Re: Ήρθε η ώρα να σπάσουμε τον τοίχο της φυλακής μας…
Δημοσιεύτηκε: Δευ Ιουν 29, 2015 8:23 am
Είπεν ο Κύριος όστις θέλει οπίσω μου ελθείν απαρνησάσθω εαυτόν,
καί αράτω τον σταυρόν αυτού και ακολουθείτω μοι.
Ος γάρ αν θέλῃ την ψυχήν αυτού σώσαι, απολέσει αυτήν·
ος δ' αν απολέσῃ την ψυχήν εαυτού ένεκεν εμού και του ευαγγελίου, ούτος σώσει αυτήν.
Τί γαρ ωφελήσει άνθρωπον εάν κερδήσῃ τον κόσμον όλον, και ζημιωθή την ψυχήν αυτού;
ή τί δώσει άνθρωπος αντάλλαγμα της ψυχής αυτού;
Ος γαρ εάν επαισχυνθή με και τους εμούς λόγους εν τη γενεά ταύτῃ τη μοιχαλίδι και αμαρτωλώ,
και ο υιός του ανθρώπου επαισχυνθήσεται αυτόν όταν έλθῃ εν τη δόξῃ του πατρός αυτού μετά των αγγέλων των αγίων.
Και έλεγεν αυτοίς· Αμήν λέγω υμίν ότι εισί τινές ώδε των εστηκότων,
οίτινες ου μη γεύσωνται θανάτου εως αν ίδωσι την βασιλείαν του Θεού ἐληλυθυίαν εν δυνάμει.
Κατα Μαρκον. Η΄, 34- θ΄
Σε στιγμες Κρισης φαινεται αληθινα "ποιον" λατρευει ο ανθρωπος.
Σε ποιον προσευχευται και σε ποιον ακουμπα τις ελπιδες του.
Σε ποιον ειναι ταγμενος και αφιερωμενος, και απο ποιον θα πληρωθει τους κοπους του.
Στον εαυτο του;
Στις "ικανοτητες του";
Στο χρημα και τα υλικα μεσα;
Εν τελει, στον στον ιδιο τον μαμμωνα-διαβολο;
Η, εχει ολες τις ελπιδες του, παραδεδομενες στον Ζωντα Θεο και Κυριο, Στον Σωτηρα και Λυτρωτη Ιησου Χριστο;
Αλλοι λατρευουν τα ΑΤΜ, και τον καθε πολιτικο-σαλτιμπαγκο που πουλαει δουλεμα στο κοσμο,
αλλοι ηταν χθες και σημερα στην Εκκλησια και στο εικονοστασι του σπιτιου και της καρδιας τους,
προσευχομενοι να βοηθησει και να σκεπασει ο Κυριος, τις δυσκολες ωρες που ηρθαν και ακολουθουν παρακατω.
Διαλεγει ο καθενας/μια, και παιρνει.
Λυπαμαι, γιαυτον τον μακραιωνο οδοιπορο, λαο, των Μαρτυρων και των Ηρωων,
που ετρεξε να αδειασει ΑΤΜ, SuperMarket, Βενζιναδικα, κ.α.
και εχθες οι Εκκλησιες ηταν μισοαδειες.. Γιατι; Γιατι;
Απλα λυπαμαι...
Αλλα και πιο ακομα πολυ λυπαμαι για τον εαυτο μου,
που βουλιαζω μεσα στην ολιγοπιστια μου,
μεσα στην ανασφαλεια μου,
μεσα στους λογισμους μου,
και στην αμφιβολια μου,
για το Ελεος του Χριστου.
Πιο πολυ λυπαμαι, γιατι τον Χριστο,
Τον εχουμε ευκολα στο στομα και στα λογια,
και μολις, σταβωσει το πραγμα λιγο,
αρχιζουμε να την κανουμε με ελαφρα πηδηματακια,
ελπιζοντας οπου αλλου, εκτος απο το Ελεος του Κυριου μας..
Πιο πολυ λυπαμαι, για τα λαθη, τις αμαρτιες,
την αμετανοησια, την πορρωση μου,
την αλαζονεια και την αρρωστια μου,
που με εμποδιζει να πεσω μπρουμυτα να προσευχηθω
για καθε αδερφο που δεν θα αντεξει αυτα που ερχονται.
Πιο πολυ λυπαμαι, γιατι κατα βαθος ειμαι πιο ψευτικος, απο το ψεμμα,
και μολις με αγγιξει ισα ισα η φωτια, τοτε αμεσως λιωνει το ψεμμα που εχω μεσα μου,
σπαει η βιτρινα της ευσεβειας, και διαλυεται η "ευλαβικη πανηγυρις",
που ειχαμε ολοι στησει γυρω απο μια ιδεολογικη ευκολη και ευπεπτη "Ορθοδοξια",
παιζοντας "εν ου παικτοις", για να παριστανουμε τους "Χριστιανους" δια την τιμη των αλλων.
