"Αγιον Ορος" Χριστιανικό Ορθόδοξο Φόρουμ

Σε καμιά περίπτωση δεν λέμε να στερήσουμε την ελευθερία του άλλου.
Ούτως ή άλλως και σήμερα και νομίζω πάντοτε εδίδετο η δυνατότητα του διαζηγίου.
Όμως κανείς όταν παίρνει μια απόφαση γάμου, δυστηχώς δεν ρυθμίζει
τον βίο τον δικό του αλλά και κάποιου άλλου. Σε περίπτωση χωρισμού - ο οποίος ούτως ή άλλως είναι επίπονος -για λόγους ισοορροπίας θα
πρέπει να δίνονται περισσότερες ευκαιρίες επανένωσης παρά το αντίθετο.
Όταν δίδεται το διαζύγιο αυτό δίδεται τουλάχιστον από την εκκλησία κατ'
οικονομία και παραχώρηση (λόγω αδιεξόδου).

Επειδή στην κοινωνία σήμερα υπάρχουν καλώς ή κακώς διάφοροι επιπόλαιοι, ανεγκέφαλοι, συμφεροντολόγοι, πονηροι κλπ
γι αυτό νομίζω ότι γι αυτήν την περίπτωση θα πρέπει να υπάρξει και κάποια τρόπον τινά μικρο-δυσκολία, ώστε να μην φθάσουμε στο άλλο άκρο,
δηλ. της απόλυτης ασυδοσίας και ξετσιπωσιάς.
Αυτά είναι στοιχειώδη.

Νομίζω ότι οι νομοθετούντες θα έπρεπε αυτά να τα αντιλαμβάνονται ...
Αλλά δυστηχώς η διαδικασία εκλογής στηρίζεται σε άλλα κριτήρια (περισσότερο τεχνολογικά .)

Βλέπεις ότι η εκκλησία τα έβαλε σωστά, αλλά δυστηχώς αμύνεται και δεν
ξέρω αν το κάνει κι αυτό...

Να θυμίσω και το εξής περιστατικό:

Μετά το 1917 και εγκαθίδρυση του κομμουνιστικού καθεστώτος στην Σοβιετική ένωση, οι τότε ιθύνοντες, μαζί με την διάλυση της ρωσικής εκκλησίας κατήρησαν και τον θεσμό του γάμου.

Έτσι όπους ήθελε να παντρευτεί απλά πήγαινε στην κοινότητα στην οποία
βρισκόταν και δήλωνε ότι συζεί με την τάδε και το κράτος του παρείχε σπίτι και δουλειά.
Μετά από λίγο παρατηρήθηκε ότι - συνήθως οι άνδρες- άλλαζαν σπίτι και
σύντροφο.
Έτσι σε λίγα χρόνια είχε γεμίσει η επικράτεια από ορφανά, κλπ

Τότε το ξανασκέφτηκαν το θέμα οι ιθύνοντες και επανέφεραν ένα ισχυρό σχετικά νομικό θεσμό γάμου (νομίζω 1928 - αν θυμάμαι καλά).

μπραβο μητσακο !!!καταπληκτικο κειμενο!να ζεις!ο θεος να σε ευλογει!

Ο Γάμος περνάει κρίση (όπως και οι περισσότεροι θεσμοί) γιατί "αρρώστησαν οι άνθρωποι", όπως είπε ο Μακαριότατος Αρχιεπίσκοπος. Εφ' όσον επιλέξαμε να βγάλουμε από τη ζωή μας τον Θεό και αντ' Αυτού να βάλουμε το χρήμα ως εγγυητή της καλοζωίας, θα πληρώσουμε και το τίμημα!
Ποιός σέβεται το ότι οι προγαμιαίες σχέσεις είναι αμαρτία; Ελάχιστοι! Οι υπόλοιποι λοιπόν, θα πληρώσουμε!
Ποιός σέβεται την αγάπη προς τον/την σύζυγο και όχι λοξές ματιές; Ελάχιστοι! Θα πληρώσουμε λοιπόν το τίμημα!
Αγαπάμε πραγματικά τον/την σύντροφό μας (με αγάπη Θεού); Είμαστε σε θέση να κάνουμε θυσίες προκειμένου να μην διαλύσουμε τον γάμο;
Μόνο αν γαντζωθούμε στον Χριστό και ζήσουμε (από δω και πέρα τουλάχιστον) μια κατά Χριστόν ζωή. Αν γίνει αυτό, τότε το φορτίο που θα κουβαλήσουμε (το τίμημα) θα μας φανεί πιο ελαφρύ, θα το αντέξουμε κι έτσι ΚΑΙ τον γάμο μας θα σώσουμε ΚΑΙ τον εγωισμό μας θα τσακίσουμε! Αν όχι...ο Θεός να μας λυπηθεί!

