διακοπή εγκυμοσύνης...

Πνευματικά θέματα

Συντονιστές: pAntonios, Συντονιστές

pAntonios
Συντονιστής
Συντονιστής
Δημοσιεύσεις: 545
Εγγραφή: Δευ Μαρ 27, 2006 6:00 am
Τοποθεσία: p.Antonios @otenet.gr
Επικοινωνία:

Re: απαντηση

Δημοσίευση από pAntonios »

theophania έγραψε:δεν νομιζω πως ο θεος θα ασχολειται συνεχεια με το τι θελουμε και τι δεν θελουμε.και γω με τον αντρα μου μας ειπαν οι γιατροι οτιι μονο με εξωσωματικη θα κανουμε παιδι αλλα φυσικα εμεις ουτε τοχουμε κοιταξει το θεμα.αν ερθει και πρεπει να ρθει θα ρθει αλλιως θα αντιμετωπισουμε ο καθενας την μοναξια του οταν θαρθει ο καιρος.τι να κανουμε δεν θα πεθανουμε κιολας
Ο Θεός είναι άπειρος και δεν έχει πρόβλημα να ασχολείται με όλους και με όλα, από τη στιγμή που μας έδωσε τόση αξία ώστε να ενανθρωπήσει και να σταυρωθεί για μας... Το ζήτημα είναι αν εμείς προσπαθούμε κάθε στιγμή να κάνουμε το άγιο θέλημά Του και να μην Τον λυπούμε...
Ο Θεός δεν μας απαγορεύει να χρησιμοποιούμε την επιστήμη. Άλλωστε επιστήμη είναι η αποκάλυψη ορισμένων μυστηρίων του Θεού στους ανθρώπους! Αρκεί φυσικά αυτή η επιστήμη να μην γίνεται πρόξενος κακών και αμαρτιών...

Πριν από χρόνια, ένα άτεκνο ζευγάρι ήρθε για εξομολόγηση (αρχικά η μητέρα) και μου ανέφεραν το πρόβλημα. Πολλά χρόνια προσπαθούσαν για παιδί και είχαν κάνει και 2 εξωσωματικές χωρίς επιτυχία. Τους είπα να αφήσουν πλέον τις εξωσωματικές, να εξομολογηθούν και οι δύο, να προσευχηθούμε και να ζητήσουμε την ευλογία της Αγίας Άννας μετά από προσκύνημα στο Άγον Όρος. Σε τρείς μήνες η γυναίκα είχε εγκυμοσύνη και γέννησε φυσιολογικά. Τώρα έχουν ήδη τρία παιδάκια!
Ο πνευματικός λοιπόν παράγοντας είναι σπουδαίος αλλά το αποτέλεσμα δεν είναι πάντοτε αυτό που θέλουμε, ας το γνωρίζουμε! Με το Θεό δεν μπορούμε να κάνουμε συμφωνίες και πρωτόκολλα...
Εμείς οφείλουμε να είμαστε πάντοτε ταπεινοί δούλοι Κυρίου.
ΔΟΞΑ ΤΩ ΘΕΩ
ΠΑΝΤΩΝ ΕΝΕΚΕΝ!
theodnot
Βασικός Αποστολέας
Βασικός Αποστολέας
Δημοσιεύσεις: 146
Εγγραφή: Πέμ Μαρ 27, 2008 5:00 am
Τοποθεσία: ΘΕΟΔΩΡΑ @ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ-ΧΑΡΙΛΑΟΥ

Δημοσίευση από theodnot »

