Σελίδα 2 από 3

Δημοσιεύτηκε: Τετ Μαρ 26, 2008 10:22 am
από vfilip
Ο γιατρός αυτός αγόρασε μια μεγάλη εκτρωτική κλινική και τη σταμάτησε να κάνει εκτρώσεις .
Ας αναλογιστούμε όλοι εμείς oi υποτίθεται "Ορθόδοξοι" ότι με αυτούς τους λαμπρούς ανθρώπους θα συγκριθούμε !

http://www.lifenews.com/state3045.html

Δημοσιεύτηκε: Τετ Μαρ 26, 2008 12:16 pm
από Ionas
anny έγραψε:...........................
Εξω λοιπόν από την Ορθοδοξία,η οποία συνίσταται στην ορθή πίστη + ορθή πράξη,δεν είναι δυνατή η σωτηρία, εφόσον δεν υπάρχει το Μυστήριο στην συμμετοχή των πιστών της Θείας Κοινωνίας στο Σώμα και το Αίμα του ξύλου της Ζωής που είναι ο Ενανθρωπίσας Θεός Λόγος.
Την βουλή του Κυρίου για τούς άθεους ή αλλόθρησκους, δεν μπορούμε να την συζητήσουμε εμείς,επειδή είναι έξω από την σφαίρα της δικής μας αντιληπτικότητας.
Εμείς ως Ορθόδοξοι οφείλουμε να γνωρίζουμε οτι η Αιώνιος Ζωή κληρονομείται ΜΟΝΟΝ δια μέσου του Ιησού Χριστού.

Αγαπητή Άννη

Πολύ ωραία και πνευματικά τα όσα ανέφερες. Δεν πρέπει όμως να είμαστε φρόνιμοι παρά εαυτοίς σαν αποκλειστικοί προνομιούχοι της Θείας Χάριτος...
ΝΑΙ η Εκκλησία αποτελεί την κιβωτό της Σωτηρίας ...αλλά ο Θεός "πάντας ανθρώπους θέλει σωθήναι και εις επίγνωσιν αληθείας ελθείν..." και δεν θα αφήσει τους καλοπροαίρετους που δεν άκουσαν το λόγο του Χριστού. Μην ξεχνάμε ότι και στον Άδη κατέβηκε ο Χριστός για να σώσει τις φυλακισμένες ψυχές...
Ο Απόστολος Παύλος, άλλωστε, το λέει ρητά"ουκ οίδατε έθνη τα νόμον μη έχοντα φύσει τα του νόμου ποιεί...ώστε είναι την συνείδησιν αυτών αυτοίς νόμος...τα άστρα κηρύττουν αυτοίς την Σωτηρίαν..."

Δημοσιεύτηκε: Τετ Μαρ 26, 2008 6:26 pm
από inaapp
filotas έγραψε: Η Εκκλησία είναι το μέσον που έδωσε ο Κύριος στους ανθρώπους για να τους βοηθήσει στη σωτηρία τους. Όποιος το αποδέχεται το δώρο αυτό και το αξιοποιεί έχει ελπίδες να σωθεί, ενώ όποιος έχει ευκαιρία να βρεθεί μέσα στην Εκκλησία και επιλέξει να μην το κάνει δεν έχει καμιά ελπίδα σωτηρίας. Εξαιρούνται αλλά με ελάχιστες ελπίδες σωτηρίας όσοι δεν είχαν ποτέ την ευκαιρία να γνωρίσουν τον αληθινό Θεό. Γι αυτούς όπως λέει ο Απόστολος Παύλος στην προς Ρωμαίους και οι Πατέρες ισχύει ο εσωτερικός νόμος (η συνείδηση).