Για σας και χαίρομαι που κάθησαν άνθρωποι και διάβασαν καθώς και προβληματίστικαν για αυτό το θέμα.
Ευχαριστώ επίσης όσους είπαν τα καλά τους λόγια.
Και με την σειρά μου να ευχηθώ και εγώ την ευλογία και τη πολυπόθητη ελέηση του Θεού σε όλους μας!

Μπορείτε να κατεβάσετε στο PC σας όλη την ομιλία και να την ακούτε όσες φορές θέλετε.
(εμένα ποτέ δεν μου έφτασε ΜΟΝΟ μια φορά και αυτό γιατί... μελέτη έτσι ΔΕΝ γίνεται)
Όποιος θέλει λοιπόν μπορεί να κάνει download πηγαίνοντας στις ομιλίες του Δημήτριου Παναγόπουλου από το www.pantokrator.info, στο «073 Η αποφυγή της τεκνογονίας» και θα ακούσει όλη την ομιλία που λέει και άλλα σημαντικά πράγματα που λόγο χρόνου δεν τα έβαλα.

Το νόημα που κρατάω και σαν επικεφαλίδα της όλη συζήτησης είναι η φράση:
«Με ρώτησες η γυναίκα που σου' δωσα ή ο άνδρας που πήρες , είναι η ευλογία μου ή με κάλεσες με το ζόρι για να σε ευλογήσω; »

Αλλά και αυτό το απόσπασμα το θεωρώ πολύ σημαντικό:
«Διότι αγαπητοί εάν οι γάμοι αποτυγχάνουν είναι διότι είναι ανθρώπινοι, δεν είναι θεϊκοί.
Γάμος που είναι με τη ευλογία του Χριστού, όχι εκ των υστέρων, αλλά εκ των προτέρων ουδέποτε ναυάγησαν!
Και ουδέποτε ήρθε αντιμέτωπος ο άνθρωπος και σε δύσκολον τιαύτη θέση να χάσει την ψυχή του!
Γιατί εδώ είναι θέμα, χάνονται ψυχές, δεν χωράει μέση λύση, χάνονται ψυχές, ο Χριστός δεν κάνει κανένα συμβιβασμό.
Αν λοιπόν ο Χριστός σε ρωτήσει, εάν ο Χριστός έδωσε τον συνεταίρο της ζωής, υπέμενε αδελφέ τον πειρασμόν.
Ο Χριστός γνωρίζει και την υπόθεση θα την τακτοποιήσει αυτός. »

Στη συνέχεια που δεν έχω κάνει απομαγνητοφώνιση, λέει πολλά ωραία παραδείγματα με ευλογημένους γάμους.
Αλλά γενικά συνεχίζει με πολύ ωραία πράγματα.
Όποτε λοιπόν μπορέσω, θα βάλω και την συνέχεια.

μπραβο,αδελφε!θερμα συγχαρητηρια!μπραβο σου!οποτε μπορεις κ θελεις,γραψε λιγα ακομη σε παρακαλω...!να σε εχει παντοτε καλα ο θεος!

Aκουσα την ομιλία του Δ. Παναγόπουλου από το www.pantokrator.info.

Εστίασα την προσοχή μου σε δύο πράγματα:
1) O γονιός ο οποίος αντιμετωπίζει δυσκολίες με τα παιδιά του θα πρέπει
να ρωτήσει τον θεό γιατί συμβαίνει αυτό;
Και να περιμένει εντολή.
2) Ο ανύπαντρος θα πρέπει να ρωτά τον χριστό ποιόν/-ά να παντρευτεί.
Και να περιμένει εντολή.

Δεν είναι λίγο θολό; Ξέρουμε ότι ο θεός ελάχιστες φορές εμφανίζεται.

Έτσι επειδή μου αρέσει η ακρίβεια και όχι το νεφελώδες, ερμηνεύω τα παραπάνω (περί εντολής) ως εξής:
Ότι ο άνθρωπος θα πρέπει:
i) Nα προσέυχεται.
ιι) Να παρακολουθεί τα μυστήρια και
ιιι) Να συμβουλεύεται τον πνευματικό του και να ενεργεί με στοιχειώδη λογική.
και να έχει ελπίδα ...

