"Αγιον Ορος" Χριστιανικό Ορθόδοξο Φόρουμ

Συνταξιδιώτης έγραψε:Αυτοί που διάλεξαν παρθενική ζωή στην πόλη βρίσκονται σε πλήρη απάθεια;Δηλαδή δεν έχουν σεξουαλικές ορμές καθόλου;Κι αν έχουν πώς τις σβήνουν;Πηγαίνουν σε οίκο ανοχής ή κάνουν εφήμερες σχέσεις που είναι αντίθετο προς τη θρησκεία μας;

Εφοσον καποιος εχει επιλεξει την παρθενικη ζωη δεν πηγαινει σε οικους και δεν κανει σχεσεις.Αφου λεμε παρθενικη ζωη εννοουμε μενω εν παρθενια, κραταω την αγνοτητα μου. Αυτο σημαινει παρθενια.

Ισως μαλλον εννοεις τι γινεται με αυτους που διαλεγουν να κανουν πνευματικη ζωη, δηλαδη να κανουν Χριστιανικη ζωη. Για ολους αυτους λοιπον υποτιθεται, οτι οι σαρκικες επαφες δεν ειναι σωστο να υπαρχουν πριν το γαμο. Λεω υποτιθεται γιατι δυστυχως ως ανθρωποι που ειμαστε με τα παθη μας και τις αδυναμιες μας, πολλες φορες πεφτουμε. Και πολλοι ενω ξερουν οτι οι σαρκικες σχεσεις ειναι "αμαρτια", παρολα αυτα τη γευονται.....

Σιγουρα ειναι πιο ευκολο για μια γυναικα να κρατησει παρθενια πριν το γαμο και πιστευω οτι ολοι θα συμφωνησετε. Οι αντρες ειναι αλλο πραγμα. (οχι οτι οι αντρες ειναι πραγμα, μην παρεξηγηθω... ) Ειναι πιο δυσκολο για εκεινους...

Τωρα πως μενει κανεις εν παρθενια μεχρι το γαμο αλλη συζητηση και αυτη... Πολλοι Πατερες ομως αναφερουν οτι με την νηστεια τα παθη τιθασευονται, την προσευχη επισης. Φυσικα η εξομολογηση και γενικα η βοηθεια του Πνευματικου συμβαλλουν και αν καποιος θελει πραγματικα να μεινει εν παρθενια, τα καταφερνει!!!

Αυτό που δεν μπορώ να καταλάβω είναι γιατί ένας άνθρωπος αποφασισμένος να μην παντρευτεί δεν γίνεται μοναχός.
Τι θα πει παρθενική ζωή στην πόλη; Τι εξυπηρετεί; Ο avvas ανέφερε μερικές ασκήσεις :

avvas έγραψε:1.000 μετάνοιες εδαφιαίες και στίς δύσκολες μέρες 3.000
2 ώρες ύπνο ανά 24ωρο
Όλες τις άλλες ώρες ορθοστασία
Μόνο ψωμί, νερό και αλάτι για τροφή.

Μπορεί να τις ανέφερε ως παράδειγμα, αλλά κάπως έτσι πρέπει να είναι ο αγώνας καταπολέμησης των πύρινων βελών. Ποιός πολίτης είναι σε θέση να τις κάνει; Αν όντως θέλει να τις κάνει γιατί δεν γίνεται μοναχός; Βέβαια, αυτό είναι κάτι που θα το συζητήσει ο ίδιος με τον πνευματικό του, ωστόσο εξακολουθώ να μην αντιλαμβάνομαι την εν πόλει παρθενία.

