smarti έγραψε:Ευχαρηστω πολυ τα καταφερα.Μηπως μπορεις να μου πεις ,πως βεζετε και αυτες τις φατσουλες;
Στο αριστερό μέρος της σελίδας που γράφεις κάθε φορά το μήνυμα εμφανίζονται οι φατσούλες κάτω από την επιγραφή "emoticons". Απλά κάνεις κλικ πάνω τους και τις εισάγεις στο σημείο του κειμένου που επιθυμείς.
Αλλιώς μπορείς να τις εισάγεις και μόνη σου. Για παράδειγμα πατώντας άνω και κάτω τελεία [ : ] και αμέσως μετά χωρίς να αφήσεις κενό, δεξιά παρένθεση [ ) ] εμφανίζεται η φατσούλα με το χαμόγελο. Με παρόμοιο τρόπο μπορείς να εισάγεις και τις άλλες συνήθεις φατσούλες ως εξής:
: ) --> :)
: ( -->
: o -->
8 O --> 8O
: ? -->
8 ) -->
: lol : -->
: x --> :x
: -x --> :-x
: p --> :p
: oops : -->
: cry : -->
: roll : -->
: wink : -->
: D --> :D
Σμαρω απλα κανεις κλικ αριστερα επανω στα πρωσοπακια και θα ανοιξει ενα παραθυρο γεματο φατσουλες! Διαλεγεις μετα και παιρνεις!
Αδελφες και αδελφοι, μην απελπιζομαστε. Οτι φαινεται ακατορθοτο για εμας, για τον Κυριο ειμαι πολυ απλο. Ο Θεος ξερει πως να προσεγγισει τον καθενα και ιδιως το κανει πρισσοτερο για τα αγαπημενα τους πρωσοπα που δεονται και Τον παρακαλουν να τους φωτίσει!
Αδελφή χριστιανή Δέσπινα.Ειδές τι θαυμαστούς τρόπους βρίσκει ο Θεός για να φέρει ανθρώπους κοντά του???Απο τέτοιους ψευδοχριστιανούς που προανέφερες δυστηχώς έχει γεμίσει ο τόπος (θα περναει πειρασμό και θα τρώει πόλεμο και αυτος όπως όλοι μας).απλώς και αυτό είναι ακόμη μια δοκιμασία για σένα ωστε να στερεωθεί η πίστη σου και να αρχίσεις να σκέφτεσαι Χριστοκεντρικά.Μια πού γνώρισες τον Χρίστο στην καρδιά σου εύχομαι να μην τον αφήσεις ποτέ.όσο για τον φίλο σου κάνε την προσευχή σου και για αυτόν.αλλα προς το παρών κοίτα την δικιά σου εν χριστώ ζωή και αν έιναι αληθινή και όχι επιφανειακή θα ανακαλύπτεις καθημερινά παμπολλα δικά σου λάθη και πάθη που με την βοήθεια της Μητέρας του Θεού εύχομαι να διωρθόνεις.Απο τότε που γνώρισα τον Χριστό κάθε ωρα και στιγμή απέκτησε σημασία και νώημα.
Η ελπίς μου ο Πατήρ, καταφυγή μου ο Υιός, σκέπη μου το Πνεύμα το Άγιον.Τριάς Αγία Δόξα Σοι!
Aγαπητε μου Γεωργιε.Τα δικα μου λαθη τα εχω αναγνωρισει και γι αυτο παλευω πλεον και προσπαθω να λεω δοξα τον Θεουλη που ηρθα πιο κοντα του .Αυτος ομως τα λαθη του δεν τα αναγνωρισε και με εδιωξε απο την ζωη του.Μεχρι να εξομολογηθω καθε βραδυ κοιμαμαι με την εικονα του Αγιου Ραφαηλ στο προσκεφαλη μου και προσευχομαι να μου δωσει δυναμη εμένα να μην σκεφτομαι το παρελθον και αυτον να τον φωτίσει και να καταλαβει οτι κυριευτηκε απο τον Σατανα με την αποφαση που ελαβε.
Και εκείνος που διψά ας έλθη και εκέινος που το επιθυμεί ας πάρει το νερό της ζωής δωρεάν.