Άλλο να έχει κανείς χρυσό και άλλο χαλκό. Το χρυσό θα το κερδίσουν οι Χριστιανοί, Το χάλκινο άντε και το ασήμι οι κατά συνείδηση κρινόμενοι (αλλόθρησκοι). Ο Κύριος μας δεν είπε ότι στον οίκο του Πατέρα μου υπάρχουν πολλές μονές; Ξέρετε, το χρυσό διαφέρει ως προς τα καράτια αλλά και ως πρός το είδος ( πλατίνα). Τα άλλα είναι υποδεέστερα μέταλλα, αλλά έχουν και αυτά την αξία τους.
Πολύ σωστά ειπώθηκε πως το Άγιο Πνεύμα όπου θέλει πνεί, αλλά όμως και όπου θέλει δεν πνεί. Εξαρτάται από τον καθένα πως θα λάβει τη δωρεά του Αγ. Πνεύματος. Για εμάς τους Χριστιανούς όχι μόνο πνεί αλλά παραπνεί και για τους περισσότερους από εμάς τελικά πνεί δεν πνεί.
Για τους άλλους (αλλόθρησκους) ισχύει το ίδιο με τη διαφορά όμως, πιστεύω, ότι ποτέ δεν θα κερδίσουν το χρυσό, την τέλεια Αγάπη.

Αυτά όλα που ανάφερα συνοψίζονται σε κάτι που μόλις τώρα θυμήθηκα και το είχα διαβάσει στον π. Ιωάννη Ρωμανίδη. Είχε πεί πως υπάρχουν άνθρωποι (αναφερόταν σε πιστούς άλλου θρησκεύματος, που δεν θυμάμαι) που γνωρίζουν που πηγαίνουν αλλά δεν ξέρουν πως να πάνε ,(τα υπόλοιπα είναι δικά μου) και αυτό έχει να κάνει με την κάθαρση και μόνο, χωρίς προοπτική πνευματικής ανόδου αφού λείπει η δωρεά του Αγ. Πνεύματος και τα μυστήρια της Εκκλησίας.
Επίσης , είχε πεί, πως υπάρχουν άνθρωποι οι οποίοι γνωρίζουν που πηγαίνουν αλλά και πως θα πάνε, εννοούσε εμάς τους Χριστιανούς που τα έχουμε στρωμένα, και τέλος υπάρχουν και αυτοί που δεν γνωρίζουν τίποτα από αυτά.

Να τελειώσω με αυτό: Εγώ αν ήμουν αλλόθρησκος και πιστός στο θρήσκευμά μου και γινόταν Ιεραποστολή των Χριστιανών στη χώρα μου,
εάν δεν έβλεπα συγκλονιστικά θαύματα των Χριστιανών δεν θα πίστευα.
Δηλαδή έχουν κάποιοι την εντύπωση, οι οποίοι μιλούν εκ του αφαλούς, πως έτσι εύκολα θα απαρνιόνταν το πιστεύω τους εξαιτίας κάποιων κηρυγμάτων; Αυτό και πάρα πολλά άλλα, νομίζετε ότι ο Θεός της Αγάπης δεν τα λαμβάνει υπόψιν του;

Σιωπώ και ο Θεός ξέρει καλύτερα απ`όλους μας.

Δημοσιεύτηκε: Τετ Μαρ 26, 2008 7:56 pm
από Byzantine_Spirit
2ο παράδειγμα:
Εδω και κάποια χρόνια διατηρώ φιλία με μια μουσουλμάνα.
Δια αλληλογραφίας.
Μία μουσουλμάνα η οποία είναι καλλιεργημένη απο πάσης πλευράς.
Το κρίμα είναι πως αυτή η κοπέλα είναι ανάπηρη αυτή τη στιγμή
εξαιτίας σκλήρυνσης κατά πλάκας.
Ποτέ δεν μιλήσαμε η μία στην άλλη άσχημα για τα διαφορετικά μας πιστέυω.
Γενικά, έχει μάθει να πιστεύει πως ο Ιησούς ήταν ένας προφήτης και η Θεοτόκος μια αξιοσέβαστη κυρία και τίποτε παραπάνω.
Όταν κάποια στιγμή τόλμησα να τη ρωτήσω αν θέλει
να της στείλω αγιασμό και λάδι απο την Παναγία της Τήνου,
φοβούμενη την όποια αντίδραση, με ξάφνιασε.
Το δέχτηκε χωρίς δεύτερη κουβέντα!
και όχι μόνο το δέχτηκε αλλά έβαζε κάθε μέρα λάδι και αγιασμό
όταν τα παρέλαβε, με την ελπίδα να γίνει καλά.
Αυτό που έκανε εκείνη εγω νομίζω πως δε θα το έκανα.
Nα μου έδινε δηλ. κάποιο φυλαχτό ή αγίασμα του Αλλάχ και να το χρησιμοποιούσα.
Εκτός αυτού είπαμε πως με τη πρώτη ευκαιρία
θα επισκεφθούμε μαζί την παναγία της Τήνου και το θέλει πολύ.
Που θέλω να καταλήξω:
Πιστεύω ότι το σημαντικότερο σε έναν άνθρωπο
είναι το να θέλει το γενικότερο καλό.
Με λίγα λόγια δηλ. συμφωνώ κατά πολύ
με όσους αναφέρθηκαν στον έμφυτο ηθικό νόμο
ο οποίος κατ' εμέ δεν είναι άλλο απο τη συνείδηση
και η συνείδηση με τη σειρά της δεν είναι άλλο
απο τη φωνούλα του Θεού που μας υπαγορεύει το σωστό.
Kαι συνείδηση έχουμε όλοι.
Είτε Χριστιανοί, είτε Καθολικοί, είτε Μουσουλμάνοι κ.λ.π.