Συνταξιδιώτης έγραψε:Mου έχει δημιουργηθεί μία απορία.Αυτοί που διάλεξαν παρθενική ζωή στην πόλη βρίσκονται σε πλήρη απάθεια;Δηλαδή δεν έχουν σεξουαλικές ορμές καθόλου;Κι αν έχουν πώς τις σβήνουν;Πηγαίνουν σε οίκο ανοχής ή κάνουν εφήμερες σχέσεις που είναι αντίθετο προς τη θρησκεία μας;Eκτός κι αν βρίσκονται σε απάθεια αλλά απ`ό,τι ξέρω αυτή η κατάσταση αποκτάται δύσκολα και με το χρόνο.Μήπως είναι καλύτερο για τον άνθρωπο να παντρεύεται και να αποφύγει αυτή τη ζωή που εκ διακρίσεως μπροστά στους άλλους θα αποφύγει να φανερώσει;

Αν έχω καταλάβει καλά το ερώτημά σου και από τα ελάχιστα που γνωρίζω μάλλον απάντηση σε αυτό μπορεί να λάβεις από μέλη χριστιανικών αδελφοτήτων.

aposal έγραψε:Αυτό που δεν μπορώ να καταλάβω είναι γιατί ένας άνθρωπος αποφασισμένος να μην παντρευτεί δεν γίνεται μοναχός.
Τι θα πει παρθενική ζωή στην πόλη; Τι εξυπηρετεί; Ο avvas ανέφερε μερικές ασκήσεις :

Και όμως υπάρχουν περιπτώσεις..
Αν πχ κάποιος - λέμε τώρα - έχει κάποιες υποχρεώσεις στον κόσμο
Έχει μια ανάπηρη μάνα και δεν έχει να την φροντίσει κάποιος και είναι και νέα ακόμα
Δεν έχει αδέλφια να την φροντίσουν, και δεν θέλει να την βάλει σε ίδρυμα
Αναγκαστικά θα παρθενεύει στον κόσμο αν δεν θέλει να παντρευτεί
και σκέφτεται αργότερα να μονάσει..
Ο π. Ιάκωβος Τσαλίκης έμεινε χρόνια στον κόσμο για να παντρέψει τις αδελφές του..
και μετά όταν τις πάντρεψε πήγε για μοναχός..

Και άλλες ιδιάζουσες περιπτώσες.. λίγες αλλά υπάρχουν..

aposal έγραψε:

avvas έγραψε:1.000 μετάνοιες εδαφιαίες και στίς δύσκολες μέρες 3.000
2 ώρες ύπνο ανά 24ωρο
Όλες τις άλλες ώρες ορθοστασία
Μόνο ψωμί, νερό και αλάτι για τροφή.

Μπορεί να τις ανέφερε ως παράδειγμα, αλλά κάπως έτσι πρέπει να είναι ο αγώνας καταπολέμησης των πύρινων βελών.

Κάπως έτσι είναι.. αλλά σε καμμία περίπτωση δεν ήθελα να εκληφθεί ως οδηγία.
Γι αυτό και το διευκρίνησα στο τέλος της παράθεσής μου..

Γιατί τι διαφέρει το να ζεί εν παρθενία κάποιος στον κόσμο ή στο μοναστήρι;
Στον κόσμο οι πειρασμοί είναι κατά πολύ περισσότεροι .. για τους εν αγνοία διάγοντας.

οσο κ να σας φαινεται παραξενο το πιστευω ακραδαντα οτι με την προσευχη και τη βοηθεια του θεουακομα κ οι ορμες μπορει να εξαφανιστουν!!!μονο αν βοηθησει ο θεος!!!
τοσοι αγιοι τι εκαννα δεν ειχαν ορμες??πως αγιασαν???
τιποτα δεν ειναι ακατορθωτο.απλα να βαλουμε εναν στοχο κ με το καιρο να τον εξουδετερωσουμε. βεβαια στη σημερινη εποχη ειναι δυσκολο αλλα για το θεο τιποτα δεν ειναι ακατορθωτο!!!!

