"Αγιον Ορος" Χριστιανικό Ορθόδοξο Φόρουμ

Ευχαριστούμε τον Merkourios για τα όσα μας εξήγησε και
για τον τρόπο που τα είπε.

Να είναι καλά. Ο θεός να τον ευλογεί,
για να μας εξηγεί και εμάς.

Να ρωτήσω κάτι;

1) Κάθε πότε πρέπει να ανάβουμε το καντήλι; Πρέπει να καίει όλο το 24ωρο κάθε μέρα;

2) Όταν αλλάζοντας το φυτίλι έχουμε πασαλειφθεί με αρκετό λάδι, τι κάνουμε; Κάνει να πλύνουμε τα χέρια μας στη βρύση;

εγώ θέλω να ρωτήσω και κάτι άλλο

όταν σπάει ή χαλάσει το κομοσχοίνι που φοράμε τι το κάνουμε;

Αγπαητέ μας αδελφέ Merkourios, όλα αυτά τα τόσα πολύτιμα που μας δημοσιεύεις, αποθηκεύονται και διανέμονται σε άλλους αδελφούς μας, που διψούν για ενημέρωση.
Ο Θεός πάντα κοντά σου!

Καλα και αγια ειναι ολα αυτα, αλλα προσεχετε αδελφοι, γιατι εαν απολυτοποιηθουν αυτα, τοτε η υπερβατικη, μονη αληθινη και ζωσα Ορθοδοξη Πιστη και ζωντανη σχεση με τον Θεο, μετατρεπεται σε δεισιδαιμονικη θρησκεια, που δεν διαφερει απο τις υπολοιπες ειδωλολατρικες πλανες.

Οποτε το νιωθετε, αναβετε το καντηλι, εκτος και εαν θελει καποιος να το ταξει και να το εχει ακοιμητα καιομενο. Για παραδειγμα εχω ταξει προσωπικα στην Θεοτοκο, οσο ειμαι μεσα στο σπιτι μου να καιει ακοιμητο κανδηλι, οταν λειπω, δεν μπορω να το καιω, αλλα οσο θα ειμαι μεσα δεν θα σβηνει ποτε.

Απο ευγνωμοσυνη για την επιστασια της σε πολλα μου θεματα, σε σκανδαλωδη μαλιστα βαθμο, και φυσικα χωρις καν να το αξιζω, ουτε κατα διανοια..

Ομως με τα υπολοιπα μην καταπιανεστε τοσο πολυ και μην τα "δογματιζετε".

Δεν κρινεται η πιστη μας και τα εργα μας απο αυτα, αλλα απλα δειχνουμε λιγο φιλοτιμο στον Θεο, και αφιερωνουμε κατι απο τα απειρα που μας εχει δωσει, σαν μια μικρη προσφορα αγαπης και ανταποδοσης των ακαταληπτων δωρεων που εχουμε λαβει αναξιως.

vasilikirimp, μην μπαινεις σε αυτην την διαδικασια των αυτοματων αποριων που η μια γενναει την αλλη. Θα χαθεις ετσι. Προσφερε οτι θες και καψτο μετα και τελειωσε το θεμα.

Δωσε εσυ αυτο που δινεις με την καρδια σου, μικρο η μεγαλο, φθηνο η ακριβο, πολυτιμο η ευτελες, αλλα με τον τροπο και την πιστη που θα το δωσεις θα καθορισεις και την αξια του απεναντι στον Θεο.

Ετσι καθαγιαζονται τα πραγματα. Με την αγαθη και την ανυποκριτη προαιρεση που δεν αναμενει, δεν προσμενει δεν απαιτει, αλλα μονο καταθετει και περιμενει και υπομενει.

Ετσι παιρνουν αξια οι προς Θεον, υλικες μας θυσιες, και οχι με ποση επιμελεια θα καταστρεψουμε το υλικο μετα..

Καλο ειναι να ξερουμε, αλλα οχι να απολυτοποιουμε και να αγχωνομαστε για τετοια ανουσια ζητηματα.

