Αγάπη

[panagiotis2008]

Αγάπη=θυσία.
Να τα δίνεις όλα για τον άλλον και τους άλλους γενικά,να έχεις πεθάνει για τον εαυτό σου και να ανέχεσαι ακόμα και τα άσχημα που σου κάνουν οι άλλοι χωρίς να αντιδράς.
Να μην κρατάς κακία ούτε πίκρα μέσα σου για ότι αδικίες σου κάνανε κι ούτε να μισείς όποιον σου κανε το κακό αλλά να τον αγαπάς.
Γενικά το σπάσιμο του εγωισμού.
Ο Θεός είναι αγάπη και όπως είπε Αυτός η κατά φύσιν αγάπη είναι το να αγαπάς όλους ο ίδιος.
Να ευεργετείς τους άλλους γιατί το χουν ανάγκη,κι όχι ιδιοτελώς,χωρίς να περιμένεις ποτέ αντάλλαγμα,να χεις μια μεγαλόψυχη καρδιά που μόνο αγαπά.
"Η αγάπη μακροθυμεί, αγαθοποιεί,η αγάπη δεν φθονεί, η αγάπη δεν αυθαδιάζει,δεν επαίρεται, δεν ασχημονεί,δεν ζητεί τα εαυτής, δεν παροξύνεται,δεν λογίζεται το κακό,δεν χαίρει στην αδικία, συγχαίρει δε εις την αλήθεια.Πάντα ανέχεται. Πάντα πιστεύει.Πάντα ελπίζει. Πάντα υπομένει.Η αγάπη ουδέποτε εκπίπτει…" Προς Κορινθίους Α 13:4-8α

[jimysn]

Δεν γνωρίζω την αγάπη ολοκληρωμένα......μα γνωρίζω πολύ πολύ καλά τη ρευστή αγάπη.

[smarti]

Τι ειναι η ρευστη αγαπη; :scratch:

[jimysn]

Αγαπάμε σύμφωνα με τα ρεύματα της κάθε εποχής και τα συμφέροντα μας.
Ακολουθούμε τη ρευστότητα των εποχών.....άρα η αγάπη μας είναι ρευστή.
Θεωρώ πως είναι πολύ δύσκολο, όχι όμως ακατόρθωτο, το να αγαπήσεις χριστιανικά....γιατί και την πίστη μας τη κόβουμε και τη ράβουμε στα μέτρα μας.

[theodosis79]

Αγαπάμε σύμφωνα με τα ρεύματα της κάθε εποχής και τα συμφέροντα μας.
Ακολουθούμε τη ρευστότητα των εποχών.....άρα η αγάπη μας είναι ρευστή.
Θεωρώ πως είναι πολύ δύσκολο, όχι όμως ακατόρθωτο, το να αγαπήσεις χριστιανικά....γιατί και την πίστη μας τη κόβουμε και τη ράβουμε στα μέτρα μας.

Δηλαδή, να αγαπάς πχ κάποιον όσο είστε καλά μαζί και όσο σε ξυπηρετεί σε κάποιο σκοπό και όταν κάποια στιγμή σε πικράνει ή σε νευριασει να του μιλήσεις ασχημα και να μην θέλεις να τον βλέπεις μπροστά σου?

[Melpomeni]

Όπως πάντα εύστοχος και σωστός αδελφέ μου!
Μόνο η εν Χριστώ αγάπη είναι αληθινή αγάπη!
Στην καθημερινότητά μας όμως τι γίνεται; (νομίζω τελικά εκεί αποσκοπούσε το ερώτημα της αγαπητής Μελπομένης) Αγαπάμε εν Χριστώ, ή εν εγωισμώ;;;
Δυστυχώς το δεύτερο είναι το πιο συχνό...

Πολλοι μιλουν για "αγαπη" .Εν ονοματι μιας καποιας "αγαπης" εχει ποδοπατηθει καθε ηθικος νομος ,σεβασμος,υπευθυνοτητα και αναλαβη υποχρεωσεων.
Εν ονοματι μιας "αγαπης",γινονται εκτρωσεις,ευθανασιες,διαλυονται οικογενειες, δημιουργουνται συμβιωσεις ομο- και ετεροφυλοφιλικες που μονο οικογενεια δεν ειναι,δημιουργουνται γκετο αναλογα με την ηλικια η την χρησιμοτητα του καθενος. Μπορω να συνεχισω επι μακρον ,περιγραφοντας καθε πτυχη μιας εγωκεντρικης νοοτροπιας που ολο και περισσοτερο θεωρειται "φυσιολογικη".
Εβαλα το θεμα αυτο για να δουμε πιο κοντα οτι χωρις Χριστο παραλογιζομαστε αναζητωντας κατι που δεν υπαρχει χωρις Αυτον.
Αυτον,που ειναι ο Ιδιος χθες,σημερα και για παντα. Που οι λογοι Του δεν χρειαζονται "αναπροσαρμογη" .
Ναι , κυριως για την καθημερινοτητα Teri μου. Για καθε στιγμη της ζωης μας.Ο Χριστος ειναι εκει διπλα μας,στην καθημερινοτητα.Πανω σε αυτη ,και με την βοηθεια Του βιωνουμε την αληθινη,την μονη αγαπη και χτιζουμε μια αιωνια ζωη κοντα Του.

