Πώς νικήσατε τα πάθη σας;

[dionysisgr]

Aδελφε να σου πω εγω τι εκανα με τα παθη μου. Οχι μονο δεν τα νικησα, αλλα με εχουν τσακισει και στο ξυλο απο πανω.

Οχι μονο δεν μειωθηκαν, αλλα με την πρωτη ευκαιρια, ξεπεταγονται παλι πολυ πιο δυνατα απο πριν.

Οποτε το μονο που εχω να κανω, ειναι να προσπαθω να ειμαι οσο πιο κοντα στον Χριστο, στην Εκκλησια Του, μεχρι το τελος, και να ελπιζω μονο και μονο στο Απειρο Ελεος Του μπος και γινει τιποτα και σωθω.

Μαλλον ομως ο λογισμος σου πρεπει να αναζητα εφαρμοσιμες καθημερινες πρακτικες, γιατι σου εχουν καθισει στον λαιμο τα δυσκολα που γραφουν οι Πατερες; Ολοι το παθαινουμε αυτο και εχουμε αναγκη απο αμεσα καθημερινα παραδειγματα - μπουσουλες για το πως να κινηθουμε.

Εαν ειναι αυτο που σε απασχολει, τοτε μαθε και την κατα δυναμη προσπαθεια, και μην παιρνεις κατα γραμμα τα γραπτα τους, αλλα προσπαθησε εαν δεν μπορεις να εφαρμοσεις αυτα που γραφουν, απλα να εχεις την λεγομενη "Πατερικη συνειδηση", δηλαδη να λειτουργεις κατα το μετρο της σκεψης σου συμφωνα με τις επιταγες τους. Αυτο και μονο θα σε βοηθησει.

Βρες εναν πνευματικο, εαν θυμαμαι καλα ηδη εχεις, μεινε σε αυτον, κανε υπομονη, και θα δεις αποτελεσμα. Τον καλυτερο πνευματικο να σου φερουν Αγιον και Θαυματουργον, εαν τον πιασεις με την λογικη και την διανοια, θα τον απαξιωσεις. (οχι εσυ ειδικα, γενικα μιλαω, καταλαβαινεις)

Νομιζω απλοτητα και υπομονη χρειαζονται.

Δεν εχω αλλα να πω, εγω, μονο κακο παραδειγμα μπορει να ειμαι.

[srev]

Αδελφέ Διονύση,

Δεν είχα κατά νου τόσο τους μπούσουλες, ούτε οι πατέρες μου είναι δύσπεπτοι (φυσικά δεν μπορώ να κάνω ό,τι έκαναν εκείνοι, τουλάχιστον για τα προσεχή 200-300 χρόνια..). Πράγματι, είμαι και 'γω μέσα στους "ένα βήμα μπρος και δύο-τρία-τέσσαρα πίσω" αλλά το παλεύω πενιχρά. Ήθελα κυρίως να δω πώς αντιμετωπίζετε εσείς πρακτικά τις καθημερινές και χρόνιες αμαρτίες σας, κάτι που πιστεύω θα βοηθήσει και στην πνευματική μας γνωριμία (για μένα που δε σας γνωρίζω). Επίσης είναι -ίσως- και ενδιαφέρον θέμα συζήτησης.

Σπύρος

[Gewrgiosgr]

Κάνε την αρχή αδελφέ μου εμείς είπαμε πάνω κάτω.

Η ευχούλα η αμαρτία!

[ktistos]

Τι εννοείς Γιώργο;

[aposal]

ΕΠΙΣΤΟΛΑΙ ΓΕΡΟΝΤΟΣ ΕΦΡΑΙΜ ΚΑΘΗΓΟΥΜΕΝΟΥ Ι. Μ. ΦΙΛΟΘΕΟΥ
Περί Σαρκικού και Αοράτου Πολέμου των Δαιμόνων
20η. Την φωνήν που ήκουσες που σου είπε: «ο Χριστός σε εκαθάρισεν από τας αμαρτίας σου και ενέκρωσε τα πάθη σου», είναι εκ του διαβόλου, είναι το πρώτο σκαλοπάτι που οδηγεί τον άνθρωπον εις την πλάνην και εις την καταστροφήν. Εάν αυτόν ακούση ο άνθρωπος και δώση προσοχήν και ηδυνθή η καρδία και συγκατατεθή πως είναι αλήθεια αυτά τα λόγια του διαβόλου, ευθύς έρχεται πιο αισθητά και κατόπιν σιγά-σιγά κυριεύεται ο άνθρωπος και τότε χρειάζεται πολύς κόπος δια να ελευθερωθή. Δια τούτο, παιδί μου, καλά έκανες και δεν έδωσες προσοχήν και εμέμθης τον εαυτόν σου. Άλλην φοράν, εάν ακούσης τίποτε ειπέ: «Εγώ θα τα είπω εις τον Γέροντά μου και εκείνος ό,τι μου είπη θα κάνω». Ο διάβολος πολύ φοβείται την εξομολόγησιν εις τον Γέροντα, διότι ξέρει ότι θα χαλάσουν όλαι αι παγίδες του! Να γνωρίζης, παιδί μου, ότι λογισμός οιήσεως, δηλαδή υπερηφανείας, εφύτρωσε μέσα σου και δια τούτο σου συνέβη αυτό, πρόσεχε, έχε πολλήν ταπείνωσιν. Παρακάλει κάθε ημέραν πνεύμα ταπεινοφροσύνης να σου δώση ο Θεός. Καθώς εις τον πεπατημένον δρόμον δεν φυτρώνει τίποτε, ούτως εις το πεπατημένον ταπεινόν φρόνημα δεν φυτρώνει καμμία πλάνη.