WELCOME BACK, DENNIS

vasilikirimp έγραψε:εγώ θέλω να ρωτήσω και κάτι άλλο

όταν σπάει ή χαλάσει το κομοσχοίνι που φοράμε τι το κάνουμε;

όταν σπάει ή χαλάσει το κομποσκοίνι που φοράμε τι το κάνουμε;[/quote]

Δεν κάνει διαφορά αν αυτό λέγεται κομποσκίνι, ¨η ότι άλλο όνομα έχει. Θεωρείται αγιασμένο υλικό και γιαυτο άλλωστε το έχεις. ¨Οτι έρχεται σε επαφή με τα άγια σκεύη δεν πετιέται στα σκουπίδια, αλλά καίγεται αν μπορείς, και γιατί όχι

Το ερμηνεύει κάποια κοπέλα ποιο πάνω. ¨Ολλα αυτά δεν είναι υποθέσεις ρητολογία, αλλά μέσα από τους κανόνες της Εκκλησίας και από την ροή των Γραφών

Αριθμοί ΙΖ κεφάλαιο όταν η γη άνοιξε και κατάπιε τους στασιαστάς κατά του Μωϋσή και του Ααρών, ο Θεός είπε του Μωυσή.
Πάρε τα θυμιατά που κρατούσαν οι στασιαστές και τα χρυσά να τα σφυρηλατήσεις να τα κάνεις σαν τον πάφιλα και να τα στολίσεις το θυσιαστήριο.. Γιατί αυτά τα θυμιατά αφού χρησιμοποιήθηκαν είναι αγιασμένα
Και στο Δανιήλ Έ-23 ο Θεός τιμώρησε τον βασιλιά Αλτάσαρ γιατί έπινε κρασί με τις παλλακίδες του με τα χρυσά σκεύη του θυσιαστηρίου, γιατί αυτά ήταν αφιερωμένα και αγιασμένα στον Θεό.

Αν ψάξει κανείς μέσα στις Γραφές θα βρει πολλά τέτοια
Θα μπορούσα να γράψω μερικά ακόμη, αλλά αν αυτά δεν πείθουν τότε τι;;;
Χάρης

Το κομποσχοίνι, έχω την άποψη, ότι είναι λάθος να το φοράμε, σαν φυλαχτό στον καρπό (συνήθως), ή όπου αλλού.
Φυλαχτό είναι ΜΟΝΟΝ ο σταυρός.
Το κομποσχοίνι είναι εργαλείο. Το έχουμε στην τσέπη και το βγάζουμε μόνον όταν είναι να προσευχηθούμε (κάθε κόμπος και μια ευχή).

Δεν ειναι το θεμα να πεισουμε εδω καποιον Harrys1934.

Τον λογισμο μας λεμε. Και το νοημα εδω ειναι να μην απολυτοποιει ο πιστος την ιδια την διαδικασια της πιστης, αλλα τον σκοπο για τον οποιο πιστευει και αγωνιζεται και θυσιαζει οτι μπορει και θελει δηλαδη τον Θεον.

Ολα απο Θεου ειναι και γινονται και αγιαζονται και καταξιωνονται και δικαιωνονται. Εμεις αγιαζουμε τα πραγματα η ο Θεος δια αυτων εμας..

Δια της υλης και των λειτουργων του βεβαια εκχεει την Χαρη ο Κυριος, και μετεχουμε και εμεις κατα το μετρο της προαιρεσεως μας σε αυτην.

Οι γραφες αναφερονται σε θυσιαστηρια και χωρους λατρειας ως προτυπωσεις των αγιων θυσιαστηριων που εχουμε στην Εκκλησια μας την Ορθοδοξη. Αλλο η ιερουργια και η Θεια λειτουργια και η κοινη λατρεια που κανουμε στον Ναο, οπου και τηρειται απαρεγκλιτα το τυπικο, και αλλο στην κατ'οικον Εκκλησια μας, οπου δεν εχει τοση σημασια η εμμονη στην λεπτομερεια, οσο στην διαρκη μνημη Θεου και διαθεση για προσευχη και αντι-προσφορα στον Θεο της Δοξης.

Μην τα συγχεουμε αυτα τα δυο. Δεν ειμαστε δα και λειτουργοι, απλοι πιστοι ειμαστε..

Συμφωνω απολητα με τα οσα λεει ο dionisis,δεν χρειαζετε τοσο ανχος για αυτα τα πραγματα.Ο Θεος την ψυχη μας κοιταει και την προθεση του καθενως χριστιανου,αγαπη να υπαρχει για οτι κανουμε στην ζωη μας...