Σελίδα 2 από 2
Δημοσιεύτηκε: Δευ Μαρ 03, 2008 9:17 am
από aposal
katerina71 έγραψε:PerlMaster έγραψε:Ο Άγιος Σεραφείμ του Σάρωφ απάντησε στο μαθητή του Μοντοβίλοφ που του έκανε ακριβώς την ίδια ερώτηση , ότι ζούμε για να αποκτήσουμε το Άγιο Πνεύμα .
Και εγώ νοιώθω ότι αυτή είναι η σωστή απάντηση , μόνο για την αγάπη του Θεού ζώ .
+1
Μακάρι να ισχύει όχι μόνο το +1, αλλά το +
∞. Αλλά για να επιτευχθεί αυτό χρειάζεται πολύς αγώνας! Και προσευχή στον Θεό να μας βοηθήσει, παρ' όλη την αναξιότητά μας!
Δημοσιεύτηκε: Δευ Μαρ 03, 2008 1:19 pm
από lovebird
κι αλλο μια απορια εχω..........
πώς προκυπτει η ψυχη στον καθε ανθρωπο;
πώς εμφανιζεται ξαφνικα εμψυχο ον με δυο ποδια και δυο χερια;.......
προϋπαρχει η ψυχη ή γεννιεται εκεινη τη στιγμη;

Δημοσιεύτηκε: Δευ Μαρ 03, 2008 1:31 pm
από filotas
Ο άνθρωπος ως ψυχοσωματικό ον είναι συνδημιουργία Θεού και ανθρώπου. Το λέει πολύ καλά η Εύα τη στιγμή που συνέλαβε τον Κάιν:
"1 Αδάμ δε έγνω Εύαν την γυναίκα αὐτού, καὶ συλλαβούσα έτεκε τόν Κάιν και είπεν: εκτησάμην άνθρωπον διά του Θεού" (Γέν. κεφ. 4, 1)
Τη στιγμή της σύλληψης ο Θεό δημιουργεί και την ψυχή. Έτσι ο άνθρωπος από τη στιγμή της σύλληψής του αποτελεί ψυχοσωματική ενότητα. Γι αυτό η έκτρωση είναι φόνος.
Δημοσιεύτηκε: Δευ Μαρ 03, 2008 1:51 pm
από lovebird
ναι αλλα ο θεος απο οσο θυμαμαι,μια φορα μονο εδωσε πνοη ζωης (ψυχη) στον ανθρωπο.....τοτε που εφτιαξε τον αδαμ......συνεπως μηπως η ψυχη ειναι κληρονομησιμη ως "σπορος πνοης" απο τον ανδρα και τη γυναικα;
μηπως για αυτο λενε οτι τα παιδια κληρονομουν στοιχεια του χαρακτηρα των γονιων;
οπως δλδ κτιζεται απο ωαριο και σπερματοζωαριο ο ανθρωπος ως προς την υλικη υποσταση,κτιζεται και πνευματικη κατ'αντιστοιχο τροπο;
Δημοσιεύτηκε: Δευ Μαρ 03, 2008 2:38 pm
από lazarr
Στο ερώτημα γιατί ο Θεός δεν έμεινε "μόνος" αλλά δημιούργησε Αγγέλους και ανθρώπους, ο Ιωάννης ο Δαμασκηνός λέει ότι από περίσσεια αγαθότητας ο Θεός και επειδή δεν ήθελε να απολαμβάνει μόνος του τη μακαριότητά Του, δημιούργησε τα λογικά και έλεύθερα πλάσματα, ώστε να απολαμβάνουν και αυτά αυτή την αγαθότητα.Άρα υπάρχουμε για να μετέχουμε σ'αυτή τη μακαριότητα(ευτυχία).Το δρόμο τον έδειξε ο Χριστός, και τον φυλάττει η Εκκλησία.
1)Ντεκάρτ(Καρτέσιος):cogito ergo sum(σκέφτομαι άρα υπάρχω) :-k
2)Φρανσις Μπέϊκον (Βάκωνας):Να ζεις είναι να δρας :walk:
3)Σαίξπηρ:Να ζει κανείς ή να μη ζει;
4)Φρ.Σινάτρα:doo be doo be doo, tarararara.. :sign5:
5)Eκκλησία: να ζεις είναι να αγαπάς (διότι ο Θεός αγάπη εστί) :love6: