Για τον πνευματικό μας
Συντονιστές: pAntonios, Συντονιστές
- alexios_christian
- Νέο Μέλος

- Δημοσιεύσεις: 7
- Εγγραφή: Πέμ Μαρ 26, 2009 8:52 pm
Re: Για τον πνευματικό μας
Αληθώς Ανέστη,σε ευχαριστώ αλλά στην ενορία που ανήκω δεν υπάρχει ίχνος ενδιαφέροντος παρά τις προσπάθειες μου,φαίρονται επαγγελματικά και γενικά το κλίμα είναι περίεργο οπότε αναγκαστικά δεν μπόρεσα να βρω κάποια λύση.

- dionysisgr
- Κορυφαίος Αποστολέας

- Δημοσιεύσεις: 4281
- Εγγραφή: Τρί Φεβ 12, 2008 6:00 am
- Τοποθεσία: Νικαια
Re: Για τον πνευματικό μας
Δυσκολευομαι να σε καταλαβω, τι εννοεις αγαπητε μου.
Τι κανουν δηλαδη; Πηγες για εξομολογηση και σε εδιωξαν η σου ζητησαν κανενα μεροκαματο;
Γινε λιγο πιο σαφης, χωρις να αναφερεις ενορια η ονοματα..
Και απο εκει και περα εχουμε να σου δωσουμε λυσεις πολυ καλες.
Τι κανουν δηλαδη; Πηγες για εξομολογηση και σε εδιωξαν η σου ζητησαν κανενα μεροκαματο;
Γινε λιγο πιο σαφης, χωρις να αναφερεις ενορια η ονοματα..
Και απο εκει και περα εχουμε να σου δωσουμε λυσεις πολυ καλες.
"ἰδοὺ ἐγὼ μεθ᾿ ὑμῶν εἰμι πάσας τὰς ἡμέρας ἕως τῆς συντελείας τοῦ αἰῶνος. ᾿Αμήν."
Re: Για τον πνευματικό μας
Τα περασμενα Χριστουγεννα που πηγα για εξομολογηση ειχε παρα πολυ κοσμο και για να κρατηθει η σειρα μοιραζαν και νουμερα. Ολο αυτο εμενα μου εκανε οτι βρισκομουν σε ''δημοσια υπηρεσια''. Μου φανηκε λιγο ''ψυχρο'' το κλιμα γιατι ειχες και πολυ περιορισμενο χρονο μια και περιμεναν πολλοι μετα και ολο αυτο δεν σ αφηνε να χαλαρωσεις. Βεβαια δεν παμε στον εξομολογο για κουβεντουλα αλλα για να ταπεινωθουμε. Συνεχισα να ψαχνω για τους επομενους μηνες ωσπου ο Θεος με καποιες συγκυριες μου εδειξε το σωστο δρομο για να βρω τον καταλληλο για μενα εξομολογο! Νομιζω αν προσευχηθεις ο Θεος θα σου δειξει το δρομο! Στο ευχομαι ολοψυχα!alexios_christian έγραψε:Αληθώς Ανέστη,σε ευχαριστώ αλλά στην ενορία που ανήκω δεν υπάρχει ίχνος ενδιαφέροντος παρά τις προσπάθειες μου,φαίρονται επαγγελματικά και γενικά το κλίμα είναι περίεργο οπότε αναγκαστικά δεν μπόρεσα να βρω κάποια λύση.
- dionysisgr
- Κορυφαίος Αποστολέας

- Δημοσιεύσεις: 4281
- Εγγραφή: Τρί Φεβ 12, 2008 6:00 am
- Τοποθεσία: Νικαια
Re: Για τον πνευματικό μας
Οριστε αγαπητε,
απο τα δικα μας τα ανθρωπινα μετρα, και βοηθηματα,
Η irida, εδωσε ηδη την καλυτερη λυση, που και αποδιδει παντοτε,
εαν το θες πραγματικα βεβαια, αλλα και θεαρεστη ειναι.
