"Αγιον Ορος" Χριστιανικό Ορθόδοξο Φόρουμ

Δεν μας εξαναγκάζουν
Τα πονηρά πνεύματα μας υποκινούν στο κακό, αλλά δεν μας εξαναγκάζουν και να το πράξουμε.
Αν μπορούσαν να μας εξαναγκάσουν, τότε δεν θα υπήρχε άνθρωπος που να μην αμάρτανε με κάθε είδους αμαρτία.
Αλλά, όπως αυτοί έχουν τη δυνατότητα να μας βάζουν σε πειρασμούς, έτσι κι εμείς έχουμε τη δύναμη και την ελευθερία να μην τους δεχόμαστε.
Είναι, λοιπόν, απόλυτα σίγουρο ότι οι δαίμονες δεν έχουν καμιά δύναμη πάνω μας, παρά μόνο όταν τους παραδώσουμε το θέλημά μας.

Αββάς Κασσιανός

Το βιβλίο των Ψαλμών του Δαβίδ και τα παλαιά τραύματα των ψυχών θεραπεύει και στο νεοτραυματισθέντα αποδίδει γρήγορα την θεραπεία…

Το βιβλίο των Ψαλμών του Δαβίδ και τα παλαιά τραύματα των ψυχών θεραπεύει και στο νεοτραυματισθέντα αποδίδει γρήγορα την θεραπεία∙ και τον άρρωστο περιποιείται και το υγειές προφυλάσσει και γενικώς ξεριζώνει, όσο είναι δυνατό, τα πάθη, τα οποία κατατυραννούν ποικιλοτρόπως στη ζωή τις ψυχές των ανθρώπων∙ και τούτο με κάποια μελωδική ψυχαγωγία και ευχαρίστηση που γεννά αγνή σκέψη.
Ο Ψαλμός γαληνεύει τις ψυχές, τις βραβεύει με ειρήνη, καθησυχάζει τους θορύβους και τα κύματα των λογισμών.
Μαλακώνει την τάση της ψυχής για θυμό και σωφρονίζει την ακολασία της. Ο Ψαλμός συσφίγγει τη φιλία ενώνει τα χωρισμένα∙ συμφιλιώνει τους εχθρούς.
Ο ψαλμός τρέπει σε φυγή τους δαίμονες, επιφέρει την βοήθεια των αγγέλων
∙ είναι όπλο στους φόβους της νύχτας και ανάπαυση στους κόπους της ημέρας
∙ ασφάλεια για τα νήπια
∙ κόσμημα για τους ακμαίους στην ηλικία άνδρες
∙ παρηγοριά για τους πρεσβυτέρους
∙ στολίδι πάρα πολύ ταιριαστό για τις γυναίκες.
Κατοικίζει τις ερήμους, σωφρονίζει τις συγκεντρώσεις∙ είναι βάση για τους αρχαρίους, αύξηση αυτών που προκόπτουν, στήριγμα των τελείων, φωνή της Εκκλησίας.
Αυτός λαμπρύνει τις εορτές, αυτός προξενεί την κατά Θεό λύπη. Διότι ο Ψαλμός εξάγει δάκρυ και από πέτρινη καρδιά.

Μέγας Βασίλειος

«Ἀσφαλῶς, χωρίς τόν Χριστό, χωρίς τό Πνεῦμα τό Ἄγιο, δέν μποροῦμε νά δοῦμε τήν ἁμαρτία μας. Στήν πραγματικότητα ὀφείλουμε νά διαβάζουμε κατά τή διάρκεια ὅλου τοῦ ἔτους τήν προσευχή τοῦ ὁσίου Ἐφραίμ τοῦ Σύρου: “Πνεῦμα δέ σωφροσύνης, ταπεινοφροσύνης, ὑπομονῆς καί ἀγάπης (μετανοίας, κατανύξεως, ὑπακοῆς) χάρισαί μοι... Δώρησαί μοι τοῦ ὁρᾶν τά ἐμά πταίσματα”»

(Όσιος Σωφρόνιος Αθωνίτης (του Έσσεξ), Οἰκοδομώντας τόν Ναό τοῦ Θεοῦ, τόμ. Β΄, σελ. 68).

Ὁ,τιδήποτε καλὸ κάνει ὁ ἄνθρωπος; ὁ πονηρὸς θέλει νὰ τὸ λερώνει μὲ τὰ δικά του σπέρματα. Δηλαδὴ μὲ τὴν κενοδοξία, τὴν οἴηση, τὸ γογγυσμό, οὕτως ὥστε τὸ καλὸ νὰ μὴ γίνεται πρὸς δόξαν Θεοῦ ἤ μὲ προθυμία. Ὁ Ἄβελ π.χ. πρόσφερε στὸ Θεὸ θυσία ἀπὸ τὰ λιπαρά μέρη καὶ ἀπὸ τὰ πρωτότοκα πρόβατα. Ἐπίσης καὶ ὁ Κάϊν πρόσφερε δώρα ἀπὸ τοὺς καρποὺς τῆς γής, ἀλλὰ ὄχι ἀπὸ τὰ πρῶτα. Γι' αὐτὸ καὶ ὁ Θεὸς δέχθηκε τὴ θυσία τοῦ Ἄβελ καὶ δὲν δέχθηκε τὰ δῶρα τοῦ Κάϊν. Ἀπ' αὐτὸ μαθαίνουμε ὅτι ἕνα καλό, ἄν τὸ κάνουμε μὲ ἀμέλεια ἤ καταφρονητικά ἤ γιὰ κάτι ἄλλο καὶ ὄχι γιὰ τὸ Θεό, δὲν γίνεται εὐπρόσδεκτο ἀπὸ τὸ Θεό.