αδερφοι μου, αν και θα μιλησω από κατασταση "υπεροχης" ( εδω ηδη 2 αγορακια κι ευχαριστως θα εκανα κι αλλο παιδακι) ( "υπεροχη" αφου οι περισσότεροι εδω δεν εχουν, επιθυμουν κι αλλοι μπορουν κι αλλοι οχι να κανουν παιδια) ( δεν θελω να θιξω κανενα γιατι για ολους μας ο Θεος προγνωριζει και του δινει αυτο που ειναι το συμφερον της ψυχης του) θελω να σας πω οτι η ποιοτητα της πνευματικοτητα της ζωης μας, μας κανει πιο δυνατους να δεχτουμε αυτο που μας δινει ο Θεος ( δηλαδη την ατεκνια αγογγυστα ή την ατεκνια με πονο και θλιψη),
ειλικρινα δεν ξερω αν θα ημουν θλιμμενη ή μεμψυμηρουσα αν δεν ειχα παιδια, ομως βλεπω την αδερφη μου, που εκανε μονο μια εξωσωματικη απετυχε και σταματησε... τωρα ειναι συνειδητοποιημενη, αγαπαει τα δικα μου παιδια σαν δικα της, και το κυριοτερο εχει εναν πολυ ευτυχισμενο γαμο χωρις "ελλειψεις"
γνωριζω οτι ειναι δυσκολο αλλα ο Θεος στεκει παλι μας και μας ενισχυει στον αγωνα μας
επισης θελω να τονισω οτι οι πολλες εξωσωματικες μπορει να εχουν και επικινδυνες συνεπειες για τη γυναικα , γιατι ¨"βιαζουμε " τον οργανισμό της να παραγει κατι αφυσικο...( εχω περιπτωσεις που μετα απο σειρα εξωσωματικων και μετα την παροδο 6-7-8 χρονων παρουσιασαν καρκινο) αρα και εδω θελει συνεση... ναι στην εξωσωματικη αλλα με μετρο
ισως λεω ισως ( και παλι αισθανομαι ενοχικα και δε θελω να θιξω κανεναν σας ) ο Μεγαλοδύναμος να εχει αλλα σχεδια για τα άτεκνα ζευγαρια ( εχω 2 φιλικα ζευγαρια με υιοθετημενα παιδια, οχι με τελειως νομιμες διεργασιες, -λογω χρονοβορας διαρκειας- και ειναι πανευτυχισμενοι, ολοκληρωμενοι και "γεματοι" και τα παιδια τους, μικρα οντας, 5-6 ετων, ηδη το γνωριζουν και ειναι και αυτα ευτυχισμενα απο την αγαπη που δεχονται και που σε ενα ιδρυμα δε θα ειχαν.)
Επειτα υπαρχει και η μεριμνα της αναδοχης οικογενειας ειτε σε ελληνοπουλα ειτε το καλοκαιρι σε παιδια απο την Σερβια ή αλλες χωρες πληγμενες από καταστροφές. Παρακαλω απευθυνθητε στον Αγιο Στυλιανο ή στο Παπαφειο ιδρυμα ( αν βρισκεστε στην Θεσσαλονικη) για περισσοτερες πληροφοριες .
Μπορει να μην ειναι δικα μας βιολογικα παιδια, αλλα η φροντιδα αυτων των παιδιων και η ψυχολογικη και συνασθηματικη στηριξη σε μια δυσκολη στιγμη της ζωης τους, θα καλυψει σιγουρα και τη δικη μας αναγκη για ανατροφη παιδιων και συναναστροφη δικη μας μαζι τους.
Ζητω και παλι συγνωμη εαν πληγωσα καποιον αθελα μου.
Ευχομαι ο Θεος να μας ελεεί ανελειπως και να μας στηριζει στις δυσκολες στιγμες της ζωης μας.
eufrosini
Τακτικό Μέλος
Τακτικό Μέλος
Δημοσιεύσεις: 73
Εγγραφή: Δευ Απρ 14, 2008 5:00 am
Τοποθεσία: αλιμος αττικη

Δημοσίευση από eufrosini »

αγαπητα αδελφια δεν λιγοψυχω δεν εχω προβλημα εαν θα κανω παιδια ουτε εθεσα τετοιο θεμα υπαρχουν πολλα παιδακια που εχουν αναγκη αγαπη,σεβασμο.στοργη και σπιτικο και ειμαι διατεθειμενη να υιοθετησω ηδη εχω κανει ενεργειες για αναδοχη,ουτε εχω κανει εξωσομετικες το ολο προβλημα που εθεσα προς τον πατηρ αντωνιο ηταν η διακοπη κυησης για ιατρικους λογους (βλεπε οι γιατροι διεγνωσαν αρρωστο ετοιμοθανατο εμβρυο)οριακα υπολειπομενη κυηση και αμεση αναγκη για εμενα να πεθανω εαν δεν τους ακουσω απο τοτε ειμαι με κρισεις πανικου και χαλια
αυτο ηταν το θεμα
οσο για τις εξωσοματικες εννοιεται οτι ειμαι υπερ μονο οποιος βρεθει σε αυτη την θεση μπορει να μας καταλαβει
μπορει να καταλαβει το αγχος το στρεσσ κανεις δεν μπορει να καταλαβει την αγωνια μας δεν λιγοψυχουμε ομως δεν θελω να κανω δικο μου παιδι δεν ειμαι εγωιστρια απλα θελω να δωσω αγαπη .αγαπη που πηρα απο τους γονεις μου απλετη και δοξα σοι ο θεος πανω απο ολα τροποι υπαρχουν
δεν σας κρυβω οτι συντομα θα ξεκινησω ενεργεις για υιοθεσια αν και ειμαστε 30χρ δεν με απασχολει η ηλικα απλα πατε σε ενα ιδρυμα να δειτε τι γινεται πως αυτα τα παιδακια σε φωναζουν μαμα παρε με
πηγενετε στο ιδρυμα μητερα να δειτε τι γινεται και ποσο κωλοσιεργουν οι υπευθυνοι και εαν δεν εχεις σπιτι δικο σου δεν σου δινου παιδι
αυτα τα ξερετε?
dimitrakis
Τακτικό Μέλος
Τακτικό Μέλος
Δημοσιεύσεις: 38
Εγγραφή: Τετ Δεκ 19, 2007 6:00 am
Επικοινωνία:

Re: το κυριότερο η επέμβαση του Θεού!

Δημοσίευση από dimitrakis »

pAntonios έγραψε:
Αλλά το ζήτημα είναι ότι προσωπικά (παρ' ότι γιατρός) δεν έχω πλέον εμπιστοσύνη στους ημέτερους μαιευτήρες, με τα όσα έχω ακούσει μέχρι σήμερα.
Τολμώ να πω ότι οι περισσότεροι είναι εγκληματίες, δυστυχώς!!!
(βαριά κουβέντα αλλά τη λέω με επίγνωση!)
Χρειαζόταν λοιπόν πιστεύω, να πάρετε και τη γνώμη ενός ειδικού που να έχει φόβο Θεού (υπάρχει άραγε στην ειδικότητα αυτή;!!!). Έτσι θα είσασταν περισσότερο σίγουροι.
Εκτός από ασυνείδητους γιατρούς υπάρχουν και άλλοι εγκληματίες οι ασυνείδητοι ξεμολόγοι. Και μάλιστα ρίχνουν και τη χαριστική βολή πάνω στον πόνο του ζευγαριού ρίχνοντας το πταίσμα στην γυναίκα και ονομάζοντάς την "φόνισσα".
Λες και η γυναίκα έπαιζε σχοινάκι για να της "πέσει" το παιδί.
Δεν γνωρίζω αν το έχει πει κάποιος άγιος αλλά γνωρίζω ότι ο κόσμος φεύγει από την εκκλησία γιατί αβασάνιστα ο ξεμολόγος "πετάει" μια θεωρία.
Και το πραγματικό έγκλημα είναι να αποθαρύνεις τον πιστό να μετέχει στην εκκλησία του Χριστού δηλ. στην σωτηρία.
Από πού και ως πού είναι φόνος να μην μπορεί να συλλάβει ένα ζευγάρι;
Ήταν φονιάδες ο Ιωακείμ και η Άννα;
Μετράει η ποσότητα του καθόλου, μέσου και πολύ;
Δηλαδή αν είσαι καρπερός είσαι έντιμος, αν δεν κάνεις παιδιά σε έχει ο Θεός στην πάντα και αν χάσεις παιδί είσαι φονιάς;
Είναι θρησκεία της αγάπης αυτή , της δικαιωσύνης και του φωτός αυτή ή θρησκεία του σκότους και του μεσαίωνα;
Περάσαμε την εβδομάδα του πάθος που ο Χριστός τα έβαλε με το ιερατείο που ζητούσε πράγματα που δεν μπορούσαν να σηκώσουν οι πλάτες των πιστών. Και διανύουμε την Αγίαν Ανάσταση που συντρίβει το ιερατείο και τους Φαρισαίους.
Κυριαρχεί το φώς και η ελπίδα.
Μου είχαν πει στο Αγιον Ορος ότι την Ανάσταση και μετά δεν λέμε την ευχή Κύριε Ιησου Χριστέ ελέησόν με αλλά το Χριστός Ανέστη και το Αναστάς.
Χριστός Ανέστη.
eufrosini
Τακτικό Μέλος
Τακτικό Μέλος
Δημοσιεύσεις: 73
Εγγραφή: Δευ Απρ 14, 2008 5:00 am
Τοποθεσία: αλιμος αττικη

Re: το κυριότερο η επέμβαση του Θεού!