διοτι,
κατα τον αιωνιο και αψευδη λογο του Κυριου μας: " Αἰτεῖτε καὶ δοθήσεται ὑμῖν ζητεῖτε καὶ εὑρήσετε κρούετε καὶ ἀνοιγήσεται ὑμῖν " ΚΑΤΑ ΜΑΤΘΑΙΟΝ 7:7
Τι αλλο θελεις; Ξεκινα εντατικη προσευχη και δεν υπαρχει περιπτωση να μην σου φανερωσει ο Θεος, εναν Πνευματικο για να σε καθοδηγει, συμφωνα με την προαιρεση σου παντοτε.
Μπραβο irida, και μειον σε εμενα που δεν το επισημανα, αλλα και στους αλλους, που ζητα βοηθεια ενας αδελφος και αυτοι περι αλλων τυρβαζουν..
απο τα δικα μας τα ανθρωπινα μετρα, και βοηθηματα,
Η irida, εδωσε ηδη την καλυτερη λυση, που και αποδιδει παντοτε,
εαν το θες πραγματικα βεβαια, αλλα και θεαρεστη ειναι.
διοτι,
κατα τον αιωνιο και αψευδη λογο του Κυριου μας: " Αἰτεῖτε καὶ δοθήσεται ὑμῖν ζητεῖτε καὶ εὑρήσετε κρούετε καὶ ἀνοιγήσεται ὑμῖν " ΚΑΤΑ ΜΑΤΘΑΙΟΝ 7:7
Τι αλλο θελεις; Ξεκινα εντατικη προσευχη και δεν υπαρχει περιπτωση να μην σου φανερωσει ο Θεος, εναν Πνευματικο για να σε καθοδηγει, συμφωνα με την προαιρεση σου παντοτε.
Μπραβο irida, και μειον σε εμενα που δεν το επισημανα, αλλα και στους αλλους, που ζητα βοηθεια ενας αδελφος και αυτοι περι αλλων τυρβαζουν..
"ἰδοὺ ἐγὼ μεθ᾿ ὑμῶν εἰμι πάσας τὰς ἡμέρας ἕως τῆς συντελείας τοῦ αἰῶνος. ᾿Αμήν."
- alexios_christian
- Νέο Μέλος

- Δημοσιεύσεις: 7
- Εγγραφή: Πέμ Μαρ 26, 2009 8:52 pm
Re: Για τον πνευματικό μας
Επειδή μένω και εγώ Νίκαια όπως λέει το profile σου μπορώ να σου γράψω και σε ποια ενορία αναφέρομαι.Συνάντησα ψυχρότητα στα όρια της αδιαφορίας από την πλευρά του πάτερ και επειδή εγώ αλλιώς φαντάζομαι την πνευματική καθοδήγηση που θα ήθελα,απλά έθεσα ένα ερώτημα για βοήθεια.Τώρα αν ψάχνω κάτι ουτοπικό δεν ξέρω...Ευχαριστώ για τις συμβουλές περί προσευχής και ήδη προσεύχομαι για αυτό το θέμα αλλά όταν προέρχεσαι από περιβάλλον μη Χριστιανικό λείπουν και τα απαραίτητα "εφόδια".dionysisgr έγραψε:Δυσκολευομαι να σε καταλαβω, τι εννοεις αγαπητε μου.
Τι κανουν δηλαδη; Πηγες για εξομολογηση και σε εδιωξαν η σου ζητησαν κανενα μεροκαματο;
Γινε λιγο πιο σαφης, χωρις να αναφερεις ενορια η ονοματα..
Και απο εκει και περα εχουμε να σου δωσουμε λυσεις πολυ καλες.

-
aposal
- Κορυφαίος Αποστολέας

- Δημοσιεύσεις: 26159
- Εγγραφή: Παρ Απρ 13, 2007 5:00 am
- Τοποθεσία: Απόστολος @ Άγιος Δημήτριος (Μπραχάμι)
Re: Για τον πνευματικό μας
Στη δική μου την ενορία ο πρωτοπρεσβύτερος έχει αναγκαστεί να κλείνει ραντεβού (τηλεφωνικά), λόγω του πολύ κόσμου. Κάθε ραντεβού κρατάει ένα τέταρτο, μπορεί όμως κάποιος να ζητήσει δύο συνεχόμενα, οπότε θα διαρκέσει μισή ώρα. Δηλαδή παίρνεις τηλέφωνο και ρωτάς πότε υπάρχει ελε'υθερο ραντεβού και σου λένε πχ "Την Τρίτη 27 Απριλίου στις 18:30 και στην Πέμπτη 29 Απρολίου στις 17:45".