[Xpnstos]

Από την άλλη Teri μου, υπάρχει και η λεγόμενη (ή νομιζόμενη) "Χριστιανική αγάπη". Μιά "αγάπη", που ξέρει τα πάντα. Ξέρει γιατί δημιουργούνται συμβιώσεις, ξέρει γιατί γίνονται ευθανασίες κλπ. κλπ. Είναι μιά "αγάπη" που έχει αυτοαναγορευθεί σε γνήσια, και κυρίως λανσάρεται και πλασάρεται ως η μοναδική έκφανση της αγάπης. Μόνο αυτή είναι σωστή και αποδεκτή, οι άλλες είναι fake.
Είναι μια "αγάπη" στραγγαλιστική, που έχει λόγο (συνήθως συνοδευόμενο με υψωμένο τον δείκτη) για όλα. Τίποτα δεν της περνά απαρατήρητο. Όλα τα ξέρει, όλα τα σφάζει, όλα τα μαχαιρώνει.
Μια "αγάπη" που τίποτα δεν της ραγίζει το σκληρό κέλυφος της βεβαιότητας. Μια "αγάπη" που δεν μπαίνει στην περιπέτεια της αναζήτησης, της καθημερινής ανακάλυψης ή και της αμφισβήτησης.
Μία "αγάπη" που σπεύδει να ερμηνεύσει καρδιές και να καταδικάσει συμπεριφορές και ανθρώπους.
Μιά "αγάπη" που αγνοεί την κοινή πεπτωκυία φύση και δεν την συμπονά, αλλά τρέχει να παραβγεί με τον εγωισμό και την έπαρση.
Μια "αγάπη" που δημιούργησε και δημιουργεί αποκλεισμένους, περιθωριακούς, πόρνες, παραβατικούς, ναρκομανείς, νευρωτικούς, ψυχωτικούς.
Μία "αγάπη" που μόνο αγάπη δεν είναι.

Το απόσπασμα του Ευαγγελίου είναι ξεκάθαρο και δυστυχώς δεν διευκολύνει καθόλου, αυτούς με την προαναφερόμενη εκδοχή της "αγάπης"
Αν ο Ευαγγελιστής Λουκάς, ήθελε να διαμορφώσει ένα κείμενο ηθικισμού, θα έγραφε στο ιστορούμενο περιστατικό, ότι η Πόρνη μπήκε και ζήτησε συγχώρεση, και ο Χριστός της είπε: σε συγχωρώ.
Ο Άγιος Ευαγγελιστής, ωστόσο είναι πολύ πιό ρεαλιστής και αληθινός, (καθ' ομοίωση του περιγραφόμενου Χριστού, και του εμπνέοντος Αγίου Πνεύματος).
Και μιλά για μία πόρνη, ένα ναυάγιο της ζωής. Που τόλμησε και μπήκε στην οικία του επιφανούς φαρισαίου, και δεν είπε τίποτα. Μόνο αισθάνθηκε και έκλαψε και έπραξε. Αισθάνθηκε και έπραξε αυτά που δεν αισθάνθηκε και δεν έπραξε ο φαρισαίος.

Και στραφείς προς την γυναίκα, τω Σίμωνι έφη
Βλέπεις ταύτην την γυναίκα; εισήλθόν σου εις την οικίαν και ύδωρ επί τους πόδας μου ουκ έδωκας· αύτη δε τοις δάκρυσιν έβρεξέ μου τους πόδας και ταις θριξί της κεφαλής αυτής εξέμαξε. Φίλημά μοι ουκ έδωκας· αύτη δε αφʼ ης εισήλθεν ου διέλιπε καταφιλούσά μου τους πόδας. Ελαίω την κεφαλήν μου ουκ ήλειψας· αύτη δε μύρω ήλειψέ μου τους πόδας.
Ου χάριν λέγω σοι, αφέωνται αι αμαρτίαι αυτής αι πολλαί, ότι ηγάπησε πολύ· ω δε ολίγον αφίεται, ολίγον αγαπά.
Είπε δε αυτή· αφέωνταί σου αι αμαρτίαι.
Και ήρξαντο οι συνανακείμενοι λέγειν εν εαυτοίς· τις ούτός εστιν ος και αμαρτίας αφίησιν;
Είπε δε προς την γυναίκα· η πίστις σου σέσωκέ σε· πορεύου εις ειρήνην.

