γονείς

[nektarios]

- Γέροντα, πώς αποκτιέται η υπομονή;

- Η υπομονή έχει βάση την αγάπη. "Η αγάπη πάντα υπομένει", λέει ο Απόστολος.
Για να υπομείνεις τον άλλον, πρέπει να τον αγαπήσης, να τον πονέσης.
Αν δεν τον πονέσης, τον βαριέσαι.




- Γέροντα, να μιλήσω για μια δυσκολία που αντιμετωπίζω ή να σιωπήσω;

- Αν δεν μιλήσεις για την δυσκολία σου από αγάπη, για να μή δυσκολέψης τους άλλους, θα διατηρήσης την ειρήνη μέσα σου. Αυτή η δυσκολία θα φέρη την ευλογία του Θεού. Καλύτερα να δυσκολευθής εσύ, παρά να δυσκολευθή ο άλλος εξαιτίας σου.

Μια φορά επέστρεψα αργά στο Κελλί από την Λιτανεία της Μονής Κουτλουμουσίου. Ήμουν κατακουρασμένος και πονούσα πολύ, γιατί τότε είχα πρόβλημα με την μέση μου. Βρήκα απ΄ έξω να με περιμένη ένα γεροντάκι ογδόντα πέντε χρονών που ήθελε να μείνη το βράδυ στο Κελλί. Είχε αφήσει και τη βαλίτσα του πιο κάτω, γιατί δεν μπορούσε να την σηκώση. Αφού του εξήγησα ότι δεν μπορούσε να διανυκτερεύση σ΄εμένα, φορτώθηκα στον ώμο την βαλίτσα του και τον πήγα στο ξενοδοχείο, μισή ώρα ανήφορο· του έδωσα και πεντακόσιες δραχμές για τα έξοδά του. Έκανα λίγη υπομονή και μετά ήμουν αναπαυμένος, γιατί αναπαύθηκε ο άλλος.


- Γέροντα, όταν η αδελφή με την οποία συνεργάζομαι είναι ζορισμένη, την λυπάμαι και την κάνω υπομονή· αυτό έχει μέσα αγάπη;

- Και πού ξέρεις αν δεν είσαι εσύ αιτία που είναι η άλλη ζορισμένη και σε κάνει εκείνη υπομονή; Αν νομίζης ότι εσύ είσαι σε καλύτερη πνευματική κατάσταση και την κάνης υπομονή, τότε πρέπει να λυπάσαι τον εαυτό σου. Όταν υπάρχη πραγματική αγάπη και υπομονή, δικαιολογεί κανείς τον άλλον, και μόνον τον εαυτό του κατηγορεί.

"Θεέ μου, εγώ είμαι ένοχος, λέει, μή με υπολογίζεις εμένα· πέταξέ με στην άκρη και βοήθησε τον άλλον".

Αυτή είναι η σωστή τοποθέτηση, η οποία έχει και πολλή ταπείνωση, και τότε δέχεται ο άνθρωπος πλούσια την Χάρη του Θεού. Θα εύχομαι να γίνεις "σκύμνος"* πνευματικός, σαν τα μπρούτζινα λεονταράκια που με την πλάτη τους στηρίζουν τα μανουάλια της εκκλησίας και ούτε ταράσσονται ούτε ακούνε ούτε μιλάνε, αλλά σηκώνουν βάρος στην πλάτη τους.

Αμήν.

[Gewrgiosgr]

τότε σε δοκιμάζουν να θυμάσε τιποτα δεν γινετε τυχαια

[aplastos]

Το πρόβλημα δεν είναι η τήρηση της εντολής γιατί υπάρχουν πολλές εντολές που θα πρέπε να τηρηθούν. Και βέβαια η μεγαλύτερη είναι η εντολή της Αγάπης.
Οι δικοί σου αναγνωρίζουν ότι υπάρχει πρόβλημα επικοινωνίας ή μήπως και αυτοί αισθάνονται αδιαφορία και αδικία απο μέρους σας;

[theodora]

