"Αγιον Ορος" Χριστιανικό Ορθόδοξο Φόρουμ

Το είχα νιώσει αυτό που ζεις και εσύ καλή μας Γρηγορία .Το είχα ζήσει 8 μήνες ακίνητος στο κρεββάτι του πόνου όταν ήμουν φοιτητής.
Όλα όμως περνούν και φεύγουν μακριά ,και το μόνο που μένει είναι μια βαθιά ευχαριστία στον Παντοδύναμο Θεό.
Καλή ανάρρωση Γρηγορία .

καλη αναρρωση Γρηγορια..)))Ευχομαι ο Θεος να ειναι παντα διπλα σε εσενα και σε οσους αγαπας..)))

Καθε πρωι ευχαριστω το Θεο που με αξιωνει να κανω το καθημαρινο μου περπατημα, να βλεπω στον ουρανο τον ηλιο, τα συνεφα, που αναπνεω την πρωινη δροσια! Τον δοξαζω που με αφηνει να ζω αυτη την απλη καθημερινοτητα!

Σαφώς και πρέπει να δίνουμε σημασία στα απλά, γιατί αυτή είναι η καθημερινότητά μας. Πρέπει να αγαπάμε και να εκτιμάμε την ρουτίνα. Γιατί η ρουτίνα είναι η ζωή μας και δυστυχώς τις περισσότερες φορές όταν διακόπτεται η ρουτίνα μας, διακόπτεται από δυσάρεστα γεγονότα (αρρώστιες, θανάτους). Λίγες φορές διακόπτεται από ευχάριστα. Προσωπικά, έχω πει αρκετές φορές "Λατρεύω την ρουτίνα μου".

παιδια σας ευχαριστω ολους μεσα απο την καρδια μου,κ να δοξαζουμε παντα το θεο που εχουμε <<τα απλα>>αλλα χωρις αυτα....δοξα το θεο

Περαστικά σου και από εμένα Γρηγορία! Να είσαι πάντα γερή και δυνατή!