εμποδια κατα την εξομολογηση

[LOCKHEART]

LOCKHEART, εχει ξυπνησει η Χαρη του Θεου, για τα καλα μεσα σου, και εργαζεται μυστικα και αθορυβα και σε μεταποιει και ανακαινιζει σιγα σιγα σε ανθρωπο του Θεου. Εισαι σε καλο δρομο, μην παψεις να προβληματιζεσαι στα Θεια πραγματα, και να εκκλησιαζεσαι εννοειται τακτικοτατα.

Να είσαι καλά σε ευχαριστώ πολύ ο Θεός με βοήθησε και επέστρεψα :) :) :)
Μακάρι να μπορούσα να εκκλησιαστώ αλλά δυστυχώς δεν μπορώ μιας και έχω σχέση και δεν έχω παντρευτεί ακόμα...

ΔΕΝ αρκει να εξομολογουμαστε ΜΟΝΟ τα κακως κειμενα κατα την γνωμη και τον λογισμο μας, τα διαπραχθεντα, αυτα δηλαδη που ελαβαν υποσταση με την πραξη, ουτε τα μη ενυποστατα, αλλα κειμενα επι του νοος μας, ως απλοι λογισμοι, και για τα οποια εαν δεν συναινεσουμε, δεν εχουμε πνευματικη ευθυνη, ΑΛΛΑ πρεπει να εξομολογουμαστε και την ΜΗ διαπραξη του καλου, οποτε μας δοθηκε ευκαιρια.

Πολύ σωστά ,η διατύπωση για την μη διάπραξη καλού όποτε μας δοθεί η ευκαιρία

Αυτο ειναι επιπεδο πιο τελειο, πιο πληρες πνευματικα, καθως συνιστα σφαιρικη και οχι μονοπλευρη εξομολογηση της κακης μας πλευρας μονο, αλλα και της αδιαφορης της ραθυμης προς την διαπραξη του καλου πλευρας μας, που ειναι το ιδιο αμαρτανουσα με την πρωτη.

Δηλαδη εαν σου δοθηκε ευκαιρια, να κανεις μια ελεημοσυνη, μια καλη πραξη προς τον πλησιον που ειχε αναγκη, απο λογο ωφελειας, απο υλικο αγαθο, απο μια παρηγορια, απο ενα βλεμμα συμπονοιας, απο λιγη παρεα και συντροφια, απο μια επισκεψη, απο μια εστω πενιχρη πνευματικη συμβουλη και συμπαρασταση, και δεν το εκανες, τοτε πρεπει να το εξαγορευσεις στον Πνευματικο, γιατι και αυτο ειναι ελλειψη-αμαρτια ενωπιον του Θεου, που εδωσε τα παντα για εμας.

Και η μη διαπραξη του καλου λοιπον, οταν ειχαμε τις προυποθεσεις να το κανουμε και αδιαφορησαμε, ειναι αμαρτια οχι με την νομικη εννοια που εχουν συνηθισει να σκεφτονται οι περισσοτεροι, δηλαδη δεν εκανες αυτο, θα παθεις εκεινο, η δεν εκανες αυτο αρα εχεις αμαρτια, αλλα με την εννοια της απομακρυνσης, απο τον Θεο, της αστοχιας μας να συγγενευσουμε μαζι Του, στις αρετες, οπως την Φιλανθρωπια, φιλευσπλαχνια, γενναιοδωρια, κενωση και μοιρασμα του εαυτου μας, και τελικα την αυθυπερβαση του εγω μας, και την εκ-στατικη μας κινηση προς την κοινωνια μετα των συνανθρωπων μας και του Θεου.

