Οι σκεπτόμενοι καταλήγουν σαν τον σκεπτόμενο...Ιούδα

[zafeiris]

Πολλές φορές θαυμάζουμε κάποιους ανθρώπους για την υψηλή διανόησή τους,
για την εφράδεια του λόγου τους και την αμεσότητα τους στο ευρύ κοινό,
για τις γνώσεις τους, για την οξυδέρκειά τους.
Και όμως, όταν αυτοί οι άνθρωποι, μπούν σε θεολογική συζήτηση,
εκεί χάνουμε πάσα ιδέα.
Χάνουμε πάσα ιδέα, με την απιστία τους, με τις ανοησίες που προβάλουν ως επιχείρηματα και που τις προβάλουν με περισσό στόμφο, λες και το μυαλό του ξαφνικά θόλωσε, έπεσε ομίχλη, συσκοτίστηκε και χάσανε την πρότερη οξυδέρκεια που είχαν.
Ένα τρανό παράδειγμα, όχι διανοούμενου ακριβώς, αλλά ανθρώπου με μεγάλη αντίληψη, που όμως βάλλει κατά της θρησκείας, είναι ένας κωμικός που λέει πολλά, στο όνομα της σάτυρας, κάποιες Τρίτες.
Δε θα πω όνομα, γιατί όλοι καταλάβατε.
Πολλά πράγματα τα λέει μια χαρά, αλλά δε ξέρω αν έχτε παρατηρήσει πόσο "χάνει" όταν αρχίζει να μιλά περί θρησκείας, εκκλησίας, ιερέων, κ.λ.π.
Τελικά πιστεύω, πως στα θέματα θρησκείας και πίστης, όσο περισσότερο σκέπτεται κάποιος έχοντας αρνητική προδιάθεση, τόσο περισσότερο βασανίζεται.
Άλλωστε και ο Ιούδας δεν είναι ένα τρανό παράδειγμα;
Ήταν ο πιο μορφωμένος και ο πιο σκεπτόμενος μαθητής του Χριστού.
Δεν κατάλαβε τίποτα όμως απο το Χριστό.
Και είδαμε τι κατάληξη είχε.

συμφωνώ..... άλλωστε πριν απο αρκετό καιρό ο ίδιος κωμικός είχε δηλώσει σε πασίγνωστη εφημερίδα πως όταν ήταν σε νεαρή ηλικία είχε κρυφτεί κάτω απο τον επιτάφιο την ώρα που τον στολίζαν οι γυναίκες, και κρυφάκουγε τις συζητήσεις.... είχε πει και κάτι άλλο που δεν θυμάμαι με ακριβη λόγια.... ( δεν το αναφέρω για να μην αδικήσω)

[Captain Yiannis]

Μεγαλύτερο χάρισμα από την όραση καί τόν αντίχειρα,ο υψηλός δείκτης νοημοσύνης πού διαθέτη ο άνθρωπος.Μέ αυτό τό μέγα δώρο δώρο από Τόν Δημιουργό του, έχει τήν δυνατότητα να κάνει θαύματα, πατώντας επάνω στο θαύμα των θαυμάτων τήν κιβωτό (γή) πού πλέει στό χάος,και τόν φιλοξενή ο Κύριος. Παρά τίς τόσες δυνατότητες καί τα προσόντα πού έχει ο άνθρωπος, δέν δύναται νά αντιγράψει πιστά ούτε πευκοβελόνα από αυτήν.Τά πορίσματα της φιλοσοφίας και τής επιστημονικής έρευνας τών ανθρώπων, απεδεικνύουν Τό μεγαλείο τής Δημιουργίας Τού,αφήνοντας συνεχώς άφωνη τήν επιστημονική κοινότητα. Εάν υπάρχουν κάποιοι άπιστοι θωμάδες, θά πεισθούν όταν εγκαταλείψουν τήν υποκειμενική ασφάλεια πού τους παρέχει τό σώμα τους καί το ΙΚΑ.

Λες παραπάνω "πατώντας επάνω στο θαύμα των θαυμάτων τήν κιβωτό (γή) πού πλέει στό χάος"
Καλό και αυτό , από που βγαίνει????

