Απορία για την παραβολή των ταλάντων

Πνευματικά θέματα

Συντονιστές: pAntonios, Συντονιστές

Άβαταρ μέλους
filotas
Κορυφαίος Αποστολέας
Κορυφαίος Αποστολέας
Δημοσιεύσεις: 4119
Εγγραφή: Σάβ Αύγ 11, 2007 5:00 am
Τοποθεσία: Νίκος@Κοζάνη
Επικοινωνία:

Re: Απορία για την παραβολή των ταλάντων

Δημοσίευση από filotas »

filotas έγραψε:Τα χαρίσματα δίδονται, όπως και οι δοκιμασίες, ανάλογα με την πνευματική ωριμότητα και τις ικανότητες κάθε ανθρώπου, ώστε να τον ωφελήσουν και να μην τον βλάψουν. Αυτό είναι φανερό απ' το ότι οι άλλοι δυο δούλοι, που πήραν περισσότερα τάλαντα, κατάφεραν με την προσπάθειά τους να τα διαχειριστούν σωστά και να τα πολλαπλασιάσουν, ενώ ο αχάριστος δούλος δεν κατάφερε να διαχειριστεί ούτε το ένα, αλλά είχε και πνευματική ζημιά απ' αυτό. Θα μου πεις, αφού ο κύριος ήξερε, ότι ούτε αυτό δε θα μπορούσε να διαχειριστεί, γιατί του το έδωσε; Μα τότε θα μπορούσε να ισχυριστεί, ότι δεν του δόθηκε καμιά ευκαιρία ν' αποδείξει τις ικανότητές του. Επομένως ευκαιρία του δόθηκε με το ελάχιστο δυνατό πνευματικό φορτίο, αλλά ούτε σ' αυτό δεν μπόρεσε ν' ανταποκριθεί.

Σε κάθε περίπτωση η αμοιβή δεν είναι αντίστοιχη της απόδοσης, αλλά της προσπάθειας. Ας θυμηθούμε την παραβολή των εργατών του αμπελώνα. Δηλαδή ανεξαρτήτως του, αν ο πρώτος δούλος κατάφερε ν' αποδώσει 5 τάλαντα και ο δεύτερος 2, και οι δύο θα έχουν την ίδια αμοιβή για την ίδια προσπάθεια. Αν και ο τρίτος κατάφερνε ν' αποδώσει 1 ακόμη τάλαντο κι αυτός θα είχε την ίδια αμοιβή, αφού ο Θεός είναι δίκαιος και δεν ζητά ότι δε δίνει ούτε θερίζει ότι δεν σπέρνει.
Σε παρόμοια δημοσίευση μου στο forum ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ, ο φίλος μου ο Στρατής ρώτησε, αν τα χαρίσματα μπορούν να ερμηνευτούν και σαν προσδοκίες/ απαιτήσεις του Θεού από τους ανθρώπους.

(http://orthodoxia.invisionplus.net/?mfo ... wtopic=346)

Η απάντηση στην ερώτηση αυτή είναι ότι, ο Θεός κατά τη Σοφία του έδωσε σε κάθε άνθρωπο ορισμένες ικανότητες. Δια του Βαπτίσματος ο Χριστιανός λαμβάνει και πάλι, εν δυνάμει, τα Χαρίσματα του Αγίου Πνεύματος, που είχε από τη δημιουργία του, όταν ενεφύσησε ο Θεός σ' αυτόν "πνοήν ζωής" (Γεν. 2, 7) και είχε απωλέσει με την πτώση.

Από την ελεύθερη βούληση του ανθρώπου εξαρτάται να χρησιμοποιήσει τις ικανότητες, που του έδωσε ο Θεός για να ενεργοποιήσει και να αξιοποιήσει τα Χαρίσματα του Αγίου Πνεύματος προς Δόξαν Θεού προσφέροντας έργο αγάπης στους συνανθρώπους του. Αν το κάνει αυτό, τότε λαμβάνει από το Θεό και επιπλέον Χαρίσματα. Αν όχι τότε χάνει και τα Χαρίσματα του Αγίου Πνεύματος, που έλαβε δια του Βαπτίσματος.

Δεν είναι απαίτηση του Θεού η αξιοποίηση των Χαρισμάτων του Αγίου Πνεύματος, ανάλογα με τις ικανότητες του κάθε ανθρώπου, επειδή τα χαρίσματα αποτελούν δώρο Αγάπης του Θεού προς τους ανθρώπους, που έχει σχέση με το σκοπό της δημιουργίας τους, που είναι να μοιραστούν την Αγάπη, που υπήρχε προ τη αρχής του κόσμου μεταξύ των προσώπων της Αγίας Τριάδος.

