Σελίδα 2 από 7
Δημοσιεύτηκε: Τρί Σεπ 04, 2007 9:20 am
από filotas
Κάθε βήμα προς τη σωστή κατεύθυνση είναι θετικό, λέει ο π΄Αθανάσιος Λεμεσού. Για να το κατοχυρώσει όμως κανείς και να μπορέσει με τη βοήθεια του Θεού να πάει κάποια στιγμή παρακάτω, πρέπει να το κάνει κανόνα, δηλαδή να το κάνει κάθε μέρα κι ανελλιπώς. Μιά ώρα κάθε μέρα μπορεί να φέρει επόμενα βήματα πιο σημαντικά όταν έλθει το πλήρωμα του χρόνου.
Ο Γέροντας Παΐσιος έλεγε: μπορείτε να προσθέσετε στην προσευχή σας 1 λεπτό κάθε χρόνο;΄
Έχετε δοκιμάσει να λέτε την ευχή συνεχόμενα πάνω από 5 λεπτά χωρίς διακοπή; Τα καταφέρατε;
Δημοσιεύτηκε: Τρί Σεπ 04, 2007 9:26 am
από stratos
filotas έγραψε:
Έχετε δοκιμάσει να λέτε την ευχή συνεχόμενα πάνω από 5 λεπτά χωρίς διακοπή; Τα καταφέρατε;
Με τιποτα
Απο τα πρωτα δευτερολεπτα υπαρχει καταιγισμος λογισμων και εικονων [σε εμενα]
Δημοσιεύτηκε: Τρί Σεπ 04, 2007 9:28 am
από anny
Αγαπητέ μου Ηλία, ναι έχεις απόλυτο δίκαιο.
Αυτό είναι το ζητούμενο....ο επίγειος προορισμός, και όλοι είμαστε εν δυνάμει Αγιοι.
Τα σκαλοπάτια της κλίμακος όμως που θα μας φτάσει εκεί, είναι τρία.
Κάθαρση-φωτισμός-Θέωση!
Μέλλημά μας λοιπόν,είναι να τα ανεβαίνουμε ένα προς ένα με πίστη και φόβο Θεού.
Μόνο δύο παραδείγματα έχουμε ανθρώπων που γεύτηκαν την Θέωση με βουλή του Υψίστου, άρρητο και ανεξιχνίαστο.
Εκείνο του Σαούλ, μετέπειτα Αποστόλου Παύλου, και του εκατόνταρχου Κορνηλίου.
Η σίγουρη οδός για μας όμως είναι η προαναφερόμενη σειρά όπως την δίνουν οι Αγιοι Πατέρες.
Χωρίς συντριβή καρδιάς και απόλυτη μετάνοια, δεν καταπολεμείται το εφάμαρτο του τραχέως σαρκικού χιτώνα μας.
Για να φτάσουμε στην Θέωση δέ, από την ζωή αυτή πρέπει η πνευματική μας κατάσταση νάναι τέτοια που να ομοιάζει με εκείνη των Αγγέλων.
Οι περισσότεροι πιστοί, σε όλη τους την ζωή, βρίσκονται στο στάδιο της μετάνοιας και της κάθαρσης, που προϋποθέτει και αδιάλλειπτη προσευχή, ελπίζοντας στην οικονομία του Κυρίου και την μακροθυμία Του εν πλήρη ταπεινώσει,προσδοκώντας την σωτηρία μας στο πρώτο δικαστήριο της ψυχής μας, αμέσως μετά τον σαρκικό θάνατό μας.
Ας ακούσει η ψυχή όλων μας μετά τον χωρισμό της από το σώμα, την ευκταία φωνή του γλυκυτάτου Ιησού..."η πίστίς σου σέσωκέ σε, πορεύου εν ειρήνη"
Αμήν.
Δημοσιεύτηκε: Τρί Σεπ 04, 2007 9:33 am
από Cordelia
Θέλει τεράστιο, καθημερινό αγώνα.
Ακόμα και στα 5 λεπτά το μυαλό τρέχει.
Αυτό που έχει σημασία είναι να μην μένει στάσιμος ο χριστιανός, αλλά να προσπαθεί να βελτιώνεται διαρκώς.
Πολύ ωραία η ιδέα με την πρόσθεση 1 λεπτού κάθε χρόνο. Πρέπει να προσπαθούμε να πηγαίνουμε στη σωστή κατεύθυνση και όχι να επαναπαυόμαστε (για τον ευατό μου το λέω αυτό).