Πεσμενοι κατω, αδειαζοντας απο το ψεμμα μας, φτανοντας στα ορια μας,
ισως τοτε, να γινουμε εστω και ανεπιγνωστα, καθαρα δοχεια δεκτικα της Χαριτος, οταν, το κρινει ο Χριστος.
Γιατι εως τωρα δεν ειμαστε.
Δοχεια με σκουπιδια ειμαστε, βαμμενα ωραια εξωτερικα.
Μην πλανασθε.
Δεν θα μας σωσουν ουτε τα μετρητα,
ουτε το φουλαρισμενο τεποζιτο,
και το ψυγειο μαζι με τα ντουλαπια,
γιατι αργα η γρηγορα θα τελειωσουν και αυτα.
Μετα;
Τι θα γινει;
Κοινωνικος αυτοματισμος και αλληλοφαγωμαρα κανιββαλικου τυπου;
Φατε ο ενας τον αλλον, και καλη χωνεψη, και οι μπυρες κερασμενες "εις υγειαν" του διαβολου και των συν αυτω;
Δεν μας μας σωσει η Ε.Ε. ουτε οι "θεσμοι"..
Ισα ισα, ολοι αυτοι, ηταν απλα μερος, της ελληνικης ταινιας με τιτλο:
"Εγω, ο εαυτος μου, το τομαρι μου και η ηλιθια απιστια μου, και η ασεβεια μου προς τον Θεο και Πατερα μου",
που παιζεται με επιτυχια τα τελευταια 30 χρονια στις ελληνικες "κινηματογραφικες αιθουσες", των καρδιων μας.
Eαν ΤΩΡΑ δεν στραφουμε ψυχη και σωματι, καρδιακα,
με συντριβη προς τον Θεον, εν Ονοματι Ιησου Χριστου,
δεν θα μας σωσει ΚΑΝΕΙΣ ΑΠΟΛΥΤΩΣ.
Γιατι εδω πλεον που φτανουμε,
δεν παιζονται οι μισθοι, τα σπιτια μας, τα υπαρχοντα μας και το καθετι υλικο.
Αλλα παιζονται οι ιδιες οι ΨΥΧΕΣ μας!!!
Ο Νοων νοειτω. Ας κανει ο καθενας, τις επιλογες του.
Νυν κρισις εστι, και ολοι κρινομαστε και δοκιμαζομαστε, καθε ωρα και στιγμη.
Απο το πως θα σταθουμε, μεχρι πως θα μοιραστουμε μεχρι και την εσχατη μπουκια μας.
Ο Χριστος μας, να μας σκεπασει ολους.
Η Παναγια μαζι μας,
και οι Αγιοι πρεσβευτες μας.
καί αράτω τον σταυρόν αυτού και ακολουθείτω μοι.
Ος γάρ αν θέλῃ την ψυχήν αυτού σώσαι, απολέσει αυτήν·
ος δ' αν απολέσῃ την ψυχήν εαυτού ένεκεν εμού και του ευαγγελίου, ούτος σώσει αυτήν.
Τί γαρ ωφελήσει άνθρωπον εάν κερδήσῃ τον κόσμον όλον, και ζημιωθή την ψυχήν αυτού;
ή τί δώσει άνθρωπος αντάλλαγμα της ψυχής αυτού;
Ος γαρ εάν επαισχυνθή με και τους εμούς λόγους εν τη γενεά ταύτῃ τη μοιχαλίδι και αμαρτωλώ,
και ο υιός του ανθρώπου επαισχυνθήσεται αυτόν όταν έλθῃ εν τη δόξῃ του πατρός αυτού μετά των αγγέλων των αγίων.
Και έλεγεν αυτοίς· Αμήν λέγω υμίν ότι εισί τινές ώδε των εστηκότων,
οίτινες ου μη γεύσωνται θανάτου εως αν ίδωσι την βασιλείαν του Θεού ἐληλυθυίαν εν δυνάμει.
Κατα Μαρκον. Η΄, 34- θ΄
Σε στιγμες Κρισης φαινεται αληθινα "ποιον" λατρευει ο ανθρωπος.
Σε ποιον προσευχευται και σε ποιον ακουμπα τις ελπιδες του.
Σε ποιον ειναι ταγμενος και αφιερωμενος, και απο ποιον θα πληρωθει τους κοπους του.
Στον εαυτο του;
Στις "ικανοτητες του";
Στο χρημα και τα υλικα μεσα;
Εν τελει, στον στον ιδιο τον μαμμωνα-διαβολο;
Η, εχει ολες τις ελπιδες του, παραδεδομενες στον Ζωντα Θεο και Κυριο, Στον Σωτηρα και Λυτρωτη Ιησου Χριστο;
Αλλοι λατρευουν τα ΑΤΜ, και τον καθε πολιτικο-σαλτιμπαγκο που πουλαει δουλεμα στο κοσμο,
αλλοι ηταν χθες και σημερα στην Εκκλησια και στο εικονοστασι του σπιτιου και της καρδιας τους,
προσευχομενοι να βοηθησει και να σκεπασει ο Κυριος, τις δυσκολες ωρες που ηρθαν και ακολουθουν παρακατω.
