Τώρα είναι που θα πάθω κατάθλιψηNIKOSZ έγραψε:Ένα πράγμα που μπορεί να βοηθήσει τον καταθλιπτικό είναι και η εργασία,
Εκκλησία και ψυχικές ασθένειες
Συντονιστές: konstantinoupolitis, Συντονιστές
lovethink έγραψε:Τώρα είναι που θα πάθω κατάθλιψηNIKOSZ έγραψε:Ένα πράγμα που μπορεί να βοηθήσει τον καταθλιπτικό είναι και η εργασία,
Α ΡΕ ΜΑΝΩΛΙΟ ΜΑΣ ΦΕΡΝΕΙΣ ΤΟ ΧΑΜΟΓΕΛΟ ΣΤΑ ΧΕΙΛΗ
ΜΕΣΑ ΣΕ ΑΥΤΗ ΤΗ ΘΛΙΨΗ ΤΩΝ ΤΕΛΕΥΤΑΙΩΝ ΗΜΕΡΩΝ !
ΕΓΩ ΣΤΟΥΣ ΔΡΟΜΟΥΣ ΤΙ ΝΑ ΠΩ ?
ΥΠΟΜΟΝΗ ΚΑΙ ΚΟΥΡΑΓΙΟ !
Κύριε Ιησού Χριστέ, ελέησον με τον αμαρτωλό
Αυτή είναι η ΧΑΡΑ μου Νίκο μουNIKOSZ έγραψε:
Α ΡΕ ΜΑΝΩΛΙΟ ΜΑΣ ΦΕΡΝΕΙΣ ΤΟ ΧΑΜΟΓΕΛΟ ΣΤΑ ΧΕΙΛΗ
!
Αυτό είναι και μια βοήθεια ακόμα και στη κατάθλιψη και στη στεναχώρια
Να κάνεις τον άλλον να χαμογελάει
Το χαμόγελο δίνει ανάσα
Μακάρι να κάναμε όμως και Το Θεό να χαμογελά από χαρά βλέποντάς μας πνευματικά καλά
Καλή Σαρακοστή
-
arxontopoulo
- Συστηματικός Αποστολέας

- Δημοσιεύσεις: 169
- Εγγραφή: Πέμ Φεβ 22, 2007 6:00 am
-
nkope
- Κορυφαίος Αποστολέας

- Δημοσιεύσεις: 1347
- Εγγραφή: Σάβ Απρ 08, 2006 5:00 am
- Τοποθεσία: Κοζάνη
- Επικοινωνία:
Η αποτελεσματικότητα του Πνευματικού και του Ψυχιάτρου στην ψυχοσωματική υγεία του ανθρώπου
Απομαγνητοφωνημάνη ομιλία του Αρχιμ. Μάξιμου Κυρίτση, Ηγούμενου Ι. Μ. του Αγίου Διονυσίου του εν Ολύμπω.
http://www.alopsis.gr/alopsis/psych2.htm
Απομαγνητοφωνημάνη ομιλία του Αρχιμ. Μάξιμου Κυρίτση, Ηγούμενου Ι. Μ. του Αγίου Διονυσίου του εν Ολύμπω.
http://www.alopsis.gr/alopsis/psych2.htm
-
aposal
- Κορυφαίος Αποστολέας

- Δημοσιεύσεις: 26233
- Εγγραφή: Παρ Απρ 13, 2007 5:00 am
- Τοποθεσία: Απόστολος @ Άγιος Δημήτριος (Μπραχάμι)
Σαφέστατα και υπάρχουν πνευματικοί λόγοι που αρρωσταίνουμε, είτε σωματικά, είτε ψυχικά! Παραθέτω τους παρακάτω λόγους του μακαριστού Γέροντα Παϊσίου :
Αποσπάσματα από το βιβλίο «Σκεύος εκλογής» του ιερομονάχου Χριστόδουλου Αγιορείτου.
Είπε ο Γέροντας :
-Κάθε ασθένεια που μας βρίσκει έχει τα αίτιά της στη δική μας απροσεξία. Ο καλός Θεός όμως την χρησιμοποιεί για το καλό μας και βρίσκει από αυτήν αφορμή για να μας σώσει. Γι’ αυτό πρέπει να αντιμετωπίζουμε τις ασθένειες με υπομονή και ευχαριστία προς το Θεό. Κάνοντας έτσι, μπορούμε να σωθούμε! Όμως για να έχουμε τη δύναμη να υπομένουμε καρτερικά μια ασθένεια, θα πρέπει να παίρνουμε το νου μας από τον εαυτό μας και να τον στρέφουμε γύρω στους άλλους αδελφούς μας, αφού υπάρχει και ο πόνος του συνανθρώπου μας, που είναι μεγαλύτερος από τον δικό μας πόνο. Έρχονται μερικοί και μου παραπονούνται : «Γέροντα, έχω κάτι πόνους στο κεφάλι» (προφανώς από κρυολόγημα) και δεν κοιτάζουν το παιδάκι δίπλα τους που είναι παράλυτο και δεν μπορεί ούτε καν να περπατήσει. Όταν ο άνθρωπος κοιτάξει λίγο τον πόνο του αδελφού του, ελαφρύνεται κατά πολύ και ο δικός του πόνος.