[filotas]

Πολλές φορές θαυμάζουμε κάποιους ανθρώπους για την υψηλή διανόησή τους,
για την εφράδεια του λόγου τους και την αμεσότητα τους στο ευρύ κοινό,
για τις γνώσεις τους, για την οξυδέρκειά τους.
Και όμως, όταν αυτοί οι άνθρωποι, μπούν σε θεολογική συζήτηση,
εκεί χάνουμε πάσα ιδέα.
Χάνουμε πάσα ιδέα, με την απιστία τους, με τις ανοησίες που προβάλουν ως επιχείρηματα και που τις προβάλουν με περισσό στόμφο, λες και το μυαλό του ξαφνικά θόλωσε, έπεσε ομίχλη, συσκοτίστηκε και χάσανε την πρότερη οξυδέρκεια που είχαν.
Ένα τρανό παράδειγμα, όχι διανοούμενου ακριβώς, αλλά ανθρώπου με μεγάλη αντίληψη, που όμως βάλλει κατά της θρησκείας, είναι ένας κωμικός που λέει πολλά, στο όνομα της σάτυρας, κάποιες Τρίτες.
Δε θα πω όνομα, γιατί όλοι καταλάβατε.
Πολλά πράγματα τα λέει μια χαρά, αλλά δε ξέρω αν έχτε παρατηρήσει πόσο "χάνει" όταν αρχίζει να μιλά περί θρησκείας, εκκλησίας, ιερέων, κ.λ.π.
Τελικά πιστεύω, πως στα θέματα θρησκείας και πίστης, όσο περισσότερο σκέπτεται κάποιος έχοντας αρνητική προδιάθεση, τόσο περισσότερο βασανίζεται.
Άλλωστε και ο Ιούδας δεν είναι ένα τρανό παράδειγμα;
Ήταν ο πιο μορφωμένος και ο πιο σκεπτόμενος μαθητής του Χριστού.
Δεν κατάλαβε τίποτα όμως απο το Χριστό.
Και είδαμε τι κατάληξη είχε.

Η συγκεκριμένη δημοσίευση εκπέμπει πολύ περίεργα μηνύματα.

Ήταν πράγματι ο Ιούδας ο πιο σκεπτόμενος μαθητής του Χριστού; Όχι φυσικά, ούτε καν ο πιο μορφωμένος. Σίγουρα ήταν ο πιο λάθος σκεπτόμενος. Οι προτεραιότητές του ήταν μπερδεμένες. Ζούσε δίπλα στο Φως κι όμως εκείνος προτιμούσε το χρήμα, απόδειξη ότι έκλεβε συστηματικά από το κοινό ταμείο.

Η μόνη αληθινή σοφία είναι η Σοφία που δίνει το Άγιο Πνεύμα. Η σοφία των ανθρώπων είναι καλή ή κακή ανάλογα με το σκοπό για τον οποίο χρησιμοποιείται. Αν η σοφία χρησιμοποιείται για την αγάπη των συνανθρώπων και τη Δόξα του Θεού, τότε είναι όντως σοφία, αν χρησιμοποιείται για το κακό είναι μωρία και υπερηφάνεια.

Στην εποχή μας υπάρχουν πολλοί δήθεν σοφοί, οι οποίοι εκφράζουν άποψη επί παντός επιστητού, δείχνοντας κατά βάθος την κενότητα του πνεύματός τους. Πολλοί μάλιστα έχουν θέσει την "εξυπνάδα" τους στην υπηρεσία του έργου του διαβόλου, που είναι η συστηματική διαστροφή και παραποίηση της αλήθειας.

Επομένως εμείς ας μην επιδιώκουμε την αγνωσία, αλλά την αληθινή γνώση, δηλαδή την ωφέλιμη πνευματικά γνώση, κι ας τη χρησιμοποιούμε για την αγάπη του πλησίον και τη Δόξα του Θεού, χωρίς να ξεχνάμε ποτέ πως ότι καλό έχουμε και κάνουμε προέρχεται από Εκείνον και όχι από τις δικές μας ικανότητες.

[Byzantine_Spirit]

Ήταν πράγματι ο Ιούδας ο πιο σκεπτόμενος μαθητής του Χριστού; Όχι φυσικά, ούτε καν ο πιο μορφωμένος. Σίγουρα ήταν ο πιο λάθος σκεπτόμενος. Οι προτεραιότητές του ήταν μπερδεμένες. Ζούσε δίπλα στο Φως κι όμως εκείνος προτιμούσε το χρήμα, απόδειξη ότι έκλεβε συστηματικά από το κοινό ταμείο.

