Μα και βέβαια είναι! Με αυτόν τον τρόπο, ο Θεός δοκιμάζει την πίστη μας. Θυμηθείτε το περιστατικό με τον Αβραάμ και το παιδί που διέταξε ο Θεός να το θυσιάσει.Elpida έγραψε:Δεν μπορώ να φανταστώ ότι " ο βιασμός ενός παιδιού και η δολοφονία του πχ ή όποιο άλλο έγκλημα να πω ότι είναι "θέλημα Θεού"Evi_J έγραψε: Αυτός έδωσε την ζωή Αυτός μπορεί και να την πάρει
Αλλο επιτρέπω και άλλο αποφάσισα να σου πάρω τη ζωή με αυτό το τρόπο
Μήπως είναι αμαρτία να κάνουμε Το Θεό "μέρος" των έργων των ανθρώπων
Ο Θεός απαλύνει τον πόνο μας και μας δίνει δύναμη
Ξέρουμε ότι θα ξαναδούμε ότι χάσαμε μια μέρα ξανά και η χαρά θα είναι ουράνια και ασύγκριτα μεγάλη
«Βάλτε στο παιδί μου μικροτσίπ»
Συντονιστής: Συντονιστές
Κρίνεις με τα ανθρώπινα κριτήρια γι' αυτό. Σκέψου... αυτό που εσύ το βλέπεις ως έγκλημα ο Θεός το βλέπει ως σωτηρία του πλάσματος που πεθαίνει. Γιατί και το παιδί είναι αθώο και σώζεται και εμείς "λαμβάνουμε το μήνυμα" για να το πω έτσι ξερά που όμως ίσως μας σώσει αύριο. Τι προτιμάς; Το τώρα ή το αύριο;Elpida έγραψε:Δεν μπορώ να φανταστώ ότι " ο βιασμός ενός παιδιού και η δολοφονία του πχ ή όποιο άλλο έγκλημα να πω ότι είναι "θέλημα Θεού"
Τώρα αν το παιδί δεν πεθάνει τελικά και μείνει με ένα σωρό ψυχικά και σωματικά σημάδια τότε αυτό το βοηθάει να ταπεινωθεί το σώμα για να μην χαθεί η ψυχή. Εσύ είναι λογικό (και όμορφο
Αχ... αν μπορούσαμε μόνο να τα ξεχωρίσουμε.Τι θέλει ο Θεός και τι κάνουμε εμείς...Μήπως είναι αμαρτία να κάνουμε Το Θεό "μέρος" των έργων των ανθρώπων
Δύναμη σε τι; Στις δοκιμασίες. Ποιος τις δίνει τις δοκιμασίες; Αυτός. Γιατί τις δίνει; Για να υποφέρουμε; Όχι. Για να ανταπεξέλθουμε. Και ΞΕΡΟΥΜΕ ότι θα το κάνουμε αφού ποτέ δεν δίνει περισσότερη δυστυχία από οσο μπορούμε να αντέξουμε. Άρα αφού το έχουμε σίγουρο ότι Αυτός είναι στο πλαϊ μας γιατί λοιπόν φοβόμαστε; Γιατι πολύ απλά δεν Του έχουμε εμπιστοσύνη. Λογική λοιπόν δεν ακούγεται η ιδέα το ότι ποιο πολύ πρέπει να βάλουμε φρένο στις ανησυχίες μας παρά να προσπαθήσουμε να βρούμε τρόπο να τις αντιμετωπίσουμε; Στην προσπάθεια μας να βρούμε τρόπο όχι μόνο χάνουμε τον χρόνο της ζωή μας τσάμπα (που μπορεί και να μην είναι τα 100 χρόνια που όλοι μα επιθυμούμε αλλά πολύ λιγότερα) αλλά Του πάμε και κόντρα γιατί εμείς λέει ξέρουμε καλύτερα τι είναι οφέλιμο στην ζωή μας από Αυτόν!!Ο Θεός απαλύνει τον πόνο μας και μας δίνει δύναμη