Βέβαια και πάλι δεν μπορείς να βάλεις χρονοδιακόπτη, άσε που μπορεί να κάνει κανείς προσευχές απλώς τυπικά οπότε είναι δώρον άδωρο.
Δημοσιεύτηκε: Τρί Σεπ 04, 2007 9:42 am
από Cordelia
Και κάτι ακόμα:
Πως αντιμετωπίζετε αυτό τον καταιγισμό λογισμών και εικόνων ?
Εγώ παλαιότερα αισθανόμουν τύψεις που ήμουν τόσο αδύναμη, αλλά αυτό τελικά με αποδιοργάνωνε και με αποπροσανατόλιζε περισσότερο.
Νομίζω ότι είναι καλύτερο να αδιαφορεί εντελώς κανείς για τους λογισμούς και απλώς να συνεχίζει την προσπάθειά του.
Δημοσιεύτηκε: Τρί Σεπ 04, 2007 9:46 am
από anny
Θεωρώ πολύ σωστό τον λογισμό σου αγαπητή φίλη.
Και θα πρόσθετα.....το ένα λεπτό ας γίνει καθημερινός πολλαπλασιαζόμενος στόχος μας.
Την προσπάθεια των αγνών ταπεινών κριτηρίων την βλέπει ο Θεός μας, και θα μας δώσει το Αγιο χέρι Του, για την επιτάχυνση του σκοπού μας, που συμπίπτει με το σχέδιο σωτηρίας του Θεού για όλους μας, που είναι η Θέωσή μας, και η ουράνια αέναη μακαριότητα, εν σκηναίς Αγίων και δικαίων.
Δημοσιεύτηκε: Τρί Σεπ 04, 2007 9:50 am
από filotas
Ο π. Αθανάσιος λέει να επαναλαμβάνεις την προσευχή μέχρι που να πετύχεις να την πεις καθαρά. Τότε ο δαίμονας που σε παρενοχλεί απογοητεύεται γιατί βλέπει ότι αντί να σου κάνει κακό σου κάνει καλό
Δημοσιεύτηκε: Τρί Σεπ 04, 2007 9:59 am
από anny
Χαίρομαι αγαπητέ Φιλώτα, που ο π. Αθανάσιος Λεμεσού που τον μνημονεύεις σε κάθε δημοσίευσή σου, προτρέπει τους πιστούς, με λόγια που συνάδουν με εκείνα των Αρχαίων Πατέρων περί προσευχής.
Αλλά δεν απογοητεύεται τόσο εύκολα ο πειρασμός, και επιμένει.
Ας αντιτάξουμε και εμείς την δική μας υπομονή , φροντίζοντας να απαλλάξουμε τον λογισμό μας από κάθε κοσμική μέριμνα αδιάσπαστοι, στην πνευματική υπόσταση της προσευχής.
Δημοσιεύτηκε: Τρί Σεπ 04, 2007 10:05 am
από filotas
Με βάζεις Άννυ μου στον πειρασμό να σε πειράξω.
Εσύ μπορείς "να απαλλάξεις τον λογισμό σου από κάθε κοσμική μέριμνα αδιάσπαστη, στην πνευματική υπόσταση της προσευχής";
Γιατί εγώ ο τρισάθλιος δεν τα καταφέρνω.
Γι αυτό καταφεύγω στον πλούτο των λόγων των παλιότερων και των σύγχρονων Πατέρων μήπως και βοηθηθώ.
Ο π. Αθανάσιος Λεμεσού σε πάνω από 1000 πνευματικές ομιλίες του προς τους νέους στο Πανεπιστήμιο της Κύπρου, τα λέει τόσο απλά και περιεκτικά που πολύ με βοηθά εμένα προσωπικά. Έχεις να προτείνεις εσύ κάποια αντίστοιχη πηγή πατερικών λόγων;
Δημοσιεύτηκε: Τρί Σεπ 04, 2007 10:09 am
από stratos
Ωραια . .
Θα το θεσω αλλιως
Προοδος υπαρχει στην προσευχη ;
Η εχουμε τελματωθει σε μια κατασταση που καπου μας βολευει,δεν μας κουραζει,και δεν απαιτει θυσιες απο την προσωπικη μας ζωη
Και φυσικα νομιζουμε οτι ειναι και προσευχη