"Αγιον Ορος" Χριστιανικό Ορθόδοξο Φόρουμ

vasilikirimp έγραψε:Συνήθως τα περισσότερα λόγια τα λέει η σιωπή -
και η ουσία των λεγομένων βγαίνει απο το βλέμμα και όχι απο το στόμα

Λέει ο Καραγάτσης στο Γιούγκερμαν: "καμιά σιωπή δεν είναι καθαρή σιωπή"
΄Ολοι οι άνθρωποι έχουν κάτι να πουν.Θυμάμαι μια φορά σε μια παρέα , ενώ περνάγαμε καλά κάποιοι αναρωτήθηκαν για ένα φίλο που δε μιλούσε και δεν έδειχνε πολλά πράγματα.Εκείνος στην πραγματικότητα ήταν μια χαρά . Και διασκέδαζε και χαιρόταν για την παρέα . Απλά ήταν ο τρόπος του αυτός .Κάποιοι βέβαια αυτό το παρεξήγησαν με αποτέλεσμα να τον βλέπουν με μισό ματι.Είμαι σίγουρος μάλιστα ότι οι περισσότεροι απ΄αυτούς σε μια επόμενη παρεά ,πιθανότατα θα τον θεωρούσαν και βάρος.Ο ίδιος τα καταλάβαινε όλα αυτά αλλά γαλήνια και ήρεμα συνέχιζε να έχει τον τρόπο του.
Δεν είναι απαραίτητο να είμαστε όλοι ίδιοι...κάθε άνθρωπος έχει τη δική του αξιοπρέπεια και υπόσταση...σεβασμός σε κάθει ιδιαιτερότητα.

AngelsGR έγραψε:παιδες μην ξεχνατε πως ενας ανθρωπος δεν μπορει να ζει μονος του. Μόνο αν εισαι μοναχος ή τρελος. Μπορει να ειναι καποιος μοναχός και να ζει μεσα στην κοινωνια μας??

κι ομως μπορει. για να μην αναφερω ποσοι ζουν με αλλους, αλλα και παλι ειναι μονοι!!!

νομιζω οτι πραγματικα μοναχικοι ανθρωποι που χρειαζονται επαφη με αλλους ανθρωπους ειναι ανθρωποι που ειναι εγκλειστοι καπου και οχι κατ επιλογη τους, ανθρωποι που ζουν μονοι σε ξενη χωρα και δε καταλαβαινουν ουτε τη γλωσσα
για παραδειγμα υπαρχουν τα ορφανα στα ιδρυματα που ζουν τις πρωτους μηνες της ζωης τους πεταμενα σε μια κουνια να κοιτανε με τις ωρες ενα ταβανι χωρις επικοινωνια μετα σε ενα ιδρυμα χωρις καμια επαφη με τον εξω κοσμο και οταν καποτε υιοθετουνται στα 3 η στα 5 βγαινουν εξω και φοβουνται τους περαστικους, τα συντριβανια πραγματα απλα για εμας και καθημερινα.
υπαρχουν κατακοιτοι και γεροι σε ιδρυματα και σε οικους ευγηριας οπου ζουν εκει ξεχασμενοι και πολλες φορες παραμελουνται και κακοποιουνται στην ουσια απο το προσωπικο που υποτιθεται τους φροντιζει.
υπαρχουν οι φυλακισμενοι.
υπαρχουν αρρωστοι σε νοσοκομεια που δεν εχουν ουτε ενα δικο τους ανθρωπο και κοιτανε το δισκο με το φαγητο αλλα δεν υπαρχει κανεις να τους το δωσει!
υπαρχουν.....

ΣΤΕΦΑΝΟΣ έγραψε: Δεν είναι απαραίτητο να είμαστε όλοι ίδιοι...κάθε άνθρωπος έχει τη δική του αξιοπρέπεια και υπόσταση...σεβασμός σε κάθει ιδιαιτερότητα.

Συμφωνώ!

ψυχουλα έγραψε: κι ομως μπορει. για να μην αναφερω ποσοι ζουν με αλλους, αλλα και παλι ειναι μονοι!!!
για παραδειγμα υπαρχουν τα ορφανα στα ιδρυματα που ζουν τις πρωτους μηνες της ζωης τους πεταμενα σε μια κουνια να κοιτανε με τις ωρες ενα ταβανι χωρις επικοινωνια μετα σε ενα ιδρυμα χωρις καμια επαφη με τον εξω κοσμο και οταν καποτε υιοθετουνται στα 3 η στα 5 βγαινουν εξω και φοβουνται τους περαστικους, τα συντριβανια πραγματα απλα για εμας και καθημερινα.
υπαρχουν κατακοιτοι και γεροι σε ιδρυματα και σε οικους ευγηριας οπου ζουν εκει ξεχασμενοι και πολλες φορες παραμελουνται και κακοποιουνται στην ουσια απο το προσωπικο που υποτιθεται τους φροντιζει.
υπαρχουν οι φυλακισμενοι.
υπαρχουν αρρωστοι σε νοσοκομεια που δεν εχουν ουτε ενα δικο τους ανθρωπο και κοιτανε το δισκο με το φαγητο αλλα δεν υπαρχει κανεις να τους το δωσει!
υπαρχουν.....

Συμφωνώ...

ας θεσω λιγο διαφορετικα την ερωτηση. Ας μιλησουμε για ανθρωπους οι οποιοι ζουν μονοι τους, οχι κατα επιλογη αλλα διοτι δυσκολευονται να επικοινωνησουν με τους υπολοιπους. Οχι γιατι ειναι φυλακισμενοι, οχι γιατι ειναι εγκλειστοι καπου, ειναι ανθρωποι που ζουν μεσα στην κοινωνια μας ομως δυσκολευονται να συνυπαρξουν.

Οταν πηγα να σπουδασω στην θεσσαλονικη ειχα γνωρισει ενα παιδι απο εκει και μιας και δεν δουλευα ηθελα να βγαινω καθε βραδυ εξω.Με κουραζεις δεν εχω μαθει να βγαινω εξω ειμαι μοναχοπαιδι και εχω μαθει να ζω μονος μου Θελω να μενω μονος στο σπιτι γιατι ετσι εχω μεγαλωσει χωρις να κανω τιποτα μου ειναι οικειο και με ευχαριστει.Ακομα ειμαστε φιλοι

koga έγραψε: ...........Θελω να μενω μονος στο σπιτι γιατι ετσι εχω μεγαλωσει χωρις να κανω τιποτα μου ειναι οικειο και με ευχαριστει.......

δηλαδη αυτος ειναι ο σκοπος της ζωης του και ειναι ευτυχισμενος??

Εγω νομίζω ότι οι κατά επιλογήν μοναχοί είναι πολύ λιγότεροι από όσο νομόζουμε.
Δεν είναι εύκολη η μοναξιά.Εδώ ο Αδάμ και στον Παράδεισο και του έδωσε ο Θεός συντροφιά την Εύα.
Όποιος δεν έχει μείνει μοναχός του όχι κατα επιλογή ,δεν μπορεί να καταλάβει την πίκρα της μοναξιάς.

Aπλα ηθελε να βγαινει μια Τεταρτη Πεμπτη και Σαββατο.Ηταν ευτυχισμενος τωρα ειναι εντελως το Αντιθετο και ενας ειναι ο λογος

Θέλω να αναφέρω μια αντίθεση που έχει παρατηρηθεί - έχετε προσέξει ότι οι μοναχικοί άνθρωποι δεν είναι αναγκαία η " κατσούφιδες " αλλά άτομα με φοβερό χιούμορ και με χαμόγελο στα χείλη;