Δημοσιεύτηκε: Τετ Μαρ 26, 2008 8:01 pm
από Ionas
Τα καλά έργα μας δεν αρκούν για να μας αγιάσουν, αλλά η Χάρη του Θεού δια του Παναγίου Πνεύματος μας αγιάζει. Με την Ενανθρώπιση και Ανάστασή του Κυρίου μας "τα σύμπαντα επλήσθησαν χρηστότητος" και ολόκληρη η ανθρωπότητα καλείται.....
Λέει δε ο περίφημοσ στο Βυζάντιο Άγιος Μάρκος ο Ασκητής «Τα 226 κεφάλαια» :

Όταν ακούσης τη Γραφή που λέει ότι «θα αποδώση στον καθένα κατά τα έργα του», μη σκεφτείς έργα άξια κολάσεως ή της Βασιλείας, αλλά έργα της πίστεως ή της απιστίας σʼ Αυτόν, τα οποία ο Χριστός ανταποδίδει στον καθένα, όχι σαν να κάνη δοσοληψία εμπορική αλλά ως Θεός δημιουργός και αγοραστής μας "με το Αίμα Του".
Όσοι αξιωθήκαμε και βαπτισθήκαμε, τα καλά έργα δεν τα προσφέρομε στο Θεό για να λάβουμε ανταπόδοση γιʼ αυτά, αλλά για να φυλάξομε την καθαρότητα του αγίου Βαπτίσματος.
Και κάθε καλό έργο που κάνομε, μας κάνει να απέχομε από το αντίθετό του κακό, αλλά δεν μπορεί να μας προσθέση αγιασμό χωρίς τη Θεία Χάρη.

Δημοσιεύτηκε: Τετ Μαρ 26, 2008 9:30 pm
από inaapp
Ionas έγραψε:Τα καλά έργα μας δεν αρκούν για να μας αγιάσουν, αλλά η Χάρη του Θεού δια του Παναγίου Πνεύματος μας αγιάζει.

Συμφωνώ. Έχω επίσης την άποψη ότι το πρώτο τμήμα της παραπάνω θέσης αφορά τους αλλόθρησκους, όλη η φράση όμως αφορά τους Ορθόδοξους.
Τα έργα δεν αγιάζουν από μόνα τους αλλά βοηθούν για την κάθαρσή μας΄.
Εξάλλου στο πρώτο στάδιο της πνευματικής ζωής τον μεγαλύτερο δρόμο διανύει ο Χριστιανός και υποβοηθάει ο Θεός. Έπειτα τα πράγματα είναι ποιό εύκολα (αυτό είναι σχετικό), από την άποψη ότι ο νούς του ανθρώπου καθαρμένος ποιά μπορεί να συλλάβει καλύτερα, πάντα με τη Χάρη του Θεού, τους μάταιους και πονηρούς λογισμούς και αυτό να τον ανεβάσει περισσότερο πνευματικά έχοντας πλέον μεγαλύτερη εμπιστοσύνη στο Θεό.

