Εκοιμήθη ο π. Μάρκος Μανώλης του Ορθοδόξου Τύπου

[angieholi]

πηγή: http://www.romfea.gr/index.php?option=c ... 8&catid=13

Πατήρ Μάρκος Μανώλης "η ήρεμη και μαχητική φωνή της Ορθοδοξίας"

Markos Manolis.jpg

Την 16ην Απριλίου 2010 εκοιμήθη ο ακούραστος εργάτης των εντολών του Κυρίου, ο γνωστός ιερομόναχος Πατήρ Μάρκος Μανώλης, εφημέριος στους Ι. Ναούς Αγ. Γεωργίου & Αγ. Διονυσίου Διονύσου, ο οποίος αφιέρωσε την ζωήν του στην διακονίαν του πλησίον και στην αδιάλειπτον έκδοσιν της ανεξάρτητης και μαχητικής εφημερίδος "Ορθόδοξος Τύπος".

Ο μακαριστός Γέροντας υπήρξε υπόδειγμα ποιμενάρχη διδάσκοντας με το παράδειγμα του βίου του, ο οποίος ήταν καθ’ ολοκληρίαν στην υπηρεσία του Κυρίου και του πλησίον του, διακονώντας με πλήρη αυταπάρνηση μέχρι τέλους στο βωμό της γνήσιας ορθοδόξου πίστεως, για την οποία δεν υπέκυψε ποτέ σε κανενός είδους συμβιβασμών ή συναλλαγών, πράγμα εξαιρετικά σπάνιο ειδικά στους καιρούς που διανύουμε.

Η ταπεινοφροσύνη, η πραότητα και η αγάπη που εξέπεμπε η χαρισματική προσωπικότητά του δημιουργούσε στον πλησίον του μία ευχάριστη αύρα αναπαύσεως που αιχμαλώτιζε τον συνομιλητή του.

Αυτό είχε ως αποτέλεσμα, κατά τη διάρκεια των πολυάριθμων εξομολογήσεων που έκανε καθημερινά σε όλο το λεκανοπέδιο της Αττικής, και όχι μόνον, να σχηματίζονται μεγάλες ουρές από τα πνευματικά του τέκνα, που περίμεναν υπομονετικά τη σειρά τους για να καταθέσουν στο πετραχήλι του τα βάρη τους και να ακούσουν τις σοφές νουθεσίες του.

Ο Γέροντας είχε την ικανότητα να περνά τα μηνύματά του ακόμη και με τη σιωπή του, τη γαλήνια του ματιά, το διακριτικό του χαμόγελο με ένα τρόπο που σε έκανε να νιώθεις ότι είχες απέναντί σου μία Άγια μορφή, έναν πραγματικό εκπρόσωπο του Κυρίου επί της γής και για αυτό το λόγο δεν ήθελες να τον αποχωριστείς.

Και ο ίδιος δεν το ήθελε αλλά το βαρύτατο καθημερινό του πρόγραμμα τον ανάγκαζε να κατανέμει τον εαυτό του έτσι ώστε να καλύπτει όσο το δυνατόν καλύτερα τις πολυάριθμες υποχρεώσεις που φορτωνόταν οικιοθελώς.

Παρόλα αυτά ήταν πάντα διαθέσιμος σε όποιον τον είχε ανάγκη ή τον ζητούσε χωρίς ποτέ να αρνηθεί τον εαυτόν του σε κανέναν, όποιος και αν ήταν αυτός.

Για το πολυσχιδές έργο του θα μπορούσαν να γραφούν πάρα πολλά, διότι ήταν και πλουσιότατο και μακράς διάρκειας.

Το πλέον σημαντικό ίσως έργο του θα πρέπει να ήταν η βαθειά και ειλικρινής του σχέσις με τα πολυάριθμα πνευματικά του τέκνα και η στήριξη που τους παρείχε, μία πνευματική σχέσις που αναδείχθηκε περίτρανα κατά τη διάρκεια της κηδείας του μέσα από το κλάμα και τους λυγμούς του πλήθους των πιστών που συνέρευσαν να προσκυνήσουν το σκήνωμά του και να παρακολουθήσουν την εξόδιο ακολουθία του στον Ι. Ναό του Αγίου Γεωργίου στο Διόνυσο.

