Ένα ζευγάρι, δυο πνευματικοί, δυο κατευθύνσεις...

[vasilikirimp]

Πιστεύω , πως αν αποφασίσετε μια τέτοια λύση , τότε δεν υπάρχει κριτήριο ......

Απλά κάποιος , απο τους δυο , θα κάνει παραχώρηση...................

[xenia]

Πάτερ έχετε απόλυτο δίκαιο... Αλλά βλέπετε κι εσείς πως καμιά φορά έρχονται έτσι τα πράγματα
που διχάζεται ο άνθρωπος όσο και διάκριση να έχει.
Εκείνο που κυριαρχεί σαν ερώτημα μέσα μου είναι το αν στην επόμενη εξομολόγηση θα έχω
ένα επιπλέον αμάρτημα αν πω στον πνευματικό μου ότι τελικά πήγα εκδρομή με τον άνθρωπό μου.
(και δεν έγινε τίποτα που δεν έπρεπε). Δικός μου είναι ο προβληματισμός ο πνευματικός σίγουρα μόνο
μια καθοδήγηση δίνει.. Αλλά μήπως και αυτή η παρακοή δεν είναι ένα λάθος?

[inaapp]

Δηλαδή, το δυσκολεύουμε κι άλλο... Από εκεί που θα έπρεπε να αποφασίσουν για το ποια κατεύθυνση θα ακολουθήσουν, τώρα πρέπει να πάρουν απόφαση ποιος θα εγκαταλήψει τον πνευματικό του?
Και αν υποθέσουμε ότι προχωρούν σε αυτό, με ποιο κριτήριο θα αποφασίσουν?
Ποιος είναι ο σωστός?

Συγγνώμη, θα είμαι λίγο απόλυτος και σκληρός σ`αυτό που θα πω, αλλά εάν και οι δυο πνευματικοί πήραν θέση για το αν πάνε εκδρομη ή όχι, τότε να τους αφήσουν και τους δύο. Να βρούν έναν τρίτο (νάτος τελικά που χρειάστηκε) και να κατασταλλάξουν σ`αυτόν.

Εάν πήρε θέση μόνο ένας και πιστεύω ότι αυτός είναι ο αυστηρός που το απαγόρευσε, τότε ας αφήσουν αυτόν.
Μπορεί να φαίνομαι απόλυτος αλλά αφήστε με να έχω μια άποψη.

[inaapp]

.............................................................................
Εκείνο που κυριαρχεί σαν ερώτημα μέσα μου είναι το αν στην επόμενη εξομολόγηση θα έχω
ένα επιπλέον αμάρτημα αν πω στον πνευματικό μου ότι τελικά πήγα εκδρομή με τον άνθρωπό μου.
(και δεν έγινε τίποτα που δεν έπρεπε). Δικός μου είναι ο προβληματισμός ο πνευματικός σίγουρα μόνο
μια καθοδήγηση δίνει.. Αλλά μήπως και αυτή η παρακοή δεν είναι ένα λάθος?

Δηλ. θεωρείς αμάρτημα το ότι πήγες εκδρομή; Όχι δεν νομίζω ότι αυτό εννοείς αμάρτημα. Αλλά την παρακοή που έκανες. Έτσι δεν είναι; Ποιός όμως οδήγησε τα πράγματα εκεί ώστε να πάρει θέση ο πνευματικός;

Η θέση του πνευματικού είναι να πεί ποιό είναι το σωστό για τη σχέση τους, και να τους προετοιμάσει για την δυσκολία. Αφού ξεκαθαρίσει ποιά είναι η θέση της Εκκλησίας σταματάει εκεί και δεν ασχολείται με τις εκδρομές.

Αυτό εννοώ λέγοντας ότι δίνουμε δικαιώματα που δεν χρειάζεται να δώσουμε.

[xenia]

Και ο τρίτος πάτερ που θα βρουν τί θα πρέπει να κάνει για να καταλάβουν ότι είναι ο σωστός?
Να είναι ελαστικός, αυστηρός? Να επιτρέψει την εκρδομή ή να μην την επιτρέψει?
Γιατί αν κάνει κάτι από αυτά, τότε ήδη έχουν δύο οπότε γιατί να πάνε σε τρίτο?
Αν πάλι δεν πάρει καθόλου θέση είναι και απόλυτα σωστός? Βοηθάει στην πνευματική τους καθοδήγηση?
Εξάλλου να συμπληρώσω ότι κανείς δεν επέβαλλε τη γνώμη του. Απλώς είπε αυτό που θεώρησε σωστό.

[xenia]

Δηλ. θεωρείς αμάρτημα το ότι πήγες εκδρομή; Όχι δεν νομίζω ότι αυτό εννοείς αμάρτημα. Αλλά την παρακοή που έκανες. Έτσι δεν είναι; Ποιός όμως οδήγησε τα πράγματα εκεί ώστε να πάρει θέση ο πνευματικός;

Την παρακοή εννοώ ναι.

Η θέση του πνευματικού είναι να πεί ποιό είναι το σωστό για τη σχέση τους, και να τους προετοιμάσει για την δυσκολία. Αφού ξεκαθαρίσει ποιά είναι η θέση της Εκκλησίας σταματάει εκεί και δεν ασχολείται με τις εκδρομές.

Ωραία.. Και γω λέω ότι αυτό το έκανε ο αυστηρός πνευματικός.
Είπε τη θέση της εκκλησίας. Συγκεκριμένα είπε
ότι δεν είναι ευλογημένο να κοιμηθεί το ζευγάρι στο ίδιο κρεββάτι πριν από το γάμο.
Αυτό είναι κάτιπου γίνεται μετά το γάμο. Με αυτό διαφωνείτε?
Εγώ πιστεύω ότι αυτή ειναι η θέση της εκκλησίας. Με ποια λογική λοιπόν πρέπει να
ακολουθήσει το ζευγάρι τον άλλον που δεν έχει πρόβλημα με τις εκδρομές.

[xenia]

Και μια ακόμη απορία, ας υποθέσουμε ότι ο εξομολογούμενος άφησε τον πνευματικό του να πάρει θέση.
Θέλω να ρωτήσω, είναι αυτό λάθος να ζητούμε τη θέση του πνευματικού μας?
Δεν λέω να μας την επιβάλει. Αλλά λέω αν ο πνευματικός μας δεν έχει κανένα λόγο στην πνευματική μας καθοδήγηση, τότε θα μπορούσαμε κάλλιστα να τα λέμε σε μια εικόνα.. ή να πηγαίνουμε σε εκείνον μόνο για
να μας περνάει την ευχή. Μόνο να ακούει. Αυτό όμως είναι το άλλο άκρο.

[theodora]

Θα ήθελα να καταθέσω μια απορία στην αγάπη σας.
Το ερώτημα που θέλω να θέσω είναι πολύ συγκεκριμένο.
Όταν δύο πνευματικοί, δίνουν δύο διαφορετικές κατευθύνσεις στα δύο πνευματικά τους παιδιά,
για το πως θα συμπεριφέρονται μέσα στη σχέση τους,
πως πιστεύετε ότι πρέπει να κινηθεί το ζευγάρι σε αυτήν την περίπτωση?
Για να γίνω λίγο πιο συγκεκριμένη, αν υποθέσουμε ότι μια συγκεκριμένη ενέργεια, ο ένας πνευματικός τη βλέπει σωστή και ο άλλος λάθος τί γίνεται τότε?
Οι απόψεις σας θα βοηθούσαν πολύ! Ευχαριστώ!

Από όσο γνωρίζω ο πνευματικός μας ασχολείται με τα πάθη τα δικά μας, τα λάθη τα δικά μας και όχι του συντρόφου μας. (ή του συζύγου μας, ή των φίλων και συγγενών μας)
Ο ρόλος του δεν είναι να δίνει "κατεύθυνση" περί παντός επιστητού (πού θα πάω εκδρομή, τί αυτοκίνητο θα αγοράσω, πώς θα φερθώ κτλ) αλλά να συγχωρέσει τα αμαρτήματά τα οποία εξομολογούμαι και να διακρίνει τα πάθη που με κυριεύουν και να μου δίνει ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΕΣ κατευθυντήριες γραμμές.
Οι ενέργειες του συντρόφου μου που είναι δική του επιλογή (τί κάνει με τον πνευματικό του από την στιγμή που δεν έχουμε τον ίδιο δεν το γνωρίζω) θα τις "κρίνει" ο δικός του πνευματικός και όχι ο δικός μου.......
Ο πνευματικός είναι ΙΑΤΡΟΣ των ψυχών. Εμένα "αφουγκράζεται", με την δική μου ασθένεια ασχολείται γιατί εγώ είμαι ο δικός του ασθενής. Πώς να έχει άποψη για την ασθένεια του συντρόφου μου? (φίλου, συζύγου, συγγενή κτλ) ? Και από πού κι ως πού θα "κρίνει" αλλουνού τις ενέργειες?
Και σίγουρα κάποιες δικές μου ενέργειες θα είναι λανθασμένες, και σίγουρα κάποιες ενέργειες λανθασμένες θα κάνει και ο σύντροφος. Αυτά συμβαίνουν. Όμως οι ασθένειες των ψυχών μας και οι γιατροί μας είναι διαφορετικοί.

[inaapp]

Και ο τρίτος πάτερ που θα βρουν τί θα πρέπει να κάνει για να καταλάβουν ότι είναι ο σωστός?
Να είναι ελαστικός, αυστηρός? Να επιτρέψει την εκρδομή ή να μην την επιτρέψει?
Γιατί αν κάνει κάτι από αυτά, τότε ήδη έχουν δύο οπότε γιατί να πάνε σε τρίτο?
Αν πάλι δεν πάρει καθόλου θέση είναι και απόλυτα σωστός? Βοηθάει στην πνευματική τους καθοδήγηση?
Εξάλλου να συμπληρώσω ότι κανείς δεν επέβαλλε τη γνώμη του. Απλώς είπε αυτό που θεώρησε σωστό.

Πιστεύω η προηγούμενη απάντηση θα απαντήσει εν μέρει στα ερωτήματά σου. Σχετικά με το τελευταίο έχω να πω ότι καθοδήγηση δεν σημαίνει έλεγχος της συνειδήσεως του άλλου. Η καθοδήγηση του πνευματικού είναι να πείσει το πνευματικοπαίδι του να υποτάξει το θέλημά του στις εντολές του Θεού. Από κει και πέρα το τι θα κάνει κανείς είναι ο ίδιος υπεύθυνος.

Πές μου όμως, γίνεται και οι δύο να είναι σωστοί;

[xenia]

Και από πού κι ως πού θα "κρίνει" αλλουνού τις ενέργειες?

Ναι... δεν γίνομαι απόλυτα κατανοητή. Δεν θα κρίνει αλλουνού τις ενέργειες.. Τις δικές μου θα κρίνει.
Θα πει δηλαδή ότι λάθος έκανα που πήγα πχ εκδρομή τελικά. Κάτι για το οποίο ο σύντροφός μου είχε ευλογία
από τον δικό του πνευματικό. Άρα εγώ βρίσκομαι στο μάτι του κυκλώνα προσπαθώντας και την επιθυμία του συντρόφου μου να κάνω (που κατά τον πνευματικό του είναι ευλογημένη) και την καθοδήγηση του πνευματικού μου να ακολουθήσω. Δεν είναι δηλαδή τόσο ανεξάρτητα τα πράγματα. Εσύ τί θα έκανες πρακτικά?