Επειδή βασικό χαρακτηριστικό της Εικόνας του Θεού, που υπάρχει στον άνθρωπο, είναι η ελεύθερη βούληση, γι αυτό εναπόκειται σ' αυτή, το αν ο άνθρωπος θ' αξιοποιήσει με τις ικανότητές του τα Χαρίσματα του Αγίου Πνεύματος, θα εκπληρώσει το σκοπό του και θα μοιραστεί στην Αιώνια Ζωή την Αγάπη του Θεού, ή θα χρησιμοποιήσει λάθος τις ικανότητές του και θ' απωλέσει τη δυνατότητα να ζήσει την Αγάπη του Θεού, μένοντας για πάντα στο σκοτάδι με την αίσθηση της προσωπικής αποτυχίας και της απώλειας.
aposal
Κορυφαίος Αποστολέας
Κορυφαίος Αποστολέας
Δημοσιεύσεις: 26159
Εγγραφή: Παρ Απρ 13, 2007 5:00 am
Τοποθεσία: Απόστολος @ Άγιος Δημήτριος (Μπραχάμι)

Re: Απορία για την παραβολή των ταλάντων

Δημοσίευση από aposal »

Θεωρώ ότι τα χαρίσματα πρέπει να αξιοποιούνται από εμάς με τρόπο αρεστό στον Θεό. Μπορεί πχ ένας επιστήμονας να ανακαλύψει ένα φάρμακο και να σωθούν πολλοί άνθρωποι, μπορεί όμως να κατασκευάσει νέα υπερόπλα που να σκοτώνουν πολλές ψυχές, χωρίς να καταστρέφουν τα κτίσματα (έξυπνες βόμβες). Και τα δύο είναι προϊόντα ευφυών ανθρώπων. Ο πρώτος έχει κάνει σωστή χρήση των χαρισμάτων που του έδωσε ο Θεός, ο δεύτερος όχι.
Αυτό που ρώτησε ο Στρατής έχει κατ΄εμέ βάση με την έννοια ότι ένας επιστήμονας "εφοδιασμένος" (equipped) με σπάνια αντίληψη και εφευρετικότητα έχει περισσότερη ευθύνη από έναν άλλο, του μέσου όρου ευφυίας. Μπορεί δηλαδή να κάνει περισσότερο καλό, αλλά και περισσότερο κακό. Δεν μιλάω για τα πρόσθετα χαρίσματα, που αποκτά κάποιος λόγω της Θείας Χάριτος, αλλά για τα χαρίσματα που έχει από τη γέννεσή του. Τα της Θείας Χαριτος είναι προσωρινά και διατηρούνται όσο ο άνθρωπος κινείται εντός των πλαισίων του Θεού.
Μελίζεται και διαμερίζεται ο Αμνός του Θεού, ο μελιζόμενος και μη διαιρούμενος, ο πάντοτε εσθιόμενος και μηδέποτε δαπανόμενος, αλλά τους μετέχοντας αγιάζων.
Ermite
Κορυφαίος Αποστολέας
Κορυφαίος Αποστολέας
Δημοσιεύσεις: 333
Εγγραφή: Κυρ Σεπ 03, 2006 5:00 am
Τοποθεσία: Αθήνα-Βόλος-Θεσσαλονίκη-Πάτρα-Αίγιο

Re: Απορία για την παραβολή των ταλάντων

Δημοσίευση από Ermite »

[quote="thomas25"]Γεια σας! ειναι σαν να λεει ο δουλος "αφου εσυ τα πηρες απο αλλου και δεν ειναι δικα σου αυτα που μου εδωσες (αφου θεριζει εκει που δεν εσπειρε) τοτε εγω γιατι να στα κανω διπλά? ? ...

Επίσης τη πρόταση "φοβηθεὶς ἀπελθὼν" τι φοβήθηκε?

quote]

Μιά ακόμη διευκρίνηση.

Ο μοχθηρός και διεστραμμένος δούλος κατηγόρησε τον κύριό του όχι ότι από κάπου έκλεψε τα τάλαντα, αλλά ότι τα μοίρασε με σκοπό εκμετάλλευσης των δούλων.
Θέλεις να θερίσεις από εκεί που δεν έσπειρες (δεν κοπίασες) = μας φορτώνεις εμάς τα χρήματα και μας βάζεις να τρέχουμε, και σύ περιμένεις το κέρδος..

Και φοβήθηκα αυτήν την αισχροκέρδειά σου.
Απάντηση:
Αν φοβήθηκες την μανία μου γιά κέρδος, γιατί δε φρόντισες να με εξευμενίσεις με το ελάχιστο: τον τόκο των τραπεζιτών;

Το σημαντικό ειναι οτι ο κύριος έδωσε και στον οκνηρό δούλο τάλαντο, ώστε να μην έχει παράπονο και μεμψιμοιρεί κατόπιν ότι οι άλλοι τόσο ευνοήθηκαν..
Αλλά δεν του έδωσε πολλά, ώστε να είναι μικρότερη η ευθύνη του.
Απάντηση

Επιστροφή στο “Πνευματικά θέματα”