Εμφάνιση νεκρού (απο έκτρωση) αδελφού 17 χρόνια μετά...

[marinam]

Φώτη μου δυστυχώς επί των ονείρων δεν είμαι ικανή να πω τίποτα ευχομαι όμως τα περισσότερα να είναι εκ Θεού και για καλό, αλλά θα ήθελα να πω ότι δεν είναι μόνο γυναίκα φονιάς. Ως γνωστόν δεν μένει έγκυος μόνης της η γυναίκα. ασχέτως αν οι συνέπειες βαρένουν μόνον αυτή, ψυχολογικές, σωματικές, οργανικές. Ακόμα και αν η γυναίκα θέλει να κάνει έκτρωση θα πρέπει ο πατέρας - συνεργός φόνου- να την "συνεφέρει- ταρακουνήσει" να μην το κάνει, αν πάλι ο πατέρας - συνεργος φονου- δεν θέλει το παιδί να μην τον ακούσει η κάθε γυναίκα και να τραβά τον δρόμο μόνη της (ανθώπινως γιατι στις περισσότερες οικογένειες τότες θεωρούνταν ντροπή να μείνεις έγκυος χωρίς γάμο) αλλά με τον Θεό να την βοηθά πάντα. Επειδή μεγάλωσα σε επαρχεία μην νομίζετε ότι ήταν εύκολο μια γυναίκα στην δεκαετία του 80 να παρακούσει απο τον συζυγο (και για πολλά άλλα δεν ήταν ευκολο όχι μόνο για αυτό), βεβαια τώρα πολλά έχουν αλλάξει σχετικά με τις σχέσεις των ανθρώπων αλλά τότε αν μια γυναίκα έφευγε απο το σπίτι τις περισσότερες φορές μην πω όλες και φανώ υπερβολική ρίχναν το βάρος του χωρισμού σε αυτήν κοσμόντας την κι όλας με διάφορα "γαλλικά".

νομίζω ορθότερο θα ήταν τότε που θα πρέπει να πάρει τέτοια απόφαση να βάλει τον ευατό του και αλλά περισσότερι την ψυχή του, στην θέση του αγέννητου μωρού. θα ήθελε η γυναίκα ή ο άντρας που δεν θέλει το παιδί να έκαμε το ίδιο πράγμα η μάνα τους? νομίζω πως όχι. αλλά δεν είναι σωστό να ρίχνουμε ευθύνη και συγχώρεση αν θέλετε μόνο στην μάνα που θα το εξομολογηθεί στον Πνευματικό ή που θα κλαίει και θα οδύρεται εφόρου ζωής. Έχει την ίδια ευθύνη και ο άντρας.

[marinam]

τα όνειρα που είναι εκ Θεού πως τα ξεχωρίζει κάποιος?

. Αυτα εν ολίγοις λένε και οι Άγιοι και οι γέροντες για την διάκριση των ονείρων (και ειδικά ο Άγιος Ισαακ ο Σύρος). Ωστόσο το θέμα με τα όνειρα δεν είναι το κυρίως θέμα το topic αυτό...

Ευθύμη μου έχω το βιβλίο, μάλλον κάποιο βιβλίο του Αγιου Ισαακ του Σύρου και θα το κοιτάξω. σε ευχαριστώ πάντως.

[filotas]

Συμφωνώ ότι είναι φοβερό έγκλημα, αλλά όμως όχι ασυγχώρητο. Στη συγκεκριμένη περίπτωση έχουμε να κάνουμε με κάτι που έγινε πριν από 17 χρόνια και που η μητέρα έχει μετανοήσει, το έχει εξομολογηθεί και έχει ολοκληρώσει και το χρόνο του επιτιμίου (2 χρόνια) . Άρα δεν μπορεί να εξακολουθήσει να πλανάται σαν σκιά πάνω από την οικογένεια.

