"Αγιον Ορος" Χριστιανικό Ορθόδοξο Φόρουμ

Έχω έναν φίλο
που μ΄αγαπάει αληθινά

Από τη μέρα που σε βρήκα
σε ζητώ παντοτινά.

Με κράτησες σφιχτά
τις ώρες που πονούσα

Με πήρες αγκαλιά
στιγμές που σε ζητούσα.

Στιγμές με βρήκαν μόνο
με φίλους τα κενά

Μου έδιωξες τον πόνο
μου έδωσες χαρά.


Έχω έναν φίλο
Που μ΄ αγαπάει αληθινά.

Θεέ μου σ'αγαπώ

Θεέ μου σαν συλλογιστώ
το έργο σου το Θαυμαστό
με αγάπη σκύβω να Σου πω
Σ'ευχαριστώ.

Θεέ μου για μένα στο σταυρό
αγώνα έδωσες σκληρό,
και με λύτρωσες από τον εχθρό.
Σ'ευχαριστώ.

Για τη ζωή Σ'ευχαριστώ.
Για τη χαρά Σ'ευχαριστώ.
Για την αγάπη Σου Θεέ μου
Σ'ευχαριστώ.

Για τη γλυκιά Σου συντροφιά,
για την πλατειά Σου αγκαλιά,
για την μεγάλη Σου καρδιά
Σ'ευχαριστώ.

Θεέ μου σ'αγαπώ
Κοντά μου ήρθες με στοργή,
μου γιάτρεψες κάθε πληγή,
μου'δωσες φως από την πηγή
Σ' ευχαριστώ.

Χριστέ μου δικός Σου τώρα εγώ,
παντοτινά θα Σ'ευλογώ,
αιώνια θα Σου τραγουδώ
Σ'ευχαριστώ.

Χριστέ μαζί Σου περπατώ,
Χριστέ το χέρι Σου κρατώ,
και μου μιλάς και σου μιλώ
Σ' ευχαριστώ.

Για κάθε σου ναι Σ' ευχαριστώ.
Για κάθε σου όχι θα Σ'αγαπώ
Για κάθε λόγο Σου ζεστό
Σ'ευχαριστώ.

Θεέ μου πόσο σ'αγαπώ

Παράλαβέ με, Κύριε, εις την Βασιλείαν σου!
Παράλαβέ με Ιησού μου, αυτού οπού είσαι Εσύ η αγάπη μου και το φως μου το γλυκύτατον!
Ναι, γλυκύτατε Ιησού μου, παράλαβέ με τώρα - τώρα,
Κύριέ μου, παράλαβέ με, διότι από την ώραν,
οπού εγεύθηκα μερικώς και αρρήτως την άρρητον τρυφήν και χριστότητα Σου του Χριστού μου και Θεού μου,
δεν υποφέρνω πλέον τον χωρισμόν Σου! Δεν υποφέρνω την απουσίαν Σου.
Καίομαι και ανάπτω από την άσβεστον φλόγα της γλυκυτάτης Σου αγάπης!
Όταν σε ενθυμούμαι, φλογίζομαι από την δίψαν Σου!
Όταν Σε μελετώ, ολιγοθυμώ διά την υστέρησίν Σου και ατονώ διά τον χωρισμόν Σου!


Θεέ μου σ'αγαπώ

Αγάπη είπε, είναι το φως
και μίσος είναι το σκοτάδι
αυτά μας δίδαξε ο Χριστός
και δημιούργησε τον Άδη.

Αγάπη μοίρασε στα τυφλά
χωρίς να κάνεις διακρίσεις
αν θέλεις να έχεις πιο πολλά
και με πολύ χαρά θα ζήσεις.

Τυφλά η αγάπη οδηγεί
Χωρίς να έχεις καν πυξίδα
να βρεις την αιώνια ζωή
προσπερνώντας κάθε παγίδα

θα έχεις φύλακα το Χριστό
επίσης και την Παναγία
θα είσαι άτομο σεβαστό
σ' αυτήν εδώ την κοινωνία

Αγάπη είναι περιβόλι
και έχει αιώνιους καρπούς
εκεί μέσα χωράνε όλοι
αγκαλιάζοντας και τους κακούς

Αγάπη είπε, είναι το φως
και μίσος είναι το σκοτάδι
αυτά μας δίδαξε ο Χριστός
και δημιούργησε τον Άδη.