Eιμαστε σε ενα χριστιανικο forym και απο αρκετο καιρο επιθυμουσα να πω τις προσωπικες μου αποψεις πανω στον τροπο που πρεπει να ενεργουμε ,οταν βγαζουμε προς τα εξω τα πιστευω μας ,τις <<αποκρυφες>> σκεψεις μας,τις αντιρρησεις μας και οτι τελος παντων ειναι.Και στην πολιτικη ακομα συνηθιζουν να λενε πραγματα τα οποια δεν κανουν κι αλλες φορες τα κανουν χωρις να λενε τιποτα.Εχω την εντυπωση πως ξεπερασαμε και αυτο το μετρο.Πρεπει να προσεξουμε, γιατι βλεπω να μην υπαρχει -ευτυχως σε λιγες περιπτωσεις-εστω το βασικο μετρο δεοντολογιας.Δεν μπορουμε να εκφραζομαστε ελευθερα ,οταν αυτα που θα πουμε προσβαλλουν προσωπα,αξιες,....οταν δινουμε το ερεθισμα ,οταν πυροδοτουμε με πραξεις ή λογια τον καθε αδερφο μας , ειτε χριστιανος ειναι ,ειτε αθεος ,ειτε εχθρος και να ασχολουνται μαζι μας και να μας περιγελουν.Πρεπει να το προσεξουμε ,γιατι ευκολα γινομαστε σκανδαλοποιοι,ευκολα γινομαστε Σταυρωτες.Τωρα βεβαια που γραφω κι εγω αυτα ,αισθανομαι πολυ ασχημα ,γιατι καθε αλλο παρα .........αγιος ειμαι.Οσο σκαβω μεσα μου τοση βρωμα βρισκω.Τοτε γιατι τα λεω;Γιατι πονω και πονω πολυ για την ασχημη εικονα που δημιουργουμε προς τα εξω.Πονω οταν δυναμιτιζουμε την πιστη των απλων και αδυνατων αδελφων μας. Ισως τωρα να ανοιξα τον ασκο του Αιολου και δικαιως να μου απαντησετε και μου επισημανετε τα τρωτα, τις αστοχιες ,τα λαθη ,γενικα την εσωτερικη ακαταστασια μου.Αν το κανετε ,καλα θα κανετε,θα με ενοχλησει ισως ,αλλα σιγουρα θα με ωφελησει,οχι ομως ολους.Χρειαζεται λοιπον πολλη διακριση ,νηφαλιοτητα και πανω απο ολα ΑΓΑΠΗ.

Κάποιος Χριστιανός μπορεί να μείνει στον κόσμο να μην παντρευτεί και να κάνει παρθενική ζωή έως τον θάνατό του εάν του το ζητήσει ο Χριστός κάνοντας του κάποια κλήση να του αφιερωθεί και να τον υπηρετήσει μέσα στον κόσμο,Απόστολε θυμίσου την περίπτωση των 12 μαθητών του Χριστού εκ των οποίων οι 11 έμειναν άγαμοι μέχρι το τέλος τους μέσα στον κόσμο,ενώ και ο Πέτρος που ήταν (ήδη όμως) παντρεμένος άφησε τη γυναίκα του και κύρηττε το Ευαγγέλιο στον κόσμο.
Γενικά πρέπει να σημειώσω πως είναι σπάνιες περιπτώσεις αυτοί οι άνθρωποι,όλοι οι υπόλοιποι καλό είναι να παντρεύονται ή εάν θελουν την πλήρη αφιέρωση να εγκαταλείπουν τον κόσμο και να πηγαίνουν σε κάποιο μοναστήρι.
Επίσης υπάρχει μια μικρή κατηγορία άγαμων κληρικών (μοναχών ή ιερομονάχων) που είναι αποσπασμένοι σε ενορίες μέσα στον κόσμο,αυτοί κάνουν την άσκηση τους μέσα στον κόσμο και εννοείται οτί εγκρατεύονται.
Από εκεί και πέρα υπάρχει και η εξομολόγηση αν κάποιος πέσει,λόγω των πολλών πειρασμών που στήνει ο πονηρός στον κόσμο.
Ο Θεός πάντα αγαπάει και συγχωρεί.

