Στην Ελλάδα του 2010- κείμενο υπό διαμόρφωση

[avvas]

Λοιπόν αυτό το θεμα μου έφτιαξε το βράδυ.
Φοβερός Avvas. Ax βρε Αvvas είσαι όνειρο. Απίστευτο χιούμορ.

Ψοφάω για φιλοφρονήσεις! Πές μου κι άλλα!
Εξ άλλου τι είναι η ζωή μας χωρίς ένα «μπράβο μεγάλε!»; μηδέν!
Εμείς για μια ανθρωπαρέσκεια ζούμε σε τούτον τον κόσμο!

[avvas]

...Ax βρε Αvvas....

... και αυτό το «Αχ βρε..» κάπου με παραπέμπει.. αλλά πού;;;

[aposal]

Τα πράγματα γίνονται έτσι, ώστε να λυπούμαστε για την κατρακύλα (πνευματική) του κόσμου, αλλά παράλληλα να χαιρόμαστε που μας δίνετε η ευκαιρία να κάνουμε περισσότερο αγώνα για την λατρεία του Κυρίου μας!

[vasilisalt]

Στίχοι: Νίκος Γκάτσος
Μουσική: Μάνος Χατζιδάκις
Πρώτη εκτέλεση: Μαρία Φαραντούρη

Εκεί που φύτρωνε φλισκούνι κι άγρια μέντα
κι έβγαζε η γη το πρώτο της κυκλάμινο
τώρα χωριάτες παζαρεύουν τα τσιμέντα
και τα πουλιά πέφτουν νεκρά στην υψικάμινο.

Κοιμήσου Περσεφόνη
στην αγκαλιά της γης
στου κόσμου το μπαλκόνι
ποτέ μην ξαναβγείς.

Εκεί που σμίγανε τα χέρια τους οι μύστες
ευλαβικά πριν μπουν στο θυσιαστήριο
τώρα πετάνε αποτσίγαρα οι τουρίστες
και το καινούργιο πάν να δουν διυλιστήριο.

Κοιμήσου Περσεφόνη
στην αγκαλιά της γης
στου κόσμου το μπαλκόνι
ποτέ μην ξαναβγείς.

Εκεί που η θάλασσα γινόταν ευλογία
κι ήταν ευχή του κάμπου τα βελάσματα
τώρα καμιόνια κουβαλάν στα ναυπηγεία
άδεια κορμιά σιδερικά παιδιά κι ελάσματα.

Κοιμήσου Περσεφόνη
στην αγκαλιά της γης
στου κόσμου το μπαλκόνι
ποτέ μην ξαναβγείς.