Όσιος Μακάριος ο Αιγύπτιος

Κοινωνώντας των Αχράντων Μυστηρίων δεχόμαστε τη Χάρη που τόσο έχουμε ανάγκη

Γνωρίζω αρκετούς ανθρώπους που δεν πηγαίνουν στην εκκλησία, διότι επιλέγουν να «λατρεύουν» το Θεό στο σπίτι.
Μερικοί μάλιστα, έχουν πεισθεί ότι ο εκκλησιασμός είναι χάσιμο χρόνου και ότι μπορούν να έχουν κοινωνία με τον Θεό ενώ παραμένουν στο σπίτι την Κυριακή το πρωί.
Άλλοι πάλι πιστεύουν ότι είναι σε θέση να ερμηνεύσουν την Αγία Γραφή και αν λατρεύουν τον Θεό στο σπίτι, ασφαλίζονται από λανθασμένες διδασκαλίες.
Υπάρχουν και εκείνοι που επιλέγουν να μείνουν μακριά από την εκκλησία μετά από κάποια διαφωνία με κληρικό ή διότι έχουν κουραστεί να συμβάλλουν σε εράνους και έχουν καλύτερους τρόπους να κάνουν φιλανθρωπία.
Αλλά ο Θεός μας έδωσε την Εκκλησία ως κατ’ εξοχήν τόπο, όπου μπορούμε να αναπτυχθούμε πνευματικά, ενώ ταυτόχρονα απολαμβάνουμε την προστασία και την ευλογία της εβδομαδιαίας επικοινωνίας με τους άλλους πιστούς.
Ακριβώς όπως γίνεται και με την επίγεια οικογένειά μας, η παρουσία του άλλου δεν είναι πάντα πηγή χαράς, αλλά συχνά, είναι οι δύσκολες και άβολες στιγμές που μας βοηθούν να ωριμάσουμε.
Στο κατά Λουκάν Ευαγγέλιο διαβάζουμε ότι ο Κύριος μας Ιησούς Χριστός πήγαινε τακτικά στον Ναό : «Ύστερα ήρθε στη Ναζαρέτ, όπου είχε μεγαλώσει. Το Σάββατο πήγε, όπως συνήθιζε, στη συναγωγή και σηκώθηκε να διαβάσει τις Γραφές» (Λουκ 4.16).
Ήταν, λοιπόν, συνήθης πρακτική του Χριστού να πηγαίνει στη συναγωγή. Αν ο Κύριος Ιησούς έθετε ως προτεραιότητα να συναντάται με τους άλλους πιστούς πως εμείς θα απαλλάξουμε τον εαυτό μας;
Ο σημαντικότερος όμως λόγος για τον εβδομαδιαίο εκκλησιασμό είναι ότι μόνο στην εκκλησία μπορούμε να λάβουμε μέρος στην Ευχαριστία. Και ο Κύριός μας δεν δίστασε να πει ότι «όποιος δεν τρώγει το Σώμα Μου και δεν πίνει το Αίμα Μου, δεν έχει ζωή μέσα του» (Ιω. 6,53).
Κοινωνώντας των Αχράντων Μυστηρίων δεχόμαστε τη Χάρη που τόσο έχουμε ανάγκη για να ωριμάσουμε πνευματικά και ενισχυόμαστε να ζούμε με αγιότητα και αλήθεια.

ΓΕΡΟΝΤΑΣ ΤΡΥΦΩΝΑΣ ΤΟΥ ΒΑΣΟΝ

Εκείνος που ειρηνεύει με τον εαυτό του,
ειρηνεύει και με τον πλησίον του,
ειρηνεύει και με το Θεό.
Ένας τέτοιος άνθρωπος είναι αγιασμένος, γιατί ο ίδιος ο Θεός κατοικεί μέσα του.

Άγιος Νεκτάριος Πενταπόλεως

Αγάπη δεν είναι τι δίνεις, αλλά πως το δίνεις.
Αγάπη δεν είναι το άπλωμα του χεριού μας, αλλά το δόσιμο της καρδιάς μας.
Η αγάπη απαιτεί διάκριση και η διάκριση είναι τέχνη. Εάν δεν ξέρεις την τέχνη της αγάπης, δεν ξέρεις να αγαπάς.”

