"Αγιον Ορος" Χριστιανικό Ορθόδοξο Φόρουμ

ΠΑΝΤΑ ΘΑ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΑΓΙΟΙ


ΚΑΙ ΤΟ ΚΑΘΗΚΟΝ ΜΑΣ


ΕΔΩ ΚΑΙ ΤΩΡΑ ΝΑ ΓΙΝΟΥΜΕ ΑΓΙΟΙ


ΜΕΛΕΤΑΤΕ ΤΑΣ ΓΡΑΦΑΣ

ΜΕ ΠΡΩΤΟΝ ΕΜΕΝΑ

ΤΡΕΧΩ ΓΙΑ ΛΙΓΟ ΜΕΛΕΤΗ
NOW

plagiaskepsi, δεν ειναι το θεμα οτι εχω εγω προσωπικα δικαιο η οχι. Αυτο ποσως ενδιαφερει τον κοσμο. Ειναι το θεμα οτι ανηκουμε σε μια Εκκλησια που της δινουμε τον σεβασμο κα ιτην υπακοη μας και δεν μπορει να κανει ο καθενας οτι θελει.

Δεν γινεται αυτο. Αλλιως κανει Εκκλησια δικη του και πορευεται αναλογα.

Αγιους δεν κανουμε με την διανοια μας, τους κανει η Εκκλησια εν καιρω.

Τωρα εαν εχει καποιος ενα καραβι φορτωμενο εγωισμο και πλανη και δεν εννοει να ανακαλεσειει και να ζητησει συγνωμη απο ολο το φορουμ το οποιο εκθετει με τις γραφικοτητες που γραφει, ειναι δικη του η ευθυνη, και οχι δικη μας.

απλα ειναι τα πραγματα, χωρις εμπαθεια με αγαπη, αλλα υπαρχει και ενα οριο ταξης και ευπρεπειας. Θεωρω. Τι λες εσυ;

dionysisgr έγραψε:
Αγιους δεν κανουμε με την διανοια μας, τους κανει η Εκκλησια εν καιρω.

Αγιους τους κανει ο αγωνας τους και η Χαρη του Θεου.
Η Εκκλησια απλως αναγνωριζει την Αγιοτητα τους αυτη,καμμια φορα αργοτερα απο την αναγνωριση τους στις καρδιες των πιστων.

Αυτο σημαινει melpomeni οτι μπορουμε εμεις πριν να πραξει η Εκκλησια κανονικως, να αυτο ανακυρησουμε Αγιους κατα βουληση και μαλιστα να το διατυμπανιζουμε δημοσιως;

dionysisgr έγραψε:Αυτο σημαινει melpomeni οτι μπορουμε εμεις πριν να πραξει η Εκκλησια κανονικως, να αυτο ανακυρησουμε Αγιους κατα βουληση και μαλιστα να το διατυμπανιζουμε δημοσιως;

Οχι βεβαια ! απλως η Ορθοδοξη Εκκλησια δεν χρησιμοποιει τοσο αυστηρα κριτηρια για την ανακηρυξη Αγιων οσο η Καθολικη,και συχνα εχει συμπεσει το κριτηριο της Εκκλησιας να ταυτιζεται με την πεποιηθηση των πιστων.

dionysisgr όταν κάποιος σαν τον Παΐσιο έχει κάνει θαύματα δεν είναι Άγιος?
Η περιμένεις να συνεδριάσει η Ιερά Σύνοδος και να τον ανακηρύξει Άγιο για να πεισθείς οτί αγίασε?

panagiotis2008, Melpomeni, πολλες φορες τα "τυπικα" ζητηματα εχουν σημασια τοση οση δεν φανταζεστε.

Δεν θεσπιστηκαν ως ετυχε, αλλα για να προστατευουν την Εκκλησια απο γραφικοτητες, βιασυνες, προσωπικες φιλοδοξιες, ανομα συμφεροντα και παμπολες αλλες ανθρωποπαγεις αιτιες.

Ενταξει για τον Παισιο, και εγω αναμενω καποια στιγμη συμφωνα με τα οσα μαρτυρουνται και εχω διαβασει, να δωσει ο Τριαδικος Θεος να ανακυρηχθει Αγιος απο την Εκκλησια Του.

Ομως εμεις δεν μπορουμε να προτρεχουμε, και να συρεται η Εκκλησια πισω μας.

Τον ευλαβεισθε τον Γεροντα οπως και εμεις αλλωστε, και δεν τον εχουμε παρει "δικηγορο" για να υποστηριζουμε τις κενες αποψεις μας, οπως πραττουν καποιοι αλλοι κατα συνηθεια εδω μεσα.