Μελίζεται και διαμερίζεται ο Αμνός του Θεού, ο μελιζόμενος και μη διαιρούμενος, ο πάντοτε εσθιόμενος και μηδέποτε δαπανόμενος, αλλά τους μετέχοντας αγιάζων.
- panagiotisspy
- Κορυφαίος Αποστολέας

- Δημοσιεύσεις: 7181
- Εγγραφή: Πέμ Ιουν 04, 2009 4:57 am
- Τοποθεσία: ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟΣ
Re: Για τον πνευματικό μας
Αδελφέ Αλέξιε, η γνώμη μου είναι να μην απογοητεύεσαι.
Καλά σου τα λένε οι αδελφοί.
Είναι αλήθεια ότι ο συγκεντρωτισμός των μεγάλων πόλεων, έχει κάποια παρεπόμενα, όπως "ραντεβού" κλπ. Αυτά μπορεί να φαντάζουν σαν μιά "ιδιότυπη γραφειοκρατία", η οποία ίσως να εκλαμβάνεται ως αδιαφορία από τον πιεσμένο άνθρωπο, που ψάχνει λύσεις. Δεν σημαίνει ότι κατ' ανάγκην είναι όντως αδιαφορία.
Καμμιά φορά σκέφτομαι τι είναι καλύτερο, αυτή η κατάσταση που περιέγραψες και που ισχύει σε κάποιες περιπτώσεις στα αστικά κέντρα, ή μια αντίθετη κατάσταση που αντιμετωπίζουμε εμείς εδώ στην απομακρυσμένη επαρχία, όπου δεν υπάρχει εύκολα η δυνατότητα επιλογής πνευματικού. Διότι είναι σύνηθες φαινόμενο, ο μοναδικός πνευματικός που υπάρχει σε ακτίνα χιλιομέτρων, να είναι ο παπάς του χωριού ή της μικρής κωμόπολης. Και ίσως να χρειάζεται κατά καιρούς, κάποιο ταξίδι (ίσως και μακρινό), για να εξομολογηθούμε.
Καλόν αγώνα, καλή δύναμη σου εύχομαι, να είσαι καλά.
Καλά σου τα λένε οι αδελφοί.
Είναι αλήθεια ότι ο συγκεντρωτισμός των μεγάλων πόλεων, έχει κάποια παρεπόμενα, όπως "ραντεβού" κλπ. Αυτά μπορεί να φαντάζουν σαν μιά "ιδιότυπη γραφειοκρατία", η οποία ίσως να εκλαμβάνεται ως αδιαφορία από τον πιεσμένο άνθρωπο, που ψάχνει λύσεις. Δεν σημαίνει ότι κατ' ανάγκην είναι όντως αδιαφορία.
Καμμιά φορά σκέφτομαι τι είναι καλύτερο, αυτή η κατάσταση που περιέγραψες και που ισχύει σε κάποιες περιπτώσεις στα αστικά κέντρα, ή μια αντίθετη κατάσταση που αντιμετωπίζουμε εμείς εδώ στην απομακρυσμένη επαρχία, όπου δεν υπάρχει εύκολα η δυνατότητα επιλογής πνευματικού. Διότι είναι σύνηθες φαινόμενο, ο μοναδικός πνευματικός που υπάρχει σε ακτίνα χιλιομέτρων, να είναι ο παπάς του χωριού ή της μικρής κωμόπολης. Και ίσως να χρειάζεται κατά καιρούς, κάποιο ταξίδι (ίσως και μακρινό), για να εξομολογηθούμε.
Καλόν αγώνα, καλή δύναμη σου εύχομαι, να είσαι καλά.