Αποσπάσματα από το βιβλίο «Ο ΓΕΡΩΝ ΠΑΪΣΙΟΣ» του Ιερομονάχου Χριστοδούλου Αγιορείτου
Όταν κάποιος έχει το λογισμό του χαλασμένο και τον ακούει και έχει μεγάλη εμπιστοσύνη σ’ αυτόν, δεν μπορεί να ακούσει τον καθένα. Ακούει μόνο κάποιον στον οποίο έχει απόλυτη εμπιστοσύνη μετά το λογισμό του. Γι’ αυτό το λόγο, όταν πρέπει να βοηθηθεί ένας τέτοιος αδελφός, πρέπει να τον βοηθήσει ο αδελφός που εκείνος εμπιστεύεται.
Όσον αφορά τώρα στα ψυχοφάρμακα, σ’ αυτές τις βαριές καταστάσεις που πλανώνται και ξεφεύγουν από τα λογικά τους, τα φάρμακα αυτά ωφελούν λίγο.
Αν για παράδειγμα ο αδελφός έχει πάρει την κατηφόρα και τρέχει με διακόσια χιλιόμετρα την ώρα, πρέπει να του δώσουμε μια τέτοια δόση φαρμάκου, έτσι ώστε να του κόψουμε τη μεγάλη ταχύτητα και να τον κάνουμε, ας πούμε, να πηγαίνει με ογδόντα χιλιόμετρα την ώρα. Συγχρόνως πρέπει να του δείχνουμε αγάπη και να προσπαθούμε να του διορθώσουμε τον λογισμό και να τον πείσουμε να μην ακούει το λογισμό του. Όσο ο αδελφός συνέρχεται, τόσο και η δόση κατεβαίνει. Κι αυτό να γίνεται για λίγο καιρό.
Όταν ο νους του αδελφού ξεφεύγει από την ταπείνωση και τρέχει στις φαντασίες ασταμάτητα, τότε όταν του δίνεται αυτό το φάρμακο, αρχίζει να εμποδίζεται στο να σκέπτεται και να φαντάζεται και του περιορίζεται κατά πολύ η φαντασία. Του έρχεται ύπνος, κόπωση, ακηδία, όρεξη για φαγητό και γενικά ταπεινώνεται και σωματικά. Και από κει που νόμιζε ότι είναι άσαρκος άγγελος, αισθάνεται πλέον τον εαυτό του άνθρωπο «σάρκα φορούντα».
Όταν κάποιος πλανηθεί, επειδή έχει πιστέψει απόλυτα στο λογισμό του, για να συνέλθει δεν υπάρχει καμία αυτόματη και θαυματουργική λύση. Για να θεραπευτεί πρέπει να κάνει τα εξής :
1. Πρώτο, το οποίο είναι η βάση και το κυριότερο, να συναισθανθεί πραγματικά την ελεεινή κατάσταση στην οποία έχει περιέλθει.
2. Δεύτερον, αφού το συναισθανθεί, πρέπει να μετανοήσει, να εξομολογηθεί και να μην ακούει ποτέ πια τον δικό του λογισμό, αλλά τις υποδείξεις του πνευματικού του πατέρα.
3. Τρίτον, αφού συναισθάνθηκε την άθλια κατάστασή του, να ζητά συνεχώς, δια της ευχής, το έλεος του Θεού και για να τον ελεήσει ο Θεός και να επανέλθει η χάρη Του.
Εγώ, άλλον τρόπο θαυματουργικό δεν γνώρισα και ο καθένας μόνο με την ταπείνωση μπορεί να συνέλθει και να σωθεί. Μόνο η ταπείνωση σώζει».
↔
Η μαλθακότητα των σημερινών νέων είναι μία από τις κύριες αιτίες των ψυχοσωματικών ανωμαλιών.
↔
Σήμερα έχουν γεμίσει τα ψυχιατρεία και οι φυλακές, γιατί έχουμε έλλειψη καλών πνευματικών.
Αποσπάσματα από το βιβλίο «Σκεύος εκλογής» του ιερομονάχου Χριστόδουλου Αγιορείτου.