Άρα δεν υπάρχει λόγος να αγωνιούμε. Υπάρχει μεγαλύτερη ευχή από αυτό; Αφού θα το δούμε το παιδί μας στο τέλος. Γιατί θέλουμε να το αφήσουμε να ζήσει σώνει και καλά μέσα στον κόσμο που αύριο μπορεί η ψυχή του να βρωμίσει τόσο πολύ ώστε να ευχόμασταν εμείς οι ίδιοι να είχε πεθάνει; Και κυρίως όταν Αυτός αποφασίσει να το πάρει κοντά Του; Προς θεού... Δεν λέω να αδιαφορούμε για τα παιδί μας.... Ούτε ότι θα τα παρατήσουμε στις ερημιές της ζωής. Λέω ότι δεν πρέπει να χάνουμε την ελπίδα ότι αυτό το αύριο υπάρχει για περίπτωση που το χάσουμε. Εξάλλου... η πίστη ανασταίνει νεκρούς.Σωστά;Ξέρουμε ότι θα ξαναδούμε ότι χάσαμε μια μέρα ξανά και η χαρά θα είναι ουράνια και ασύγκριτα μεγάλη
-
AnastasiaD
- Συστηματικός Αποστολέας

- Δημοσιεύσεις: 178
- Εγγραφή: Πέμ Μάιος 03, 2007 5:00 am
- Τοποθεσία: Αγγλία
Απλα ο ντορος εχει γινει οχι με πονηρο σκοπο.123 έγραψε:Ναι, το έχεις ξαναπεί αυτό.AnastasiaD έγραψε:ΕΓΩ, ναί, θα έβαζα τσίπ στο παιδί μου, για να μην το έχανα ΠΟΤΕ
Έτσι θα πείσουν τον κόσμο να βέλει τσιπάκι.
Δεν θα ξαναπώ τα ίδια. Είχα βάλει πάρα πολλά κείμενα και φωτο σχετικά με τις επιπτώσεις αλλά δεν θέλεις να το καταλάβεις. οκ. Ότι πεις.....
Πολύ ενημερωτικό το άρθρο σου Βαγγέλη. Τώρα κάλυψα τα κενά που μου δημιουργήθηκαν όταν έβλεπα για μέρες στην τηλεόραση την εξαφάνηση της μικρής. Μα καλά. έλεγα, τόσος ντόρος για μια εξαφάνιση, πράγμα που πάντα συνέβαινε και πάντα απασχολούσε τις αρχές.
Τώρα κατάλαβα, πως αυτό θα επαναλαμβάνεται μέχρι οι γονείς να εξοικειωθούν με την ιδέα και τέλος να αναζητούν αυτήν τη λύση με το τσιπάκι από μόνοι οτυς.
Απλα γιατι ειναι καθαροι Βρετανοι και οι συμπατριωτες τους ενδιαφεροντια περισσοτερο. Επισης εχει πεσει επιδοτηση απο το κοσμο οποτε οσο περισσοτερα λεφτα δινονται για την ευρεση τοσο περισσοτερο θα ειναι στην επικαιροτητα.
Ελα ομως στη θεση των γονιων. Θα ηθελες να ησουν? Εγω προσωπικα οχι
Εδω χανεις το αυτοκινητο σου και σε πιανει πανικος η το στυλο σου η κατι αλλο....αντικειμενο. οχι να χασεις και παιδι
Σίγουρα; Και αν ήταν σκηνοθετημένο; Εμείς θα το ξέραμε;Απλα ο ντορος εχει γινει οχι με πονηρο σκοπο.