Εάν ταις γλώσσαις των ανθρώπων λαλώ και των αγγέλων,Αγάπην δε μη έχω,γέγονα χαλκός ηχών ή κύμβαλον αλαλάζον. Και εάν έχω προφητείαν και ειδώ τα μυστήρια πάντα και πάσαν την γνώσιν και έχω πάσαν την πίστιν,ώστε όρη μεθιστάνειν,Αγάπην δε μη έχω, ουδέν ειμί.
- alexios_christian
- Νέο Μέλος

- Δημοσιεύσεις: 7
- Εγγραφή: Πέμ Μαρ 26, 2009 8:52 pm
Re: Για τον πνευματικό μας
Σε ευχαριστώ πολύ.panagiotisspy έγραψε:Αδελφέ Αλέξιε, η γνώμη μου είναι να μην απογοητεύεσαι.
Καλά σου τα λένε οι αδελφοί.
Είναι αλήθεια ότι ο συγκεντρωτισμός των μεγάλων πόλεων, έχει κάποια παρεπόμενα, όπως "ραντεβού" κλπ. Αυτά μπορεί να φαντάζουν σαν μιά "ιδιότυπη γραφειοκρατία", η οποία ίσως να εκλαμβάνεται ως αδιαφορία από τον πιεσμένο άνθρωπο, που ψάχνει λύσεις. Δεν σημαίνει ότι κατ' ανάγκην είναι όντως αδιαφορία.
Καμμιά φορά σκέφτομαι τι είναι καλύτερο, αυτή η κατάσταση που περιέγραψες και που ισχύει σε κάποιες περιπτώσεις στα αστικά κέντρα, ή μια αντίθετη κατάσταση που αντιμετωπίζουμε εμείς εδώ στην απομακρυσμένη επαρχία, όπου δεν υπάρχει εύκολα η δυνατότητα επιλογής πνευματικού. Διότι είναι σύνηθες φαινόμενο, ο μοναδικός πνευματικός που υπάρχει σε ακτίνα χιλιομέτρων, να είναι ο παπάς του χωριού ή της μικρής κωμόπολης. Και ίσως να χρειάζεται κατά καιρούς, κάποιο ταξίδι (ίσως και μακρινό), για να εξομολογηθούμε.
Καλόν αγώνα, καλή δύναμη σου εύχομαι, να είσαι καλά.

- dionysisgr
- Κορυφαίος Αποστολέας

- Δημοσιεύσεις: 4281
- Εγγραφή: Τρί Φεβ 12, 2008 6:00 am
- Τοποθεσία: Νικαια
Re: Για τον πνευματικό μας
Ακουσε να δεις Αλεξιε,
επειδη μεταξυ μας ειμαστε, μια παρεα, και υποτιθεται συνειδητα ,μελη της Εκκλησιας,
και δεν εχουμε τιποτα να κρυψουμε..
Εαν θελεις απαντας, εαν θες οχι.
Σε ρωταω για να εχει νοημα η συζητηση, και οχι για αλλο λογο, μην με παρεξηγησεις, αδελφικα μιλωντας.
Εξομολογεισαι γενικα, η δεν εχεις παει ποτε;
Μετεχεις στην εκκλησιαστικη ζωη και στα μυστηρια;
Ολα απο εκει ξεκινανε και καταληγουν.
Απο εκει και περα, δεν ειναι απαραιτητο εμεις οι λαϊκοι να εχουμε τον "Γεροντα" με την Μοναστηριακη εννοια.
Δεν ζητα ο Θεος αυτο απο εμας. Δεν μας εταξε εκει.
Επειδη μιλας για 'πνευματικη καθοδηγηση', και ισως ειχες κατι πιο εξιδανικευμενο στο μυαλο σου, και πιο υπερβατικο, να εχεις υπ'οψιν σου, οτι αυτες οι καταστασεις, θελουν απολυτη υπακοη, αποταγη, και αφοσιωση σε Γεροντα και δια μεσου αυτου, εις τον Θεον.