Δημοσίευση από eufrosini »

dimitrakis έγραψε:
pAntonios έγραψε:
Αλλά το ζήτημα είναι ότι προσωπικά (παρ' ότι γιατρός) δεν έχω πλέον εμπιστοσύνη στους ημέτερους μαιευτήρες, με τα όσα έχω ακούσει μέχρι σήμερα.
Τολμώ να πω ότι οι περισσότεροι είναι εγκληματίες, δυστυχώς!!!
(βαριά κουβέντα αλλά τη λέω με επίγνωση!)
Χρειαζόταν λοιπόν πιστεύω, να πάρετε και τη γνώμη ενός ειδικού που να έχει φόβο Θεού (υπάρχει άραγε στην ειδικότητα αυτή;!!!). Έτσι θα είσασταν περισσότερο σίγουροι.
Εκτός από ασυνείδητους γιατρούς υπάρχουν και άλλοι εγκληματίες οι ασυνείδητοι ξεμολόγοι. Και μάλιστα ρίχνουν και τη χαριστική βολή πάνω στον πόνο του ζευγαριού ρίχνοντας το πταίσμα στην γυναίκα και ονομάζοντάς την "φόνισσα".
Λες και η γυναίκα έπαιζε σχοινάκι για να της "πέσει" το παιδί.
Δεν γνωρίζω αν το έχει πει κάποιος άγιος αλλά γνωρίζω ότι ο κόσμος φεύγει από την εκκλησία γιατί αβασάνιστα ο ξεμολόγος "πετάει" μια θεωρία.
Και το πραγματικό έγκλημα είναι να αποθαρύνεις τον πιστό να μετέχει στην εκκλησία του Χριστού δηλ. στην σωτηρία.
Από πού και ως πού είναι φόνος να μην μπορεί να συλλάβει ένα ζευγάρι;
Ήταν φονιάδες ο Ιωακείμ και η Άννα;
Μετράει η ποσότητα του καθόλου, μέσου και πολύ;
Δηλαδή αν είσαι καρπερός είσαι έντιμος, αν δεν κάνεις παιδιά σε έχει ο Θεός στην πάντα και αν χάσεις παιδί είσαι φονιάς;
Είναι θρησκεία της αγάπης αυτή , της δικαιωσύνης και του φωτός αυτή ή θρησκεία του σκότους και του μεσαίωνα;
Περάσαμε την εβδομάδα του πάθος που ο Χριστός τα έβαλε με το ιερατείο που ζητούσε πράγματα που δεν μπορούσαν να σηκώσουν οι πλάτες των πιστών. Και διανύουμε την Αγίαν Ανάσταση που συντρίβει το ιερατείο και τους Φαρισαίους.
Κυριαρχεί το φώς και η ελπίδα.
Μου είχαν πει στο Αγιον Ορος ότι την Ανάσταση και μετά δεν λέμε την ευχή Κύριε Ιησου Χριστέ ελέησόν με αλλά το Χριστός Ανέστη και το Αναστάς.
Χριστός Ανέστη.
δεν μπορουσα να τα πω καλυτερα
Melpomeni
Κορυφαίος Αποστολέας
Κορυφαίος Αποστολέας
Δημοσιεύσεις: 1750
Εγγραφή: Τετ Σεπ 28, 2005 5:00 am
Τοποθεσία: USA

Re: το κυριότερο η επέμβαση του Θεού!

Δημοσίευση από Melpomeni »

