Δημοσιεύτηκε: Πέμ Μαρ 08, 2007 7:59 pm
Κάποιες σκέψεις ενός φίλου. Ίσως να μην τις βάζω στο σωστό θέμα...
"Γιατι;;;
Είναι άξιο απορίας πως καταφέρονται οι άνθρωποι εναντίον της εκκλησίας, του Χριστού και των αγίων. Παρατηρείται το φαινόμενο αυτό σε παγκόσμια κλίμακα, που άλλες φορές δρούν οργανωμένα “μυστήριο της ανομίας” (μασονία, κώδικας ντα βιντσι, ταφος του Ιησου (!) ) και άλλες φορές ατομικά ο καθένας αραδιάζει οτι του “κατεβαίνει στο κεφαλι” χωρις επιχειρηματα, χωρις αποδείξεις, χωρις φόβο Θεού.
Γιατί ασχολούνται όμως τόσο πολύ με κάτι το οποίο δεν πιστευουν και το θεωρούν παραμύθι, ή μήπως δεν είναι πιο ανόητοι εκείνος που αναλώνεται για να πολεμήσει ένα παραμύθι;
Γιατί αντιδρούν με το μισθοδωσία των κληρικών απο το κράτος και όχι με την μισθοδοσία των μούφτιδων;
Γιατί τους ενοχλούν οι αγίες εικόνες και όχι τα αγαλματακια του βούδα, μεταγιον βλασφημα;
Γιατί τους ενοχλούν τα άγια μυστήρια και όχι η τηλεπάθεια, υπνοτισμός, μαγεία, τηλεμεταφορά (με τα οποία πολύ εξικοιωθήκαμε);
Γιατί οι αναρχικοί και η σύγχρονη νεολαία γράφουν παντου για θάνατο ενώ ο Χριστός μιλάει για Ζωή;
Γιατί τους ενοχλεί η άποψη της Εκκλησίας και του Χριστού όταν διατυπώνεται, και όχι ο καθένας που θέλει να έχει άποψη για όλα;
Γιατί πολλοί προτιμούν ανεξέταστα πολλούς ψεύτικους πολυθεϊστικούς θεούς απο την αγία πίστη;
Γιατί να προτιμούμε να διαβάζουμε οτιδήποτε εκτός απο την αγία Γραφή και τους Πατέρες, και παρ'ολα αυτά ενω δεν έχουμε ιδέα απο Ορθοδοξία να το παίζουμε αυθεντίες.
Γιατί δεν υπάρχει κανείς να σταματήσει τα αισχρά περιοδικά που κρέμονται σε σύρματα γύρω γύρω απο τα περίπτερα προβάλλοντας με λάμψη οτι διαστοφικό διαθέτουν;
Γιατί έχουμε την αντίληψη οτι όλοι θέλουν και πρέπει να έχουν αλλά μόνο η Εκκλησία και οι άνθρωποί της δεν πρέπει να έχουν. Και ενώ όλοι ομιλούν για δικαίωμα ιδιοκτησίας, όλοι σχεδόν πιστεύουν οτι μονο η Εκκλησία δεν έχει τέτοιο δικαίωμα. Και το Κράτος, και οι Οργανισμοί και οι Δήμοι, και τα σχολεία και τα Ιδρύματα και οι σύλλογοι έχουν περιουσία κατοχυρομένο απο το νόμο και μόνο η Εκκλησία θεωρείται οτι δεν πρέπει να έχει.
Γιατί να προτιμούμε την γιόγκα απο την προσευχή και την μετάνοια και γιατί να προτιμούμε το μάντρα και τον διαλογισμό και όχι την ευχούλα που θα μας αγιάσει “Κυριε Ιησού Χριστέ, ελεησον με τον αμαρτωλο”
Γιατί τέλος άραγε κάποιοι να ειναι σταυρωτές του Χριστού και άλλοι Απόστολοι και Μάρτυρες;
Και παρ'ολο το φανερό μισος, προσθέτουν και την κατηγορία οτι η Εκκλησία τους κάνει πλύση εγκεφάλου και δεν τους αφήνει ελεύθερους – ασύδωτους.
