Ο δρόμος προς τη Βηθλεέμ...

[Andreasmas]

Κύριε ,την άγια εκείνη νύχτα της γεννήσεώς Σου οι φτωχοί ποιμένες της Βηθλεέμ , όταν άκουσαν το χαρμόσυνο μήνυμα του αγγέλου ,<<ήλθον σπεύσαντες>>
και σε βρήκαν <<βρέφος κείμενον εν τη φάτνη>> (Λουκά β΄16). Αλλά και οι σοφοί μάγοι της Ανατολής ,όταν είδαν το άστρο Σου ,ξεκίνησαν από τη μακρινή τους πατρίδα και ήλθαν να σε προσκυνήσουν.
Πόσο μακαρίζουμε τους απλοϊκούς εκείνους ποιμένες και τους σοφούς μάγους ,που Σε βρήκαν ,νεογέννητε Χριστέ! Γιατί εμείς ,που ζούμε δυο χιλιάδες χρόνια μετά τη γέννησή Σου, ενώ ποθούμε τόσο πολύ να σε βρούμε ,δεν κατορθώνουμε να βρούμε το δρόμο προς τη Βηθλεέμ.
Εσύ ,ο ζωντανός κι αληθινός Θεός μας ,ζεις και υπάρχεις ανάμεσά μας. <<Εν Σοι ζώμεν και κινούμεθα και εσμέν>> Αλλά όμως εμείς παιδιά μια υλιστικής εποχής ,δεν μπορούμε εύκολα να Σε ανακαλύψουμε
Δεν το βλέπεις ,Χριστέ μας; Χριστούγεννα γιορτάζουμε.
Ένα σωρό άλλα πράγματα θα τα βρούμε τόσο εύκολα τις μέρες αυτές. Τα καταστήματα , που και τις Κυριακές είναι ανοιχτά ,είναι γεμάτα με χριστουγεννιάτικα στολίδια ,παιχνίδια και δώρα ,τρόφιμα και γλυκά . Εσένα όμως πόσο δυσκολευόμαστε να Σε βρούμε! Γιατί Εσύ ,Θείο Βρέφος της Βηθλεέμ ,δεν υπάρχεις εκεί που συνήθως εμείς τρέχουμε. Γι`αυτό δε Σε βρίσκουμε εύκολα, Κύριε. Γιατί ό,τι μας προσφέρει ο γύρω μας κόσμος και ό,τι βρίσκουμε με τις αισθήσεις μας τις μέρες αυτές δεν είσαι Εσύ.
Κάνε μας ,Σε ικετεύουμε ,να ζητάμε να δούμε το κάλλος του προσώπου Σου και όχι τα εφήμερα και που στο τέλος χανόμαστε μαζί μ`αυτά. Εσένα θέλουμε να ζητάμε για να σβήσουμε τη δίψα και να χορτάσουμε την πείνα της ψυχής μας. Να ζητάμε Εσένα τον πολύτιμο μαργαρίτη της ζωής μας, γιατί όταν βρούμε Εσένα ,όταν ανακαλύψουμε Εσένα τότε θα πετύχουμε αυτό που με δίψα και πόθο ζητάμε. Γι` αυτό κι εμείς μαζί με τους μάγους ρωτάμε άλλη μια φορά: <<Πού εστίν ο τεχθείς βασιλεύς;>>
Πες μας ,λοιπόν ,πού θα Σε βρούμε κι εμείς ,Αιώνιε Βασιλιά;


<<Αμήν λέγω υμίν ,ότι εφ` όσον εποιήσετε ενί τούτων των αδελφών μου των ελαχίστων ,εμοί εοιήσατε >>

Ποιος θα μπορούσε να το φανταστεί αυτό που μας ανακαλύπτεις ,Κύριε!
Εσύ ο Άπειρος και Αιώνιος Θεός ,ο Μεγάλος Αναζητούμενος της ψυχής μας ,κατοικείς στην τρώγλη του φτωχού. Το σώμα Σου είναι ξαπλωμένο στο κρεβάτι του άρρωστου. Τα μάτια Σου λάμπουν στο χλωμό πρόσωπο του αδενικού παιδιού και τα χέρια Σου είναι δεμένα με τις χειροπέδες του φυλακισμένου.

Κύριε, τα πιστεύουμε όλα αυτά ότι έτσι είναι . Εσύ ο ίδιος το βεβαιώνεις κατηγορηματικά. Όμως δε Σου το κρύβουμε .Δεν είναι εύκολο ούτε και τώρα να Σε αναγνωρίσουμε. Τα μάτια μας έχουν θολώσει από τους καπνούς της υλιστικής ζωής και δε βλέπουμε καθαρά. Αν Εσύ με τη χάρη Σου και το θείο φωτισμό Σου μας καθαρίσεις τα μάτια της ψυχής μας , τότε μονάχα θα μπορέσουμε να Σε αναγνωρίσουμε στα πρόσωπα των αδύνατων αδελφών μας.
Τότε σίγουρα θα μπορέσουμε να διαβάσουμε και του οδοδείκτες ,που μας δείχνουν το δρόμο προς τη Βηθλεέμ.



Χρόνια πολλά ,αδελφοί μου !
Καλά Χριστούγεννα και με ΑΓΑΠΗ