dimitrakis έγραψε:
pAntonios έγραψε:
Αλλά το ζήτημα είναι ότι προσωπικά (παρ' ότι γιατρός) δεν έχω πλέον εμπιστοσύνη στους ημέτερους μαιευτήρες, με τα όσα έχω ακούσει μέχρι σήμερα.
Τολμώ να πω ότι οι περισσότεροι είναι εγκληματίες, δυστυχώς!!!
(βαριά κουβέντα αλλά τη λέω με επίγνωση!)
Χρειαζόταν λοιπόν πιστεύω, να πάρετε και τη γνώμη ενός ειδικού που να έχει φόβο Θεού (υπάρχει άραγε στην ειδικότητα αυτή;!!!). Έτσι θα είσασταν περισσότερο σίγουροι.
Εκτός από ασυνείδητους γιατρούς υπάρχουν και άλλοι εγκληματίες οι ασυνείδητοι ξεμολόγοι. Και μάλιστα ρίχνουν και τη χαριστική βολή πάνω στον πόνο του ζευγαριού ρίχνοντας το πταίσμα στην γυναίκα και ονομάζοντάς την "φόνισσα".
Λες και η γυναίκα έπαιζε σχοινάκι για να της "πέσει" το παιδί.
Δεν γνωρίζω αν το έχει πει κάποιος άγιος αλλά γνωρίζω ότι ο κόσμος φεύγει από την εκκλησία γιατί αβασάνιστα ο ξεμολόγος "πετάει" μια θεωρία.
Και το πραγματικό έγκλημα είναι να αποθαρύνεις τον πιστό να μετέχει στην εκκλησία του Χριστού δηλ. στην σωτηρία.
Από πού και ως πού είναι φόνος να μην μπορεί να συλλάβει ένα ζευγάρι;
Ήταν φονιάδες ο Ιωακείμ και η Άννα;
Μετράει η ποσότητα του καθόλου, μέσου και πολύ;
Δηλαδή αν είσαι καρπερός είσαι έντιμος, αν δεν κάνεις παιδιά σε έχει ο Θεός στην πάντα και αν χάσεις παιδί είσαι φονιάς;
Είναι θρησκεία της αγάπης αυτή , της δικαιωσύνης και του φωτός αυτή ή θρησκεία του σκότους και του μεσαίωνα;
Περάσαμε την εβδομάδα του πάθος που ο Χριστός τα έβαλε με το ιερατείο που ζητούσε πράγματα που δεν μπορούσαν να σηκώσουν οι πλάτες των πιστών. Και διανύουμε την Αγίαν Ανάσταση που συντρίβει το ιερατείο και τους Φαρισαίους.
Κυριαρχεί το φώς και η ελπίδα.
Μου είχαν πει στο Αγιον Ορος ότι την Ανάσταση και μετά δεν λέμε την ευχή Κύριε Ιησου Χριστέ ελέησόν με αλλά το Χριστός Ανέστη και το Αναστάς.
Χριστός Ανέστη.

Απο την πολη ερχομαι και στην κορφη κανελλα ...
...ΚΑΙ ΙΔΟΥ ΕΓΩ ΜΕΘ`ΥΜΩΝ ΕΙΜΙ ΠΑΣΑΣ ΤΑΣ ΗΜΕΡΑΣ ΕΩΣ ΤΗΣ ΣΥΝΤΕΛΕΙΑΣ ΤΟΥ ΑΙΩΝΟΣ. ΑΜΗΝ.
eufrosini
Τακτικό Μέλος
Τακτικό Μέλος
Δημοσιεύσεις: 73
Εγγραφή: Δευ Απρ 14, 2008 5:00 am
Τοποθεσία: αλιμος αττικη

Δημοσίευση από eufrosini »

Melpomeni έγραψε:
eufrosini έγραψε:μελπομενη τα εμβρυα που δημιουργουνται μπορει να ειναι και τρια
μακαρι να μπορουσαμε να κανουμε πολλα ωαρια αλλα δεν γινεται μπορει να καταψυχθει και μονο ενα εμβρυο
μπορει καν να μην γονιμοποιηθουν αυτο σκεφτηκες
φιλη (Οπως εδωσες και εσυ πχ)εκανε 7 ωαρια και κανενα δεν γονιμοποιηθηκε σπανιο παργμα η καταψυξη εδω κανουμε αμαν να δημιουργησουμε 2 εμβρυα
και ας μην φτανουμε στα ακρα
και εαν χωρισουμε?
και εαν κανεις παιδι φυσιολογικα και χωρισεις και το παρατησεις σε ιδρυμα
σε πληροφορω ατομα ατεκνα ειναι πιο δεμενα που προσπαθουν με εξωσοματικες(τους δενει η δοκιμασια)παρα απο αυτους που εχουν παιδια
εξαλλου πολυ πιο πολλα ειναι τα παραδειγματα να παρατουν γονεις τα παιδια παρα το ακραιο παραδειγμα που εδωσες με τα δικαστηρια
και το κουτι της πανδωρα ισχυει και τουμπαλιν