Αγάπη να ’χεις στην καρδιά
Και στην ψυχή γαλήνη
Ακόμα στην δύσκολη στιγμή
Συ δείξε καλοσύνη

Με την αγάπη στην καρδιά
Μην φοβηθείς ποτέ σου
Και την αλήθεια σου να λες
Δίνε τις συμβουλές σου

Κι όταν οι άλλοι σ’ αρνηθούν
Συ πίστευε σε εμένα
Που σε έπλασα και σε έκανα
Όμοιο με εμένα

Κι όταν πονάς παρηγοριά
Θα σου χαρίζω γιε μου
Το σ’ αγαπώ μου μην ξεχνάς…
Δεν σε ξεχνώ ποτέ μου!

Θεέ μου σ'αγαπώ

Χριστέ μου εγεννήθηκες μέσα σε μιά σπηλιά,
τα ζωα μoνον σε ζέσταιναν και τής μάννας σου η αγκαλιά !!

Ήρθαν και σε προσκύνησαν οι γύρω οι ποιμένες
άγγελοι σου εψάλλανε με φωνές ευλογημένες !!!

Οι Μάγοι οδηγηθήκανε από ένα λαμπρό αστέρι
Λιβάνι,Σμύρνα και Χρυσό κι οι τρείς σ'είχανε φέρει !!

Γεννήθηκες πάνω στή γή ανθρώπους γιά να σώσεις
αγάπη,πίστη,φώτιση σ'όλους αυτούς να δώσεις !!

Χριστούλη μου οι ίδιοι άνθρωποι σε προδώσαν
κι αφού σε τυρρανίσανε σ' επήραν σε σταυρώσαν !!

Καρφιά σού βάλανε βαθιά χέρια-πόδια αιματώσαν
ακoμη στεφάνι αγκάθινο εμπόρεσαν και σού δώσαν !!

Στάθηκες πάνω στό Σταυρό ακλόνητος Χριστέ μου.....
κι η δόλια η μαννούλα σου έκραζε,"ΓΙΕ ΜΟΥ-ΓΙΕ ΜΟΥ"

Εθάφτηκες κι Αναστήθηκες σε τρείς μέρες μονάχα,
τα ΠΑΘΗ ΣΟΥ εδίδαξαν τόν άνθρωπο όμως τάχα ??

Χριστέ μου, άδικα εσταυρώθηκες κι εμπήκες εσύ στο χώμα
οι άνθρωποι έπεσαν χαμηλά και...πού είσαι..να δείς ακoμα !!

Θεέ μου σ'αγαπώ

Σ’ αγαπώ, Χριστέ μου!
Σ’ αγαπώ, Χριστέ μου, γιατί είσαι ο Σωτήρας μου, που θέλεις και ξέρεις και μπορείς και με σώζεις: Από κάθε κίνδυνο, σώματος και ψυχής. Από τον αμαρτωλό εαυτό μου.
Από τον μισόκαλλο διάβολο. Από τους κακούς ανθρώπους. Από τον αιώνιο θάνατο , που φέρνει η έμμονη στην αμαρτία.
Σ’ αγαπώ, Χριστέ μου, γιατί είσαι το Φως, το αληθινό, το γλυκό, το ζωογόνο. Το φως, που φέγγει μέσα μου και γύρω μου και ομορφαίνει την πλάση και τα πρόσωπα των
ανθρώπων π’ αγαπώ. Το φως, πού μου δίνει τη δυνατότητα να περπατήσω με ασφάλεια, να τρέξω, ν’ ανέβω, να συγκρίνω, να προτιμήσω. Το φως της ζωής!
Σ’ αγαπώ, Χριστέ μου, γιατί είσαι η Αλήθεια, η κατακάθαρη, η αισιόδοξη, η ελπιδοφόρα, η ζωογόνα, η λυτρωτική. Η αλήθεια για όλα χθες, σήμερα, αύριο και στους αιώνες.
Σ’ αγαπώ, Χριστέ μου, γιατί είσαι η Αγάπη, η πιο μεγάλη, η πιο θερμή, η πιο σοφή, η πιο δυνατή, η πιο αληθινή, η πιο προσωπική. Η Αγάπη που σταυρώθηκε για μένα!...