Διαλεγει ο καθενας/μια, και παιρνει.
Λυπαμαι, γιαυτον τον μακραιωνο οδοιπορο, λαο, των Μαρτυρων και των Ηρωων,
που ετρεξε να αδειασει ΑΤΜ, SuperMarket, Βενζιναδικα, κ.α.
και εχθες οι Εκκλησιες ηταν μισοαδειες.. Γιατι; Γιατι;
Απλα λυπαμαι...
Αλλα και πιο ακομα πολυ λυπαμαι για τον εαυτο μου,
που βουλιαζω μεσα στην ολιγοπιστια μου,
μεσα στην ανασφαλεια μου,
μεσα στους λογισμους μου,
και στην αμφιβολια μου,
για το Ελεος του Χριστου.
Πιο πολυ λυπαμαι, γιατι τον Χριστο,
Τον εχουμε ευκολα στο στομα και στα λογια,
και μολις, σταβωσει το πραγμα λιγο,
αρχιζουμε να την κανουμε με ελαφρα πηδηματακια,
ελπιζοντας οπου αλλου, εκτος απο το Ελεος του Κυριου μας..
Πιο πολυ λυπαμαι, για τα λαθη, τις αμαρτιες,
την αμετανοησια, την πορρωση μου,
την αλαζονεια και την αρρωστια μου,
που με εμποδιζει να πεσω μπρουμυτα να προσευχηθω
για καθε αδερφο που δεν θα αντεξει αυτα που ερχονται.
Πιο πολυ λυπαμαι, γιατι κατα βαθος ειμαι πιο ψευτικος, απο το ψεμμα,
και μολις με αγγιξει ισα ισα η φωτια, τοτε αμεσως λιωνει το ψεμμα που εχω μεσα μου,
σπαει η βιτρινα της ευσεβειας, και διαλυεται η "ευλαβικη πανηγυρις",
που ειχαμε ολοι στησει γυρω απο μια ιδεολογικη ευκολη και ευπεπτη "Ορθοδοξια",
παιζοντας "εν ου παικτοις", για να παριστανουμε τους "Χριστιανους" δια την τιμη των αλλων.
Πεσμενοι κατω, αδειαζοντας απο το ψεμμα μας, φτανοντας στα ορια μας,
ισως τοτε, να γινουμε εστω και ανεπιγνωστα, καθαρα δοχεια δεκτικα της Χαριτος, οταν, το κρινει ο Χριστος.
Γιατι εως τωρα δεν ειμαστε.
Δοχεια με σκουπιδια ειμαστε, βαμμενα ωραια εξωτερικα.
Μην πλανασθε.
Δεν θα μας σωσουν ουτε τα μετρητα,
ουτε το φουλαρισμενο τεποζιτο,
και το ψυγειο μαζι με τα ντουλαπια,
γιατι αργα η γρηγορα θα τελειωσουν και αυτα.
Μετα;
Τι θα γινει;
Κοινωνικος αυτοματισμος και αλληλοφαγωμαρα κανιββαλικου τυπου;
Φατε ο ενας τον αλλον, και καλη χωνεψη, και οι μπυρες κερασμενες "εις υγειαν" του διαβολου και των συν αυτω;
Δεν μας μας σωσει η Ε.Ε. ουτε οι "θεσμοι"..
Ισα ισα, ολοι αυτοι, ηταν απλα μερος, της ελληνικης ταινιας με τιτλο:
"Εγω, ο εαυτος μου, το τομαρι μου και η ηλιθια απιστια μου, και η ασεβεια μου προς τον Θεο και Πατερα μου",
που παιζεται με επιτυχια τα τελευταια 30 χρονια στις ελληνικες "κινηματογραφικες αιθουσες", των καρδιων μας.
Eαν ΤΩΡΑ δεν στραφουμε ψυχη και σωματι, καρδιακα,
με συντριβη προς τον Θεον, εν Ονοματι Ιησου Χριστου,
δεν θα μας σωσει ΚΑΝΕΙΣ ΑΠΟΛΥΤΩΣ.
Γιατι εδω πλεον που φτανουμε,
δεν παιζονται οι μισθοι, τα σπιτια μας, τα υπαρχοντα μας και το καθετι υλικο.
Αλλα παιζονται οι ιδιες οι ΨΥΧΕΣ μας!!!
Ο Νοων νοειτω. Ας κανει ο καθενας, τις επιλογες του.
Νυν κρισις εστι, και ολοι κρινομαστε και δοκιμαζομαστε, καθε ωρα και στιγμη.
Απο το πως θα σταθουμε, μεχρι πως θα μοιραστουμε μεχρι και την εσχατη μπουκια μας.
Ο Χριστος μας, να μας σκεπασει ολους.
Η Παναγια μαζι μας,
και οι Αγιοι πρεσβευτες μας.