Όταν τιμάω τους γονείς μου, για μένα σημαίνει πως τους δίνω κάποια αξία-κάποια τιμή, όχι σαν πρόσωπα αλλά σαν ιδιότητες............ σαν γονείς !
Σε αυτούς έδωσε ο Θεός την ευθύνη να με αναθρέψουν (χριστιανικά και κατά τους Θείους Του νόμους και εντολές και παραδείγματα που ο ίδιος μας έδωσε με την ενανθρώπηση Του)
Τους αγαπάω, τους τιμώ και δεν θα πω ούτε θα σκεφθώ ποτέ κάτι πονηρό για αυτούς, όμως εφόσον οι χαρακτήρες μας δεν ταιριάζουν, τα ενδιαφέροντα μας, οι ενασχολήσεις μας κτλ και εφόσον το παιδί έγινε και αυτός ενήλικας (!!!!) και τις περισσότερες φορές ο ίδιος γονιός......... τότε.............. από μακρυά και αγαπημένοι.
Και ότι χρειαστούνε ευχαρίστως να παρατήσω τις δικές μου ευθύνες και να τρέξω να τους περιποιηθώ και να τους «σταθώ». Όμως μέχρι εκεί.
Γιατί μετά δεν ξέρει κανένας το ρόλο που οφείλει να διαδραματίσει μέσα στην οικογένεια του ή στου παιδιού του την οικογένεια, ακόμα και στην ίδια του την ζωή !!!! και έχουμε δράματα.
Ξεκάθαρες, ειλικρινείς και υγιείς σχέσεις.

[theodora]

....και όσο θα επιτρέψω να δοκιμάσουν την υπομονή μου ή οτιδήποτε άλλο, ο γείτονας, ο φίλος, ο συνάδελφος, ο πολιτικός που με κυβερνάει, άλλο τόσο θα επιτρέπω και στους γονείς μου να με δοκιμάζουν (γραμμάριο παραπάνω)

[srev]

Θεωδόρα,

Κύριο το σχόλιό σου πιστεύω. Πόσες οικογένειες έχουν διαλύσει γιατί ένας εκ των δύο "άκουγε" τους γονείς του αντί τη γυναίκα του ή τον άντρα του...

Άλλο "τίμα" κι άλλο υποτίμησε τον εαυτό σου και -το κυριότερο- όλους τους άλλους.

Σπύρος.

[theodora]

Οι περισότερες srev, δυστυχώς.
Και όχι γιατί έλεγαν ή έδειχναν αντίθετοι κατά την διάρκεια του γάμου, ούτε γιατί ο ένας από τους 2 θέλησε κάτι πιό «ξυνό» μετά από λίγα χρόνια, ούτε γιατί κατάλαβαν πως δεν ταίριαζαν μετά από χρόνια(?? !!!) αλλά γιατί δεν διαπαιδαγώγησαν ώς όφειλαν αυτά με χριστιανικές αρχές, προκειμένου να σηκώσουν τον δύσκολο αυτό σταυρό.
(ο νους στην οικονομική επιφάνεια, στη μόρφωση, στην ομορφία, την εξυπνάδα, την καλοπέραση .......... και απο Θεό... κουβέντα). Άντε να σταθεί οικογένεια.............

[theodora]

Ζητώ συγνώμη για τα bold γράμματα. Ούτε κατάλαβα πως τα έκανα.

[theodora]

Από τα παραπάνω δεν θα ήθελα να εννοηθεί πως υπεύθυνοι για τα πάθη και τις αμαρτίες μας είναι οι γονείς!!!!
Όπως όμως γνωρίζουμε και οι μεγαλύτερες δυσκολίες, και οι μεγαλύτεροι πειρασμοί περνάνε ευκολότερα ,λιγότερο οδυνηρά, και δίνεται πάντα η καλύτερη δυνατή λύση, όσο πιό κοντά στον Κύριο είμαστε.

[ntinoula]

mariatzela θυμήσου πώς κανένας δεν δίδαξε στους γονείς σου πώς να είναι γονείς. Μπορεί να μεγάλωσαν με χίλιες δυο δυσκολίες και βάσανα στη ζωή τους, και για να τα βγάλουν πέρα να έπρεπε να σκληρύνουν. Μπορεί και οι ίδιοι να μη δέχτηκαν την αγάπη όπως ήθελαν ή να μη γνωρίζουν πώς και ποια είναι η αληθινή αγάπη. Χίλια δυο μπορεί... σελίδες ολόκληρες θα μπορούσα να σου γράψω. Γιʼαυτό μην τους κακιώνεις.

Εσύ έχεις το πλεονέκτημα πια, να μη φέρεσαι στα παιδιά σου όπως φέρονται οι γονείς σου σε σένα γιατί θα γνωρίζεις πόσο άσχημο είναι. Θα γίνεις καλύτερη μητέρα, σύγυζος αλλά και άνθρωπος, κι αυτό θα το οφείλεις στην άσχημη συμπεριφορά των γονιών σου! Νομίζω λοιπόν ότι περισσότερο σε ευεργετούν παρά σε ζημιώνουν.