"Αγιον Ορος" Χριστιανικό Ορθόδοξο Φόρουμ

filotas έγραψε:

smarti έγραψε:Τελευταία επιθυμία??????

Ήθελα να σας ρωτήσω αν ξέρετε να μου πείτε, αν κάποιος δικός μας άνθρωπος τώρα που είναι ακόμα εν ζωή μας εκφράζει την επιθυμία του και είναι κάθετος σε αυτή και δεν δέχεται άλλη γνώμη, όταν πεθάνει(αν πεθάνει πριν πιστέψει στον Χριστό μας, που αυτο βεβαια δεν το ξέρουμε αλλα μιλάμε όπως είναι α γεγονότα τώρα),
θέλει να μην γίνει κηδεία αλλά να γίνει αποτέφρωση του σώματος ή πως αλλιώς το λένε,
τι θα πρέπει εμείς να κάνουμε όταν πεθάνει?
Πρέπει να σεβαστούμε την τελευταία επιθυμία του ακόμα και αν αυτή είναι αντίθετη προς τα πιστεύω μας?
Μπορούμε να κάνουμε χριστιανική ορθόδοξη κηδεία όταν πεθάνει και είμαστε εμείς στη ζωή, άσχετα αν ήταν διαφορετική η τελευταία του επιθυμία?

Όχι Σμαρώ δεν θα υπακούσουμε στην τελευταία του επιθυμία, ακριβώς επειδή τον αγαπάμε, αλλά κι επειδή η υπακοή στο θέλημα του Θεού είναι πάνω από κάθε καθήκον μας να υπακούσουμε στην επιθυμία οποιουδήποτε αγαπημένου μας προσώπου, ακόμη κι αν είναι ετοιμοθάνατο.

Νομιζω οτι ο Νικος εχει δικιο, εμεις πρεπει να κοιταμε τι ειναι καλο για την σωτηρια της ψυχης του και εαν ταιριαζει με την επιθυμια του, τοτε εχει καλος, διαφορετικα πρεπει να κονουμε αυτο που πρεπει ωστε να σωθει η ψυχη του.

Ευχαριστώ παιδιά για τις απαντήσεις σας!!

Εγώ θα ρώταγα τον πενυματικό μου τι να κάνω.

aposal έγραψε:Εγώ θα ρώταγα τον πενυματικό μου τι να κάνω.

Υπαρχει περιπτωση αποστολε να σου ελεγε ο πνευματικος σου κατι αντιθετο με αυτο που λεμε εμεις;

Δηλαδή αστον ας μην εξομολογηθει και να παει ασυνχωρητος;

Καλο ειναι αυτο που λες, δηλαδη να συμβουλευομαστε τον πνευματικο μας αλλα σε αυτην την περιπτωση το μονο που πρεπει να συμβουλευτουμε ειναι ο τροπος που θα το πουμε στον αρρωστο ή τελος παντων σε αυτον που ειναι ετοιμος για να πεθάνει.

stathisgrh έγραψε: Υπαρχει περιπτωση αποστολε να σου ελεγε ο πνευματικος σου κατι αντιθετο με αυτο που λεμε εμεις;

1. Αν ήξερα την απάντηση θα ήμουν εγώ πνευματικός.
2. Όπερ σημαίνει ότι μπορεί να μου έλεγε αυτό που λες εσύ
3. Μερικές φορές καλόν είναι να μην κάνουμε αυτό που θέλουμε (= αυτό που θεωρούμε ως σωστό), αλλά να ρωτάμε τον αρμόδιο.

aposal έγραψε:

stathisgrh έγραψε: Υπαρχει περιπτωση αποστολε να σου ελεγε ο πνευματικος σου κατι αντιθετο με αυτο που λεμε εμεις;

1. Αν ήξερα την απάντηση θα ήμουν εγώ πνευματικός.
2. Όπερ σημαίνει ότι μπορεί να μου έλεγε αυτό που λες εσύ
3. Μερικές φορές καλόν είναι να μην κάνουμε αυτό που θέλουμε (= αυτό που θεωρούμε ως σωστό), αλλά να ρωτάμε τον αρμόδιο.

Μην γενικευεις την ερωτηση, μιλαμε για ετοιμοθανατο και για το αν θα κανεις κατι που ειναι εναντια στην σωτηρια της ψυχης του.

Στάθη με τη λογική που ΔΕΝ γίνεται μνημόσυνο για όσους δεν το ήθελαν, όσο ήσαν εν ζωή, με την ίδια λογιή θα μπορούσε να πει κάποιος, άσ' τους να ενταφιαστούν (καούν), όπως αυτοί επέλεξαν, όσο ζούσαν.

aposal έγραψε:Στάθη με τη λογική που ΔΕΝ γίνεται μνημόσυνο για όσους δεν το ήθελαν, όσο ήσαν εν ζωή, με την ίδια λογιή θα μπορούσε να πει κάποιος, άσ' τους να ενταφιαστούν (καούν), όπως αυτοί επέλεξαν, όσο ζούσαν.

