Σελίδα 2 από 2
Δημοσιεύτηκε: Πέμ Μάιος 22, 2008 9:36 pm
από dimitrakis
Προσευχόμεθα στην εκκλησία άγιοι και αμαρτωλοί για τα τέλη της ζωής ημών να είναι ανώδυνα, ανεπαίσχυντα, ειρηνικά.
Το αν είμαστε χριστιανοί δεν σημαίνει ότι νικήσαμε τα πάντα.
Δεν είμαστε ο Χριστός.
Είμαστε μέλη Χριστού και καθ επέκταση. Δεν νικήσαμε εμείς τον θάνατο αλλά έχουμε ελπίδα διότι Άυτός τον νίκησε.
Αγώνα έχει η ψυχή χωριζομένη εκ του σώματος ψάλλουμε στις κηδείες.
Φοβερότατον το του θανάτου μυστήριον ψάλλει η εκκλησία.
Και οι άγιοι εφοβούντο τον θάνατον.
Καλό είναι να προσευχόμεθα για την υγεία.
Δημοσιεύτηκε: Παρ Μάιος 23, 2008 6:34 am
από dionysisgr
fousca, εαν με τις αναξιες παρεμβασεις μας, σε βοηθησαμε να νιωσεις λιγο εστω, καλυτερα και πιο αισιοδοξα, τοτε εχουμε πετυχει τον σκοπο μας για τον οποιο γραψαμε για σενα.
Να εχεις ομως υποψιν σου οτι φεροντες ολοι μας την φθαρτη ανθρωπινη μεταπτωτικη και τρεπτη φυση, μεχρι και την τελευταια μας πνοη θα ειμαστε πανω - κατω στο κομματι των λογισμων και της ψυχολογικης μας διαθεσης, ποτε απεραντα αισιοδοξοι και ποτε σε βαραθρα της απογνωσεως, και λογω επιρροων απο τα αντιθετα πνευματα, και λογω βιολογικων χυμων της σαρκος, αλλα και λογω των ποικιλων καταστασεων του πολυπαθου βιου μας.
Το κλειδι ειναι να εχουμε μεσα μας τον παρηγορο Λογο της Εκκλησιας μας, ο οποιος δεν ειναι απλα παρηγορητικος και ποιμαντικη πρακτικη προς γνωσιν και συμμορφωσιν, αλλα πραγματιστικα και ρεαλιστικα αισιοδοξος, μιας και αναφερεται σε καταστασεις πολυ πιο πραγματικες και ζωντανες απο αυτην εδω που ζουμε, αλλα και με προοπτικη αιωνιοτητας κοντα στον Κυριο μας.
Ο Λογος λοιπον της Εκκλησιας, μας δινει πολλους λογους για να συνεχιζουμε και να αγωνιζομαστε παρα τις "τρικλοποδιες" οπως ορθοτατα αναφερεις.
Υπομονη, πιστη, και ελπιδα ειναι τα οπλα μας. Και πανω απο ολα αγαπη.
Re: καρκινος
Δημοσιεύτηκε: Παρ Μάιος 23, 2008 7:26 am
από Teri
fousca έγραψε:τελικα αυτο που ερχεται μασ βοηθαει?τι πιστευετε? (κανω πολυ τρελες σκεψεις?)
Καλή μου
fousca,
εάν πιστεύεις ότι όλα στη ζωή μας είναι εκ Θεού, τότε τίποτα δεν μας στέλνει για το κακό μας!!!
Μήπως τώρα στα κοντά αντιμετώπισες κάποια "αναχώρηση" προσφιλούς προσώπου και γι αυτό είσαι λίγο πεσμένη; "Θρηνώ και οδύρομαι όταν εννοήσω τον θάνατον" λέει η ψαλμωδία αλλά για πες μου τι άλλο είναι σίγουρο στη ζωή μας εκτός από το ότι κάποια μέρα θα πεθάνουμε; Δεν γνωρίζουμε το
πώς ούτε το
πότε γι αυτό και πρέπει να είμαστε πάντα έτοιμοι! Κι επειδή ο
dionysisgr τα είπε πολύ καλύτερα, θα σταματήσω εδώ.
:)
Δημοσιεύτηκε: Παρ Μάιος 23, 2008 1:01 pm
από aposal
Στο βιβλίο "Σκεύος εκλογής" που αναφέρεται στον μακαριστό Γέροντα Παΐσιο, υπάρχει ένα κομμάτι, προς το τέλος του βιβλίου, για τον άλλον εκπληκτικό και επίσης μακαριστό Γέροντα, τον Πορφύριο. Από εκεί παραθέτω το παρακάτω απόσπασμα για τον καρκίνο :
Ο Γέρων Πορφύριος σε μια συζήτηση που είχε με κάποιους αδελφούς, μεταξύ άλλων, είπε :
-Το φάρμακο με το οποίο καταπολεμείται ο καρκίνος είναι πολύ εύκολο και οι γιατροί το «συναναστρέφονται» καθημερινά και το έχουν μπροστά στα μάτια τους. Όπως, με τη Χάρη του Θεού, κι εγώ το γνωρίζω. Ο Θεός όμως δεν τους το αποκαλύπτει, γιατί τα τελευταία χρόνια, εξ αιτίας της ασθένειας αυτής, έχει γεμίσει ο Παράδεισος!
Δημοσιεύτηκε: Κυρ Ιούλ 13, 2008 1:03 pm
από Nikolaos79
Θα σου απαντησω εκ πειρας οντας καρκινοπαθης.Καταρχην δεν πεθαινουν ολοι οσοι εχουν καρκινο.Οποτε και παλι,οταν εχει καποιος καρκινο δεν ξερει ποτε και αν πεθανει.Τωρα στο κυριως πιατο,η αποψη μου ειναι οτι ναι ειναι ευλογια,τουλαχιστον ετσι λειτουργησε σε μενα.Ειχα παρει τον κατηφορο και δεν ειχα σταματημο.Αυτο ομως με φρεναρε για τα καλα.Ηταν πριν 5 χρονια δηλαδη ημουν 24.Οχι πως τωρα αγιασα απλα σταματησα να κανω αυτο που εκανα τοτε και προσπαθω(τρομαρα μου)να ζησω οσο πιο κοντα στην εκκλησια μπορω.Γι αυτο πρεπει να θεωρουμε τον καρκινο ευλογια οσο δυσκολο και αν ακουγεται και οσο δυσκολο και αν το ξεστομιζω.
Δημοσιεύτηκε: Κυρ Ιούλ 13, 2008 1:13 pm
από srev
Πάνοοοο!
Η τρίτη κλήση που λέγαμε....
Σπύρος.
Δημοσιεύτηκε: Δευ Ιούλ 14, 2008 11:07 am
από NIKOSZ
Δημοσιεύτηκε: Δευ Ιούλ 14, 2008 11:31 am
από srev
Ναι, Νίκο, με πειρασμό, ευθέως ανάλογο της αναισθησίας μας. Μακάριοι αυτοί που δε χρειάζεται να πάθουν για να πιστέψουν. Μου θύμησες τώρα ότι μόνο ένας Απόστολος δεν πέθανε με μαρτυρικό θάνατο, ο Αγ. Ιωάννης ο Θεολόγος. Αλλοίμονο σε εμάς.
Σπύρος