευχήσου για εκείνους, να βοηθηθούν. Αφού δεν αναστενάζεις στο κρεβάτι, αναστέναξε τουλάχιστον στην προσευχή για τους αρρώστους. Αν οι υγιείς δεν κάνουν λίγη προσευχή για τους αρρώστους, θα τους πει μεθαύριο ο Χριστός : «Είχατε την υγεία σας και δεν κάνατε προσευχή γι’ αυτούς που υπέφεραν; Ουκ οίδα υμάς» (Ματθ. 25,12)
Αν για έναν άρρωστο δεν κάνουμε προσευχή, η αρρώστια θα ακολουθήσει την φυσική της πορεία. Ενώ, αν κάνουμε προσευχή μπορεί να αλλάξει δρόμο. Γι’ αυτό, πάντοτε να κάνετε προσευχή για τους αρρώστους.
Αποσπάσματα από το βιβλίο «Ο ΓΕΡΩΝ π. ΠΑΪΣΙΟΣ Ο ΑΓΙΟΡΕΙΤΗΣ» (Εκδόσεις : «Απόστολος Βαρνάβας»).

(σελ. 95)
Συζητούσαμε στον Άγιον Όρος με έναν Αγιορείτη Γέροντα, ο οποίος μας έλεγε ότι γειτόνευε με δύο αδέλφια στην Νέα Σκήτη. Ο ένας ήταν συνεχώς άρρωστος. Ο άλλος ήταν πάντοτε υγιής. Τελικά ο ασθενής κοιμήθηκε. Μόλις πέθανε ο αδελφός του, άρχισε να αρρωσταίνει ο άλλος και να υποφέρει από τους πόνους.
Του έλεγαν οι άλλοι πατέρες να σηκωθεί να πάει στη Θεσσαλονίκη να γιατρευτεί. Ο άλλος, που δεν είχε φύγει ποτέ από το Άγιον Όρος, δεν ήθελε να πάει, αλλά ο πόνος επέμενε. Κι ενώ συνεχιζόταν τόσο ο πόνος, όσο και ο πειρασμός των άλλων αδελφών, να πάει στη Θεσσαλονίκη, τη νύχτα βλέπει στον ύπνο του τον αδελφό του που πέθανε, να του λέει : «Αδελφέ, σήκωσε τον πόνο, σήκωσε όσον πόνο μπορείς, ευχαριστώντας τον Θεό. Εγώ, τόσα χρόνια άσκηση, τίποτε από όλα αυτά δεν μου λογάριασε ο Θεός, μόνο την αρρώστια βρήκε αξιόλογη για να με σώσει».
Το περιστατικό αυτό το έφερνε ο πατήρ Παΐσιος για παράδειγμα προς τους πάσχοντες, για να γνωρίζουν πόσο καλό βγαίνει από τον πόνο, την ασθένεια και από κάθε θλίψη.

[filotheitis]

ΟΤΑΝ Ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΑΡΡΩΣΤΗΣΕΙ ΚΑΤΑΛΑΒΑΙΝΕΙ ΠΟΣΟ ΜΙΚΡΟΣ ΕΙΝΑΙ ΚΑΙ ΠΟΣΟ ΠΟΛΥ ΕΧΕΙ ΑΝΑΓΚΗ ΤΟΝ ΘΕΟ.

[NIKOSZ]

Πατρικαί Νουθεσίαι Γέροντος Εφραίμ, προηγουμένου Ι.Μ. Φιλοθέου


Περί ασθενειών

* Αι ασθένειαι, αι θλίψεις και τα βάσανα των χριστιανών δημιουργούν την κάθαρσιν της ψυχής και την συγχώρηση των αμαρτιών.

* Όταν υποφέρωμεν θλίψεις, σωματικώς και ψυχικώς. τότε κατέχομεν βεβαίαν την μαρτυρίαν ότι ο Θεός μας αγαπά, και ότι ημείς συγκατατιθέμεθα μεταξύ των προσφιλών τέκνων του Θεού.

* Ποίος δεν πονεί, όταν εγχειρίζεται και ποίος δεν πονεί, όταν υποχωρήσει η χάρις του Θεού και βρίθουν μύριοι λογισμοί διεστραμμένοι; ούτως ωκονόμησεν η θεία Σοφία να κατεργάζεται την διόρθωσιν της ψυχής.

* Η υπομονή και η μακροθυμία παρέχουν κατάστασιν ειρηνικήν και σκέψεις ωφελίμους, οπότε εξερχόμεθα εκ των πειρασμών με ωφέλειαν και γινόμεθα περισσότερον σοφοί και έμπειροι.

* Η ασθένεια, όταν την υπομένωμεν, έχει πάρα πολύ το κέρδος εις την ψυχήν, αρκεί να κατηγορώμεν τον εαυτόν μας, διότι κυρίως δια τας αμαρτίας μας υποφέρουμε και κατά το πλείστον δια την υπερηφάνεια της καρδίας μας.

* Πολλήν ωφέλειαν παρέχει η ασθένεια· συγχώρησιν αμαρτιών και μισθόν υπομονής· είναι πολύ δραστήριον φάρμακον δι' ανθρώπους που απεμακρύνθησαν από τον Θεό. Δόξα τω Θεώ, που εν στρυφνοίς πράγμασι κατεργάζεται την σωτηρίαν μας.

* Όσοι υποφέρουν πειρασμούς και τους δέχονται με υπομονή και τους διέρχονται με σύνεση και διάκριση, εις αυτούς κατοικεί το Πνεύμα του Θεού. Εις εκείνους όμως, οι οποίοι ζουν με άνεση και ευημερία, χωρίς θλίψεις και δοκιμασίας, κατοικεί το πνεύμα του διαβόλου.

* Ο πόνος του σώματος ή της ψυχής εξαγνίζει, καθαρίζει, λαμπρύνει το ένδυμα της ψυχής από κάθε σπίλον αμαρτίας.

* Καθώς η γη γίνεται γονιμωτέρα, όταν το αλέτρι βαθιά την οργώσει, έτσι και η ψυχή τότε γίνεται καρποφόρος εις την αρετή, όταν ο πόνος, η ασθένεια βαθιά και συχνά την επισκέπτεται!

* Από οιανδήποτε πλευρά και αν δοκιμάζεται ο άνθρωπος, όταν συν τη δοκιμασία υπάρχει και η ανάλογος υπομονή και ευχαριστία, πάντοτε ο άνθρωπος κερδίζει· και τούτο διαφαίνεται εις το τέλος της δοκιμασίας, όταν βλέπει την ελαφρότητα της ψυχής, την διαύγεια του νοός και την γλυκύτητα που έρχεται εις τον έσω άνθρωπο.