O Θεός ή η συνείδηση

[filotas]

Σεβαστέ Νικόλαε ,
Αν είναι έτσι , η ταπεινή μου γνώμη είναι , Αλοίμονό μας!!
Εγώ μπορεί να μην συγχωρώ τον εαυτό μου γιά κάτι απλό , και έτσι να το εκμεταλευτούν τα τελώνια.
Αλλά όμως , Αυτός ,που Ξέρει , ίσως και να με συγχωρήσει , και με τον φύλακα Άγγελο να με προστατεύσει.
Προσωπικά επαφίεμαι στην Αγάπη του , γιατί δεν είναι δυνατόν να μην έχουμε βεβαρημένη συνείδηση , για το πλήθος των αμαρτιών μας.

Δόξα τω Θεώ

Καπετάνιε η συνείδησή μας πρέπει να μας απαλάσσει από βάρος της ευθύνης των αμαρτιών μας, όταν τις εξομολογούμαστε. Αν δεν το κάνει δεν είναι υγιής συνείδηση. Το ότι θα αμαρτάνουμε σ' όλη μας τη ζωή είναι αναπόφευκτο και σαν τέτοιο πρέπει να το αποδεχτούμε. Η ειλικρινής και έμπρακτη μετάνοια μας απαλάσσει από το βάρος των αμαρτιών μας. Αυτό που πρέπει ν' αποζητούμε, για να είμαστε στο σωστό δρόμο, είναι η συνεχής προσπάθεια να πλησιάσουμε το Θεό και να Τον γνωρίσουμε. Στην πορεία μας θα έχουμε και πτώσεις και πισωγυρίσματα, όμως δεν πρέπει να σταματάμε εκεί, αλλά να συνεχίζουμε την προσπάθεια μέχρι τη δικαίωση.

Αλίμονο να περιμέναμε να δικαιωθούμε μόνο από τα έργα μας. Τότε δε θα μπορούσε να δικαιωθεί κανένας ζωντανός. Ο Δίκαιος Κριτής θα συνεκτιμήσει την πίστη, την προαίρεση και τα έργα με άπειρη Αγάπη και Έλεος. Πρέπει όμως να ελπίζουμε ανυποχώρητα σ' αυτό, γιατί υπάρχει το ρητό του ποιητή: "όποιος στη μάχη πάει για να πεθάνει, τη μάχη στρατιώτη μου τη χάνει".

[panos0]

Γιαυτο λοιπον οτι και να συμβει να μην μιλαμε καθολου....

Παμε τωρα σε αλλο θεμα που λεγετε
Το προφητικο μπουχτισμα, οποιος προλαβε τον Κυριο ειδε, και....αλλα λογια να αγαπιομαστε....


καὶ εἶπεν Ἠλιού ζηλῶν ἐζήλωκα τῷ Κυρίῳ παντοκράτορι, ὅτι ἐγκατέλιπον τὴν διαθήκην σου οἱ υἱοὶ Ἰσραήλ καὶ τὰ θυσιαστήριά σου καθεῖλαν καὶ τοὺς προφήτας σου ἀπέκτειναν ἐν ρομφαίᾳ, καὶ ὑπολέλειμμαι ἐγὼ μονώτατος, καὶ ζητοῦσι τὴν ψυχήν μου λαβεῖν αὐτήν. καὶ εἶπε Κύριος πρὸς αὐτόν πορεύου, ἀνάστρεφε εἰς τὴν ὁδόν σου καὶ ἥξεις εἰς τὴν ὁδὸν ἐρήμου Δαμασκοῦ καὶ ἥξεις καὶ χρίσεις τὸν Ἀζαὴλ εἰς βασιλέα τῆς Συρίας καὶ τὸν Ἰοὺ υἱὸν Ναμεσσὶ χρίσεις εἰς βασιλέα ἐπὶ Ἰσραήλ καὶ τὸν Ἑλισαιὲ υἱὸν Σαφὰτ χρίσεις εἰς προφήτην ἀντὶ σοῦ.(Γ Βασ.19)