Δημοσιεύτηκε: Τετ Μαρ 26, 2008 10:59 pm
από Ionas
Άλλη είναι η γνώσις, ήτις προηγείται της πίστεως, και άλλη, ήτις γεννάται εκ της πίστεως∙ η γνώσις, ήτις προηγείται της πίστεως, υπάρχει γνώσις φυσική∙ η δε γνώσις, ήτις γεννάται εκ της πίστεως, υπάρχει γνώσις πνευματική. Φυσική δε γνώσις είναι εκείνη, η οποία διακρίνει το καλόν από το κακόν, ήτις ονομάζεται και διάκρισις φυσική, δια της οποίας διακρίνομεν το καλόν από το κακόν φυσικώς άνευ μαθήσεως∙ την γνώσιν ταύτην έθηκεν ο Θεός εις την λογικήν φύσιν του ανθρώπου, και δια της μαθήσεως αυξάνει και λαμβάνει προσθήκην, και δεν υπάρχει άνθρωπος, όστις να μη έχη αυτήν∙

Αββά Ισαάκ του Σύρου Περί φυσικής και πνευματικής γνώσεως

Δημοσιεύτηκε: Πέμ Μαρ 27, 2008 3:59 pm
από Byzantine_Spirit
Στο χέρι του Θεού είναι να οδηγήσει τους ανθρώπους στον
Ορθόδοξο Χριστιανισμό.
Μπορεί ένας άνθρωπος να είναι καλός και σε λόγια και σε έργα
και απλώς να μην είναι Χριστιανός επειδή γαλουχήθηκε αλλιώς.
Θα φταίει ο ίδιος λοιπόν αν μέχρι και το τέλος της ζωής του είναι
στην άγνοια;
Δε νομίζω πως αυτοί οι άνθρωποι χάνονται απο προσώπου του Θεού.
Όπου υπάρχει αγάπη και καλά έργα υπάρχει ο Χριστός.
Τα υπόλοιπα που λέτε, με βρίσκουν σύμφωνη αν και είναι
πολύ δογματικά και αυστηρού θεολογικού χαρακτήρα.
Δε βρίσκω ψυχή στα λεγόμενά σας.
Συγνώμην αλλά έτσι ένοιωσα.

Δημοσιεύτηκε: Παρ Μαρ 28, 2008 7:32 am
από filotas
filotas έγραψε:όποιος έχει ευκαιρία να βρεθεί μέσα στην Εκκλησία και επιλέξει να μην το κάνει δεν έχει καμιά ελπίδα σωτηρίας. Εξαιρούνται αλλά με ελάχιστες ελπίδες σωτηρίας όσοι δεν είχαν ποτέ την ευκαιρία να γνωρίσουν τον αληθινό Θεό. Γι αυτούς όπως λέει ο Απόστολος Παύλος στην προς Ρωμαίους και οι Πατέρες ισχύει ο εσωτερικός νόμος (η συνείδηση).
"16 ου γάρ επαισχύνομαι το ευαγγέλιον τού Χριστού· δύναμις γάρ Θεού εστιν εις σωτηρίαν παντί τώ πιστεύοντι, Ιουδαίω τε πρώτον και Έλληνι. 17 δικαιοσύνη γάρ Θεού εν αυτώ αποκαλύπτεται εκ πίστεως εις πίστιν, καθώς γέγραπται· ο δε δίκαιος εκ πίστεως ζήσεται. 18 Αποκαλύπτεται γάρ οργή Θεού απ' ουρανού επί πάσαν ασέβειαν και αδικίαν ανθρώπων των την αλήθειαν εν αδικία κατεχόντων, 19 διότι το γνωστόν τού Θεού φανερόν εστιν εν αυτοίς· ο γάρ Θεός αυτοίς εφανέρωσε. 20 τα γάρ αόρατα αυτού από κτίσεως κόσμου τοίς ποιήμασι νοούμενα καθοράται, ή τε αίδιος αυτού δύναμις και θειότης, εις το είναι αυτούς αναπολογήτους, 21 διότι γνόντες τον Θεόν ουχ ως Θεόν εδόξασαν ή ευχαρίστησαν, αλλ' εματαιώθησαν εν τοίς διαλογισμοίς αυτών, και εσκοτίσθη η ασύνετος αυτών καρδία· 22 φάσκοντες είναι σοφοί εμωράνθησαν, 23 και ήλλαξαν την δόξαν τού αφθάρτου Θεού εν ομοιώματι εικόνος φθαρτού ανθρώπου και πετεινών και τετραπόδων και ερπετών. 24 Διό και παρέδωκεν αυτούς ο Θεός εν ταίς επιθυμίαις των καρδιών αυτών εις ακαθαρσίαν τού ατιμάζεσθαι τα σώματα αυτών εν αυτοίς, 25 οίτινες μετήλλαξαν την αλήθειαν τού Θεού εν τώ ψεύδει, και εσεβάσθησαν και ελάτρευσαν τή κτίσει παρά τον κτίσαντα, ός εστιν ευλογητός εις τους αιώνας· αμήν." (Ρωμαίους κεφ. 1, 16-25)

