Απάντηση σχετικά με το χιούμορ

[Ionas]

Μα είναι δυνατόν να είστε τόσο ρηχοί!!!!!!!!!!! Μιλάω για τον F1o και τον Alefteri . Η φίλη μας η WHEEL είπε ένα λόγο σοφό και πνευματικό. Ο Χριστός και οι Άγιοι Πατέρες τα εξήγησαν. Τα χάχανα και τα ανέκδοτα δεν είναι γνωρίσματα του Πιστού, αυτός έχει εσωτερική χαρά....Αν αυτή δεν μπορείτε να την αισθανθείτε μην θεωρείτε τον εαυτό σας "δάσκαλο" των άλλων και προσαρμόζετε το Χριστό σ' αυτό που σας αρέσει δηλαδή στα μέτρα σας............

[nasos]

Το είχα ακούσει πριν καιρό, (δεν θυμάμαι από πού) και δεν ξέρω αν είναι σωστό ??
Ο Λάζαρος από τότε που αναστήθηκε από τον Χριστό γέλασε μία φορά εως ότου πεθάνει, και ήταν όταν είδε έναν άνθρωπο να κλέβει μια γλάστρα(πιθάρι)με χώμα , και είπε το χώμα κλέβει το χώμα.
είναι έτσι ;;

[Ierodiakonos]

Καλά αδελφέ μου Ίονα αν αυτό καταλάβες από τα γραφόμενά μου τί να σου πώ. Να 'ναι ευλογημένο. Δεν έχω σκοπό να μπώ σε αντιπαράθεση διότι δεν είμαι οπαδός των εντάσεων, όπως πολλοί εδώ μέσα...! Σου εύχομαι μόνον πρώτα να βλέπεις τί λέγει ο αδελφός σου και έπειτα να τον χαρακτηρίζεις! Δεν θα σου επιστρέψω το χαρακτηρισμό διότι θεωρώ πως τον είπες εν βρασμώ και χωρίς σκέψη για αυτό και συγχωρείσαι.

[Ionas]

Αγαπητέ Αλεφτέρη

Πήρε λίγο περισσότερο (από όσπ έπρεπε) και σένα η μπάλα γιατί κατά κάποιο τρόπο φάνηκε ότι συντάχτηκες με τον άπρεπο λόγο του F10, αν δεν είναι έτσι συγνώμη.
Να επανέλθω για να μην υπάρχουν πιθανές παραξηγήσεις και να τονίσω ότι φυσικά και δεν προέκυπτε το γέλιο και το χαχανιτό στο Χριστό, στον Ιερό Χρυσόστομο και σε άλλους χαριτωμένους αγίους γιατί η Χάρη και η εξ αυτής χαρά ανάβλυζε εσωτερικά και ήταν γεμάτοι από την Χαρμολύπη (εσωτερική χαρά, εξωτερική λύπη για τον αποστάτη κόσμο). Αυτό είναι το τέλειο, το άγιο, το απόλυτο και αναμάρτητο υπόδειγμα του Κυρίου μας. Προς τα κει πρέπει να τείνουμε αενάως. Εμείς βέβαια και γελάμε και κλαίμε πλην όμως σίγουρα είναι δείγμα κενότητας το κυνήγι του κούφιου γέλιου και των ανεκδοτων, αυτά είναι εφάμαρτα. Σε ένα σημείο η Γραφή λέει: "Ο Θεός μου έδωσε γέλιο..." εννοώντας ότι μου έδωσε χαρά με τις ευεργεσίες Του. Δεν είναι κακό να έχει χαρούμενο πρόσωπο κανείς ή να χαμογελάει, αντίθετα αυτό δείχνει καλωσύνη.

[Ionas]

Προσέχτε πως προσδιορίζει εδώ ο Άγιος την λύπη που προέρχεται από το αμαρτωλό φρόνιμα, αυτή προκύπτει μετά από κενόδοξες μωρολογίες και γέλια. Η λύπη όμως για τις αμαρτίες μας φέρνει χαρά εν τέλει.