Δε ξέρω αν τα γνωρίζω λάθος, αλλά απο ότι έχω ακουστά ο Ιούδας ήταν εγγράματος σε σχέση με τους άλλους Αποστόλους, γνώριζε ξένες γλώσσες και είχε οξυδέρκεια σαν άτομο. (άλλο αν τα μεταχείριστηκε λανθασμένα. Γι' αυτό και τον φέρνω ως παράδειγμα μορφωμένου ανθρώπου.)

Η μόνη αληθινή σοφία είναι η Σοφία που δίνει το Άγιο Πνεύμα. Η σοφία των ανθρώπων είναι καλή ή κακή ανάλογα με το σκοπό για τον οποίο χρησιμοποιείται. Αν η σοφία χρησιμοποιείται για την αγάπη των συνανθρώπων και τη Δόξα του Θεού, τότε είναι όντως σοφία, αν χρησιμοποιείται για το κακό είναι μωρία και υπερηφάνεια.

Στην εποχή μας υπάρχουν πολλοί δήθεν σοφοί, οι οποίοι εκφράζουν άποψη επί παντός επιστητού, δείχνοντας κατά βάθος την κενότητα του πνεύματός τους. Πολλοί μάλιστα έχουν θέσει την "εξυπνάδα" τους στην υπηρεσία του έργου του διαβόλου, που είναι η συστηματική διαστροφή και παραποίηση της αλήθειας.

Επομένως εμείς ας μην επιδιώκουμε την αγνωσία, αλλά την αληθινή γνώση, δηλαδή την ωφέλιμη πνευματικά γνώση, κι ας τη χρησιμοποιούμε για την αγάπη του πλησίον και τη Δόξα του Θεού, χωρίς να ξεχνάμε ποτέ πως ότι καλό έχουμε και κάνουμε προέρχεται από Εκείνον και όχι από τις δικές μας ικανότητες.

Εδώ βλέπω ότι έχεις αντιληφθεί απόλυτα το πνεύμα του πόστ.

Η συγκεκριμένη δημοσίευση εκπέμπει πολύ περίεργα μηνύματα.

Αφού έχεις αντιληφθεί λοιπόν το πνεύμα του πόστ και απάντησες μια χαρά, προς τι αυτό που γράφεις; Ποιά είναι τα περίεργα μηνύματα; Θα ήθελα να μου πείς παρακαλώ.
Μέχρι να μου πείς όμως, θέλω να πω, πως γενικά είμαι άνθρωπος που γράφω πόστ με σαφή μηνύματα και όχι περίεργα.
Δεν έχω λόγο να το κάνω και δε μου ταιριάζει να το κάνω.
Απεναντίας, εγώ θα χαρακτήριζα περίεργη, την παραπάνω δήλωσή σου.
Παραταύτα, περιμένω απάντηση.

[konstantinoupolitis]

Διαφωνώ πλήρως με την σχετική "εισήγηση". Είναι άλλο πράγμα η μόρφωση, τυπική ή ουσιαστική και άλλο πράγμα το να είσαι σκεπτόμενος.

Ο πραγματικά σκεπτόμενος άνθρωπος έχει πολλά να προσφέρει και στην κοινωνία και ατομικά ακόμα και αν σε μια δεδομένη περίοδο είναι εκτός Εκκλησίας. Δύσκολα χειραγωγείται, επεξεργάζεται καλύτερα τα διάφορα δεδομένα, έχει κρίση και διάθεση για μελέτη. Συν Θεώ έχει περισσότερα τάλαντα τα οποία αν διαχειριστεί σωστά μπορεί να τα καρποφορήσει πολλαπλάσια. Και εν πάσει περιπτώσει τα παράπονα στο Θεό που σε άλλον δίνει 1 τάλαντο σε άλλον 5 και σε άλλον 50. Μή γένοιτο.

Μεγάλη πληγή του συγχρόνου Ορθοδόξου και δεν εξαιρώ εδώ τους μορφωμένους είναι η υστέρηση του σε θέματα σκέψης και κρίσης, με αποτέλεσμα να μην μπορεί να διαχειριστεί εύκολα κρίσεις, να αποδεχτεί τμήματα της Παραδόσεως επειδή προτιμά το μακρύ και το κοντό του κάθε γέροντα και πνευματικού, η υποταγή του σε επικρατούσες απόψεις και κατεστημένα.