Γέροντας Εφραίμ της Αριζόνας

Δεν αποκλείεται ο καθένας από μας, για να σταθεί στην πίστη, να πρέπει να είναι έτοιμος να αντισταθεί σε όλο τον υπόλοιπο κόσμο
Όσο βαθειά και αν είναι η ταραχή μας για τις αδικίες κάποιου συστήματος, η αλλαγή του πρέπει να συνδέεται με μακρά διαδικασία ανυψώσεως του ηθικού επιπέδου των ανθρώπων εν γένει.
Δεν έχουμε δικαίωμα να πραγματοποιήσουμε εκβιαστικές πράξεις -ακόμη και επάνω στους εκβιαστές- στο Όνομα του Χριστού. Μπορούμε όμως να ελέγξουμε την αδικία, ζώντας με ένταση, για να φυλάξουμε τη δικαιοσύνη προς όλους, και το κάνουμε όταν βλέπουμε όφελος από τον λόγο μας.
Η τέλεση της ίδιας της Λειτουργίας, η οποία είναι θυσία για τη σωτηρία όλων των ανθρώπων, είναι η υψηλότερη από όλες τις συμμετοχές στη δύσκολη διακονία προς την ανθρωπότητα.
Δεν μας επιτρέπεται να παρεκκλίνουμε από τον σκοπό να παραμείνουμε στο φως των εντολών του Κυρίου. Αν γίνουμε μία από τις σκοτεινές δυνάμεις που πολεμούν για την επικράτηση επάνω στους αδελφούς, θα επισκιάσουμε το φως που έφερε στη γη ο Θεός. Αυτό ασφαλώς το έγκλημα είναι επιζήμιο για μας από κάθε άλλο.

Ο κόσμος δεν χρειάζεται «πολιτική Εκκλησία». Ο υποβαθμισμένος χαρακτήρας της Εκκλησίας του Χριστού κατά τους τελευταίους αιώνες οδήγησε στην απομάκρυνση από αυτήν μεγάλου πλήθους πιστών.
Μπορούμε να αποκαταστήσουμε τη μεγάλη λάμψη της Εκκλησίας μόνο με την ακραία προσπάθεια να ζήσουμε χριστιανικά, ευαγγελικά, χωρίς να στρέφουμε την προσοχή μας στο πως θα μας συμπεριφερθούν οι σύγχρονοί μας.
Δεν πρέπει να φοβόμαστε την πρόσκαιρη απομάκρυνση των ανθρώπων από την Εκκλησία. Το παράδειγμα του Χριστού, που εγκαταλείφθηκε εντελώς μόνος κατά την ημέρα του Γολγοθά Του, ας μας ενισχύει να βαδίσουμε στα ίχνη Του.

Δεν αποκλείεται ο καθένας από μας, για να σταθεί στην πίστη, να πρέπει να είναι έτοιμος να αντισταθεί σε όλο τον υπόλοιπο κόσμο. Ας είναι αυτοί δισεκατομμύρια· ας μας θεωρούν μωρούς όλοι οι διανοούμενοι και οι αμαθείς. Η απάντησή μας θα είναι μία: «Όσο μικρός και ασήμαντος και αν είμαι, ωστόσο εν Χριστώ, εγώ είμαι σωστός και όχι εσείς που είστε μακριά από τον Χριστό».
Οι οικουμενικές κινήσεις δεν θα σώσουν την κατάσταση των πραγμάτων, εφόσον η ένωση των χριστιανών επιδιώκεται σε κατώτερο επίπεδο και απορρίπτεται η αναζήτηση του πληρώματος, που χαρακτηρίζεται ως «μαξιμαλισμός».

Όσιος Σωφρόνιος του Έσσεξ
Αποσπάσματα από το βιβλίο «Το μυστήριο της Χριστιανικής ζωής» – Αρχιμανδρίτου Ζαχαρία Σαχάρωφ, Ιερά Μονή Τιμίου Προδρόμου, Έσσεξ Αγγλίας, 2011, σελ. 235-238

Είμαστε ευτυχισμένοι
Ένα είναι το ζητούμενο στη ζωή μας, η αγάπη, η λατρεία στον Χριστό και η αγάπη στους συνανθρώπους μας. Να είμαστε όλοι ένα με κεφαλή τον Χριστό.
Έτσι μόνο θ’ αποκτήσουμε την χάρη, τον ουρανό, την αιώνια ζωή. Η αγάπη προς τον αδελφό καλλιεργεί την αγάπη προς τον Θεό.
Είμαστε ευτυχισμένοι, όταν αγαπήσομε όλους τους ανθρώπους μυστικά. Θα νιώθομε τότε ότι όλοι μας αγαπούν.
Κανείς δεν μπορεί να φθάσει στον Θεό, αν δεν περάσει απ’ τους ανθρώπους.

Άγιος Πορφύριος ο Καυσοκαλυβίτης

Αχόρταγα να χορταίνεις με το λόγο του Θεού, αχόρταγα να χορταίνεις
με την εφαρμογή των εντολών του Χριστού, αχόρταγα να χορταίνεις
με τα εδέσματα του τραπεζιού, που ετοιμάστηκε μπροστά σου
από τον Κύριο, και να μεθάς με το θεσπέσιο κρασί Του.

Άγιος Ιγνάτιος Μπριαντσανίνωφ