Ρωτώ λοιπόν πως και με ποιόν τροπο;
Τους ανάγκασε κανένας να πηγαίνουν Εκκλησία, να προσεύχονται, να εξομολογούνται, να κοινωνούν; Τους αφήνει ελεύθερους η Εκκλησια παρ'ολο που οι περισσότεροι απο αυτούς θέλουν να υπογράφουν σαν Ορθοδοξοι Χριστιανοι.
Ποιά η ταυτότητά μας, ποιές οι ευθύνες μας; Είμαστε ή δεν είμαστε Ορθόδοξοι; Ο καθένας ας διλέξει παράταξη.Πάντως το να θέλουμε να λεγόμαστε Ορθόδοξοι και ύστερα να αρνούμαστε την πίστη μας ευκαίρος, ακαίρως, αυτο κάθε άλλο παρά εντιμότητα και σοφροσύνη δείχνει.
Δεν θέλω να καταλήξω κάπου συγκεκριμένα, αλλα να μεταδώσω στον καθένα, τον πόνο, την πικρία που νιώθω. Μακάρι να μην είχαμε τόσο πήλινα μάτια και να πηγαίναμε σαν τον Απ. Παύλο μέχρι “τρίτου ουρανού” Σίγουρα θα βιώναμε ποιό πολύ τον Θεό αν είμασταν “καθαροί τη καρδία”, αν είχαμε επίγνωση του τι πραγματικά είμαστε.
Ω! πανηγύρι θα γινόταν η ζωή μας αν μετανοούσαμε, θα ζούσαμε την χαρά των αγίων και όχι την ευχαρίστηση της αμαρτίας. Θα προτιμούσαμε χίλιες φορές να μαρτυρήσουμε για τον Χριστό ( σαν άλλοι Αγ. Γεωργηδες, σαν άλλοι νεομάρτηρες.) απο το να ζούμε φιλόδοξα, φιλήδονα, φιλάργυρα.
Ο Θεός ένα πράγμα θέλει, την μετάνοιά μας, γι'αυτο και μακροθυμεί. Και οι ιερείς αυτό δέονται “Χριστιανά τα τέλη της ζωής ημών”.
Κώστας"
"Γιατι;;;
Είναι άξιο απορίας πως καταφέρονται οι άνθρωποι εναντίον της εκκλησίας, του Χριστού και των αγίων. Παρατηρείται το φαινόμενο αυτό σε παγκόσμια κλίμακα, που άλλες φορές δρούν οργανωμένα “μυστήριο της ανομίας” (μασονία, κώδικας ντα βιντσι, ταφος του Ιησου (!) ) και άλλες φορές ατομικά ο καθένας αραδιάζει οτι του “κατεβαίνει στο κεφαλι” χωρις επιχειρηματα, χωρις αποδείξεις, χωρις φόβο Θεού.
Γιατί ασχολούνται όμως τόσο πολύ με κάτι το οποίο δεν πιστευουν και το θεωρούν παραμύθι, ή μήπως δεν είναι πιο ανόητοι εκείνος που αναλώνεται για να πολεμήσει ένα παραμύθι;
Γιατί αντιδρούν με το μισθοδωσία των κληρικών απο το κράτος και όχι με την μισθοδοσία των μούφτιδων;
Γιατί τους ενοχλούν οι αγίες εικόνες και όχι τα αγαλματακια του βούδα, μεταγιον βλασφημα;
Γιατί τους ενοχλούν τα άγια μυστήρια και όχι η τηλεπάθεια, υπνοτισμός, μαγεία, τηλεμεταφορά (με τα οποία πολύ εξικοιωθήκαμε);
Γιατί οι αναρχικοί και η σύγχρονη νεολαία γράφουν παντου για θάνατο ενώ ο Χριστός μιλάει για Ζωή;
Γιατί τους ενοχλεί η άποψη της Εκκλησίας και του Χριστού όταν διατυπώνεται, και όχι ο καθένας που θέλει να έχει άποψη για όλα;
Γιατί πολλοί προτιμούν ανεξέταστα πολλούς ψεύτικους πολυθεϊστικούς θεούς απο την αγία πίστη;
Γιατί να προτιμούμε να διαβάζουμε οτιδήποτε εκτός απο την αγία Γραφή και τους Πατέρες, και παρ'ολα αυτά ενω δεν έχουμε ιδέα απο Ορθοδοξία να το παίζουμε αυθεντίες.