"11 ου γάρ εστι προσωποληψία παρά τώ Θεώ. 12 όσοι γάρ ανόμως ήμαρτον, ανόμως και απολούνται· και όσοι εν νόμω ήμαρτον, διά νόμου κριθήσονται. 13 ου γάρ οι ακροαταί τού νόμου δίκαιοι παρά τώ Θεώ, αλλ' οι ποιηταί τού νόμου δικαιωθήσονται. 14 όταν γάρ έθνη τα μη νόμον έχοντα φύσει τα τού νόμου ποιή, ούτοι νόμον μη έχοντες εαυτοίς εισι νόμος, 15 οίτινες ενδείκνυνται το έργον τού νόμου γραπτόν εν ταίς καρδίαις αυτών, συμμαρτυρούσης αυτών της συνειδήσεως και μεταξύ αλλήλων των λογισμών κατηγορούντων ή και απολογουμένων, 16 εν ημέρα ότε κρινεί ο Θεός τα κρυπτά των ανθρώπων κατά το ευαγγέλιόν μου διά Ιησού Χριστού." (Ρωμαίους κεφ. 2, 11-26)


Και σε μετάφραση:

"16 Άλλωστε, δεν ντρέπομαι για το Ευαγγέλιο του Χριστού, γιατί είναι δύναμη Θεού για σωτηρία στον καθένα που πιστεύει, τόσο για τον Ιουδαίο αρχικά, όσο και για τον Έλληνα. 17 Γιατί μέσα σʼ αυτό αποκαλύπτεται η δικαιοσύνη του Θεού, που από την πίστη ξεκινά και στην πίστη καταλήγει, όπως είναι γραμμένο: O δίκαιος από την πίστη του θα ζήσει. 18 Γιατί η οργή του Θεού ξεσπάει από τον ουρανό εναντίον κάθε ασέβειας και αδικίας των ανθρώπων εκείνων, που, ενώ έχουν στην κατοχή τους την αλήθεια, ζουν στην αδικία. 19 Αφού η γνώση για το Θεό έχει φανερωθεί σ΄ αυτούς, διότι ο Θεός τούς την φανέρωσε. 20 Επειδή οι αόρατες ιδιότητές του, δηλαδή τόσο η παντοτινή δύναμή του όσο και η θεϊκή του υπόσταση, από την αρχή ακόμα της δημιουργίας του κόσμου διακρίνονται καθαρά, καθώς διαφαίνονται μέσα στα δημιουργήματα του, έτσι που να είναι οι άνθρωποι τελείως αδικαιολόγητοι. 21 Γιατί, ενώ γνώρισαν το Θεό, δεν τον δόξασαν ούτε και τον ευχαρίστησαν σαν Θεό. Αντίθετα περιπλανήθηκαν μάταια με τη σκέψη τους και χάθηκε στο σκοτάδι η ανόητη καρδιά τους. 22 Κι έτσι, ενώ ισχυρίζονται πως είναι σοφοί, έχουν ξεμωραθεί, 23 γιατί αντικατέστησαν τη δόξα του άφθαρτου Θεού με ομοιώματα που έχουν τη μορφή του φθαρτού ανθρώπου και πουλιών και τετράποδων ζώων και ερπετών! 24 Γιʼ αυτό κι ο Θεός τούς εγκατέλειψε στις επιθυμίες των καρδιών τους μέσα στην ηθική ακαθαρσία να ατιμάζουν τα σώματά τους μεταξύ τους, 25 αυτούς που αντικατέστησαν την αλήθεια του Θεού με το ψέμα και σεβάστηκαν και λάτρεψαν τη δημιουργία αντί για το Δημιουργό, ο οποίος είναι αληθώς ευλογητός για πάντα. "