Τα εμβρυα που δημιουργουνται μπορει να ειναι πιο πολλα απο τρια. Συμφωνα με ωρισμενα κριτηρια, διαλεγουν και εμφυτευουν ωρισμενα απο αυτα, και σε ωρισμενα σταδια αναπτυξης.Αναλογα τη χωρα,υπαρχει νομοθεσια που οριζει τον ανωτερο αριθμο εμβρυων που επιτρεπεται να εμφυτευθουν.Νομιζω στην Αγγλια και Νεα Ζηλανδια,δεν επιτρεπεται να εμφυτευθουν πανω απο δυο.
Αυτη τη στιγμη υπαρχουν στην Αμερικη γυρω στις 500.000 κατεψυγμενα εμβρυα που δεν εμφυτευονται,αλλα και δεν εχει παρθει η τελικη αποφαση τι να τα κανουν.Πολλα απο αυτα δωριζονται σε ζευγαρια που το επιθυμουν.
Αλλα ερωτηματα γεννωνται εδω, ποιος κρατα στατιστικες ,ποια εμβρυα πανε που, ποια παιδια απο αυτα τυχον ελθουν σε αιμομιξια αργοτερα χωρις να το γνωριζουν, κλπ.
Το θεμα της εξωσωματικης δεν ειναι απλο,συχνα δημιουργει πιο πολλα προβληματα απο οσα προσπαθει να λυσει. Μακαρι να εμφυτευοντο αμεσως ολα τα εμβρυα που δημιουργουνται και να ειχαν ολα την ευκαιρια να αναπτυχθουν.Να ειχαν ολα το δικαιωμα να ζησουν.
αν μη τι αλλο υπαρχουν πολλες κοπελες και εδω που εχουν ξεκινησει προσπαθεια ας μην τους κοψουμε τα φτερα με τις τοσο απολυτες κριτικες
και αν μη τι αλλο μελπομενη εχεις διατριβη πανω στο θεμα?γιατι τα περισσοτερα που γραφεις ειναι αναληθη σε εχουν πληροφορησει λαθος
καλυτερα να ξαναδιαβασεις η να πληροφορηθεις και μετα να εκφερουμε αποψεις
ας το κλεισουμε εδω γιατι μας κοβεις τα φτερα με την λαθος πληροφορηση σου
aposal
Κορυφαίος Αποστολέας
Κορυφαίος Αποστολέας
Δημοσιεύσεις: 26110
Εγγραφή: Παρ Απρ 13, 2007 5:00 am
Τοποθεσία: Απόστολος @ Άγιος Δημήτριος (Μπραχάμι)

Re: το κυριότερο η επέμβαση του Θεού!

Δημοσίευση από aposal »