[Melpomeni]

Από την άλλη Teri μου, υπάρχει και η λεγόμενη (ή νομιζόμενη) "Χριστιανική αγάπη". Μιά "αγάπη", που ξέρει τα πάντα. Ξέρει γιατί δημιουργούνται συμβιώσεις, ξέρει γιατί γίνονται ευθανασίες κλπ. κλπ. Είναι μιά "αγάπη" που έχει αυτοαναγορευθεί σε γνήσια, και κυρίως λανσάρεται και πλασάρεται ως η μοναδική έκφανση της αγάπης. Μόνο αυτή είναι σωστή και αποδεκτή, οι άλλες είναι fake.
Είναι μια "αγάπη" στραγγαλιστική, που έχει λόγο (συνήθως συνοδευόμενο με υψωμένο τον δείκτη) για όλα. Τίποτα δεν της περνά απαρατήρητο. Όλα τα ξέρει, όλα τα σφάζει, όλα τα μαχαιρώνει.
Μια "αγάπη" που τίποτα δεν της ραγίζει το σκληρό κέλυφος της βεβαιότητας. Μια "αγάπη" που δεν μπαίνει στην περιπέτεια της αναζήτησης, της καθημερινής ανακάλυψης ή και της αμφισβήτησης.
Μία "αγάπη" που σπεύδει να ερμηνεύσει καρδιές και να καταδικάσει συμπεριφορές και ανθρώπους.
Μιά "αγάπη" που αγνοεί την κοινή πεπτωκυία φύση και δεν την συμπονά, αλλά τρέχει να παραβγεί με τον εγωισμό και την έπαρση.
Μια "αγάπη" που δημιούργησε και δημιουργεί αποκλεισμένους, περιθωριακούς, πόρνες, παραβατικούς, ναρκομανείς, νευρωτικούς, ψυχωτικούς.
Μία "αγάπη" που μόνο αγάπη δεν είναι.

Το απόσπασμα του Ευαγγελίου είναι ξεκάθαρο και δυστυχώς δεν διευκολύνει καθόλου, αυτούς με την προαναφερόμενη εκδοχή της "αγάπης"
Αν ο Ευαγγελιστής Λουκάς, ήθελε να διαμορφώσει ένα κείμενο ηθικισμού, θα έγραφε στο ιστορούμενο περιστατικό, ότι η Πόρνη μπήκε και ζήτησε συγχώρεση, και ο Χριστός της είπε: σε συγχωρώ.
Ο Άγιος Ευαγγελιστής, ωστόσο είναι πολύ πιό ρεαλιστής και αληθινός, (καθ' ομοίωση του περιγραφόμενου Χριστού, και του εμπνέοντος Αγίου Πνεύματος).
Και μιλά για μία πόρνη, ένα ναυάγιο της ζωής. Που τόλμησε και μπήκε στην οικία του επιφανούς φαρισαίου, και δεν είπε τίποτα. Μόνο αισθάνθηκε και έκλαψε και έπραξε. Αισθάνθηκε και έπραξε αυτά που δεν αισθάνθηκε και δεν έπραξε ο φαρισαίος.

Και στραφείς προς την γυναίκα, τω Σίμωνι έφη
Βλέπεις ταύτην την γυναίκα; εισήλθόν σου εις την οικίαν και ύδωρ επί τους πόδας μου ουκ έδωκας· αύτη δε τοις δάκρυσιν έβρεξέ μου τους πόδας και ταις θριξί της κεφαλής αυτής εξέμαξε. Φίλημά μοι ουκ έδωκας· αύτη δε αφʼ ης εισήλθεν ου διέλιπε καταφιλούσά μου τους πόδας. Ελαίω την κεφαλήν μου ουκ ήλειψας· αύτη δε μύρω ήλειψέ μου τους πόδας.
Ου χάριν λέγω σοι, αφέωνται αι αμαρτίαι αυτής αι πολλαί, ότι ηγάπησε πολύ· ω δε ολίγον αφίεται, ολίγον αγαπά.
Είπε δε αυτή· αφέωνταί σου αι αμαρτίαι.
Και ήρξαντο οι συνανακείμενοι λέγειν εν εαυτοίς· τις ούτός εστιν ος και αμαρτίας αφίησιν;
Είπε δε προς την γυναίκα· η πίστις σου σέσωκέ σε· πορεύου εις ειρήνην.

Χμ ...χμ...χμ...για ποιον αραγε χτυπα η καμπανα ? ? ?

[Xpnstos]

Με δεδομένη την διαφορά ώρας που έχουμε, ίσως χτυπά για τον Εσπερινό του Σαββάτου.

[Melpomeni]

Και...δεν μου λες αδελφε μου,οταν την συγχωρησε ο Κυριος,μηπως επε και το "μηκετι αμαρτανε"? η την αφησε να "αγαπα" και να συνεχιζει να εκδηλωνει την αγαπη της κατα το δοκουν?