Αναστασία μου σε καταλαβαίνω απόλυτα. Έχασα την γιαγιά μου από ΦΥΣΙΚΟ θάνατο που περίμενα από στιγμή σε στιγμή ότι θα γίνει και όμως όταν την έχασα την έκλαψα πικρά. Για να είμαι ειλικρινής δεν νομίζω να μπορώ να αντιληφθώ τον πόνο του να χάνεις κάποιον με ΒΙΑΙΟ θάνατο που ΔΕΝ τον περιμένεις ΚΑΝ. Όταν όμως σκέφτομαι ότι η ζωή συνεχίζεται στον άλλο κόσμο και δεν τελειώνει εδώ τότε νομίζω ότι αυτό είναι η μεγαλύτερη παρηγοριά του κόσμου. Φαντάσου λοιπόν τι φριχτό ακούγεται να σημαδέψω την ψυχή ενός αγνού πλάσματος -πλάσματος του Θεού ακόμα γιατί δεν γνώρισε την κακία του κόσμου- που είναι και παιδί και δεν ξέρει, ΑΙΩΝΙΑ εις τους αιώνες των αιώνων γιατί το... αγαπάω!!! :sad5: Πες μου... δεν ακούγεται φριχτό; :sad3: Σε παρακαλώ σκέψου το... ΣΚΕΨΟΥ ΤΟ πάρα, πάρα, ΠΑΡΑ πολύ καλά πριν κάνεις κάτι τέτοιο. Δύο ψυχές κρίνονται. Η δική σου και η δική του.AnastasiaD έγραψε:Ελα ομως στη θεση των γονιων. Θα ηθελες να ησουν? Εγω προσωπικα οχι. Εδω χανεις το αυτοκινητο σου και σε πιανει πανικος η το στυλο σου η κατι αλλο....αντικειμενο. οχι να χασεις και παιδι
-
AnastasiaD
- Συστηματικός Αποστολέας

- Δημοσιεύσεις: 178
- Εγγραφή: Πέμ Μάιος 03, 2007 5:00 am
- Τοποθεσία: Αγγλία
Ναι, αλλα εγω πρέπει ως καλός άνθρωπος να προστατεψω το παιδι μου που ειναι έρμαιο του βάρβαρου και καού κόσμου.Evi_J έγραψε:Σίγουρα; Και αν ήταν σκηνοθετημένο; Εμείς θα το ξέραμε;Απλα ο ντορος εχει γινει οχι με πονηρο σκοπο.
Αναστασία μου σε καταλαβαίνω απόλυτα. Έχασα την γιαγιά μου από ΦΥΣΙΚΟ θάνατο που περίμενα από στιγμή σε στιγμή ότι θα γίνει και όμως όταν την έχασα την έκλαψα πικρά. Για να είμαι ειλικρινής δεν νομίζω να μπορώ να αντιληφθώ τον πόνο του να χάνεις κάποιον με ΒΙΑΙΟ θάνατο που ΔΕΝ τον περιμένεις ΚΑΝ. Όταν όμως σκέφτομαι ότι η ζωή συνεχίζεται στον άλλο κόσμο και δεν τελειώνει εδώ τότε νομίζω ότι αυτό είναι η μεγαλύτερη παρηγοριά του κόσμου. Φαντάσου λοιπόν τι φριχτό ακούγεται να σημαδέψω την ψυχή ενός αγνού πλάσματος -πλάσματος του Θεού ακόμα γιατί δεν γνώρισε την κακία του κόσμου- που είναι και παιδί και δεν ξέρει, ΑΙΩΝΙΑ εις τους αιώνες των αιώνων γιατί το... αγαπάω!!! :sad5: Πες μου... δεν ακούγεται φριχτό; :sad3: Σε παρακαλώ σκέψου το... ΣΚΕΨΟΥ ΤΟ πάρα, πάρα, ΠΑΡΑ πολύ καλά πριν κάνεις κάτι τέτοιο. Δύο ψυχές κρίνονται. Η δική σου και η δική του.AnastasiaD έγραψε:Ελα ομως στη θεση των γονιων. Θα ηθελες να ησουν? Εγω προσωπικα οχι. Εδω χανεις το αυτοκινητο σου και σε πιανει πανικος η το στυλο σου η κατι αλλο....αντικειμενο. οχι να χασεις και παιδι
Ακομα και με αυτο το πονηρο τροπο, ισως ο πονηρος θελει να κανει κακο αλλα μπορει να προληφθει μεσα απο τη καλοσυνη.
Η ψυχη μου δε κρινεται γιατι απλα εχω κερδισει τον παραδεισο απο αυτη τη ζωη, γιατι εδω και λιγα χρονια ζω στο παραδεισο.
Περα απο αυτο, αφηνουμε στο Θεο οτι απο τους ανθρωπους δεν ειναι δυνατο. Αλλωστε ο ιδιος ο θεος επιθυμει την εξελιξη του ανρρωπου, για αυτο και μετα απο τη πτωση του παραδεισυο, μας αφησε ελευθερους να επιλεξουμε.
Μπορει να μην εχεις παιδια και δε καταλαβαινεις.
Επειδη ομως εγω θελω τα μελλοντικα παιδια μου να ειναι ασφαλη, θα τα αφησω ελευθερα στη ζουγκλα επειδη τα αγαπαω, αλλα θα ξερω ανα πασα στιγμη που βρισκονται.......