Ήταν η πλέον αδιάψευστη μαρτυρία των αποτελεσμάτων της αδιάκοπης και επίπονης εργασίας του στις ψυχές των πνευματικών του τέκνων.

Η συνεχής και διακριτική του φροντίδα για την κατανυκτική και επιμελημένη εκτέλεση των Θείων Ακολουθιών στις οποίες ιερουργούσε καθημερινά, πλήν εκτάκτων περιστατικών, είχαν καθοριστική συμβολή στην αλλοίωση των πιστών χριστιανών που τις παρακολουθούσαν, πλημμυρίζοντας όλους τους Ι. Ναούς στους οποίους τελούσε τη Θ. Λειτουργία.

Εξαιρετικής σημασίας είναι και το έργο του όπως και οι αγώνες του στην μαχητική χριστιανική εφημερίδα ΄΄ Ορθόδοξος Τύπος ΄΄ της οποίας είχε την ευθύνη της πνευματικής καθοδήγησης και τη γενικότερη επιμέλεια της έκδοσής της και για την οποία ξενυχτούσε για πάρα πολλά χρόνια, προκειμένου να επιτελείται αδιάλειπτα η τόσο σημαντική της αποστολή.

Οι επισκέψεις του στις φυλακές της Αυλώνας, στο νοσοκομείο του ΚΑΤ κάθε εβδομάδα όπως και σε πλήθος ορφανοτροφείων, ιδρυμάτων και κατοικιών ήταν ανάσα ελπίδας για όλους εκείνους που τον περίμεναν, για να ακουμπήσουν επάνω του τις ανησυχίες, τους προβληματισμούς τους και όλα τους τα βάσανα γιατί όλοι ήξεραν ότι μπορούσαν να ακουμπήσουν επάνω του.

Τελευταία περιέλαβε στο βαρύ του πρόγραμμα με μεγάλη προθυμία και το Μετόχι του Σινά στην Τραγάνα, το οποίο επισκεπτόταν κάθε εβδομάδα παρέχοντας την πολύτιμη πνευματική του στήριξη και καθοδήγηση.

Αυτόν λοιπόν τον σύγχρονο Άγιο κάποιοι ανεγκέφαλοι πολιτικάντηδες ( από τους πολλούς δυστυχώς που διαθέτει ο τόπος ) ήθελαν να τον θάψουν αρχικά στα βουνά του Διονύσου και κατόπιν των αντιδράσεων που προκλήθηκαν, δίπλα στα αποχωρητήρια του Ι. Ναού του Αγίου Γεωργίου ( ένας χώρος που πρέπει να τους παραχωρηθεί γιατί τους αρμόζει).

Τελικά ύστερα από τη δυναμική και ανυποχώρητη παρέμβαση των πιστών, ο τάφος αυτού του ταπεινού γίγαντα της Ορθοδοξίας έγινε εκεί ακριβώς που του ταίριαζε. Δίπλα από την είσοδο του Ι. Ναού του Αγίου Γεωργίου Διονύσου, όπου υπηρέτησε επί δεκαετίες και στο μέρος όπου περίμεναν υπομονετικά τα πνευματικά του τέκνα, πριν εισέλθουν στο εξομολογητήριο.

Ήταν πραγματικά μία καθαρή νίκη του Θεού επί του διαβόλου, ο οποίος έκανε τα πάντα για να προκαλέσει εντάσεις και προβλήματα, μέσω των οργάνων του, στην όλη διαδικασία του ενταφιασμού ενός Γέροντα ο οποίος τον πολέμησε με απαράμιλλο ζήλο και επιμονή μέχρι της εκδημίας του.

Τελικά δεν του πέρασε. Τα όργανά του αποδοκιμάστηκαν εντονότατα από το εξαγριωμένο πλήθος φωνάζοντάς τους << ΑΙΣΧΟΣ>> για τις απαράδεκτες υπόγειες μεθοδεύσεις τους.

Σε αντιδιαστολή, ήταν ιδιαίτερα συγκινητική η παρουσία ορισμένων Ιερέων που ήλθαν να προσκυνήσουν με συντριβή το νεκρό και να τελέσουν τρισάγιο.