ὁ δὲ Ἰησοῦς ἐπιστραφεὶς καὶ ἰδὼν αὐτὴν εἶπε Θάρσει, θύγατερ ἡ πίστις σου σέσωκέ σε καὶ ἐσώθη ἡ γυνὴ ἀπὸ τῆς ὥρας ἐκείνης (Ματθ 9.22)

Καὶ ἰδοὺ προσέφερον αὐτῷ παραλυτικὸν ἐπὶ κλίνης βεβλημένον. καὶ ἰδὼν ὁ Ἰησοῦς τὴν πίστιν αὐτῶν εἶπεν τῷ παραλυτικῷ· Θάρσει, τέκνον ἀφέωνταί σοι αἱ ἁμαρτίαι σου(Ματθ 9.2)

θαρσείτε, εγώ νενίκηκα τον κόσμον (Ίωάν, 16,33)

[LOCKHEART]

Είχα διαβάσει κάπου , περί τι είναι ζωη ;...

ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΠΟΥ ΕΔΙΝΕ ΤΟ ΑΝΑΓΝΩΣΜΑ:

"ΕΞΕΛΙΞΗ ΤΗΣ ΣΥΝΕΙΔΗΣΗΣ ΣΕ ΟΛΑ ΤΑ ΕΠΙΠΕΔΑ ΤΗΣ ΕΠΙΓΝΩΣΗΣ ΣΤΗΝ ΕΚΔΗΛΩΜΕΝΗ ΖΩΗ"

Πρέπει να εξελίξουμε την συνείδηση μας ή απλά μόνο να την ακούμε ; και εξέλιξη ως προς την ευριζωνικότητας γενικής εξέλιξης πνευματικής αλλά και γνώσεων

[Captain Yiannis]

Σεβαστέ Νικόλαε ,
Αν είναι έτσι , η ταπεινή μου γνώμη είναι , Αλοίμονό μας!!
Εγώ μπορεί να μην συγχωρώ τον εαυτό μου γιά κάτι απλό , και έτσι να το εκμεταλευτούν τα τελώνια.
Αλλά όμως , Αυτός ,που Ξέρει , ίσως και να με συγχωρήσει , και με τον φύλακα Άγγελο να με προστατεύσει.
Προσωπικά επαφίεμαι στην Αγάπη του , γιατί δεν είναι δυνατόν να μην έχουμε βεβαρημένη συνείδηση , για το πλήθος των αμαρτιών μας.

Δόξα τω Θεώ

Καπετάνιε η συνείδησή μας πρέπει να μας απαλάσσει από βάρος της ευθύνης των αμαρτιών μας, όταν τις εξομολογούμαστε. Αν δεν το κάνει δεν είναι υγιής συνείδηση. Το ότι θα αμαρτάνουμε σ' όλη μας τη ζωή είναι αναπόφευκτο και σαν τέτοιο πρέπει να το αποδεχτούμε. Η ειλικρινής και έμπρακτη μετάνοια μας απαλάσσει από το βάρος των αμαρτιών μας. Αυτό που πρέπει ν' αποζητούμε, για να είμαστε στο σωστό δρόμο, είναι η συνεχής προσπάθεια να πλησιάσουμε το Θεό και να Τον γνωρίσουμε. Στην πορεία μας θα έχουμε και πτώσεις και πισωγυρίσματα, όμως δεν πρέπει να σταματάμε εκεί, αλλά να συνεχίζουμε την προσπάθεια μέχρι τη δικαίωση.

Αλίμονο να περιμέναμε να δικαιωθούμε μόνο από τα έργα μας. Τότε δε θα μπορούσε να δικαιωθεί κανένας ζωντανός. Ο Δίκαιος Κριτής θα συνεκτιμήσει την πίστη, την προαίρεση και τα έργα με άπειρη Αγάπη και Έλεος. Πρέπει όμως να ελπίζουμε ανυποχώρητα σ' αυτό, γιατί υπάρχει το ρητό του ποιητή: "όποιος στη μάχη πάει για να πεθάνει, τη μάχη στρατιώτη μου τη χάνει".

Εντάξει σεβαστέ
Μια χαρά μου τα συμπλήρωσες

Δόξα τω Θεώ , Πάντων Ένεκεν