Άγιος Κασσιανός ο Ρωμαίος «Περί των 8 λογισμών της κακίας»

Γι αυτό, όλος ο πόλεμός μας ας είναι εναντίον των παθών που είναι μέσα μας, γιατί αν αυτά, με τη χάρη και τη βοήθεια του Θεού, βγουν από την καρδιά μας, όχι μόνο με τους ανθρώπους, αλλά και με τα άγρια θηρία εύκολα μπορούμε να ζήσομε, όπως λέει ο μακάριος Ιώβ: «Τα άγρια θηρία θα γίνουν ειρηνικά μαζί σου». Πρώτα-πρώτα λοιπόν να αγωνιστούμε εναντίον του πνεύματος της λύπης που φέρνει την ψυχή σε απελπισία, για να το εξορίσομε από την καρδιά μας. Γιατί αυτό το πνεύμα δεν επέτρεψε στον Κάϊν να μετανοήση μετά την αδελφοκτονία, ούτε στον Ιούδα μετά την προδοσία του Κυρίου. Μια μόνο λύπη να έχομε, την μετάνοια για τις αμαρτίες μας ενωμένη με την αγαθή ελπίδα, για την οποία ο Απόστολος λέει: «Η κατά Θεόν λύπη προξενεί μετάνοια που οδηγεί σε οριστική σωτηρία». Κι αυτό, γιατί η κατά Θεόν λύπη τρέφοντας την ψυχή με την ελπίδα που ακολουθεί τη μετάνοια, είναι ανάμικτη με χαρά. Γι αυτό πρόθυμο και υπάκουο για κάθε καλή πράξη, ευκολοπλησίαστο, ταπεινό, πράο, ανεξίκακο, υπομονετικό σε κάθε αγαθό κόπο και κάθε συντριβή, κάνει τον άνθρωπο η λύπη αυτή αφού είναι κατά Θεόν. Και με αυτό λοιπόν γίνονται φανεροί οι καρποί του Αγίου Πνεύματος στον άνθρωπο, δηλαδή η χαρά, η αγάπη, η ειρήνη, η μακροθυμία, η αγαθότητα, η πίστη, η εγκράτεια. Από την αντίθετη λύπη είναι φανεροί οι καρποί του πονηρού πνεύματος, οι οποίοι είναι ακηδία, ανυπομονησία, θυμός, μίσος, αντιλογία, απελπισία, οκνηρία στην προσευχή. Αυτή τη λύπη πρέπει να την αποφύγομε, όπως και την πορνεία και τη φιλαργυρία και το θυμό και τα υπόλοιπα πάθη. Αυτή η λύπη θεραπεύεται με την προσευχή και την ελπίδα στο Θεό και τη μελέτη των θείων λόγων και με τη συναναστροφή με ευλαβείς ανθρώπους.

[Melpomeni]

"ΛΟΓΟΙ ΤΕΣΣΕΡΙΣ" του ΠΑΤΗΡ ΝΙΚΟΔΗΜΟΥ ΤΟΥ ΑΓΙΟΡΕΙΤΟΥ.
[/quote]

Του πατρος,ο πατηρ,του πατρος, η τουλαχιστον,του ΠΑΤΕΡΑ ! κλινεται το ονομα !

[Ierodiakonos]

Αγαπητέ Πάνο

Όχι μόνο ο Κύριος δεν γέλασε ποτέ αλλά ούτε και ο ιερός Χρυσόστομος. Για το γέλιο δε υπάρχει και στα Ευαγγέλια: "Μακάριοι οι πενθούντες ότι αυτοί παρακληθήσονται, ουαί τοις γελώσι νυν ότι κλαύσουσι...."