Καλά κάνεις χαρά μου.συνέχησε έτσι και θα δικαιωθείς...επίσης μια προσευχή που μπορείς να κάνεις για αλλους είναι και αυτη:
Πολυέλεε Θεέ και Κύριε γεννηθήτω το θέλημα σου το οποίο θέλει πάντας ανθρώπους σωθήναι και εις επιγνώσην αληθείας ελθέιν,βοήθησε και σώσε τον δούλο σου...Δέξου την επιθυμία μου αυτή σαν μια κραυγή αγάπης αγάπης οπώς την εδείδαξες Εσύ.
Πως τον λένε?
γενικα και να τον βλέπεις ομώς να παράμενει όπως λές σε αυτην την κατάσταση και αν γίνει και χειρότερα πρόσεχε να μην απογοητευέις και απελπιστείς και πέις ε εντάξει αφου δεν αλλάζει αυτος και δεν γίνετε αυτο που ζητάω δεν υπάρχει...(μη γένοιτο)αλλά παρέμενε επίμονη και στάθερη.
καλές καθαρές και ΤΑΚΤΙΚΩΤΑΤΕΣ εξομολογήσεις εύχομαι.και να θυμάσε αυτο που λένε
Η Αγάπη αναζητεί πάντα έναν τρόπο.Η αδιαφορία βρίσκει πάντα μια δικαιολογία
Η ελπίς μου ο Πατήρ, καταφυγή μου ο Υιός, σκέπη μου το Πνεύμα το Άγιον.Τριάς Αγία Δόξα Σοι!
Υπομονη....
Ολοι εχουμε βρεθει σε δυσκολες καταστασεις με ατομο που δεν πιστευει στο στενο οικογενειακο περιβαλλον μας ή με το/τη συντροφο μας.
Καμια φορα με προσευχη και σωστη αντιμετωπιση ενας που βλεπουμε και ειναι ο χειροτερος γινεται ο καλυτερος.
Θυμηθειτε τον Αββά Μωυση τον Αιθίοπα με την σκληροτητα του, που ηταν ο φοβος και τρομος όχι των απλων ανθρωπων αλλα και αυτων των ιδιων των ληστων!!
Ποιος ξερει ποια προσευχη καποιου αλλου Αββα τον εκανε αυτό που είναι σημερα για την Ορθοδοξια. Το ειχε βεβαια και μεσα του…
Καμια φορα όμως δεν γινεται και τιποτα, σε σπανιες όμως περιπτωσεις πιστευω.
Εμεις παντως πρεπει να κανουμε το σωστο και να αφησουμε στον Κυριο τα υπολοιπα που δεν μπορουμε να κανουμε σαν ανθρωποι.
Ε, τωρα αν δεν γινει τιποτα, ουτε από τον Κυριο τοτε απλα δεν μας αξιζε και ο Θεος τον απομακρυνε από εμας.
Όχι ότι δεν μπορει με το ζορι να κανει πχ τον Αλ Καπονε, Αγιο αλλα γιατι σεβεται το αυτεξουσιο μας.
smarti έγραψε:ΣΤΟ ΠΟΛΥ ΣΤΕΝΟ ΜΟΥ ΟΙΚΟΓΕΝΙΑΚΟ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ,ΕΧΩ ΠΟΛΛΟΥΣ ΠΟΥ ΔΕΝ ΠΙΣΤΕΟΥΝ.ΠΙΣΤΕΥΟΥΝ ΓΕΝΙΚΑ ΣΕ ΜΙΑ ΑΝΩΤΕΡΗ ΔΥΝΑΜΗ ΚΑΙ ΣΑΧΛΑΜΑΡΕΣ .ΠΙΣΤΕΥΕΤΕ ΟΤΙ ΑΥΤΟΙ ΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ ΚΑΠΟΙΑ ΣΤΙΓΜΗ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΑΛΛΑΞΟΥΝ ΚΑΙ ΝΑ ΠΙΣΤΕΨΟΥΝ;
Βεβαίως!
Ο Θεός θέλει όλα τα πλάσματά Του να έλθουν κοντά Του και δίνει ευκαιρίες σε όλους μας!
Μελίζεται και διαμερίζεται ο Αμνός του Θεού, ο μελιζόμενος και μη διαιρούμενος, ο πάντοτε εσθιόμενος και μηδέποτε δαπανόμενος, αλλά τους μετέχοντας αγιάζων.
geonutr έγραψε:Μου κρατάει κακία (επειδή ο πνευματικός μου μου είπε πως για να κοινωνήσω πρέπει να κάνω εγκράτεια μέχρι το Μ.Σάββατο), και με έδιωξε από το σπίτι του..Ωραία ε;
αγαπητη,
τελικα μαλλον καλο σου εκανε αυτος ο ανθρπος,σε ΠΡΟΦΥΛΑΞΕ!Ή μάλλον ο Θεος σε προφυλαξε απο αλλα χειροτερα!