Ειναι οπως η Πιστη. Δεν αρκει να λεει κανεις οτι: ενταξει εγω πιστευω με πασα ειλικρινεια οτι υπαρχει ο Θεος. Ε, και τι κανεις γιαυτο; Γινεται να λεει καποιος καθε πρωι οτι: πιστευω οτι υπαρχει η εταιρεια στην οποια δουλευω η το μαγαζι μου, και να ξανακοιμαται; Δεν θα παει εκει που πρεπει για να εργαστει;

Ετσι και με τον Θεον, δεν αρκει να λεμε οτι πιστευουμε, πρεπει να διανυουμε και τον δρομο για Τα τον συναντησουμε. Και αυτο δεν γινεται με το να λεμε μονο οτι ειμαστε κακοι, και να εξαγορευουμε μονο τα "κακα" μας. Το τελειο και σωστο και πληρες και αυτο που συνιστα προοδο πνευματικη ειναι, να εξαγορευουμε και το καλο, που δεν καναμε οταν ειχαμε την δυνατοτητα.

Ετσι θα καταθετουμε την καλη μας προαιρεση πιο ολοκληρωμενη, στον Θεο, καθως θα του δειχνουμε εκτος απο την πιο ταπεινη διαθεση μας να απεξαρτηθουμε απο την κινηση προς το μη αγαθο, και την ανωτερη πνευματικα διαθεση μας, να πραττουμε το αγαθον κατα δυναμη.

Χρήσιμες οι πληροφορίες ιδιαίτερα για κάποιον αρχάριο βοηθούν πολύ. Να εισαι καλα :)

[nasos]

LOCKHEART

Θα ήθελα να ρωτήσω το εξής : Ο άσχημος λογισμός απο την στιγμή που θα έρθει αναγκαστικά γίνεται και η επεξεργασία. Δηλαδή αν σου έρθει να κλέψεις η να σκοτώσεις για να σου έρθει εχει γίνει και επεξεργασία αλλιώς πως τον ερμηνεύεις σαν κακό; Για να χαρακτηρίσεις κάτι αν είναι καλό , κακό αναγκαστικά περνάει πρώτα απο επεξεργασία ετσι δεν είναι ;
Τι σημαίνει συγκατάθεση οτι κάνω διάλογο με τον λογισμό ;
Απο ότι κατάλαβα στους λογισμούς αυτό που πρέπει να κάνουμε ειναι καθαρή παρατήρηση και μόνο.

.

Ένα μικρό παράδειγμα
Είσαι στο σπίτι ενός φίλου σου , ο φίλος σου κάνη μέσα καφέ και εσύ βλέπεις στο τραπέζι ένα ρολόι , εκείνη την ώρα μπαίνει ο λογισμός να το κλέψω η να μην το κλέψω και συνεχίζεις να το επεξεργάζεσαι , αυτή τι στιγμή της επεξεργασίας δεν έχεις αμαρτία-συγκατάθεση .
Αν το πάρεις όμως τότε έχεις συγκατάθεση έχεις αμαρτήσει Αν δεν το πάρεις δεν έχεις συγκατάθεση δεν αμάρτησες .
Αν έχεις αποφασίσει να το πάρεις και απλώνεις το χέρι σου για το ρολόι και εκείνη την ώρα ανοίγει η πόρτα και μπαίνει ο φίλος σου (χαρούμενος με τους καφέδες) εσύ μεν δεν το πήρες το ρολόι αλλά έχεις συγκατάθεση γιατί ήσουν Ίδη αποφασισμένος
Αυτό το παράδειγμα το είχα ακούσει από έναν γέροντα.

[dionysisgr]

LOCKHEART, σηκωσε βρε ευλογημενε το δαχτυλο σου απο το ποντικι, γιατι σε βλεπω να βαζεις την δημοσιευση σου, τοσες φορες οσα και τα χρονια της ηλικιας σου..

Σε εκσταση εχεις περιελθει;;

[LOCKHEART]

