Δεν έχει... νόημα!

[panagiotisspy]

Ετσι είναι δυστυχώς.
Εχουμε την τάση, να μην ανεχόμαστε, οτιδήποτε δεν μας μοιάζει.
Μεγάλη αμαρτία.
Αν το αναλογιστούμε, είναι σαν να θεοποιούμε τον εαυτό μας.
Είναι πραγματικά τρομερό.

[panagiotisspy]

Καλώς ήρθες akylina.
Καλές συζητήσεις να έχουμε, καλή υπομονή ο ένας προς τον άλλον και πάνω από όλα ωφέλεια πνευματική.

[akylina]

Καλώς σας βρήκα όλους!! Χαίρομαι που ήρθα σε αυτή την όμορφη παρέα.. Εύχομαι να έχουμε επικοδομητικές συζητήσεις για την ωφέλεια τις ψυχής μας..

[gavriil]

Ακυλίνα καλημέρα, ωραία αυτά που γράφεις, συγχαρητήρια. Η κρίση στις περισσότερες περιπτώσεις δεν έχει κανένα νόημα. Το ευαγγέλιο λέει "ποιος είσαι εσύ που κρίνεις τον ξένο υπηρέτη;" δηλαδή το δούλο του Θεού; η συμπεριφορά του είναι υπόθεση του Θεού. Σε μερικές περιπτώσεις μπορείς να κρίνεις π.χ. το παιδί σου όσο είναι μικρό, όταν έχεις ευθύνη γι' αυτό. Όμως και στις ελάχιστες περιπτώσεις που μπορείς να κρίνεις, θέλει πολύ μεγάλη προσοχή ώστε η κρίση να είναι δίκαιη (κατά το "κρίνατε κρίσιν δικαίαν"). Είναι μεγάλη η ευθύνη μας όταν κρίνουμε χωρίς να μας πέφτει λόγος και μάλιστα όταν κρίνουμε άδικα.

[fosterer]

Δεν μπορώ να καταλάβω γιατί το να εκφράσω την γνώμη μου (έστω και αρνητική) θεωρείται αμαρτία?!
Θα πρέπει να δεχόμαστε ως σωστά όλα όσα κάνει ο καθένας μόνο και μόνο για να μην κατακρίνουμε?
Πιστεύω ότι αν η κρίση μας έχει ηθικά κίνητρα θα πρέπει να εκφράζεται.

[gavriil]

Η επιδίωξη του χριστιανού δεν είναι να έχει λόγο επί παντός επιστητού. Επιδίωξή του είναι να αγιαστεί. Όσο ασχολείται με το τι κάνουν οι άλλοι δε βρίσκει χρόνο να ασχοληθεί με τον εαυτό του και με τα θέματά του. Ή κι αν ασχολείται το κάνει επιφανεικά και επιδερμικά χωρίς βάθος. Και ο Θεός θα μας ζητήσει λόγο μόνο για τον εαυτό μας και για όσους έχουμε οποιαδήποτε σχέση ευθύνης. Π.χ. οι γονείς για τα παιδιά τους, οι δάσκαλοι για τους μαθητές τους, οι προϊστάμενοι για τους υφισταμένους κ.ο.κ. και πάντα όπως είναι κατανοητό για ένα ορισμένο πλαίσιο θεμάτων.
Επίσης είναι εύκολα κατανοητό και από την παρατήρηση αντιληπτό ότι στις περισσότερες περιπτώσεις η κριτική δεν στοχεύει στη διόρθωση του κρινομένου, ούτε γίνεται με πνευματικά κριτήρια.Η κριτική πρέπει να γίνεται πρωτίστως σε προσωπική βάση και όχι δημόσια και κατά τη γνώμη μου θα πρέπει να συνοδεύεται από θερμή προσευχή υπέρ του κρινομένου.
Σαφώς στην κριτική μας, η οποία εννοείται ότι γίνεται όταν και όπως πρέπει, δεν πρέπει να βγάζουμε τα απωθημένα μας εναντίον του άλλου ή τέλος πάντων τις δικές μας ψυχικές διαταραχές.

[fosterer]

Aλήθεια,σε τι διαφέρει ο άνθρωπος από τα ζώα?
Μήπως στο ότι διαθέτει λογική και κρίση?
Αν δεν ήθελε ο Θεός να τα χρησιμοποιούμε,θα μας τα έδινε???

[zefs2008]

ο θεός που μας δημιούργησε ξέρει καλύτερα

[ntinoula]

Έχουμε κρίση γιατί πλαστήκαμε ελεύθεροι να επιλέγουμε αυτό που θέλουμε˙για να μπορούμε να αναγνωρίζουμε το σωστό και το λάθος, να αντιλαμβανόμαστε τα αμαρτήματά μας κτλ. Είναι διαφορετικό να κρίνουμε κάτι ως αμαρτία από το να (κατα)κρίνουμε κάποιον ως αμαρτωλό. Αυτό είναι έργο του Θεού όταν θα κριθούμε όλοι.

Και κάτι που είχα διαβάσει:
Ο Θεός αγαπάει τον αμαρτωλό, αλλά όχι την αμαρτία.
Ο άνθρωπος αγαπάει την αμαρτία, αλλά όχι τον αμαρτωλό.

[akylina]

Αγαπητέ Γαβριήλ, με συγκίνησε αυτό που έγραψες για την ευθύνη που έχουμε εμείς απέναντι στα παιδιά.. Για το ότι θα μας ρωτήσει ο Θεός τι κάναμε ή τι δεν κάναμε ιδιαίτερα για τα παιδιά.. Και μάλιστα για το θέμα που συζητάμε για την κατάκριση...