Τέλος δεν μπορεί να μην αναφερθεί η διακριτική και υποδειγματική παρουσία του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτη Πειραιώς Σεραφείμ ο οποίος ήλθε να τιμήσει πραγματικά το νεκρό, αναδεικνύοντας για μία ακόμη φορά το πνευματικό του ανάστημα με την συμπεριφορά και τις κινήσεις που πρέπει να διακρίνουν τους Αρχιερείς της Ορθοδοξίας.

Ο Μακαριστός Γέροντας αφήνει στα πνευματικά του τέκνα ισχυρές παρακαταθήκες για να συνεχίσουν την πορεία τους στο δρόμο που τους άνοιξε. Αρκεί να αναλογίζονται σε κάθε κομβική τους ενέργεια το πως θα ενεργούσε ο Γέροντας, τι θα τους συμβούλευε να πράξουν.

Ο Γέροντας τον αγώνα τον καλόν αγωνίστηκε, την πίστην τετήρηκε και απόκειται εις αυτόν υπό του Κυρίου ο της δικαιοσύνης στέφανος.

Θα διαθέτει συνεπώς την παρρησία να μεσιτεύει προς τον Κύριον για όσους επικαλούνται τη βοήθειά του.



Ένα άρθρο πέρα για πέρα αληθινό...............
Το μόνο που έχω να προσθέσω είναι τα συγκινητικά λόγια που ακούστηκαν από τον π. Δανιηλ Αεράκη και τον π. Νεκτάριο Βιτάλη από το Λαύριο, που ήρθαν να αποχαιρετήσουν τον π. Μάρκο και με τα λόγια τους συγκίνησαν όλα τα πνευματικοπαίδια του Γέροντα.
Ο π. Δανιήλ φανερά συγκινημένος ανέφερε ότι ήταν συμμαθητές με τον Γέροντα και ότι για την Εκκλησία μας, όταν ένας πρεσβύτερος κοιμάται τις Αναστάσιμες μέρες (που διανύουμε) σημαίνει ότι πηγαίνει κατευθείαν στην Βασιλεία των Ουρανών....
Ο π. Νεκτάριος ανέφερε ότι πήγε στο νοσοκομείο με λείψανα του Αγίου Νεκταρίου και τον σταύρωσε από την κορυφή μέχρι τα νύχια, όμως ήδη ο π. Μάρκος ηταν σε καταστολή και δεν τον κατάλαβε. "Χτυπώντας" αδερφικά το λείψανο του π. Μάρκου στο χέρι (σαν του έλεγε "άντε καλό ταξίδι", έτσι μου εδωσε την εντύπωση) του ζήτησε όταν θα έρθει η δική του ώρα να τον πάρει ο Θεός, να ζητήσει από τον Άγιο Νεκτάριο και να πάνε μαζί να τον πάρουν....

Ο τάφος του π. Μάρκου έχει γίνει πλέον ένα προσκύνημα για πολλούς...
Ήδη έχει ξεκινήσει το 40λείτουργο του καθημερινά στον Αγιο Γιώργη και οποιαδήποτε ώρα και αν πας (μέχρι αργά το βράδυ) θα βρεις κόσμο.
Είναι τα πνευματικόπαιδια του που δεν μπορούν ακόμα να τον αποχωριστούν, άνθρωποι που τον γνώριζαν και τον αγαπούσαν, αλλά και άνθρωποι που απλώς τον είχαν ακουστά και έρχονται να τιμήσουν την μνήμη του...
Ας έχουμε την ευχή του...

[panagiotisspy]

Δεν το είχα δει το θέμα.....

Καλό Παράδεισο Γέροντα.....

Συλλυπητήρια Αγγελικούλα

[efthumhs]

Ας πρεσβεύει ο γέροντας για σένα Αγγελική πρωτιστως ως πνευματικοπαιδι του και για καθε πνευματικοπαιδι του και μετα για ολους εμάς τους ελάχιστους...

