ευχαριστούμε το Θεό?

[panagiotis2008]

Αλήθεια αδελφέ ο Γέροντας Πορφύριος λέει οτί η προσευχή που έχει μόνο δοξολογία είναι προσευχή των αγγέλων γιατί οι άγγελοι Του ακατάπαυστα Τον δοξολογούν και δεν κάνουν τίποτε άλλο και καμιά άλλη προσευχή πέρα από την δοξολογία.
Κι οτί η δοξολογία είναι η αγγελική προσευχή γιατί δεν ζητάει καμμιά ανταπόδοση και δεν επιδιώκει κανένα όφελος.
Την απίστευτη μακροθυμία κι ευσπλαχνία του Θεού προς τους ανθρώπους την έχω καταλάβει εδώ και μήνες γιατί είναι ενας γλυκύτατος και πραότατος Ευεργέτης μας που 'μου χει δώσει πλούσιες τις ευεργεσίες Του χωρίς να τις αξίζω και δεν μου κράτησε κακία για τις αμέτρητες αμαρτίες μου που κάνω απέναντι Του εδώ και χρόνια και τον προσβάλλω με αυτές.
Δεν περιγράφεται η αγάπη Του και η στοργή Του και το ενδιαφέρον Του για μας κι όλους τους ανθρώπους!

[eleimon]

Στη συναντηση που ειχαμε τη Κυριακη με τον πατερα Ματθαιο μου εκανε εντυπωση οταν μας ειπε καποια στιγμη οτι εμεις οι ανθρωποι ξεχναμε να προσευχηθουμε,ξεχναμε να ευχαριστησουμε το Θεο για ολα οσα μας προσφερει καθημερινα,ενω ολη η φυση καθε μερα προσευχεται και λεει ευχαριστω στο Δημιουργο της.
Τα λουλουδια το πρωι ζωντανευει το χρωμα τους,ανυψωνονται τα πεταλα τους στον ουρανο και ευχαριστουν μ αυτο το τροπο το Θεο,τα πουλακια γιατι κελαηδουν ολα μαζι πρωι πρωι? γιατι κανουν τον ορθρο μας ειπε,ευχαριστουν το Δημιουργο τους για την καινουρια μερα,και ερχομαι να αναρωτηθω ποσο λιγη αισθανομαι μπροστα σ αυτο το μεγαλειο που μου χαρισε απλοχερα ο Δημιουργος μας,ποση αναξια για να δεχτω τα αμετρητα δωρα Του!!!!

Ποσες φορες την ημερα πρεπει να λεμε ευχαριστω στο Θεο το εχουμε ποτε αναλογιστει?????

Ας δουμε μερικα παραδειγματα και μετα να αναλογιστουμε ποσο μικροι ειμαστε,ποσο αχαριστοι ειμαστε,και ποσο αναξιοι μπροστα στο μεγαλειο που μας χαρισε ο Δημιουργος μας

Δίπλα σου βλέπεις ένα παιδί να κοιτάζει με λαχτάρα ένα γλυφιτζούρι, αλλά είναι φανερό ότι δεν έχει χρήματα για να το αγοράσει. Κι εσύ έχεις πρόχειρα κάτι ψιλά. Το φωνάζεις λοιπόν, και του αγοράζεις το αντικείμενο του πόθου του. Αυτό, όλο χαρά, το παίρνει, και το βλέπεις να το απολαμβάνει χαρούμενο. Η δική σου ανταμοιβή είναι η δική του χαρά. Όμως, πώς άραγε θα σου φαινόταν, αν έφευγε από δίπλα σου, και δεν σου έλεγε ένα απλό: "ευχαριστώ"; Αν δεν σου έριχνε ούτε καν μια ματιά, αλλά σου γύριζε την πλάτη και έφευγε αφοσιωμένο στο δώρο που ΕΣΥ του αγόρασες;

Το παιδί σου τρώει απέναντί σου στο οικογενειακό τραπέζι. Βλέπεις ότι θέλει να πιάσει το αλάτι, που όμως είναι μακριά του και δεν φτάνει. Του το δίνεις, κι εκείνο το παίρνει και κάνει τη δουλειά του, χωρίς να πει τίποτα. Και του λες:

-Τα ευγενικά παιδιά λένε: "Ευχαριστώ!"

Ναι, στα παιδιά μας ξέρουμε να κάνουμε μαθήματα ευγένειας. Και ξέρουμε καλά την απογοήτευση βλέποντας την αχαριστία κάποιου που ευεργετήσαμε. ΕΜΕΙΣ όμως, πώς συμπεριφερόμαστε απέναντι στον Μεγάλο Ευεργέτη μας τον Θεό;

Άραγε, πόση ευγνωμοσύνη νιώθουμε για το καθημερινό μας φαγητό; Θυμόμαστε να προσευχηθούμε πριν το βάλουμε στο στόμα μας; Μήπως το τρώμε χωρίς μια λέξη στον Θεό, και του γυρίζουμε την πλάτη σαν τον αγνώμονα φτωχό; Ή μήπως η προσευχή μας στο φαγητό έγινε μια συνήθεια - παπαγαλία, και δεν θυμόμαστε καν αν προσευχηθήκαμε, ενώ δοκιμάζουμε τις πρώτες μπουκιές;

Εμεις θυμομαστε να τον ευχαριστησουμε,για την οικογενεια που μας χαρισε? για τους γονεις μας αν τους εχουμε εν ζωη,ενω αλλοι μενουν ορφανα απο μωρα? για τα παιδια μας? για την υγεια μας? για το κοσμο που μας εχει χαρισει? για τα λουλουδια,για τα πουλια,για τα ζωακια....ολα δημιουργηματα του...ολα εν σοφια εποιησε...!!!!
Ειναι τόσες οι ευεργεσίες, που μόνο με αδιάλειπτη προσευχή είναι δυνατόν να ευχαριστούμε τον Θεό για όλα. Όμως υπάρχουν στιγμές, που αυτή η ευγνωμοσύνη μπορεί να γίνει δυνατότερη. Στιγμές που νιώθουμε την ανάγκη να πούμε ένα: "Ευχαριστώ". Στιγμές που θα φαινόταν αγένεια να μην το κάνουμε!