Γιατί δεν υπάρχει κανείς να σταματήσει τα αισχρά περιοδικά που κρέμονται σε σύρματα γύρω γύρω απο τα περίπτερα προβάλλοντας με λάμψη οτι διαστοφικό διαθέτουν;
Γιατί έχουμε την αντίληψη οτι όλοι θέλουν και πρέπει να έχουν αλλά μόνο η Εκκλησία και οι άνθρωποί της δεν πρέπει να έχουν. Και ενώ όλοι ομιλούν για δικαίωμα ιδιοκτησίας, όλοι σχεδόν πιστεύουν οτι μονο η Εκκλησία δεν έχει τέτοιο δικαίωμα. Και το Κράτος, και οι Οργανισμοί και οι Δήμοι, και τα σχολεία και τα Ιδρύματα και οι σύλλογοι έχουν περιουσία κατοχυρομένο απο το νόμο και μόνο η Εκκλησία θεωρείται οτι δεν πρέπει να έχει.
Γιατί να προτιμούμε την γιόγκα απο την προσευχή και την μετάνοια και γιατί να προτιμούμε το μάντρα και τον διαλογισμό και όχι την ευχούλα που θα μας αγιάσει “Κυριε Ιησού Χριστέ, ελεησον με τον αμαρτωλο”
Γιατί τέλος άραγε κάποιοι να ειναι σταυρωτές του Χριστού και άλλοι Απόστολοι και Μάρτυρες;
Και παρ'ολο το φανερό μισος, προσθέτουν και την κατηγορία οτι η Εκκλησία τους κάνει πλύση εγκεφάλου και δεν τους αφήνει ελεύθερους – ασύδωτους.
Ρωτώ λοιπόν πως και με ποιόν τροπο;
Τους ανάγκασε κανένας να πηγαίνουν Εκκλησία, να προσεύχονται, να εξομολογούνται, να κοινωνούν; Τους αφήνει ελεύθερους η Εκκλησια παρ'ολο που οι περισσότεροι απο αυτούς θέλουν να υπογράφουν σαν Ορθοδοξοι Χριστιανοι.
Ποιά η ταυτότητά μας, ποιές οι ευθύνες μας; Είμαστε ή δεν είμαστε Ορθόδοξοι; Ο καθένας ας διλέξει παράταξη.Πάντως το να θέλουμε να λεγόμαστε Ορθόδοξοι και ύστερα να αρνούμαστε την πίστη μας ευκαίρος, ακαίρως, αυτο κάθε άλλο παρά εντιμότητα και σοφροσύνη δείχνει.
Δεν θέλω να καταλήξω κάπου συγκεκριμένα, αλλα να μεταδώσω στον καθένα, τον πόνο, την πικρία που νιώθω. Μακάρι να μην είχαμε τόσο πήλινα μάτια και να πηγαίναμε σαν τον Απ. Παύλο μέχρι “τρίτου ουρανού” Σίγουρα θα βιώναμε ποιό πολύ τον Θεό αν είμασταν “καθαροί τη καρδία”, αν είχαμε επίγνωση του τι πραγματικά είμαστε.
Ω! πανηγύρι θα γινόταν η ζωή μας αν μετανοούσαμε, θα ζούσαμε την χαρά των αγίων και όχι την ευχαρίστηση της αμαρτίας. Θα προτιμούσαμε χίλιες φορές να μαρτυρήσουμε για τον Χριστό ( σαν άλλοι Αγ. Γεωργηδες, σαν άλλοι νεομάρτηρες.) απο το να ζούμε φιλόδοξα, φιλήδονα, φιλάργυρα.
Ο Θεός ένα πράγμα θέλει, την μετάνοιά μας, γι'αυτο και μακροθυμεί. Και οι ιερείς αυτό δέονται “Χριστιανά τα τέλη της ζωής ημών”.
Κώστας"