[chrisa84]

Υπήρξε και δικός μου πνευματικός πατέρας.. κοντά του έκανα τα πρώτα μου βήματα στην πνευματική ζωή, αυτός μου μίλησε για την ευχούλα.. μου έδινε κάθε φορά έναν λόγο παρηγοριάς και αγάπης..
Θυμάμαι χαρακτηριστικά που μου έλεγε.. "Πρέπει να λιώσουν τα παπούτσια σου, τόσο συχνά πρέπει να έρχεσαι εδώ".. και το πρόσωπό του φώτιζε από το χαμόγελό του...
Η πρώτη λέξη που μου έρχεται καθώς τον σκέφτομαι είναι η ΑΓΑΠΗ! Το ίδιο πιστεύω πως νιώθει και όλος αυτός ο κόσμος που το Σάββατο βρέθηκε στον Ι.Ν.Αγίου Γεωργίου να προσκυνήσει το σκήνωμά του.
Θα πρεσβεύει για εμάς από ψηλά..
Γεια σου παππούλη μου.....

[aposal]

Ο Θεός ας τον αναπαύσει και ας του δώσει το δικαίωμα να επεμβαίνει (και από κει που είναι) επ' ωφελεία των αδελφών μας.

[angieholi]

Ἑξάμηνον μνημόσυνον π. Μάρκου Μανώλη

Τό Σάββατον 16ην Ὀκτωβρίου ἐ.ἔ εἰς τόν Ἱ. Ναόν Ἁγίου Γεωργίου Διονύσου, μετά τήν Θείαν Λειτουργίαν,
θά τελεσθῆ τό ἑξάμηνον μνημόσυνον τοῦ πνευματικοῦ μας πατρός Ἱερομονάχου Μάρκου Μανώλη.

[attachment=0]p. Markos.jpg[/attachment]

ΑΡΧΙΜΑΝΔΡΙΤΗΣ π. ΜΑΡΚΟΣ Κ. ΜΑΝΩΛΗΣ
Τοῦ κ. Ἀνδρέα Ν. Παπαβασιλείου, Διδάκτορος Θεολογίας

Αὔριο Σάββατο, 16 ᾽Οκτωβρίου 2010, συμπληρώνονται ἕξι μῆνες ἀπὸ τὴν κοίμηση τοῦ σεβαστοῦ πνευματικοῦ Πατέρα καὶ παλαιοῦ ἀγαπητοῦ συμφοιτητοῦ στὴ Θεολογικὴ Σχολὴ ᾽Αθηνῶν ᾽Αρχιμανδρίτη π. Μάρκου Κ. Μανώλη, ἡ ὁποία ἐπισυνέβη τὴν 16η ᾽Απριλίου τοῦ λήγοντος ἔτους 2010. Γι᾽ αὐτὸ θεώρησα πρέπον νὰ ἀφιερώσω σ᾽ αὐτὸν τὸ σύντομο αὐτὸ κείμενό μου,ὡς ἐλάχιστη ἀπότιση φόρου τιμῆς πρὸς τὸ σεπτὸ πρόσωπό του καὶ τὸ πολὺ σημαντικὸ ἔργο, ποὺ ἐπιτέλεσε γιὰ πολλὲς δεκαετίες σὲ πολλοὺς τομεῖς τῆς ἐκκλησιαστικῆς διακονίας.

Γιὰ ὃσους ἀσχολοῦνται μὲ τὰ ἐκκλησιαστικὰ θέματα, θὰ γνωρίζουν, ἀσφαλῶς, ὃτι ὁ π. Μάρκος Μανώλης ἔδρασε στὴν ᾽Αθήνα καὶ στὸν εὐρύτερο Ἑλλαδικὸ χῶρο, εὑρισκόμενος πάντοτε στὴν πρωτοστασία, ὄχι γιὰ αὐτοπροβολὴ καὶ διεκδίκηση ἀξιωμάτων, ἀλλὰ γιὰ τὴν προάσπιση τῆς ᾽Ορθοδοξίας, κάθε φορὰ ποὺ κινδύνευε ἡ γνησιότητά της, ἀπὸ ἐσκεμμένες ἤ ἀθέλητες κινήσεις «δικῶν» μας θεολόγων καὶ ἀπειλεῖτο ἡ ἀκεραιότητά της ἀπὸ συγκεκαλυμμένες ἤ ἀπροκάλυπτες ἐνέργειες ἑτεροδόξων. ῞