Η τελευταία παράγραφος:

Είναι το μόνο θανάσιμο αμάρτημα, πού και εξομολογούμενο με ταπείνωση και ειλικρίνεια, συγχωρείται ασφαλώς, αλλά ΔΕΝ ΛΗΣΜΟΝΕΙΤΑΙ. Παραμένουν και επανέρχονται οι τύψεις ισόβια! Και γίνεται αυτό, για να μην επαναλαμβάνεται, αλλά και διηγούμενο να προφυλάσσει και σωφρονίζει τούς «αγνοούντας» και ολιγοπίστους.

δείχνει που βρίσκεται το λάθος που έδωσε την ευκαιρία στον πονηρό ν' αναστατώσει και πάλι την οικογένεια. Τι θα πει "δεν λησμονείται και οι τύψεις παραμένουν ισόβια"; Αυτή δεν είναι πνευματικά σωστή άποψη. Δεν υπάρχουν αμαρτίες που συγχωρούνται, αλλά οι τύψεις παραμένουν. Όταν μια αμαρτία συγχωρείται, μπορεί να μη λησμονείται για να μην επαναληφθεί, αλλά τύψεις δεν μπορεί να παραμένουν, αλλιώς είναι μια ακόμη εκδήλωση υπερηφάνειας και απιστίας στη συγχωρητική Δύναμη του Αγίου Πνεύματος

[efthumhs]

Έχει την ίδια ευθύνη και ο άντρας.

Σωστά μιλάς Μαρίνα, το πιστευω και εγώ αυτό...

Ευθύμη μου έχω το βιβλίο, μάλλον κάποιο βιβλίο του Αγιου Ισαακ του Σύρου και θα το κοιτάξω. σε ευχαριστώ πάντως.

Και εγώ δεν θυμάμαι που το εχω διαβάσει. Πιο πολύ σαν απόφθεγμα του αγιου Ισαακ το θυμάμαι...

Τι εχω πάθει σήμερα, λαλίστατος είμαι...Η σημερινή ημέρα να γραφεί στα πρακτικά,Κυρία Συντονίστρια!!!

[efthumhs]

Στη συγκεκριμένη περίπτωση έχουμε να κάνουμε με κάτι που έγινε πριν από 17 χρόνια και που η μητέρα έχει μετανοήσει, το έχει εξομολογηθεί και έχει ολοκληρώσει και το χρόνο του επιτιμίου (2 χρόνια) . Άρα δεν μπορεί να εξακολουθήσει να πλανάται σαν σκιά πάνω από την οικογένεια.

Ας μη ξεχνάμε Νίκο πως πολλά είναι και θέμα χαρακτήρος. Μπορεί η συγκεκριμένη γυναίκα να είναι πολύ ευαίσθητη (όχι με την έννοια του εγωϊσμού). Εννοείται όπως είπες και εσύ πως έχει συγχωρεθεί το αμάρτημά της. Απο την όλη περιγραφή καταλαβαίνω μια λέξη (ίσως να είναι λάθος η χρηση των λέξεων "τυψεις"): Την χαρμολύπη (χαρα για την μετανοια άρα Χάρη Θεού και λύπη για την μεγαλη αμαρτία). Μήπως και ο Δαυίδ όταν σκότωσε τον Αββεσαλλώμ (το παιδί του) δεν θρηνούσε σε ολη του τη ζωή και ας είχε συγχωρεθει; Θεωρώ πως στην ουσία συμφωνούμε όλοι μας και καταλαβαίνουμε το ίδιο ολοι μας, απλά ίσως η χρηση κάποιων λέξεων να ειναι λίγο άστοχη...

[marinam]

δείχνει που βρίσκεται το λάθος που έδωσε την ευκαιρία στον πονηρό ν' αναστατώσει και πάλι την οικογένεια. Τι θα πει "δεν λησμονείται και οι τύψεις παραμένουν ισόβια"; Αυτή δεν είναι πνευματικά σωστή άποψη. Δεν υπάρχουν αμαρτίες που συγχωρούνται, αλλά οι τύψεις παραμένουν. Όταν μια αμαρτία συγχωρείται, μπορεί να μη λησμονείται για να μην επαναληφθεί, αλλά τύψεις δεν μπορεί να παραμένουν, αλλιώς είναι μια ακόμη εκδήλωση υπερηφάνειας και απιστίας στη συγχωρητική Δύναμη του Αγίου Πνεύματος