Γέρων Ιωσήφ

Είδωλα να προσκυνήσω;
Μα έχω ζωντανό Θεό,
τον Ιησού, τον βασιλιά μου
που μαζί Του περπατώ·
προσπερνάμε τους αιώνες
κάθε δείλι και αυγή,
με τον Λόγο της Γραφής Του
περιτρέχουμε τη γη.

Είδωλα να προσκυνήσω;
Μα είναι «έλκη σεσηπότα,»
κουρελόρουχα της σάρκας
που σαπίσανε στα χόρτα,
της φθοράς τα απομεινάρια
πεταμένα στη γωνία,
ζυμωμένα με τον πόνο
με λυγμούς, με αγωνία.

Είδωλα να προσκυνήσω;
Όχι, λέω στον εχθρό
που παγίδεψε στην πλάνη
κάθε έθνος και λαό·
έξω ολόλαμπρος ο Ήλιος
μέσα τους όμως σκοτάδι,
τους καλεί ο ουρανός Του
μ΄ αυτοί προτιμούν τον Άδη.

Είδωλα δεν προσκυνάω,
έχω τόπο ιερό,
τον Μεγάλο Αρχιερέα
στον ναό Του προσκυνώ,
και φωνή δοξολογίας
μες΄ απ’ την καρδιά Του αφήνω
την τιμή και την λατρεία
μόνο σε Εκείνον δίνω.

Πόσο πολύ αγαπάτε τον Χριστό!!!!! Μακάρι να Τον αγάπαγα και γω τόσο πολύ! Δεν θα αμάρτανα τὀσο πολύ!!! Τι ωραία! Να στε καλά... Με ελέγχετε με έναν τέλειο έλεγχο!!! Σας ευχαριστώ αδέρφια μου!

Ο έρωτας προς τον Χριστό είναι κάτι άλλο. Δεν έχει τέλος, δεν έχει χορτασμό.
Δίνει ζωή, δίνει σθένος, δίνει υγεία, δίνει, δίνει, δίνει…
Κι όσο δίνει, τόσο πιο πολύ ο άνθρωπος θέλει να ερωτεύεται.
Ενώ ο ανθρώπινος έρωτας μπορεί να φθείρει τον άνθρωπο, να τον τρελάνει.
Όταν αγαπήσομε τον Χριστό, όλες οι άλλες αγάπες υποχωρούν. Οι άλλες αγάπες έχουν κορεσμό.
Η αγάπη του Χριστού δεν έχει κορεσμό. Η σαρκική αγάπη έχει κορεσμό.
Μετά μπορεί ν’ αρχίσει η ζήλεια, η γκρίνια, μέχρι και ο φόνος.
Μπορεί να μεταβληθεί σε μίσος. Η εν Χριστώ αγάπη δεν αλλοιώνεται.
Η κοσμική αγάπη λίγο διατηρείται και σιγά-σιγά σβήνει, ενώ η θεία αγάπη ολοένα μεγαλώνει και βαθαίνει.
Κάθε άλλος έρωτας μπορεί να φέρει τον άνθρωπο σ’ απελπισία.
Ο θείος έρως, όμως, μας ανεβάζει στη σφαίρα του Θεού, μας χαρίζει γαλήνη, χαρά, πληρότητα.
Οι άλλες ηδονές κουράζουν, ενώ αυτή διαρκώς δεν χορταίνεται.
Είναι μία ηδονή ακόρεστος, που δεν τη βαριέται κανείς ποτέ. Είναι το άκρον αγαθόν.


Θεέ μου σ'αγαπώ