Οπως ἀνέφερε, σὲ σχετικές του δηλώσεις, ὁ Μητροπολίτης Κυρηνείας Παῦλος, «ὁ π. Μάρκος διὰ τῶν πολυσχιδῶν αὐτοῦ πνευματικῶν ἀγώνων ὑπὲρ τῆς ᾽Ορθοδόξου Πίστεως καὶ τῶν παραδόσεων τοῦ ῎Εθνους, καταξιώθηκε στὶς συνειδήσεις τῶν πιστῶν, τοὺς ὁποίους μὲ σπάνια αὐτοθυσία θεοπρεπῶς διακόνησε, ὡς ὁ πρόμαχος τῆς ᾽Ορθοδοξίας, ὁ ὑπερασπιστὴς τῆς ᾽Εκκλησίας καὶ ὁ πολέμιος πάσης πλάνης καὶ αἱρετικῆς κακοδοξίας».

Γιὰ πολλὰ χρόνια ὁ π. Μάρκος διετέλεσε ὁ Προϊστάμενος, ἤ, ὃπως ἀποκλήθηκε, ἡ «ψυχή» τῆς «Πανελληνίου ᾽Ορθοδόξου Ἑνώσεως» (Π.Ο.Ε.), καθὼς καὶ τῆς ἑβδομαδιαίας ἐφημερίδας «᾽Ορθόδοξος Τύπος», ἡ ὁποία ἀποτελεῖ τὸ ἐκφραστικό της ὄργανο. Στὶς δύο αὐτὲς ἐπάλξεις τῆς ᾽Ορθοδοξίας διαδέχθηκε τὸν μακαριστὸ ᾽Αρχιμανδρίτη π. Χαράλαμπο Βασιλόπουλο, ὁ ὁποῖος ὑπῆρξε καὶ ὁ ἱδρυτής τους.

᾽Απὸ νωρίς, ἀφοῦ ἐνίσχυσε τὴν πνευματική του φαρέτρα, ὃσο ἀπαιτοῦσαν οἱ ὑψηλοὶ στόχοι, ποὺ ἔθεσε στὴ ζωή του, ὁ π. Μάρκος Μανώλης εἰσῆλθε στὴν τάξη τῶν ἀγάμων Κληρικῶν καὶ τέθηκε ἀπερίσπαστος στὸ μανουάλι τῆς ᾽Εκκλησίας, γιὰ νὰ καταστεῖ ἔτσι μία καιομένη λαμπάδα, ἡ ὁποία θὰ φώτιζε ὃσους μεταβάλλονταν σὲ «νυχτωμένους» στρατοκόπους καὶ θὰ θέρμαινε ὃσους κατέψυχαν τὴν ἀγάπη τους ἤ τὴν ὁδηγοῦσαν στὸν καταψύκτη. Καὶ εἶναι, ἀσφαλῶς, ἑκατοντάδες αὐτοὶ, ποὺ βρέθηκαν στὴ θαλπωρὴ τῆς πατρικῆς του ἀγκάλης.

Στὸν ἀγρὸ τοῦ Κυρίου δὲν εἰσῆλθε γιὰ νὰ καρπωθεῖ ὃσα οἱ κόποι ἄλλων παρήγαγαν, ἀλλὰ γιὰ νὰ γίνει ὁ ἴδιος ἓνας ἀκαταπόνητος πνευματικὸς ζευγολάτης, γεγονὸς ποὺ σύντομα ἀπέφερε πλούσιους καρποὺς καὶ ἔτυχε τῆς καθολικῆς ἀναγνώρισης. Τοῦτο ἐπιβεβαίωνε ἡ καθημερινὴ ἐπαφή του μὲ ὃλα τὰ στρώματα τοῦ λαοῦ καὶ ἡ ἀθρόα προσέλευση σ᾽ αὐτὸν ἀνθρώπων πάσης φύσεως, ἀνάλογα μὲ τὶς ἀνάγκες, ποὺ ὁ καθένας εἶχε.