Και επειδη θελω να αποκτησω συνειδητα παιδια και οικογενεια, επιτρεψε μου, να επιλεξω για παρτυ μου το καλο των παιδιων μου
Εκτος απο τα τσιπ, θα τα προικησω και πνευματικα και μετα ας κανουνε οτι θελουνε. Εγω θα τους εχω δειξει το σωστο δρομο και καποια στιγμη θα τον θυμηθουν αν οχι καθε μερα, καποια μερα...........!!!!!!!!!!!!
Μα αν για να φυλάξεις το παιδί σου, το βάλεις τσιπ,
ήδη το έχασες.
Ας σκεφτούμε απλά. Ο Χριστός είναι απλούς και εμείς
είμαστε κατ' εικόνα του.
Δεν λέει κάπου στο Ευαγγέλιο : "... όποιος αγαπάει πολύ
τον εαυτό του θα τον χάσει, και όποιος ένεκεν εμού τον
απολέσει θα τον βρεί ..." ή κάπως έτσι.
ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ Η ΘΑΝΑΤΟΣ !
ήδη το έχασες.
Ας σκεφτούμε απλά. Ο Χριστός είναι απλούς και εμείς
είμαστε κατ' εικόνα του.
Δεν λέει κάπου στο Ευαγγέλιο : "... όποιος αγαπάει πολύ
τον εαυτό του θα τον χάσει, και όποιος ένεκεν εμού τον
απολέσει θα τον βρεί ..." ή κάπως έτσι.
ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ Η ΘΑΝΑΤΟΣ !
Αναστασία μου, δεν είναι τόσο απλά τα πράγματα. Όταν μπει το τσιπάκι, έχει μπει η σφραγίδα του Διαβόλου ανεξίτηλα και δε σβήνει με τίποτα. Γι' αυτό το λόγο γράφτηκε η Αποκάλυψη: για να προειδοποιήσει τους Χριστιανούς από την παγίδα.AnastasiaD έγραψε:Ναι, αλλα εγω πρέπει ως καλός άνθρωπος να προστατεψω το παιδι μου που ειναι έρμαιο του βάρβαρου και καού κόσμου.
Ακομα και με αυτο το πονηρο τροπο, ισως ο πονηρος θελει να κανει κακο αλλα μπορει να προληφθει μεσα απο τη καλοσυνη.
Η ψυχη μου δε κρινεται γιατι απλα εχω κερδισει τον παραδεισο απο αυτη τη ζωη, γιατι εδω και λιγα χρονια ζω στο παραδεισο.
Περα απο αυτο, αφηνουμε στο Θεο οτι απο τους ανθρωπους δεν ειναι δυνατο. Αλλωστε ο ιδιος ο θεος επιθυμει την εξελιξη του ανρρωπου, για αυτο και μετα απο τη πτωση του παραδεισυο, μας αφησε ελευθερους να επιλεξουμε.
Μπορει να μην εχεις παιδια και δε καταλαβαινεις.
Επειδη ομως εγω θελω τα μελλοντικα παιδια μου να ειναι ασφαλη, θα τα αφησω ελευθερα στη ζουγκλα επειδη τα αγαπαω, αλλα θα ξερω ανα πασα στιγμη που βρισκονται.......
Και επειδη θελω να αποκτησω συνειδητα παιδια και οικογενεια, επιτρεψε μου, να επιλεξω για παρτυ μου το καλο των παιδιων μου
Εκτος απο τα τσιπ, θα τα προικησω και πνευματικα και μετα ας κανουνε οτι θελουνε. Εγω θα τους εχω δειξει το σωστο δρομο και καποια στιγμη θα τον θυμηθουν αν οχι καθε μερα, καποια μερα...........!!!!!!!!!!!!