Είπε ο Γέροντας :
-Κάθε ασθένεια που μας βρίσκει έχει τα αίτιά της στη δική μας απροσεξία. Ο καλός Θεός όμως την χρησιμοποιεί για το καλό μας και βρίσκει από αυτήν αφορμή για να μας σώσει. Γι’ αυτό πρέπει να αντιμετωπίζουμε τις ασθένειες με υπομονή και ευχαριστία προς το Θεό. Κάνοντας έτσι, μπορούμε να σωθούμε! Όμως για να έχουμε τη δύναμη να υπομένουμε καρτερικά μια ασθένεια, θα πρέπει να παίρνουμε το νου μας από τον εαυτό μας και να τον στρέφουμε γύρω στους άλλους αδελφούς μας, αφού υπάρχει και ο πόνος του συνανθρώπου μας, που είναι μεγαλύτερος από τον δικό μας πόνο. Έρχονται μερικοί και μου παραπονούνται : «Γέροντα, έχω κάτι πόνους στο κεφάλι» (προφανώς από κρυολόγημα) και δεν κοιτάζουν το παιδάκι δίπλα τους που είναι παράλυτο και δεν μπορεί ούτε καν να περπατήσει. Όταν ο άνθρωπος κοιτάξει λίγο τον πόνο του αδελφού του, ελαφρύνεται κατά πολύ και ο δικός του πόνος.
Αποσπάσματα από το βιβλίο «Ο ΓΕΡΩΝ ΠΑΪΣΙΟΣ» του Ιερομονάχου Χριστοδούλου Αγιορείτου
Όταν κάποιος έχει το λογισμό του χαλασμένο και τον ακούει και έχει μεγάλη εμπιστοσύνη σ’ αυτόν, δεν μπορεί να ακούσει τον καθένα. Ακούει μόνο κάποιον στον οποίο έχει απόλυτη εμπιστοσύνη μετά το λογισμό του. Γι’ αυτό το λόγο, όταν πρέπει να βοηθηθεί ένας τέτοιος αδελφός, πρέπει να τον βοηθήσει ο αδελφός που εκείνος εμπιστεύεται.
Όσον αφορά τώρα στα ψυχοφάρμακα, σ’ αυτές τις βαριές καταστάσεις που πλανώνται και ξεφεύγουν από τα λογικά τους, τα φάρμακα αυτά ωφελούν λίγο.
Αν για παράδειγμα ο αδελφός έχει πάρει την κατηφόρα και τρέχει με διακόσια χιλιόμετρα την ώρα, πρέπει να του δώσουμε μια τέτοια δόση φαρμάκου, έτσι ώστε να του κόψουμε τη μεγάλη ταχύτητα και να τον κάνουμε, ας πούμε, να πηγαίνει με ογδόντα χιλιόμετρα την ώρα. Συγχρόνως πρέπει να του δείχνουμε αγάπη και να προσπαθούμε να του διορθώσουμε τον λογισμό και να τον πείσουμε να μην ακούει το λογισμό του. Όσο ο αδελφός συνέρχεται, τόσο και η δόση κατεβαίνει. Κι αυτό να γίνεται για λίγο καιρό.
Όταν ο νους του αδελφού ξεφεύγει από την ταπείνωση και τρέχει στις φαντασίες ασταμάτητα, τότε όταν του δίνεται αυτό το φάρμακο, αρχίζει να εμποδίζεται στο να σκέπτεται και να φαντάζεται και του περιορίζεται κατά πολύ η φαντασία. Του έρχεται ύπνος, κόπωση, ακηδία, όρεξη για φαγητό και γενικά ταπεινώνεται και σωματικά. Και από κει που νόμιζε ότι είναι άσαρκος άγγελος, αισθάνεται πλέον τον εαυτό του άνθρωπο «σάρκα φορούντα».
Όταν κάποιος πλανηθεί, επειδή έχει πιστέψει απόλυτα στο λογισμό του, για να συνέλθει δεν υπάρχει καμία αυτόματη και θαυματουργική λύση. Για να θεραπευτεί πρέπει να κάνει τα εξής :
1. Πρώτο, το οποίο είναι η βάση και το κυριότερο, να συναισθανθεί πραγματικά την ελεεινή κατάσταση στην οποία έχει περιέλθει.
2. Δεύτερον, αφού το συναισθανθεί, πρέπει να μετανοήσει, να εξομολογηθεί και να μην ακούει ποτέ πια τον δικό του λογισμό, αλλά τις υποδείξεις του πνευματικού του πατέρα.
3. Τρίτον, αφού συναισθάνθηκε την άθλια κατάστασή του, να ζητά συνεχώς, δια της ευχής, το έλεος του Θεού και για να τον ελεήσει ο Θεός και να επανέλθει η χάρη Του.
Εγώ, άλλον τρόπο θαυματουργικό δεν γνώρισα και ο καθένας μόνο με την ταπείνωση μπορεί να συνέλθει και να σωθεί. Μόνο η ταπείνωση σώζει».
↔
Η μαλθακότητα των σημερινών νέων είναι μία από τις κύριες αιτίες των ψυχοσωματικών ανωμαλιών.
↔
Σήμερα έχουν γεμίσει τα ψυχιατρεία και οι φυλακές, γιατί έχουμε έλλειψη καλών πνευματικών.