Σε τούτο σχολιάσα καθώς απολυτοποιούμε τα πάντα και αναλύουμε τις λέξεις χάνοντας την ουσία και για αυτό παρατηρείται και το φαινομένο εδώ μέσα να έρχονται σε προστριβές πολλοί. Εάν πιστεύετε πως ο Χριστός ομιλούσε για Χαρά και ήταν σαν Μεγάλη Παρασκεύη ε! τί να σας πώ βρε ευλογήμενοι. Συμφωνώ με τα υπόλοιπα που παρέθεσες αδελφέ Ίονα ως επεξήγηση των λεγομένων σου δεν συμφωνώ όμως στην παραπάνω τοποθέτησή σου που έχω επισυνάψει. Ελπίζω να σε κάλυψα τώρα και να κατάλαβες ότι άλλα εννοούσα και όχι αυτά που λέγει ο F10 όπου με τον δικό του τρόπο είπε την άποψή του.

[Melpomeni]

Προσθέστε στα παραπάνω ότι το γέλιο κάνει ρυτίδες. Πάντως πρέπει να είστε πολύ ευσεβείς και εγώ πολύ αμαρτωλός γιατί σκάω στα γέλια όταν διαβάζω ότι ο Κύριος δεν γέλασε ποτέ. Αποστειρωμένοι αυθαίρετοι και ανυπόστατοι ισχυρισμοί δοκησίσοφων θεολογούντων. Εντάξει πειστήκαμε ότι ο Κυριος δεν γέλασε ποτέ και ότι ήθελε τον άνθρωπο να κλαίει με μαυρο δάκρυ από τη στιγμη της γεννήσεως του.
Να κάνω μια αφελή ερώτηση. Τα λέτε και παραέξω αυτά ή το κάνετε μόνο σε ιντερνετικά φόρα υπό την κάλυψη που παρέχει η ανωνυμία;

Αδελφε F10, κοψε λιγο ταχυτητα,ειδικα στις στροφες- ερμηνειες Γραφων,γιατι θα πεσεις σε κανενα χαντακι πλανης.
Βγαλε τα συμπερασμστα σου,αφου πρωτα ομως ρωτησεις και ερευνησεις.
Υπαρχουν αρκετοι καλοπροαιρετοι αδελφοι εδω ,ειμαι σιγουρη πως δεν θα σου αρνηθουν καμμια βοηθεια.
Η ανωνυμια ειναι σχετικη,αρκετοι γνωριζομαστε μεταξυ μας. Θαθελες να μας πεις και εσυ κατι για σενα ? η τι σε τραβηξε σε αυτο το φορουμ?

[Ionas]

Άγιος Ιωάννης ο Καρπάθιος «100 παρηγορητικά κεφάλαια»

.Ποιος θα αναγγείλη στο στενοχωρημένο μέσα στην αδοξία και την αδυναμία εκτελέσεως αρετών, ότι θα δή τον Ιησού όχι μόνο στη μέλλουσα ζωή, αλλά και από την παρούσα, να έρχεται με μεγάλη δύναμη και δόξα προς αυτόν, δια μέσου της απάθειας; Και η ψυχή, που γέρασε στείρα και τότε χωρίς να το περιμένη γέννησε γιο δικαιοσύνης, θα πη τα λόγια της Σάρρας: «Ο Θεός μου έδωσε γέλιο», δηλαδή δώρισε πολύ μεγάλη χαρά σε μένα, που πάρα πολλά χρόνια ήμουν καταλυπημένος, από τα πολλά πάθη μου. Ή, όπως αποδίδει το ρητό άλλος ερμηνευτής: « Ο Θεός μου έδωσε τρυφερή ηλικία», δηλαδή ανανεώθηκε η νεότητά μου καθώς του αετού. Γιατί είχα παλιώσει πριν με τις αμαρτίες και τα πάθη της ατιμίας, και τώρα έχω ξαναγεννηθεί και είμαι έφηβος και βρίσκω τη νεανική απαλότητα, εγώ που προηγουμένως είχα σκληρυνθεί από την ύλη

[lazarr]

Ο Θεός έχει χιούμορ γιατί έπλασε εμάς edo :D