῎Αλλοι προσέρχονταν σ᾽ αὺτὸν γιὰ ἐξομολόγηση καὶ ψυχικὴ ἀνακούφιση, ἄλλοι γιὰ τὴν εὐλογία του καί τὴ θεία μετάληψη.῎Αλλοι κοντά του ἀναζητοῦσαν ἓνα πιάτο φαγητοῦ ἤ γιὰ νὰ τύχουν κάποιας ὑλικῆς καὶ οἰκονομικῆς βοήθειας. ῎Αλλοι κατέφευγαν σ᾽ αὐτὸν γιὰ τὴν ἐπίλυση προσωπικῶν καὶ οἰκογενειακῶν τους προβλημάτων. Ὁ Ἱ. Ναὸς τοῦ Ἁγίου Γεωργίου, στὸν Διόνυσο ᾽Αττικῆς, ὃπου ἀσκοῦσε τὰ ἱερατικά του καθήκοντα, ἦταν καθημερινὰ πόλος ἓλξης γιὰ τοὺς πιστούς, ὄχι μόνο τοὺς ἐνορίτες του, ἀλλὰ καὶ τοὺς προερχομένους ἀπὸ πολλὰ μέρη τῆς Ἑλλάδας.

Ὁ ἀείμνηστος π. Μάρκος Μανώλης δὲν ἀρκεῖτο στὸ ἔργο, ποὺ ἐπιτελοῦσε μέσα στὸν Ἱ. Ναὸ ἤ στὸν περίβολό του, ὡς λειτουργὸς καὶ ποιμένας, ἀλλὰ συνέχιζε τὴ δραστηριότητά του καὶ ὃπου ἀλλοῦ ἀπαιτεῖτο νὰ ἦταν παρών. Γι᾽ αὐτὸν ἡ ἡμέρα καὶ ἡ νύχτα ἦταν τὸ ἴδιο. Ρολόϊ δὲν εἶχε στὸ χέρι του γιὰ νὰ μετρᾶ τὸν χρόνο του, ἀφοῦ ὃλος ἦταν δοσμένος στὴ διακονία τοῦ λαοῦ. ῎Ηθελε, ὃσο μποροῦσε περισσότερο, νὰ ἐρχόταν σὲ ἐπικοινωνία καὶ προσωπικὴ ἐπαφὴ μὲ ὃσους εἶχαν ἀνάγκη τῆς παρουσίας του ἤ τῆς παρεμβολῆς του.

Συχνὰ ἔσερνε τὰ βήματά του ἀπὸ τὴν κόπωση καὶ τὶς ἀδιάλειπτες ἀγρυπνίες, ὃμως αὐτὸ τοῦ ἦταν ἀδιάφορο μπροστὰ στὸ καθῆκον τῆς συνεχοῦς ἀνάλωσης πρὸς τὸν συνάνθρωπο καὶ τὰ προβλήματά του. Οἱ φυλακὲς τῆς Αὐλώνας αἰσθάνονταν ἔντονα τὶς ἀθόρυβες ἐπισκέψεις του, γιὰ νὰ στηρίξει καὶ νὰ καθοδηγήσει ὃσους ἡ Δικαιοσύνη ἔκρινε ἐνόχους γιὰ πλημμελήματα ἤ ἄλλα σοβαρὰ ἀδικήματα. Ἡ πατρική του μέριμνα ἐπεκτεινόταν καὶ σ᾽ ὃσους, λόγῳ κάποιας ἀσθένειας, νοσηλεύονταν στὰ νοσηλευτήρια τῆς περιοχῆς. Εἶχαν καὶ αὐτοὶ τὴν ἀνάγκη τοῦ παραμυθητικοῦ του λόγου ὃσο χρόνο δοκιμάζονταν στὸ κρεββάτι τοῦ πόνου.