[Gewrgiosgr]

οτι όσο δεν λές την ευχούλα αμαρτάνεις.
το βλέπω ακομα και τώρα δεν τι λέω και γράφω οτι μου κατέβει στο κεφάλι,

οποιος αγαπάει την πολυλογία δεν γλιτώνει απο την αμαρτία!

[filotas]

Θα ήθελα να υποβάλλω ένα καίριο -πιστεύω- ερώτημα στα μέλη. Πώς αντιμετωπίσατε τα πάθη σας (εννοώ αυτά που καταφέρατε να νικήσετε ή να συρρικνώσετε στο απολύτως ελάχιστο);

Που τέτοια τύχη Σπύρο. Όλα τα βασικά πάθη που είχα πριν την επιστροφή μου στην Εκκλησία παραμένουν ανέπαφα και με βασανίζουν. Υποχώρησαν μόνο ελάχιστα κατά την "περίοδο της Χάριτος" κι επανήλθαν ύστερα δριμύτερα.

Έχω πολύ δρόμο ακόμα. Μόνη μου παρηγοριά η συχνή Εξομολόγηση, η Θεία Κοινωνία κι η προσευχή.

"Ο Θεός ιλάσθητί μοι τω αμαρτωλώ".

[srev]

Κάνε την αρχή αδελφέ μου εμείς είπαμε πάνω κάτω.

Η ευχούλα η αμαρτία!

Ευχαριστώ για την υπόδειξη Γιώργο, έχεις απόλυτο δίκιο.

Ό,τι ελάχιστο έχω ελαττώσει συντριπτικά ή κόψει από τα "εύκολα" πάθη μου έγινε μέσα από τη συνειδητοποίηση της καταστρεπτικής του φύσης και ελλείψεως ουσίας του που με έκανε να το αποστραφώ (π.χ. βλαστήμια).

Δυστυχώς αυτό δε συμβαίνει με όλα μου τα πάθη οπότε για τα άλλα περνάω σε προσευχή, μελέτη πατερικών κειμένων και λόγους γερόντων που με βοηθούν να κάνω "πρόβα" ζωής εν Χριστό. Με αυτόν τον τρόπο πείθομαι ότι είναι εκλυστική η εν Χριστώ ζωή και βοηθούμαι πολύ να κόψω/ελαττώσω άλλα πιο επίμονα πάθη (π.χ. έλλειψη νηστείας). Λόγω κυρίως αυτής της τακτικής έχω ακούσει ένα σωρό ομιλίες και διαβάσει αναρίθμητα κείμενα. Τουλάχιστον αν δεν πετύχει η τακτική θα μου μείνει η ωφέλεια από τους λόγους.

Στα "τρίτου επιπέδου" πάθη μου, που είναι και τα εξολοκλήρου δαιμονικά, έχω -όπως θα καταλάβατε- μείζον πρόβλημα (π.χ. έπαρση). Εκεί βρίσκεται και η πραγματική αρένα, ο στοίβος μάχης μου (για τους έχοντας υπηρετήσει στον τιμημένο ΕΣ). Το μόνο που έχω καταφέρει (δηλ. μέσω της Χάρης) με τις παραπάνω πρακτικές μου σε αυτά τα πάθη είναι να τα ελαττώσω προσωρινά, κάτι σαν αποτυχημένη χημειοθεραπεία. Επανέρχονται συνεχώς και τότε αυτό που κάνω είναι να αλλάζω χημειο-κοκταίηλ. Ελπίζω μόνο η μάχη να μην έχει την έκβαση που πολλές φορές έχει στους βαριά καρκινοπαθείς που ακολουθούν χημειοθεραπεία (όσοι έχετε αρρώστους μη δίνετε σημασία, η παρούσα μεταφορά είναι της καθομιλουμένης, δεν είμαι ογκολόγος, ούτε έχω την πίστη σας, γι' αυτό αγνοήστε τη τελείως).

Ευχές,

Σπύρος.

[Gewrgiosgr]

κάνε και καμια παράκληση στον Άγιο Σπυρίδωνα οταν πέφτεις σε χοντρό πόλεμο θα σε βοηθήσει η Εκκλησία μας δεν τον ονόμασε τυχαία Θαυματουργό :)

[srev]

Ναι, Γιώργο, έχω μια μικρή επάργυρη εικόνα του αγίου Σπυρίδωνα, από την Ιερουσαλήμ νομίζω, και την έχω πάνω από το γραφείο μου να επιβλέπει. Έχω σχέση τάματος με τον άγιο- η μητέρα μου αγνόησε την κοσμική παράδοση και μου έδωσε το όνομά του μετά από προσευχή και επικίνδυνη εγκυμοσύνη. Κατά τα φαινόμενα, με έσωσε και μια φορά από κατάληξη φαρμακευτικής δηλητηρίασης/αντίδρασης. Μόνο που εγώ τον έχω κάνει ρεζίλι διεθνώς και θα αρπάξω καμμιά πνευματική μαγκουρία που θα τη θυμάμαι.

Σπύρος.