κατι αλλο ομως μου εκανε εντυπωση-και συγχωρεσε με.τι σημαινει κανω εγκρατεια μεχρι το Μ.Σαββατο??????!!και τον υπολοιπο καιρο τι κανω?αμαρτανω θανασιμως ανετα?!!!!!νομιζω πως αυτου του ειδους οι αμαρτιες ,πρεπει να καταβαλλεται αγωνας,να ΜΗΝ γινονται ΠΑΝΤΕΛΩΣ!και αν απο φθονο και εξαπατηση του διαβολου πεσαμε,να ΞΑΝΑΣΗΚΩΘΟΥΜΕ και ΝΑ ΜΗΝ ΞΑΝΑΠΕΣΟΥΜΕ στο σημαντικοτατο αυτο αμαρτημα!
συγγνωμη ,αλλα στο θεμα αυτου του αμαρτηματος ειμαι απολυτος-μαλλον οχι εγω,αλλα η Εκκλησια μας ειναι απολυτη!
Αποσπάσματα από το βιβλίο «ΓΕΡΟΝΤΟΣ ΠΑΪΣΙΟΥ ΑΓΙΟΡΕΙΤΟΥ, ΛΟΓΟΙ Δ΄, ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΚΗ ΖΩΗ» (σελ. 49) -Γέροντα, πώς μπορείς να αντιμετωπίσεις τον άλλον, όταν είναι εκνευρισμένος;
-Με την υπομονή!
-Και αν δεν έχεις;
-Να πας να αγοράσεις! Πουλάνε στα σούπερ μάρκετ! Κοίταξε, όταν ο άλλος είναι μπουρινιασμένος, ό,τι και να του πεις δεν γίνεται τίποτε. Καλύτερα εκείνη τη στιγμή να σιωπήσεις και να λες την ευχή. Με την ευχή θα καλμάρει ο άλλος, θα ηρεμήσει, και θα μπορέσεις μετά να συνεννοηθείς μαζί του. Βλέπεις και οι ψαράδες δεν πάνε να ψαρέψουν αν δεν έχει μπουνάτσα. Κάνουν υπομονή μέχρι να καλοσυνέψει ο καιρός.
(σελ. 58) Αν ένας από τους δύο συζύγους ζει πνευματικά, τότε και δίκαιο να έχει, έχει άδικο! Γιατί σαν πνευματικός άνθρωπος που είναι, πρέπει να αντιμετωπίζει μια αδικία πνευματικά. Να τα αντιμετωπίζει δηλαδή όλα με τη Θεία δικαιοσύνη, να βλέπει τι αναπαύει τον άλλον. Γιατί αν μια ψυχή είναι αδύνατη και σφάλλει, έχει κατά κάποιο τρόπο ελαφρυντικά. Ο άλλος όμως που είναι σε καλύτερη πνευματική κατάσταση και δεν δείχνει κατανόηση, σφάλλει πολύ περισσότερο. Όταν και οι πνευματικοί άνθρωποι αντιμετωπίζουν τα πράγματα κοσμικά, με την κοσμική, ανθρώπινη δικαιοσύνη, τι γίνεται μετά; Πρέπει να πηγαίνουν συνέχεια στα κοσμικά δικαστήρια. Γι’ αυτό και βασανίζονται οι άνθρωποι.