Ένα μικρό παράδειγμα
Είσαι στο σπίτι ενός φίλου σου , ο φίλος σου κάνη μέσα καφέ και εσύ βλέπεις στο τραπέζι ένα ρολόι , εκείνη την ώρα μπαίνει ο λογισμός να το κλέψω η να μην το κλέψω και συνεχίζεις να το επεξεργάζεσαι , αυτή τι στιγμή της επεξεργασίας δεν έχεις αμαρτία-συγκατάθεση .
Αν το πάρεις όμως τότε έχεις συγκατάθεση έχεις αμαρτήσει Αν δεν το πάρεις δεν έχεις συγκατάθεση δεν αμάρτησες .
Αν έχεις αποφασίσει να το πάρεις και απλώνεις το χέρι σου για το ρολόι και εκείνη την ώρα ανοίγει η πόρτα και μπαίνει ο φίλος σου (χαρούμενος με τους καφέδες) εσύ μεν δεν το πήρες το ρολόι αλλά έχεις συγκατάθεση γιατί ήσουν Ίδη αποφασισμένος
Αυτό το παράδειγμα το είχα ακούσει από έναν γέροντα.

Τέλεια αδερφέ μου! Άρα η αμαρτία του λογισμού έχει να κάνει με την απόφαση να τον κάνουμε πράξη δηλαδή να πούμε το (ΝΑΙ) και μετά στην εκδήλωση μέσο της πράξης-κίνησης. Άρα μπορεί να σκέφτομαι να κλέψω το ρολόϊ αλλά απο την στιγμή που δεν κάνω τίποτα δεν υπάρχει πρόβλημα. Μα φυσικά οι πράξεις είναι αυτές που έχουν το αντίκτυπο στην εκδηλωμένη ζωή διότι η πράξη απο την στιγμή της εκδήλωση έχει πολλούς επηρεασμούς σε άτομα αντικειμενα κλπ.
Είναν σαν να βλέπεις κάτι καμμένο και να θες να το ακουμπήσεις αν το σκέφτεσαι έστω και μέρες δεν προκειται να πάθεις τίποτα αν πάρεις όμως την απόφαση και το ακουμπήσεις απλά κάηκες !

Αρα η σκέψη αν μένει σκέψη δεν υπάρχει πρόβλημα. Χαίρομαι για αυτο διότι είχα απογοητευτεί που ακούω οτι θα κριθούμε και για τις σκέψεις που περάσαν απο το νου μας ....διοτι τοτε .............................. ....................παρακαλώ το καζάνι στα δεξία της αίθουσας να βράζει για μενα . . . .. .......

LOCKHEART, σηκωσε βρε ευλογημενε το δαχτυλο σου απο το ποντικι, γιατι σε βλεπω να βαζεις την δημοσιευση σου, τοσες φορες οσα και τα χρονια της ηλικιας σου..

Σε εκσταση εχεις περιελθει;;

Σύγνωμη .... έστειλα αμέσως προσωπικό μήνυμα σε συντονιστή να ρυθμίσει το θέμα
Συγνώμη παιδια...

[eleimon]

LOCKHEART ειπε¨Μακάρι να μπορούσα να εκκλησιαστώ αλλά δυστυχώς δεν μπορώ μιας και έχω σχέση και δεν έχω παντρευτεί ακόμα...


Γιατι οποιος εχει σχεση και δεν εχει παντρευτει δεν μπορει να εκκλησιαστει?

[LOCKHEART]

Γιατι οποιος εχει σχεση και δεν εχει παντρευτει δεν μπορει να εκκλησιαστεί?

Απλά με την έννοια ότι απο την στιγμή που έχω επαφές (σεξουαλικές) δεν μπορώ να μεταλάβω έτσι μου εχει πει ο πνευματικός μου. Απο την άλλη μπορώ αν κάνω μεγάλο διάστημα αποχής αλλά και πάλι αφου θα έχω μετά επαφές πάλι το ίδιο θα είναι. Οποτε θα το συζητήσω μαζι του την επόμενη φορά ποιο αναλυτικα.

[filotas]

Νομίζω ότι κάνουμε κύκλους. Συζητούμε συνεχώς το επίμαχο θέμα των προγαμιαίων σχέσεων.