dimitrakis έγραψε:
pAntonios έγραψε:
Αλλά το ζήτημα είναι ότι προσωπικά (παρ' ότι γιατρός) δεν έχω πλέον εμπιστοσύνη στους ημέτερους μαιευτήρες, με τα όσα έχω ακούσει μέχρι σήμερα.
Τολμώ να πω ότι οι περισσότεροι είναι εγκληματίες, δυστυχώς!!!
(βαριά κουβέντα αλλά τη λέω με επίγνωση!)
Χρειαζόταν λοιπόν πιστεύω, να πάρετε και τη γνώμη ενός ειδικού που να έχει φόβο Θεού (υπάρχει άραγε στην ειδικότητα αυτή;!!!). Έτσι θα είσασταν περισσότερο σίγουροι.
Εκτός από ασυνείδητους γιατρούς υπάρχουν και άλλοι εγκληματίες οι ασυνείδητοι ξεμολόγοι. Και μάλιστα ρίχνουν και τη χαριστική βολή πάνω στον πόνο του ζευγαριού ρίχνοντας το πταίσμα στην γυναίκα και ονομάζοντάς την "φόνισσα".
Λες και η γυναίκα έπαιζε σχοινάκι για να της "πέσει" το παιδί.
Δεν γνωρίζω αν το έχει πει κάποιος άγιος αλλά γνωρίζω ότι ο κόσμος φεύγει από την εκκλησία γιατί αβασάνιστα ο ξεμολόγος "πετάει" μια θεωρία.
Και το πραγματικό έγκλημα είναι να αποθαρύνεις τον πιστό να μετέχει στην εκκλησία του Χριστού δηλ. στην σωτηρία.
Από πού και ως πού είναι φόνος να μην μπορεί να συλλάβει ένα ζευγάρι;
Ήταν φονιάδες ο Ιωακείμ και η Άννα;
Μετράει η ποσότητα του καθόλου, μέσου και πολύ;
Δηλαδή αν είσαι καρπερός είσαι έντιμος, αν δεν κάνεις παιδιά σε έχει ο Θεός στην πάντα και αν χάσεις παιδί είσαι φονιάς;
Είναι θρησκεία της αγάπης αυτή , της δικαιωσύνης και του φωτός αυτή ή θρησκεία του σκότους και του μεσαίωνα;
Περάσαμε την εβδομάδα του πάθος που ο Χριστός τα έβαλε με το ιερατείο που ζητούσε πράγματα που δεν μπορούσαν να σηκώσουν οι πλάτες των πιστών. Και διανύουμε την Αγίαν Ανάσταση που συντρίβει το ιερατείο και τους Φαρισαίους.
Κυριαρχεί το φώς και η ελπίδα.
Μου είχαν πει στο Αγιον Ορος ότι την Ανάσταση και μετά δεν λέμε την ευχή Κύριε Ιησου Χριστέ ελέησόν με αλλά το Χριστός Ανέστη και το Αναστάς.
Χριστός Ανέστη.
Το αν ο εξομολόγος είπε την λέξη φόνισσα, αλλά και τι εννοούσε λέγοντάς την, καλόν είναι να μην το κρίνουμε εδώ πέρα! Μόνο ο ίδιος ο ιερέας μπορεί να κάνει ερμηνεία των λόγων του! Εμείς οι άλλοι, απ' έξω πρέπει να κάνουμε υπακοή!
Το κακό ξεκινάει από το ότι, μερικές φορές, η ανάγκη μας για τεκνοποιία, μπορεί να γίνει τόσο μεγάλη, που να ξεπεράσει την αγάπη για τον Θεό και να επιδιώκουμε να αποκτήσουμε παιδί παντί τρόπω!
Αδελφέ μου δεν νομίζω ότι ο ιερέας είπε φόνισσα κάποιαν που δεν είχε τεκνοποιήσει! Αλίμονο! Αν κατάλαβα καλά θεώρησε πως η σύμφωνη γνώμη της στην αποβολή (που επιβάλλετο για ιατρικούς λόγους), ήταν φόνος! Κι εγώ το θεωρώ υπερβολή, αλλά δεν έχω ούτε τις γνώσεις, ούτε, κυρίως, την αρμοδιότητα να κρίνω τις θέσεις ενός ιερέα!
Για το ιερατείο στο οποίο αναφέρεσαι, το οποίο συνέτριψε ο Ιησούς, φαντάζομαι εννοείς τους συγκεκριμένους Ιεράρχες της εποχής και δεν το γενικεύεις και στη σημερινή εποχή.
Μελίζεται και διαμερίζεται ο Αμνός του Θεού, ο μελιζόμενος και μη διαιρούμενος, ο πάντοτε εσθιόμενος και μηδέποτε δαπανόμενος, αλλά τους μετέχοντας αγιάζων.
aplastos
Έμπειρος Αποστολέας
Έμπειρος Αποστολέας
Δημοσιεύσεις: 259
Εγγραφή: Παρ Νοέμ 24, 2006 6:00 am

Re: σχετικα με εγκυμοσυνη

Δημοσίευση από aplastos »