Εμεις οφειλουμε να εχουμε μεν σχεση σταθερη με τον Πνευματικο μας, τουτεστιν να εξομολογουμαστε τακτικα, να κοινωνουμε επισης τακτικα, να παιρνουμε την συμβουλη του για θεματα που μας απασχολουν και απτονται της σωτηριας μας,
και οχι βεβαια οπως κανουν καποιοι και εχουν φτασει να ρωτανε τον Πνευματικο τους, επι παντος επιστητου,
μεχρι και σε ποιο φροντιστηριο να στειλουν τα παιδια τους, η ποιον οροφο να διαλεξουν στην νεα τους πολυκατοικια..
Αλλα γενικα, μην περιμενεις πραγματα που ισως να εχεις πλασει στο μυαλο σου, απο βιβλια, η συζητησεις,
γιατι η πραγματικοτητα ειναι πολυ πιο ωμη και πεζη, και σε προσγειωνει.
Οχι οτι δεν ισχυουν αυτα που λενε τα βιβλια και οι Πατερες (θεος φυλαξοι!) αλλα καθε αλλο, ισχυουν και παρα-ισχυουν!
Ομως,
Θα πρεπει να περασεις σαν τον Ιουδαϊκο λαο, γη ερημη και ανυδρη, ξερη και απαρακλητη,
μεχρι να φτασεις να εχεις "κατασταση πνευματικη", και να χτισεις σχεση με τον Πνευματικο,
και να αντλεις απο αυτην ωφελεια πνευματικη.
Με την πρωτη δεν γινεται. Ουτε ακοπα.
Εμεις διαβαζουμε συνηθως για φτασμενους ανθρωπους στην Πιστη, για γερονταδες, υποτακτικους ακομα και αγιους λαϊκους,
αλλα κανεις δεν λαμβανει υπόψιν του, ποσο κοπιασαν, τι απογοητευση περασαν,
τι αγωνα εδωσαν, τι πεισμα εβαλαν, τι χωμα και τουμπες εφαγαν,
μεχρι να φτασουν να γινουν θεμα για βιβλια αξιο και προς ωφελεια δικη μας.
Εδω ολοκληροι Αγιορειτες φημισμενοι γερονταδες ησυχαστες, γραφουν ποσο ταλαιπωρηθηκαν, μεχρι να βρουν γεροντα, να τους παει στο Θεο..
Συνεπως, τι κανουμε εμεις που δεν ειμαστε ουτε η παρανυχιδα τους;
Ταπεινωνομαστε, παμε στην γειτονια μας,
αφηνουμε κατα μερος τους διασημους και χαρισματικους πνευματικους που τους κυνηγανε ολοι εσχατως, (ειναι της μοδας)
βρισκουμε τον Ιερεα μας, ξεκιναμε με ζηλο και ειλικρινεια οσο μπορουμε,
να δινουμε αμαρτιες και να παιρνουμε φωτισμο και ευχη,
και σιγα σιγα ο Θεος, θα δει τον αγωνα μας, και θα κρινει,
ποτε ειναι η καταλληλη στιγμη να παμε παραπερα, η εαν πρεπει να μεινουμε εκει και να αγιασουμε οπου μας εταξε.
Αγιο Πνευματικο να βρεις, παλι ωφελεια δεν θα δεις, οσο εξαρταται απο εσενα, και εχεις θελημα και εγωϊσμο, και υψηλα προτυπα κατα διανοια, και φιλοδοξια.
Τρελλο Πνευματικο να βρεις, (που λεει ο λογος), αμα εσυ ταπεινωνεσαι και εχεις υπομονη θα πας ψηλα.
Μια συμβουλη. Στον πνευματικο παμε χωρις γνωση, χωρις ιδεες, χωρις στερεοτυπα, χωρις φαντασιωσεις, χωρις προτυπα αλλων.
Επιζητουμε το πετραχηλι, την αφεση, την ευχη, τον παρηγορο λογο, την σχεση και την διαμονη στην Εκκλησια, και τον αγωνα δια μεσου αυτης.
Λοιπον επι του πρακτεου:
Δεν χρειαζονται και τρομερα πραγματα. Θα σου στειλω με π.μ. στοιχεια για Πνευματικο, στην Νικαια, και να πας εαν θελεις, να δοκιμασεις.