Η αλήθεια είναι ότι το θέμα αυτό δεν το αντιμετωπίζουν όλοι οι Πνευματικοί με τον ίδιο τρόπο, έχει όμως σχέση και με την στάση απέναντι στην πνευματική πτώση των προγαμιαίων σχέσεων. Αν δηλαδή δυο νέοι Χριστιανοί γνωριστούν κι εξακολουθήσουν μαζί τον πνευματικό τους αγώνα, με κοινό Πνευματικό (ή και όχι), προσπαθήσουν ν' ακολουθήσουν τις οδηγίες του, αλλά δεν τα καταφέρουν και ολοκληρώσουν τη σχέση τους πριν το Γάμο, όμως κατανοούν ότι αυτό είναι πτώση και το εξομολογηθούν εν μετανοία, νομίζω ότι υπάρχει περίπτωση ο Πνευματικός τους να τους επιτρέψει να κοινωνούν για να ενισχύεται ο αγώνας τους και να μην μείνουν απροστάτευτοι στις διαθέσεις του πονηρού.

Υπάρχουν πολλοί άνθρωποι, που έχουν πνευματικές πτώσεις εξ αιτίας κάποιου πάθους, γνωρίζουν όμως το λάθος τους κι έχουν την ειλικρινή επιθυμία να μην το επαναλάβουν, χωρίς όμως εκείνη τη στιγμή να έχουν τη δύναμη να το κάνουν. Ένας διακριτικός Πνευματικός αναγνωρίζει την ειλικρινή μετάνοια και δεν αποτρέπει από την Θεία Κοινωνία αυτόν που αγωνίζεται, έστω κι αν έχει πτώσεις, γιατί αλλιώς κινδυνεύει να παρασυρθεί τελείως από το πάθος του. Έχω προσωπική πείρα απ' αυτό και δεν το λέω θεωρητικά.

Αν ο Πνευματικός σας έχει διαφορετική στάση απ' αυτή που περιγράφω, πρώτα θα πρέπει ν' αναρωτηθείτε αν η δική σας στάση απέναντι στις πτώσεις σας είναι η σωστή. Ύστερα θα πρέπει να του μιλήσετε για τις επιπτώσεις που έχει η ακοινωνησία στην πνευματική σας πρόοδο και να του ζητήσετε κατ' οικονομίαν να σας επιτρέψει να κοινωνήσετε. Τέλος αν τίποτε απ' αυτά δεν έχει αποτέλεσμα θα πρέπει ν' αναρωτηθείτε αν έχετε επιλέξει τον κατάλληλο για σας Πνευματικό.

[petrosathonas]

Εγώ αυτό που έχω καταλάβει είναι το εξής :

Το μόνο εμπόδιο που μας κρατά μακρυά από το πετραχήλι του πνευματικού είναι ότι δεν έχουμε την πρόθεση και την διάθεση να μετανοήσουμε.

[eleimon]

Απλά με την έννοια ότι απο την στιγμή που έχω επαφές (σεξουαλικές) δεν μπορώ να μεταλάβω έτσι μου εχει πει ο πνευματικός μου. Απο την άλλη μπορώ αν κάνω μεγάλο διάστημα αποχής αλλά και πάλι αφου θα έχω μετά επαφές πάλι το ίδιο θα είναι. Οποτε θα το συζητήσω μαζι του την επόμενη φορά ποιο αναλυτικα.

Με την εννοια της Θειας Μεταληψης ναι σωστα,αυτο συνιστα πιστευω καθε πνευματικος αν δεν εισαι παντρεμενος.

[aposal]

Απλά με την έννοια ότι απο την στιγμή που έχω επαφές (σεξουαλικές) δεν μπορώ να μεταλάβω έτσι μου εχει πει ο πνευματικός μου. Απο την άλλη μπορώ αν κάνω μεγάλο διάστημα αποχής αλλά και πάλι αφου θα έχω μετά επαφές πάλι το ίδιο θα είναι. Οποτε θα το συζητήσω μαζι του την επόμενη φορά ποιο αναλυτικα.

Με την εννοια της Θειας Μεταληψης ναι σωστα,αυτο συνιστα πιστευω καθε πνευματικος αν δεν εισαι παντρεμενος.

ΣΥΝΗΘΩΣ!
Ας μην ξεχνάμε ότι ο πνευματικός είναι αυτός που αποφασίζει αν θα επιβάλει επιτίμιο και τι είδους.