Αχ Νίκο συμφωνώ μαζί σου αλλά αυτό με τις τυψεις της γυναίκας μάλλον έχει να κάνει .....μακάρι να ήμουν τώρα σε εκείνη την θέση να άλλαζα την απόφαση μου.... δεν έχει τύχει να κάνεις κάτι και να πεις ...ωχ δεν έπρπεπε να το κάνω.... μακάρι να το αλλαζα.... και ας το έχεις πει στον Πνευματικό σου. Σε ότι αφορά την αφαίρεση μιας ζωής ίσως να είναι πιο ισχυρες οι τύψεις γιατι μιλάμε για ανθρώπινη ζωή και όχι για κάτι άψυχο. Ο φυσικός θάνατος ενός προσώπου είναι κάτι που δεν διορθώνεται, δεν έχει γυρίζει πίσω πάλι ο άνθρωπος. Τέλειώνει η ζωή του, στην γη φυσικά. είμαι μη αναστρέψιμος ο θανατος. Κ σχώραμε ειλικρινά δεν θεωρούσα ότι το να έχω τύψεις για κάτι είναι απιστία προς τη Δύναμη του Αγιου Πνευματος (υπαρχει άνθρωπος που να μην πιστευει στο Αγιο Πνευμα? Τουλάχιστον εκούσια όχι. και αν γίνεται δεν είναι χριστιανός). Τις θεωρούσα χρήσιμες στο να μην επαναλαμβάνω το λάθος και να μην επαναπαυτώ στην συγχώρεση που θα πάρω από τον Πνευματικό μου.

[stathis73]

Paidia μην τρελλενεστε γιατι το Θεμα ειναι οτι χανετε οριστικα μια ψυχη και οχι εαν η μητερα μετανιωση και παει και εξομολογηθει εαν θα την συνχωρεση ο Θεός.

Το Θεμα ειναι το προλαμβανειν και πιο σωστα το αποφευγην - παρα φονευην και ο νωων νοητο

[marinam]

Ας μη ξεχνάμε Νίκο πως πολλά είναι και θέμα χαρακτήρος. Μπορεί η συγκεκριμένη γυναίκα να είναι πολύ ευαίσθητη (όχι με την έννοια του εγωϊσμού). Εννοείται όπως είπες και εσύ πως έχει συγχωρεθεί το αμάρτημά της. Απο την όλη περιγραφή καταλαβαίνω μια λέξη (ίσως να είναι λάθος η χρηση των λέξεων "τυψεις"): Την χαρμολύπη (χαρα για την μετανοια άρα Χάρη Θεού και λύπη για την μεγαλη αμαρτία). Μήπως και ο Δαυίδ όταν σκότωσε τον Αββεσαλλώμ (το παιδί του) δεν θρηνούσε σε ολη του τη ζωή και ας είχε συγχωρεθει; Θεωρώ πως στην ουσία συμφωνούμε όλοι μας και καταλαβαίνουμε το ίδιο ολοι μας, απλά ίσως η χρηση κάποιων λέξεων να ειναι λίγο άστοχη...