Για σκεφθειτε φιλοι και αδελφοι το ενδεχομενο, να εχει κατασκευασθει καποιος "Αγιος" απο καποιο τοπικο πληθος η συμφεροντα, και να σητουν επιμονα να ανακυρηχθει επισημα, η εστω να τον αποκαλουν οι ιδιοι ετσι σκανδαλιζοντας τους μη γνωριζοντας και δημιουργωντας ετσι φοβερη συγχυση στο Χριτεπωνυμο πληρωμα.

Η δεν εχουν γινει αυτα στο παρελθον νομιζετε; Γιαυτο λοιπον πολυ σοφα η Εκκλησια εχει τις διαδικασιες και τους μηχανισμους για να αυτοπροστατευεται απο τετοιες γραφικοτητες επιπολαιες και μη, πονηρες και αθωες.

Απαιτει πειθαρχια η Εκκλησια και υπακοη οσο και εαν αυτο ενοχλει τον λογισμο καποιων, οι οποιοι και θελουν να ανηκουν στο ποιμνιο αλλα και να ειναι οι ποιμενες και οδηγοι. Δεν γινεται αυτο, πως να το κανουμε.

Η μενεις και υπακους, η, υπαρχουν και αλλοι δρομοι. Ο καθενας δεν μπορει να "μορφωνει" μεσα στην διανοια του την Εκκλησια και τις πρακτικες της κατα πως τον βολευουν. Ετσι τα βρηκαμε, ετσι τα τηρουμε. Λογισμος αμφιβολιας και καινοτομιας δεν χωρει.

Ο Χριστός ζητά από μας, που τον αγαπούμε κι επιθυμούμε να τον ακολουθήσουμε, να γίνουμε τέλειοι, όπως ο Πατέρας μας στον Ουρανό, να γίνουμε άγιοι όπως είναι Εκείνος.

Ο Κύριος γνωρίζει καλά ότι εμείς δεν είναι δυνατόν ποτέ να γίνουμε άγιοι, επειδή ένας είναι μόνο Άγιος, ο Θεός. Όμως λέει στους μαθητές Του, όσα είναι αδύνατα στους ανθρώπους είναι δυνατά για το Θεό. Με λίγα λόγια ο Χριστός ζητά από μας να επιδιώξουμε ειλικρινά και χωρίς δεύτερες σκέψεις την αγιότητα, κι Εκείνος κρίνοντας την ειλικρίνεια των προθέσεών μας θα αμείψει την προσπάθειά μας, ανεξάρτητα από το σημείο στο οποίο θα έχει φτάσει.

Ένας άνθρωπος που ξεκινά από ένα πολύ καλό πνευματικό επίπεδο, όπως πολλοί Άγιοι Ιεράρχες και μεγάλοι ασκητές, και ανεβαίνει συνεχώς είναι πιθανόν να προλάβει αρκετά σημάδια της θέωσης πριν ακόμη εγκαταλείψει αυτόν τον κόσμο. Ένας που ξεκινά από τον πάτο της αμαρτίας όπως ο ληστής ή η πόρνη, μπορεί ν΄αρκέσουν και λίγα αποφασιστικά βήματα για τη συνάντηση του Θεού για να κερδίσει μια θέση στη Βασιλεία των Ουρανών.

Όμως το μεγάλο πρόβλημα δεν είναι αν θα φτάσουμε στην αγιότητα, αλλά με πόση συνέπεια θα την επιδιώξουμε, επειδή, όπως έχω πει κι άλλοτε, η πνευματική πορεία είναι μαραθώνιος κι όχι κατοστάρι, κι ο αγώνας δεν λήγει πριν σφυρίξει ο διαιτητής. Υπάρχουν δυστυχώς αδελφοί μας που έχασαν τη μάχη με τον πειρασμό λίγο πριν το τέλος μιας ζωής γεμάτης πνευματικούς αγώνες, μόνο και μόνο επειδή χαλάρωσαν την επαγρύπνησή τους. Ο διάβολος δεν τα παρατά παρά μόνο όταν βρεθούμε στην ασφάλεια της αγκαλιάς του Θεού, γι αυτό κι εμείς μέχρι εκείνη τη στιγμή δεν πρέπει να πάψουμε ν΄αγωνιζόμαστε με συνέπεια και να ελπίζουμε στο Μέγα Έλεός Του.

Αμήν.

Αν ο διάβολος δεν τα παρατάει ποτέ μία,εγώ δεν τα παρατάω δέκα.
Κι ο Θεός θα με βοηθήσει να φτάσω στο ποθούμενο.
Επίσης λέει στην Καινή Διαθήκη πως όποιος έχει γραφτεί στο βιβλίο της Ζωής [οι εκλεκτοί του Θεού],με τον έναν ή τον άλλον τρόπο θα σωθεί.