Αποστολε ακου με λιγο, εγω ρωταω τι θα εκανες εσυ ανεξαρτητα με το τι θελει ο οποιοσδηποτε.
Θα τον αφηνες αδιαβαστο; (εαν ηταν επιθυμια του;)
Θα τον αφηνες να καει ( εαν ηταν επιθυμια του;)

Εγω απο την στιγμη που θα ηταν βαπτισμενος θα εκανα αυτο πο λεει η θρησκεια μας και οχι αυτο που θα επιθυμουσε αυτος.

Προς τι, ο προβληματισμος, και δη απο την αρνητικη πλευρα του θεματος, και το μπερδεμα;

Kοιταξτε το εξης απλο.

Οταν ολοκληρος Θεος, Κυριος και Πατερας και Δημιουργος των παντων, και Τελειωτης αυτων,
σεβεται μεχρι κεραιας το αυτεξουσιο του ανθρωπου, εκφραζοντας παραδοξη "αδυναμια", ενωπιον του,
δεν μπορουμε εμεις να γινομαστε βασιλικοτεροι του Βασιλεως, και να το παραβιαζουμε ετσι ελαφρα τη καρδια.

Κατα συνεπεια, και επειδη η Πιστη, ως κοινωνια με τον Θεο, ειναι ασκηση προσωπικης ελευθεριας πραγματικης-οντολογικης,
και οχι επιπλαστης ανθρωπινης κατακτησης, ως περιπου νομικο "δικαιωμα", η, καποιου τυπου συμβατικη "υποχρεωση",
πρεπει να καταλαβουμε οτι:

Εφοσον καποιος αδελφος, εχων σωας τας φρενας, αυτοκυριαρχια και επιγνωση,
εκφραζεται, ελευθερα, τη ιδια βουληση του, ποιων, το θελημα του, με εναν λογο,
και ζητα μια συγκεκριμενη ενεργεια, πραξη, ως αποτελεσμα της επιθυμιας του, πρεπει να γινει ετσι.

Να καει; Ας καει. Mε το να τον "διαβασεις" με το ζορι, παραβιαζεις αφενος την θεληση του, και αφετερου και εκπειραζεις τον Θεον.

Αλλωστε ο κεκοιμημενος αρνητης, ως τετοιος, αμετακλητα τοποθετηθηκε, και ηδη επορευθη προς Κρισην,
και προγευεται αυτης, αναμενοντας την κοινη Ανασταση ολων, ειτε προς Βασιλεια ειτε προς απωλεια,
οντας ευρισκομενος στην μεση κατασταση των ψυχων.

Δεν μπορεις καποιον που αρνηθηκε τον Θεο, λογω και εργω, να τον καταστησεις πιστο, μετα.. θανατον. Ειναι ατοπο.

Γιατι οποιος αρνειται την διδασκαλια και την Ιερα Παραδοση της Εκκλησιας, τον Θεο αρνειται, το Αγιον Πνευμα και την Εκκλησια.

Και αυτο ακριβως σεβεται στην πραγματικοτητα η Εκκλησια, η οποια διαφυλαττει την ελευθερια του ανθρωπινου προσωπου, οπως την παρεδωσε και διεφυλαξε ο ιδιος ο Κυριος και Θεος, μεσα στους αιωνες των αιωνων, με καθε τιμημα και κοστος.

Πως λοιπον θα ερθουμε εμεις, να καπελωσουμε την ελευθερια του αιτουντος, και να διαβαλλουμε το θελημα του; Ως Θεοι; ως τι;

Eδω ειναι το ερωτημα. Πως τοποθετουμαστε απεναντι στο προσωπο και τις επιθυμιες του, εσχατες και μη; Με σεβασμο; Η με εξουσια;

Ας προβληματιστουμε πανω σε αυτο:

Στο οτι δεν μπορουμε εμεις να επανακαθοριζουμε στανικα, τις αποφασεις που ηδη εχουν λαβει αλλοι, για τον ιδιο τον εαυτο τους ελευθερα και λογικα.

Εφοσον δεν το κανει ο Θεος, δεν το κανει η Εκκλησια Του, γιατι να το κανουμε εμεις;

Τώρα τελευταία συμφωνώ πολύ με τον Διονύση κι αυτό είναι ανησυχητικό τόσο γι' αυτόν, όσο και για μένα!