Συνταξιδιώτη, ξεκινάς με δεδομένο πως ο υποθετικός συμπολίτης έχει αποφασίσει να κάνει παρθενική ζωή. Και μάλλον απ΄ ότι αντιλαμβάνομαι υποθέτεις πως αυτό είναι αδύνατο να συμβεί στη πόλη ή τέλος πάντων πάρα πολύ δύσκολο. Η απάντηση του AVVAS με καλύπτει πλήρως. Με αρκετό χιούμορ δοσμένη όμως αληθινή.... Πάντως αν θέλεις να συμπεράνεις ότι είναι πολύ δύσκολο, μάλλον δίκιο θα έχεις. Πιστεύω πως το πιο δύσκολο μάλιστα δεν είναι η αντιμετώπιση των πιθανών ορμών (βλ. AVVAS) αλλά η απόφαση να ζήσεις στην πόλη χωρίς να ερωτευθείς. Αυτό είναι το ΒΟΥΝΟ. Πως παίρνεις απόφαση πως θα αποκόψεις το ανυπέρβλητο, μοναδικό συναίσθημα του ΕΡΩΤΑ για τον συνανθρωπό σου (το ταίρι σου). Η θεολογική απάντηση - που εμένα με καλύπτει πλήρως - είναι μόνο με τον ΕΡΩΤΑ με το Χριστό. Έχε υπ όψιν σου ότι στα πρωτοχριστιανικά χρόνια σε πολλά κείμενα κυριαρχεί η λέξη έρωτας για τη σχέση ανθρώπου - Χριστού.
Και επειδή έχει ξανασυζητηθεί στο φόρουμ η σχέση του Χριστιανού γενικώς με το σέξ, η γνώμη μου είναι πως στο Χριστιανισμό το ανθρώπινο σώμα δεν εκλαμβάνεται ως μηχανή που ρυθμίζεται για να εκκρίνει ουσίες μετά από συγκεκριμένες κινήσεις με ορισμένο τρόπο, ούτε φυσική ζωώδης ανάγκη. Η φυσική ανάγκη είναι ψυχοσωματική και ονομάζεται ΕΡΩΤΑΣ. Η απόλυτη ανθρώπινη ανάγκη. Η απόλυτη ψυχική και σωματική ένωση δύο ανθρώπων. Ο απόλυτος στόχος. Οι δύο να γίνουν ένα. Μάλιστα έχει γραφεί πως το συναίσθημα του έρωτα (της απόλυτης ψυχικής και σωματικής ένωσης δύο ανθρώπων) στη κορυφαία του φάση προσεγγίζει αρκετά τη σχέση ανθρώπου Θεού.

vasilisalt έγραψε:Η θεολογική απάντηση - που εμένα με καλύπτει πλήρως - είναι μόνο με τον ΕΡΩΤΑ με το Χριστό.

Συμφωνώ.
Ο έρωτας για τον άντρα ή την γυναίκα - απόλυτα φυσιολογικός και φυσικός - ξεπερνιέται με έναν μόνον τρόπο: με έναν ανώτερο έρωτα, τον έρωτα του ανθρώπου για τον Χριστό.
Και η ηδονή η προκύπτουσα εκ της συνευρέσεως μεταξύ άντρα και γυναίκας - απόλυτα φυσιολογικής και φυσικής - ξεπερνιέται επίσης με έναν μόνον τρόπο: με το να γευτεί ο άνθρωπος έστω και άπαξ στην ζωή του την ηδονή την προκύπτουσα εν τη καρδία εκ της συνευρέσεως «εν εμπύρω συνουσία» - όπως οι Άγιοι Πατέρες περιγράφουν - της νύμφης ψυχής μετά του νυμφίου Χριστού.
Η ασκητική της ψυχής που έχει ερωτευτεί τον Χριστό έγκειται ακριβώς στο να μην εκπέσει εξ αυτού του θείου έρωτος στον σαρκικό έρωτα, πράγμα που δεν συγχωρεί με τίποτε στον εαυτό της. Και στα πλαίσια αυτής της ασκητικής εντάσεται αυτή η σωματική κακοπάθεια της σάρκας με μετάνοιες, νηστείες, αγρυπνίες και τα λοιπά έτσι ώστε να χαλιναγωγηθεί η σαρκική επιθυμία και να μην προδόσει η ψυχή τόν Έραστή της Χριστό. Από αυτήν την οπτική η σωματική ασθένεια μπορεί να θεωρηθεί - και θεωρείται - ευλογία του Θεού επειδή ακριβώς καθιστά αδύναμη την σάρκα και δυσκολεύει την κίνησή της προς την επιδίωξη του σαρκικού έρωτα.

Αν σήμερα προσευχηθειτε και ... ίσος αύριο να σας μιλήσω για το Χάρισμα αυτο.....
Λέω ίσως.