"11 Γιατί ο Θεός δεν κάνει διακρίσεις μεταξύ των ανθρώπων. 12 Έτσι, λοιπόν, όσοι αμάρτησαν χωρίς να έχουν το νόμο, θα κριθεί αν θα χαθούν χωρίς το νόμο. Kι όσοι αμάρτησαν έχοντας το νόμο, με βάση το νόμο θα κριθούν. 13 Γιατί δεν θα είναι δίκαιοι μπροστά στο Θεό όσοι άκουσαν για το νόμο, αλλά όσοι τηρήσουν το νόμο θα δικαιωθούν. 14 Όταν οι εθνικοί που δεν έχουν το νόμο, κάνουν από φυσική παρόρμηση αυτά που λέει ο νόμος, τότε, χωρίς να έχουν το νόμο γίνονται για τον εαυτό τους νόμος, 15 αυτοί που δείχνουν την ενέργεια του νόμου γραμμένη μέσα στις καρδιές τους, με τη βοήθεια της μαρτυρίας της συνείδησής τους και των αλληλοσυγκρουόμενων λογισμών τους, που είτε τους κατηγορούν είτε τους επιβραβεύουν – 16 την ημέρα που θα κρίνει ο Θεός, μέσω του Iησού Xριστού, τα μυστικά των ανθρώπων, σύμφωνα με το Eυαγγέλιο που σας κηρύττω."

Δημοσιεύτηκε: Παρ Μαρ 28, 2008 8:56 am
από Ionas
Byzantine_Spirit έγραψε:Στο χέρι του Θεού είναι να οδηγήσει τους ανθρώπους στον
Ορθόδοξο Χριστιανισμό.
Μπορεί ένας άνθρωπος να είναι καλός και σε λόγια και σε έργα
και απλώς να μην είναι Χριστιανός επειδή γαλουχήθηκε αλλιώς.
Θα φταίει ο ίδιος λοιπόν αν μέχρι και το τέλος της ζωής του είναι
στην άγνοια;
Δε νομίζω πως αυτοί οι άνθρωποι χάνονται απο προσώπου του Θεού.
Όπου υπάρχει αγάπη και καλά έργα υπάρχει ο Χριστός.
Τα υπόλοιπα που λέτε, με βρίσκουν σύμφωνη αν και είναι
πολύ δογματικά και αυστηρού θεολογικού χαρακτήρα.
Δε βρίσκω ψυχή στα λεγόμενά σας.
Συγνώμην αλλά έτσι ένοιωσα..
Βρε Βυζαντινό Πνεύμα, τι θέλεις; Σου παρέθεσα απόσπασμα από λόγο του Μεγάλου και φωτισμένου Ασκητή της ερήμου του Αββά Ισαάκ του Σύρου, ο οποίος τόση Χάρη και Αγαλλίαση δεχόταν από το Πνεύμα το Άγιο ώστε έλεγε: .]"Παύσον Κύριε τα κύματα της χάριτός Σου...". Δεν άντεχε την τόση χάρη το σώμα του. Αυτός λοιπόν, ο τρισόλβιος, μας λέει ότι ο Φιλάνθρωπος Κύριος έχει θέσει σε όλους τους ανθρώπους τη φυσική γνώση του καλού και του κακού για να μπορούν με την ΑΓΑΘΗ τους ΠΡΟΑΙΡΕΣΗ, αν έχουν, να ανέβουν πνευματικά και να φθάσουν σε ( μερική έστω) επίγνωση της αληθείας.