(σελ. 147) -Γέροντα, πού οφείλεται η γκρίνια και πώς μπορεί να την αποφύγεις;
-Στην κακομοιριά οφείλεται και με την δοξολογία την κάνεις πέρα. Η γκρίνια γεννά γκρίνια και η δοξολογία γεννά δοξολογία. Όταν δεν γκρινιάζει κανείς για μια δυσκολία που τον βρίσκει, αλλά δοξάζει τον Θεό, τότε σκάζει ο διάβολος και πάει σε άλλον που γκρινιάζει, για να του τα φέρει όλα ανάποδα. Γιατί, όσο γκρινιάζει κανείς, τόσο ρημάζει. Η γκρίνια έχει κατάρα. Είναι σαν να καταριέται ο ίδιος ο άνθρωπος τον εαυτό του, οπότε μετά έρχεται η οργή του Θεού. Στην Ήπειρο γνώριζα δύο γεωργούς. Ο ένας ήταν οικογενειάρχης και είχε ένα – δύο χωράφια και εμπιστευόταν τα πάντα στον Θεό. Εργαζόταν, όσο μπορούσε, χωρίς άγχος. «Θα κάνω ό,τι προλάβω» έλεγε. Μερικές φορές άλλα δεμάτια σάπιζαν από τη βροχή, γιατί δεν προλάβαινε να τα μαζέψει άλλα του τα σκόρπιζε ο αέρας και όμως, για όλα έλεγε «Δόξα σοι ο Θεός» και όλα του πήγαιναν καλά. Ο άλλος είχε πολλά κτήματα, αγελάδες κλπ, δεν είχε και παιδιά. Αν τον ρωτούσες «Πώς τα πας;» απαντούσε «Ας τα, μην τα ρωτάς». Ποτέ δεν έλεγε ένα «Δόξα σοι ο Θεός», όλο γκρίνια ήταν. Και να δείτε, άλλοτε του ψοφούσε η αγελάδα, άλλοτε του συνέβαινε το ένα, άλλοτε το άλλο. Όλα τα είχε, αλλά προκοπή δεν έκανε.
(σελ. 158) Η γυναίκα έχει στην φύση της την ευλάβεια. Αλλά, όταν ο άνδρας, ενώ είναι λίγο αδιάφορος προς την Εκκλησία, πάρει μία στροφή πνευματική, μετά προχωράει σταθερά πνευματικά και η γυναίκα δεν τον φθάνει. Μπορεί μάλιστα να αρχίσει να τον ζηλεύει, επειδή δεν προχωράει αυτή. Γι’ αυτό, στις περιπτώσεις αυτές λέω στους άνδρες να προσέχουν. Γιατί τι γίνεται : όσο προχωράει ο άνδρας πνευματικά, η γυναίκα, αν δεν ζει κι εκείνη πνευματικά, τόσο του πάει κόντρα. Αν πει ο άνδρας : «Πέρασε η ώρα, σήκω να πάμε εκκλησία», του λέει : «Άντε τράβα μόνος σου! Δεν με καταλαβαίνεις, έχω ένα σωρό δουλειές…». Ή αν της πει «Καλά, σβηστό το έχεις το κανδήλι»; Ή αν πάει να το ανάψει εκείνος, πληγώνει τον εγωισμό της και βάζει τις φωνές : «Παπάς θα γίνεις; Καλόγερος είσαι»; Μπορεί ακόμη να του πει : «Τι το καίμε το καντήλι; Δεν το δίνουμε σε κανέναν φτωχό»; Μέχρι εκεί μπορεί να φθάσει, σε προτεσταντικές θεωρίες. Φυσικά, ύστερα στενοχωριέται για τις δικαιολογίες που είπε, αλλά στενοχωριέται και για την πρόοδο που βλέπει στον άνδρα της. Χίλιες φορές, σ’ αυτές τις περιπτώσεις να μείνει το καντήλι σβηστό, παρά να πάει ο άνδρας να το ανάψει. Για να γλιτώσω λοιπόν τις οικογένειες από την διάλυση, λέω στους άνδρες : «Να πεις στην γυναίκα σου όταν την βρεις σε καλή ώρα : Αν πηγαίνω στην εκκλησία και κάνω λίγη προσευχή και καμιά μετάνοια, ή διαβάζω κανένα βιβλίο, δεν τα κάνω όλα αυτά από πολλή ευλάβεια, αλλά γιατί αυτά με φρενάρουν, με συγκρατούν, ώστε να μην παρασυρθώ από αυτήν την ελεεινή κοινωνία και πάω στα μπουζούκια με παρέες κλπ».
Αν δεν το χειριστεί έτσι ο άνδρας μπορεί να φθάσουν σε χωρισμό. Αν θέλει ο άνδρας να βοηθήσει την γυναίκα πνευματικά, ας προσπαθήσει να την συνδέσει με κάποια οικογένεια που ζει πνευματικά και η μητέρα έχει ευλάβεια, ώστε να παρακινηθεί να την μιμηθεί.
Μελίζεται και διαμερίζεται ο Αμνός του Θεού, ο μελιζόμενος και μη διαιρούμενος, ο πάντοτε εσθιόμενος και μηδέποτε δαπανόμενος, αλλά τους μετέχοντας αγιάζων.