Ο γέροντας Παϊσιος στους Λόγους Β'αναφέρει με πόνο ψυχής,οτι θα φέρουν τα πράγματα έτσι....με κλεψιές,με απαγωγές,με δολοφονίες,....ώστε οι άνθρωποι να τρέξουν να σφραγιστούν από μόνοι τους,νομίζοντας πως θα σωθούν.Συμφωνώ με τους περισσότερους φίλους...οτι το γεγονός είναι ο προθάλαμος εξοικείωσης του τελικού σφραγίσματος. Αρχίζουν από ένα ευαίσθητο θέμα που άπτεται των συναισθηματικών χορδών των γονέων όλου του κόσμου.Αγγίζουν πρωταρχικά τον χώρο της καρδιάς που διαδραματίζονται τα κορυφαία συναισθήματα ενός ανθρώπου προς το παιδί του,και χρησιμοποιούν συγκινησιακή βία ....αόρατα σατανική.Και όσο για την Λονδρέζικη ευαισθησία....δεν θυμάμαι να έγινε κάτι ανάλογο με το παρόν περιστατικό,όταν πριν κάποια χρόνια έγινε απαγωγή στην Κώ ενός νηπίου από την Αγγλία!!Ας μη διαβάζουμε με κοσμικό πνεύμα τα βιβλία των Θεολόγων Πατέρων...και τα εκλαμβάνουμε σαν φιλοσοφικά αόριστα πονήματα,πρός πνευματική βρώσιν αλλά ας σταθούμε αφουγκραζόμενοι τα θεόπνευστα,σε σχέση με τα διαδραματιζόμενα.
Η σύγχρονη παγκοσμιοποιητική εξέλιξη χρησιμοποιεί οποιοδήποτε μέσο για να νομιμοποιήσει το άνομο και να αποβάλλει την θεϊκή εγρήγορση από τον ίδιο τον άνθρωπο. Αν κάποιος μελετήσει την τεχνολογική εξέλιξη στο άκρως ευαίσθητο ζήτημα της Παρακαλούθησης θα διαπιστώσει ότι όντως προς τα εκεί βαίνουν τα πράγματα. Έπρεπε να δημιουργήσουν τις προϋποθέσεις νομιμοποίησης αυτών των πρακτικών !! Αυτές εντάσσονται στην ατμόσφαιρα ανασφάλειας που έχουν δημιουργήσει προς τον πολίτη. Στο πλαίσιο αυτό κάθε άνθρωπος θα μεταβληθεί σ' έναν σύγχρονο αριθμό ο οποίος θα ελέγχεται όχι μόνο σωματικά αλλά και ψυχικά. Αυτό μπορεί να ακούγετε υπερβολικό είναι όμως η πικρή αλήθεια. Η πνευματική αντιμετώπιση αποτελεί εμπόδιο για την προώθηση αυτών των πρτεραιοτήτων γι' αυτό και στόχος είναι όχι μόνο ο περιορισμός πιστών αλλά η εξάλειψη αυτού του είδους Πίστης που τους εμποδίζει.
Ο κάθε πιστός έχει για μπροστάρη του τον Χριστό. Κανένας πόνος και καμία έγνοια δεν τον εμποδίζει. Έχει για αποκούμπι του τους Αγίους που έδωσαν το παράδειγμα. Σκοπός δεν είναι η καλοπέραση στην παρούσα ζωή. Σκοπός είναι η μαρτυρίακ αι η Ομολογία. Ο πόνος και η θλίψη είναι μέσα μεταγγικά για την πορεία μας προς την άνω ζωή. Αυτά σας τα λέει μία ψυχή που έχασε την αδελφή του σε μικρή ηλικία και με μαρτυρικό τρόπο. Η Χάρη του Κυρίου δυναμώνει. Η υπερπροστασία για τους δικούς μας δεν πρέπει να θολώνει την πίστη μας στον Κύριο. Αντιθέτως θα πρέπει να προσευχόμαστε για αυούς στον Θεό.
Ο κάθε πιστός έχει για μπροστάρη του τον Χριστό. Κανένας πόνος και καμία έγνοια δεν τον εμποδίζει. Έχει για αποκούμπι του τους Αγίους που έδωσαν το παράδειγμα. Σκοπός δεν είναι η καλοπέραση στην παρούσα ζωή. Σκοπός είναι η μαρτυρίακ αι η Ομολογία. Ο πόνος και η θλίψη είναι μέσα μεταγγικά για την πορεία μας προς την άνω ζωή. Αυτά σας τα λέει μία ψυχή που έχασε την αδελφή του σε μικρή ηλικία και με μαρτυρικό τρόπο. Η Χάρη του Κυρίου δυναμώνει. Η υπερπροστασία για τους δικούς μας δεν πρέπει να θολώνει την πίστη μας στον Κύριο. Αντιθέτως θα πρέπει να προσευχόμαστε για αυούς στον Θεό.


