Σελίδα 2 από 3
Δημοσιεύτηκε: Σάβ Ιούλ 05, 2008 12:54 pm
από Melpomeni
srev έγραψε:
Ο βιαστής είναι ο εαυτός μου και συνεχώς τον ρωτάω, "Γιατί με κάνεις να προσεύχομαι; Τι θέλεις, τι ζητάς;" Απάντηση δεν παίρνω...
Σπύρος.
Σαν ελαφι διψασμενο για νερο,αναζητα η ψυχη μας τον Κυριο ...
Δημοσιεύτηκε: Δευ Ιούλ 07, 2008 8:54 am
από Gewrgiosgr
κάποτε έλεγα την ευχούλα ολη μέρα σχεδόν αποδειπνο και χαιρετισμούς κάθε βραδυ προοιμιακή καθε πρωή.
Κάποτε είχα διαβάσει κατι εδω μέσα(και το είχα βάλει για υπογραφή) που είχε πεί ο Άγιος Νικόδημος οτι σε αυτον τον πόλεμο νικητής βγαινει οποιος συνέχεια πολεμάει ενω χάνει οποιος πάψει να πολεμάει.
Απλά έπαψα να πολεμάω εναντίον του κόσμου του εαυτού μου και του διαβόλου και οι αμαρτίες διαδέχονται οι μια την άλλη με ταχύτητα του φωτός.
τώρα το τρισάγιο όσο μπορώ στην διάρκεια της μέρας και ευχούλα πεντηκοστό ψαλμό και αποδείπνο αν θέλει ο Θεός.
Δημοσιεύτηκε: Δευ Ιούλ 07, 2008 9:12 am
από srev
Gewrgiosgr έγραψε:κάποτε έλεγα την ευχούλα ολη μέρα σχεδόν αποδειπνο και χαιρετισμούς κάθε βραδυ προοιμιακή καθε πρωή.
Κάποτε είχα διαβάσει κατι εδω μέσα(και το είχα βάλει για υπογραφή) που είχε πεί ο Άγιος Νικόδημος οτι σε αυτον τον πόλεμο νικητής βγαινει οποιος συνέχεια πολεμάει ενω χάνει οποιος πάψει να πολεμάει.
Απλά έπαψα να πολεμάω εναντίον του κόσμου του εαυτού μου και του διαβόλου και οι αμαρτίες διαδέχονται οι μια την άλλη με ταχύτητα του φωτός.
τώρα το τρισάγιο όσο μπορώ στην διάρκεια της μέρας και ευχούλα πεντηκοστό ψαλμό και αποδείπνο αν θέλει ο Θεός.
Τι σε έκανε να φρενάρεις (αν επιτρέπετε);
Δημοσιεύτηκε: Δευ Ιούλ 07, 2008 9:17 am
από Gewrgiosgr
η φιλιδονία ο κόσμος το σώμα μου και ο διάβολος
(ά και οτι σταμάτησα να πολεμάω)
Δημοσιεύτηκε: Δευ Ιούλ 07, 2008 9:26 am
από Gewrgiosgr
δεν ήθελα να κόψω τις μικρές υποχωρήσεις οπως είπε και ο κτιστός και καπάκι εγιναν και 10 μεγαλες.
Ακου τι έγινε εχτές κουρεψα τα μαλλία μου λορίδα μοικάνα.
οι φίλοι μου με κοροιδεύαν χριστιανοπάνκι οτι νάνε.
πήγα στον εσπέρινο μετα βρίσκω τον παπά μου λεεί τι έγινε το μαλλί σου ετσι ο Απόστολος λεει οτι πρέπει να είμαστε σεμνοι και όχι να ξεχωρίζουμε και να είμαστε εκκεντρικοί.
Το ζήτημα είναι οτι ενώ ξέρω γιατι το έκανα (εγωισμός και εσωτερικό πρόβλημα στην καρδία)δεν κάνω υπακοή στην μάνα μου που μου λεεί να την κοψω αλλιως θα φύγει απο το σπίτη.
Της είπα αν φύγει θα φύγω και εγώ Όρος.
απλά θα δεχτεί ο γιός τις να έχει ενα εκκεντρικό κουρεμα για ένα μηνα μέχρι να πάει στρατό και ελπίζω να την φωτίσει και αυτην και μένα ο Θεός γιατι ο αδερφός μου εφτα χρονών εφτασε και αν δεν πήγενα όρος και γυρνούσα ακόμα θα είχε να κοινωνήσει.