Ευθυμάκο μου με εκπλήσσεις με την λαλίαν σου (θα την θυμάμαι εγώ την ημέρα τούτην για την γραπτήν σου ευφραδεια που με παρασέρνει και μένα ) αλλά περισσότερο με την σκέψη σου και τα λόγια σου . Συμφωνώ μαζί σου, αν και η απάντηση στον Νίκο αυτό ήθελα να πω περί τύψεων. Σίγουρα θα έδινε και την ζωή της μια μάνα να γύριζε ο χρόνος και να έσωνε το παιδάκι της ακόμα και αν θα πέθαινε αυτή. όταν είσαι κοντά στην Εκκλησία δεν διανοήσε καν την έκτρωση ως λύση του προβλήματος που σε μια ανεπιθυμητη εγκυμοσήνη. αλλά δεν είμαστε μέσα στα σπίτια να βλέπουμε και να ξέρουμε πως και κάτω υπο ποίες συνθήκες πάρθηκε όποια τέτοια απόφαση. Ευχομαι καμία γυναίκα να μην βρεθεί σε τέτοια θέση. και να βοηθά ο Μακρόθυμος Θεός. πάντως είσαι ο μόνος απο τους κυρίους που απάντησε ότι συμφωνεί ότι και άντρας έχει ευθύνη. Και για αυτούς που ξέρουν όταν επι του φοβερού αυτού βήματος που λέει κ η Εκκλησία μας βρεθει ο πατέρας - συνεργός φόνου θα την γλιτώσει νομίζετε? σε ένα θέμα ολόκληρο δεν άκουσα και δεν ειπώθηκε καν για την ευθύνη των αντρών. μαλλον

[efthumhs]

Paidia μην τρελλενεστε γιατι το Θεμα ειναι οτι χανετε οριστικα μια ψυχη και οχι εαν η μητερα μετανιωση και παει και εξομολογηθει εαν θα την συνχωρεση ο Θεός.

Το Θεμα ειναι το προλαμβανειν και πιο σωστα το αποφευγην - παρα φονευην και ο νωων νοητο

Σωστά μιλάς Στάθη...Αυτά στο κάτω κάτω είναι θέματα Θεού (πως δίνει τη Χάρη του, σε ποιον κτλ) και προσωπικά του καθενός (πως νοιώθει κτλ).ΆΛλωστε, Τις εγνω νουν Κυρίου; που έλεγε και ο απόστολος Παύλος...

[stathis73]

Συγνωμη για το "φονησα" αλλα το λεω για να καταλαβουν Ανδρες και Γυναικες ποσο μεγαλη αμαρτια ειναι να καταδικαζεις μια αθωα ψυχη.

Εγω με την κυρα μου -(οσιομαρτυρα θα την κανω που θα μου παει) οταν πριν χρονια και προτου μας δωσει ο καλος Θεός παιδακια προσπαθουσαμε να κανουμε, ειχαμε δυο αποβολες πριν τον πρωτο μου γιο και μια μετα και ο Ιερέας που της διαβαζε ευχες ή δεν ξερω εγω τι ακριβως διαβαζουν οι Ιερεις σε αυτες τις περιπτωσεις τον ακουσα να λεει " ΤΟ ΕΞ ΑΥΤΗΣ ΦΟΝΕΥΘΕΝ" ΠΟΥ ΟΥΤΕ ΕΚΤΡΩΣΗ εκανε αλλα απεβαλε στην αρχη της κυησης.

Ειναι φοβερο να συζηταμε για οτιδηποτε αλλο ( ονειρα και το εαν ειναι απο το Θεό ή οχι) σε σχεση με τις ΔΟΛΟΦΟΝΙΕΣ που διαπρατουν γυναικες με συνεργους τους "αντρες" τους.

Το ιδιο κανουμε σε πολυ μικροτερο βαθμο και εμεις οι αντρες με τον αυνανισμο και συνχωρεστε με για την εκφραση αλλα αυτη ειναι η αληθεια και ειναι πικρη.

Ο Θεός μας ευλογησε μεσω του Γαμου να κανουμε παιδια και τιποτα αλλο, ουτε να τα ΔΟΛΟΦΟΝΟΥΜΕ αλλα ουτε τιποτα αλλο, ο ενγαμος βιος ειναι ευλογημενος ΜΟΝΟ για τεκνογονια και τιποτα αλλο.


Οπως εχω ξαναπει ολα σε αυτην την ζωη ειναι θεμα επιλογων.................το εαν θα εισαι λευκος εως την μερα που θα παντρευτεις, κτλ κτλ κτλ.

Οταν θα παρουσιαστουμε εμπρος απο Τον ΜΟΝΟ ΔΙΚΑΙΟ ΚΡΙΤΗ τοτε δεν θα εχουμε καμια δικαιολογια.

Τελος και το Θεο Δοξα.