Φυσικά δεν παραγνωρίζω την επιρροή των Παθών στις λανθασμένες ενέργειές μας, ούτε λόγος, αλλά και το γεγονός πως υπάρχει, ενδεχομένως, πιο έντονος ο κίνδυνος της αλαζονείας στους πλέον σκεπτόμενους.

[xenia]

Με τον τρόπο που διατυπώθηκε το αρχικό θέμα προκύπτει και μια άλλη εύλογη απορία.
Αν οι σκεπτόμενοι καταλήγουν σαν τον σκεπτόμενο Ιούδα τότε οι μη σκεπτόμενοι που καταλήγουν?

[theodora]

Αν οι σκεπτόμενοι καταλήγουν σαν τον σκεπτόμενο Ιούδα τότε οι μη σκεπτόμενοι που καταλήγουν?

...σαν τον μη σκεπτόμενο Ιούδα

[cloaca]

Βρε παιδια σκεπτόμενος εννοείτε αυτός που φιλοσοφεί?
Γιατί άλλο ο φιλοσοφιμένος και ανήσυχος πνευματικά και άλλο ο μορφωμένος.
Μπορεί κάποιος να είναι μορφωμένος και να μην σκέπτεται και κάποιος να μην είναι μορφωμένος και να φιλοσοφεί.
Πιστεύω ότι αν κάποιος είναι καλοπροαίρετα σκεπτόμενος και ανήσυχος πνευματικά είναι και με μαθηματική ακρίβεια σίγουρο ότι θα καταλήξει στην Ορθοδοξία και αυτό γιατί είναι η μόνη αλήθεια και θα τον βοηθήσει ο Θεός.

[xenia]

Άρα λοιπόν μήπως κάπου πρέπει να μπει μια χρησή τομή ανάμεσα στη σκέψη και την απερισκεψία,
ανάμεσα στην δημιουργική αναζήτηση της αλήθειας και στην καχυποψία?
Μήπως τελικά τίποτα δεν μπορεί να στραφεί εναντίον μας αν το χρησιμοποιήσουμε σωστά?
Και μήπως τελικά δεν ήταν η σκέψη που καταδίκασε τον Ιούδα, αλλά κάτι άλλο?

[Byzantine_Spirit]

Με τον τρόπο που διατυπώθηκε το αρχικό θέμα προκύπτει και μια άλλη εύλογη απορία.
Αν οι σκεπτόμενοι καταλήγουν σαν τον σκεπτόμενο Ιούδα τότε οι μη σκεπτόμενοι που καταλήγουν?

Αυτή μου η κουβέντα - τίτλος θέματος - δεν αποτελεί μέτρο για όλους.
Μη το πηγαίνουμε στα άκρα.
Οταν λέω σκεπτόμενο άτομο, εννοώ ανήσυχο πνεύμα κυρίως
και ότι άλλο αυτό συνεπάγεται.
Ο Ιούδας, είπα και προηγουμένως ότι είχε μόρφωση και δούλευε το μυαλό του,
εν συγκρίσει με τους υπόλοιπους Αποστόλους που ήταν αγράμματοι ψαράδες,
και όχι φιλόσοφοι οραματιστές αλλά με αγνή και άδολη καρδιά.
Κάπου εκεί έκανα την σύγκριση με σημερινούς ανθρώπους πολύ αξιόλογους για το πνεύμα
τους αλλά που όμως χωλαίνουν μόλις μπούν σε συζητήσεις περί Θεού και δείχνουν το ελάχιστο, ανόητοι.
Όσο για τον συγκεκριμένο κωμικό, δεν υπάρχει αντίρρηση ότι έχει μια οξεία αντίληψη για τα πράγματα και μεγάλο ταλέντο εφράδειας, μεταδοτικότητας και αμεσότητας με το κοινό.
Έχουμε παρατηρήσει όμως όλοι πιστεύω, πόσο κρύο και άνοστο γίνεται το χιούμορ του, έως και ανόητο όταν αρχίζει να ασχολείται με τα της Εκκλησίας.