Δημοσιεύτηκε: Δευ Ιούλ 07, 2008 10:11 am
από srev
Γιώργο, όταν ήμουν στη ηλικία σου περίπου είχα μια ουρά (σε επίπεδα, 5-7 εκατ. φάρδος, όχι αλογοουρά) που έφτανε μέχρι το τελείωμα της ωμοπλάτης μου και ένα τσουλούφι μπροστά, κάπου 2 εκατ. φάρδος, που έφτανε μέχρι το πηγούνι μου (του βάζα, δε, και ζελέ ώστε να μην ανεμίζει μπροστά στα μάτια μου και αλλοιθωρίσω). Δυστυχώς όμως δεν είχα το ενδιαφέρον που έχεις εσύ για την πίστη.
Είναι της ηλικίας, θέλουν να ξεχωρίσουν οι πολύ νέοι άνθρωποι, ψάχνουν την ταυτότητά τους, μη στεναχωριέσαι. Είναι μεγάλη ευλογία, πιστεύω, που γνώρισες το Χριστό τόσο νέος, σε ζηλεύω. Παρότι η μητέρα μου είναι πολύ κοντά στο Χριστό δεν κατάφερε να με φέρει πιο νωρίς κοντά Του λόγω της ανοησίας μου. Δεν ήμουν όσο σοφός είσαι εσύ.
Σου εύχομαι καλός στρατιώτης και κράτα γερά εν Χριστώ!
Σπύρος.
Δημοσιεύτηκε: Δευ Ιούλ 07, 2008 10:22 am
από Gewrgiosgr
Ε ναι ρε αδελφέ μου αν δεν το κάνω αυτο τωρα που είμαι 20 ποτε να το κάνω στα 30 μου? εξ αλλου μου πάει (φιλαυτία στο φούλ)
αδελφέ μου και εγώ χαιρομαι που γνώρισα τον Θεό εδω και 8 μήνες ουσιαστικά και με αξίωσε να δω και 2 θαυματα αποδειξή οτι υπάρχει και αλλαξε η ζωή μου ριζικά.
Το κακό ειναι οτι έχει πορωθεί η καρδιά μου τελευταία και τον στεναχώρό καθημερινά(άραγε γίνετε να στενοχωρηθεί ενω υπηρετείτε απο αμετρητους αγγέλους καθε ώρα και στιγμή?) με τις αμαρτίες που κάνω.
Εστω ενα κεράκι καθε μέρα το καντήλη να μην σβήνει και κάτι θα γίνει(αν και δεν αρκέι αυτο)αλλα ποιος ξέρει τι αρκεί και τι όχι για τον Θεό?μονο οι πατέρες μαλλον που μας δείχνουν πως να κρατάμε τον Σταυρό μας σε αυτην την τεθλιμμένη οδο που υποτίθεται οτι βαδίζουμε...
Μακάρι να μας φωτίσει όλους Πατέρας μας είναι και μάλιστα Ουράνιος που μας αγαπάει άπειρα!
Δημοσιεύτηκε: Δευ Ιούλ 07, 2008 10:25 am
από panagiotis2008
Προσεύχομαι γιατί η καρδιά μου φλέγεται από αγάπη για τον Χριστό.

Δημοσιεύτηκε: Δευ Ιούλ 07, 2008 10:28 am
από Gewrgiosgr

Μπράβο Παναγιώτη πολύ χαιρομαι με αυτο που άκουσα απο σένα!
Μακάρι ο Θείος Έρως που νοιώθεις να μην σβήσει και κάθε μέρα να αυξάνει.Ειναι πάρα πολύ μεγάλο πραγμα να φλέγετε η καρδιά σου για Χριστό δεν καταλαβαινεις τιποτα μετα ορθοστασία 6 ώρες και μετα μετανοιες 2 ωρες ύπνο και ξανά προσευχη!
Δημοσιεύτηκε: Δευ Ιούλ 07, 2008 10:30 am
από panagiotis2008
Gewrgiosgr κι εγώ πριν 8-9 μήνες τον γνώρισα,αλλά εγώ είμαι 5 χρόνια μεγαλύτερος,κανε μια προσπάθεια να λες την ευχή μέσα στην μέρα,όσο περισσότερο μπορείς.
Το μαλλί άστο όπως είναι,δεν μας κρίνει ο Θεός από το πως είναι τα μαλλιά.
Εγώ σου λέω πως δεν πρέπει να απογοητεύεσαι όταν αμαρτάνεις,γιατί όλοι αμαρτωλοί είμαστε.
Να κάνεις την προσπάθεια σου και θα σε ελεήσει ο Θεός και θα σε βοηθήσει κι όλα θα πάνε καλά.