Kαι δεν σε ειδα δεν με ξερεις..
Ενταξει;
O Θεος να σε βοηθησει, ο Χριστος να σε κατευθυνει, η Παναγια μαζι σου, εμεις δεν εχουμε να σου δωσουμε, παρα την ελαχιστη εμπειρια μας και γνωμη μας.
επειδη μεταξυ μας ειμαστε, μια παρεα, και υποτιθεται συνειδητα ,μελη της Εκκλησιας,
και δεν εχουμε τιποτα να κρυψουμε..
Εαν θελεις απαντας, εαν θες οχι.
Σε ρωταω για να εχει νοημα η συζητηση, και οχι για αλλο λογο, μην με παρεξηγησεις, αδελφικα μιλωντας.
Εξομολογεισαι γενικα, η δεν εχεις παει ποτε;
Μετεχεις στην εκκλησιαστικη ζωη και στα μυστηρια;
Ολα απο εκει ξεκινανε και καταληγουν.
Απο εκει και περα, δεν ειναι απαραιτητο εμεις οι λαϊκοι να εχουμε τον "Γεροντα" με την Μοναστηριακη εννοια.
Δεν ζητα ο Θεος αυτο απο εμας. Δεν μας εταξε εκει.
Επειδη μιλας για 'πνευματικη καθοδηγηση', και ισως ειχες κατι πιο εξιδανικευμενο στο μυαλο σου, και πιο υπερβατικο, να εχεις υπ'οψιν σου, οτι αυτες οι καταστασεις, θελουν απολυτη υπακοη, αποταγη, και αφοσιωση σε Γεροντα και δια μεσου αυτου, εις τον Θεον.
Εμεις οφειλουμε να εχουμε μεν σχεση σταθερη με τον Πνευματικο μας, τουτεστιν να εξομολογουμαστε τακτικα, να κοινωνουμε επισης τακτικα, να παιρνουμε την συμβουλη του για θεματα που μας απασχολουν και απτονται της σωτηριας μας,
και οχι βεβαια οπως κανουν καποιοι και εχουν φτασει να ρωτανε τον Πνευματικο τους, επι παντος επιστητου,
μεχρι και σε ποιο φροντιστηριο να στειλουν τα παιδια τους, η ποιον οροφο να διαλεξουν στην νεα τους πολυκατοικια..
Αλλα γενικα, μην περιμενεις πραγματα που ισως να εχεις πλασει στο μυαλο σου, απο βιβλια, η συζητησεις,
γιατι η πραγματικοτητα ειναι πολυ πιο ωμη και πεζη, και σε προσγειωνει.
Οχι οτι δεν ισχυουν αυτα που λενε τα βιβλια και οι Πατερες (θεος φυλαξοι!) αλλα καθε αλλο, ισχυουν και παρα-ισχυουν!
Ομως,
Θα πρεπει να περασεις σαν τον Ιουδαϊκο λαο, γη ερημη και ανυδρη, ξερη και απαρακλητη,
μεχρι να φτασεις να εχεις "κατασταση πνευματικη", και να χτισεις σχεση με τον Πνευματικο,
και να αντλεις απο αυτην ωφελεια πνευματικη.
Με την πρωτη δεν γινεται. Ουτε ακοπα.
Εμεις διαβαζουμε συνηθως για φτασμενους ανθρωπους στην Πιστη, για γερονταδες, υποτακτικους ακομα και αγιους λαϊκους,
αλλα κανεις δεν λαμβανει υπόψιν του, ποσο κοπιασαν, τι απογοητευση περασαν,
τι αγωνα εδωσαν, τι πεισμα εβαλαν, τι χωμα και τουμπες εφαγαν,
μεχρι να φτασουν να γινουν θεμα για βιβλια αξιο και προς ωφελεια δικη μας.
Εδω ολοκληροι Αγιορειτες φημισμενοι γερονταδες ησυχαστες, γραφουν ποσο ταλαιπωρηθηκαν, μεχρι να βρουν γεροντα, να τους παει στο Θεο..