αν παρ' όλα αυτά τα πράγματα πάνε στραβά τότε πρόκειται για σταυρό
τον οποίο θα πρέπει να υπομένει..

Κάνω λάθος;
Αυτό κατάλαβα...

ester έγραψε:Aκουσα την ομιλία του Δ. Παναγόπουλου από το www.pantokrator.info.

Εστίασα την προσοχή μου σε δύο πράγματα:
1) O γονιός ο οποίος αντιμετωπίζει δυσκολίες με τα παιδιά του θα πρέπει
να ρωτήσει τον θεό γιατί συμβαίνει αυτό;
Και να περιμένει εντολή.
2) Ο ανύπαντρος θα πρέπει να ρωτά τον χριστό ποιόν/-ά να παντρευτεί.
Και να περιμένει εντολή.

Δεν είναι λίγο θολό; Ξέρουμε ότι ο θεός ελάχιστες φορές εμφανίζεται.

Έτσι επειδή μου αρέσει η ακρίβεια και όχι το νεφελώδες, ερμηνεύω τα παραπάνω (περί εντολής) ως εξής:
Ότι ο άνθρωπος θα πρέπει:
i) Nα προσέυχεται.
ιι) Να παρακολουθεί τα μυστήρια και
ιιι) Να συμβουλεύεται τον πνευματικό του και να ενεργεί με στοιχειώδη λογική.
και να έχει ελπίδα ...

αν παρ' όλα αυτά τα πράγματα πάνε στραβά τότε πρόκειται για σταυρό
τον οποίο θα πρέπει να υπομένει..

Κάνω λάθος;
Αυτό κατάλαβα...

Χωρίς να θέλω να ερμηνεύσω άλλους, η άποψή μου είναι ότι εφ' όσον εφαρμόζεις αυτά που γράφεις και κυρίως το να συμβουλεύεσαι τον πνευματκό σου (όσο πιο πολύ, τόσο καλύτερα), έχει καλώς!
Επειδή όμως όλοι :
1. Είμαστε απαίδευτοι,
2. Εφαρμόζουμε ΜΕΡΙΚΩΣ αυτά που μας λέει ο πνευματικός και
3. Χρειαζόμαστε ακόμη αγώνα για την πολυπόθητη σωτηρία,
ο Θεός επιτρέπει κάποιες "θλίψεις" στη ζωή μας. Αυτές, εφ' όσον αντιμετωπιστούν σωστά, σύμφωνα με τις εντολές του Θεού, μας δυναμώνουν και μας προάγουν πνευματικά.
Αρκετές από αυτές τις "θλίψεις" συμβαίνουν στην οικογενειακή μας ζωή! Γι' αυτό, έχω την άποψη, πως όποιος και να επιλεγεί ως σύντροφος, θα υπάρξουν κάποια προβλήματα (άλλοτε λιγότερα, άλλοτε περισσότερα), αφού η οικογένεια είναι το κατ' εξοχήν πεδίο δράσης του πονηρού, ο οποίος επιδιώκει μετά μανίας να την διαλύσει!
Αν όμως όλα αντιμετωπιστούν μέσω Εκκλησίας, στα προβλήματα αυτά θα έχουμε σύμμαχο τον Θεό! Αν όχι θα είμαστε μόνοι μας ενάντια στον πονηρό!
Σταυρό σηκώνουμε όλοι μας! Και, ανεξάρτητα από το ότι μπορεί να ακούγεται παράλογο, ο σταυρός αυτός είναι στην πραγματικότητα ευλογία, γιατί μας επιτρέπει να μπούμε στην Βασιλεία του Θεού!

εγω ενα πραγμα δεν μπορω να καταλαβω.γιατι οι ανθρωποι παντρευονται ενω μες στη ακρη του μυαλου τους εχουν σκεψεις για αλλα πραγματα.καλυτερα τελικα να μη παντρευομαστε καθολου.περισσοτερη ανασφαλεια υπαρχει αν εισαι μεσα στο γαμο παρα αν ζεις με καποιον απλα

ontws kalon einai na menei kapoios en parthenia!an den dynatai omws na parameinei en parthenia,tote monon o gamos tou menei ws epilogi!!dioti an an den dynatai na parameinei en parthenia,oute dexetai ton timio gamo,tote ginetai pornos h moixos-amartimata thanasima amfotera!