Ποτὲ δὲν ἀποποιήθηκε αὐτῆς τῆς ὑποχρέωσης καὶ οὔτε περιορίστηκε μόνο στὰ Χριστούγεννα ἤ στὸ Πάσχα καὶ μάλιστα μὲ τὴ συνοδεία τῶν τηλεοπτικῶν συνεργείων, «πρὸς τὸ θεαθῆναι τοῖς ἀνθρώποις», ὃπως συνηθίζουν νὰ κάνουν μερικοὶ ἀπό τοὺς Ἱεράρχες μας. Τὴν αὐτονόητη αὐτὴ ὑποχρέωση ὁ π. Μάρκος δὲν ἐξεπλήρωνε μπροστὰ στὶς κάμερες, διότι ὁ σκοπός του δὲν ἦταν ἡ αὐτοπροβολή, ἀλλὰ ἡ συμπαράσταση πρὸς τοὺς πάσχοντες. Τῆς ἀμέριστης φροντίδας του τύγχαναν καὶ οἱ τρόφιμοι στὰ διάφορα εὐαγῆ Ἱδρύματα, ὃπως καὶ οἱ διαμένοντες στὰ ᾽Ορφανοτροφεῖα. Οἱ νέοι καὶ οἱ ἡλικιωμένοι, κυρίως δὲ ὃσοι δὲν εἶχαν συγγενεῖς γιὰ νὰ φροντίσουν γι᾽ αὐτούς, ἀποτελοῦ σαν καθημερινὸ θέμα τῆς σκέψης καὶ τῆς μέριμνάς του.

Κάπου ὃμως θὰ πρέπει νὰ τερματίσω τὸν λόγο μου, διότι, ὃπως γράφει ὁ ᾽Απ. Παῦλος γιὰ ὃσους διακρίθηκαν γιὰ τὴν πίστη τους στὰ χρόνια τῆς Παλ. Διαθήκης (Ἑβρ. 11, 1 κ. ἑξ.), «ἐπιλείψει γάρ με διηγούμενον ὁ χρόνος» γιὰ τὸν π. Μάρκο Μανώλη. Τὸ ἐγκώμιο τοῦ ἐκλιπόντος μεγάλου ἐκκλησιαστικοῦ ἄνδρα ἔπλεξαν Πατριάρχες καὶ ἄλλοι Ἱεράρχες, Καθηγητὲς Πανεπιστημίων καὶ ἄλλες προσωπικότητες ἀπὸ ὃλα τὰ στρώματα τοῦ λαοῦ.

apapavassiliou@cytanet.com.cy

http://www.orthodoxostypos.gr/

[angieholi]

p-Markos euaggelio.jpg

Ἐννεάμηνον μνημόσυνον π. Μάρκου Μανώλη

Τήν Κυριακήν, 16ην Ἰανουαρίου ἐ.ἔ εἰς τόν Ἱερόν Ναόν Ἁγίου Γεωργίου Διονύσου, μετά τήν θείαν Λειτουργίαν, θά τελεσθῆ τό ἐννεάμηνον μνημόσυνον τοῦ πνευματικοῦ μας πατρός Ἱερομονάχου Μάρκου Κ. Μανώλη.

[angieholi]

Ἐτήσιον μνημόσυνον Ἱερομονάχου π. Μάρκου Μανώλη

Τὸ Σάββατον,9ην Ἀπριλίου ἐ.ἔ. εἰς τὸν Ἱερὸν Ναὸν Ἁγίου Γεωργίου Διονύσου Ἀττικῆς, θὰ τελεσθῆ τὸ ἐτήσιον μνημόσυνον ὑπὲρ ἀναπαύσεως τῆς ψυχῆς τοῦ μακαριστοῦ Ἱερομονάχου π. Μάρκου Κ. Μανώλη, ἐφημερίου τοῦ Ἱεροῦ Ναοῦ καὶ πνευματικοῦ προϊσταμένου τῆς «Πανελληνίου Ὀρθοδόξου Ἑνώσεως» καὶ τοῦ «Ὀρθοδόξου Τύπου».

Μετὰ τὸν Ὄρθρον (7:30 π.μ.), τὴν θείαν Λειτουργίαν καὶ τὸ μνημόσυνον θὰ τελεσθῆ Τρισάγιον εἰς τὸν τάφον τοῦ κοιμηθέντος Γέροντος εἰς τὸν προαύλιον χῶρον τοῦ ὡς ἄνω Ἱ. Ναοῦ.