eufrosini έγραψε:πατηρ αντωνιε καλως σας βρηκα ηθελα να σας καταθεσω την ιστορια μου και να σας συμβουλευτω μετα απο 1 χρονο προσπαθειων προσμονης υπομονης και πιστης μετα απο τον γαμο ηρθε το μωρακι μας(και μετα απο ταμα στην παναγια και στην τηνο να μου δωσει ενα παιδακι και θα ειναι δικο της ας το κανει οτι θελει αυτη)
χαρα κλαμματα απεριοριστη η χαρα μας
ξαφνικα 3 μηνων αιμα κλαμα δυστηχιας αυτη την φορα μου λενε κατσε κατω και ακινησια
εκατσα 1.5 μηνα δεν κουνιομουνα μονο προσευχη και τιποτα αλλο και παλι προσευχη μονο σηκωνομουνα να αναψω κερακι στην παναγιτσα με πηγενε ο μιχαλης και παλι ακινησια
ωσπου ηρθε μια εξεταση πιο πριν ειχα αναψει το κερακι μου ειχα προσευχηθει να πανε ολα καλα 5 μηνων εγω παω στο νοσκομειο να την κανω το β επιπεδου ολοι αναυδοι μεσα εφουλα μου λεει ο γιατρος μπαινεις τωρα μεσα να διακοψουμε κυνδινευεις ο αντρας μου λυποθιμαει οι γονεις απο εξω κλαιγανε εγω απλα αναισθητη δεν καταλαβαινα τιποτα απλα μουγγη και τα δακρυα να τρεχουνε αλλα δεν μιλαγα
διαγνωση ανυπαρκτη καρδια εμβρυου 5 καρδιοπαθειες υποπλασια παραγκεφαλιδας το μωρακι μου δεν ανεπτυξε καθολου αυτα τα οργανα
περασανε 2 απελπιστικες εβδομαδες με κλαμα και εξετασεις και εμενα χαμενη τελειως δεν σηκωνομουνα απο το κρεβατι προσευχομουνα στην παναγια να μου δειξει τι θα κανω ωσπου σε τελευταια εξεταση μας ειπαν οτι εαν δεν παρουν το μωρο θα σκασει στην κοιλια μου απο τις βαριες καρδιοπαθεις θα πεθανει μεσα στην κοιλια μου και εγω απο σηψαιμια
εγω ουρλιαζα ας πεθανω δεν με νοιαζω δεν μου το παιρνουν το μωρο οι δικοι μου δεν το ρισκαρανε να παθω τιποτα μας ειχαν τρομαξει παρα πολυ
αυτο το μωραλι οποτε εβγαινε στο φως θα ξεψυχουσε η μεσα στην κοιλια μου θα ξεψυχουσε και εαν δεν το παιρναμε χαμπαρι θα πεθαινα
1/8/2006 με βαλανε στο νοσοκομειο μου το πηρανε το μωρακι μου το ειδα γεννησα κανονικα το μωρακι μου εφυγε επεσα στο ποδια μου το ειδα το χαιρετησα
και μετα απο τοτε εως σημερα το κενο το απολυτο κενο
δεν εχω ζωη παθαινω ζαλαδες κλαιω ολη μερα
χανομαι συνεχεια και παθαινω λυποθιμικες τασεις απο τοτε εχασα και τον πολυαγαπημενο μου παππου τα εζησα ολα παλι
εγκυος δεν μπορω να ξαναμεινω προσπαθουμε αλλα δεν ερχεται αλλο μωρακι δοξα τον θεο ομως βρηκαμε οτι εχουμε ερπη και τοξοπλασμα και κανουμε θεραπεια (για αυτο τα επαθε ολα τα μωρακι)
ωσπου ηρθε η μερα που πηγα να εξομολογηθω για να κοινωνησω προχτες
ο πνευματικος που πηγαμε ειπε φονισα και οτι εαν δεν παραδεχτω οτι εκανα φονο ο θεος αλλο παιδακι δεν θα μου δωσει και εαν μου δωσει θα ειναι αρρωστο και δεν με αφησε να κοινωνησω τρελλαθηκα ,λυποθιμισα (δεν το ειχα σκεφτει ποτε ετσι)
ποια η γνωμη σας πατηρ αντωνιε νοιωθω οτι δεν εκανα κατι λαθος ουτε εγω ηθελα να χασω το μωρο μου αλλα κυνδυνευα κινδυνευε η ζωη μου
ευχαριστω παρα πολυ
aplastos
Έμπειρος Αποστολέας
Έμπειρος Αποστολέας
Δημοσιεύσεις: 259
Εγγραφή: Παρ Νοέμ 24, 2006 6:00 am

Δημοσίευση από aplastos »

Ναι, έκανα λάθος, θεωρώ αυτό που έγραψες ότι είναι μια δημόσια εξομολόγηση , και ότι όσοι το διάβασαν συγηκινήθηκαν και σε συγχώρεσαν. Νομίζω ότι πρέπει να οφείλεται σε φθόνο του διαβόλου, σε κάποια λάθη ανθρωπινα , και σε παραχώρηση του Θεού να σου συμβεί αυτό.
Μπορείς και πρέπει να το ξεχάσεις να μη το συζητάς πλέον ούτε ατομικά ούτε δημόσια και να βρείς ένα πνευματικό με αγάπη γιατί όλου οι πνευματικοί δεν είναι το ίδιο και να συνεχίσεις τον πνευματικό σου αγώνα σαν να μην έχει συμβεί τίποτα. Ο Θεός όλα θα τα κανονίσει.
Απάντηση

Επιστροφή στο “Πνευματικά θέματα”