Η πιο επείγουσα δουλειά...

[NIKOSZ]

Σας παρακαλώ. Και δεν θα πάψω ποτέ να σας παρακαλώ. Αρχίστε να μελετάτε τις αγίες Γραφές. Και αφήστε πια εκείνα τα αξιοκατάκριτα λόγια: «Είμαι πνιγμένος στη δουλειά». «Δεν με αφήνει το επάγγελμά μου». «Έχω γυναίκα». «Μεγαλώνω παιδιά». «Δεν είναι για μένα οι Γραφές! Είναι για εκείνους που απαρνήθηκαν τον κόσμο»! Τι λες, άνθρωπέ μου; Δεν είναι δική σου δουλειά να διαβάζεις το Ευαγγέλιο, Γιατί; Επειδή είσαι πνιγμένος στη δουλειά; Λάθος σου! Πιο πολύ είναι ΔΙΚΗ ΣΟΥ ΔΟΥΛΕΙΑ, παρά των καλογήρων! Αυτοί που ζουν στον κόσμο την έχουν πιο πολύ ανάγκη. Εκείνοι μακριά από τις βιοτικές μέριμνες, δεν δέχονται πολλά τραύματα! Συ, όμως, μάχεσαι στην πρώτη γραμμή! Και γι' αυτό σου χρειάζονται περισσότερα φάρμακα.

Η γυναίκα σου σε κάνει να θυμώνεις. Το παιδί σου σε στενοχωρεί. Ο εχθρός σου σε επιβουλεύεται. Ο φίλος σου σε ματιάζει. Ο γείτονάς σου σε επηρεάζει. Η φτώχεια σε θλίβει. Ο θάνατος συγγενών σου σε κάνει να πενθείς. Η καλοπέραση σου φουσκώνει τα μυαλά . Από παντού σε τριγυρίζουν τόσες αφορμές πού σε σπρώχνουν σε θυμό, κακοκεφιά, λύπη. Από παντού μας κτυπούν χίλια δυο βέλη. Θαλασσοδέρνομε. Και πέφτομε σε μύριες αμαρτίες!

Έχομε, ΣΥΝΕΠΩΣ, πολύ ανάγκη, να παίρνομε συμβουλές και διδάγματα. Από τις Άγιες Γραφές. Από τον ίδιο τον Θεό. Αυτό δεν έπαψα ποτέ να το λέω. Και δεν θα ησυχάσω ποτέ να το τονίζω: Σε όλους. Και ιδιαίτερα σε εκείνους, με τους οποίους έρχομαι σε επικοινωνία.

Αγ. Ιωάννου Χρισοστόμου