Συνεπως, τι κανουμε εμεις που δεν ειμαστε ουτε η παρανυχιδα τους;
Ταπεινωνομαστε, παμε στην γειτονια μας,
αφηνουμε κατα μερος τους διασημους και χαρισματικους πνευματικους που τους κυνηγανε ολοι εσχατως, (ειναι της μοδας)
βρισκουμε τον Ιερεα μας, ξεκιναμε με ζηλο και ειλικρινεια οσο μπορουμε,
να δινουμε αμαρτιες και να παιρνουμε φωτισμο και ευχη,
και σιγα σιγα ο Θεος, θα δει τον αγωνα μας, και θα κρινει,
ποτε ειναι η καταλληλη στιγμη να παμε παραπερα, η εαν πρεπει να μεινουμε εκει και να αγιασουμε οπου μας εταξε.
Αγιο Πνευματικο να βρεις, παλι ωφελεια δεν θα δεις, οσο εξαρταται απο εσενα, και εχεις θελημα και εγωϊσμο, και υψηλα προτυπα κατα διανοια, και φιλοδοξια.
Τρελλο Πνευματικο να βρεις, (που λεει ο λογος), αμα εσυ ταπεινωνεσαι και εχεις υπομονη θα πας ψηλα.
Μια συμβουλη. Στον πνευματικο παμε χωρις γνωση, χωρις ιδεες, χωρις στερεοτυπα, χωρις φαντασιωσεις, χωρις προτυπα αλλων.
Επιζητουμε το πετραχηλι, την αφεση, την ευχη, τον παρηγορο λογο, την σχεση και την διαμονη στην Εκκλησια, και τον αγωνα δια μεσου αυτης.
Λοιπον επι του πρακτεου:
Δεν χρειαζονται και τρομερα πραγματα. Θα σου στειλω με π.μ. στοιχεια για Πνευματικο, στην Νικαια, και να πας εαν θελεις, να δοκιμασεις.
Kαι δεν σε ειδα δεν με ξερεις..
Ενταξει;
O Θεος να σε βοηθησει, ο Χριστος να σε κατευθυνει, η Παναγια μαζι σου, εμεις δεν εχουμε να σου δωσουμε, παρα την ελαχιστη εμπειρια μας και γνωμη μας.
"ἰδοὺ ἐγὼ μεθ᾿ ὑμῶν εἰμι πάσας τὰς ἡμέρας ἕως τῆς συντελείας τοῦ αἰῶνος. ᾿Αμήν."
- panagiotisspy
- Κορυφαίος Αποστολέας

- Δημοσιεύσεις: 7181
- Εγγραφή: Πέμ Ιουν 04, 2009 4:57 am
- Τοποθεσία: ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟΣ
Re: Για τον πνευματικό μας
dionysisgr έγραψε:Αγιο Πνευματικο να βρεις, παλι ωφελεια δεν θα δεις, οσο εξαρταται απο εσενα, και εχεις θελημα και εγωϊσμο, και υψηλα προτυπα κατα διανοια, και φιλοδοξια.
Τρελλο Πνευματικο να βρεις, (που λεει ο λογος), αμα εσυ ταπεινωνεσαι και εχεις υπομονη θα πας ψηλα.
Μια συμβουλη. Στον πνευματικο παμε χωρις γνωση, χωρις ιδεες, χωρις στερεοτυπα, χωρις φαντασιωσεις, χωρις προτυπα αλλων.
Επιζητουμε το πετραχηλι, την αφεση, την ευχη, τον παρηγορο λογο, την σχεση και την διαμονη στην Εκκλησια, και τον αγωνα δια μεσου αυτης.
Συμφωνώ και επαυξάνω.
Πολύ ωραία αδελφέ Διονύσιε, για μιά ακόμη φορά.
Εάν ταις γλώσσαις των ανθρώπων λαλώ και των αγγέλων,Αγάπην δε μη έχω,γέγονα χαλκός ηχών ή κύμβαλον αλαλάζον. Και εάν έχω προφητείαν και ειδώ τα μυστήρια πάντα και πάσαν την γνώσιν και έχω πάσαν την πίστιν,ώστε όρη μεθιστάνειν,Αγάπην δε μη έχω, ουδέν ειμί.
